มาให้รักซะดีๆ คุณพี่ชายหน้านิ่ง

ผมกำลังมองดูภาพกิจกรรมของแต่ล่ะฐานที่กำลังเล่นกิจกรรมกันอยู่ จนมาถึงฐานนี้ก็ไปสะดุดตาเข้ากับยัยมะปรางที่เล่นกิจกรรมอยู่โดยมีไอ้เด็กผู้ชายตามติดตัวเธอตลอด ผมเลยยืนดูสองคนนั้น ก่อนจะเห็นท่าทีสนิทสนมที่พูดคุยหัวเราะกัน นี่ธาตุแท้ยัยนี่เป็๲แบบนี้สินะ คงจะเจอสิ่งแปลกไหม ผมทนไม่ไหวเดินตรงไปทางนั้น

"เขาให้มาทำกิจกรรม ไม่ใช่มาอ่อยผู้ชาย"

ก่อนจะเดินไปพูดใกล้ๆเธอให้ได้ยินกันสองคนแล้วเดินผ่านไปอย่างหงุดหงิด

"ไปกินรังแตนที่ไหนมาว่ะไอ้นนท์ หน้าบูดมาเลย"

"เสือก!"

"ไรว้าาา น้ำชาจ๋าดูสิมันดุเค้าอ่ะ"

"โอ้ยย มึงไปทำหน้าอ้อนตีนไกลๆ หน่อยไป"

"อิอิ แม็กไปเล่นตรงนู้นนะ"

"ไม่มีใครเข้าใจเค้าเลยอ่ะตัว" ไอ้แม็กมันทำท่าท่างสะดิ้งเลียนแบบผู้หญิงแล้วเปลี่ยนไปอ้อน ไอ้กัปตันแทน

"มึงไปไกลๆ ตีนกูเดี๋ยวนี้เลยไอ้สัด"

"เหอะ กูไปก็ได้ จำไว้นะพวกมึง ไปส่องสาวดีกว่า" พูดจบมันก็เดินไปทางกลุ่มน้องๆ

"เป็๞อะไรไปคะนนท์"

"สงสัยอากาศมันร้อนหน่ะ"

"งั้นน้ำเย็นๆ ค่ะ" น้ำชายื่นขวดน้ำมาให้

"ขอบคุณครับ" ผมรับมาดื่มแล้วหันไปมองทางที่ยัยนั่นอยู่ก็เห็นเธอมองมา แล้วพอผมสบตากับเธอ เธอก็รีบหันหลบไป

"หึ"

"มาครับน้องๆ ฟังนะต่อไปเราจะมาจับฉลากหาสายรหัสกันนะครับ"

ผมยืนมองดูบรรยากาศรอบๆ น้องๆ แต่ล่ะคนนี่แย่ไปตามๆกันคงจะเหนื่อยหล้า บางคนพี่ก็รักมากจับแต่งตัวแนวแปลกๆ แต่งหน้าแต่งตาจนไม่เห็นเค้าเดิม

"หึๆ" สายตาผมไปสะดุดเข้ากับยัยนั่นและเพื่อนของเธอที่กำลังยืนหน้าบูดบึ้ง สภาพหน้าผมนี่เละ ใครมันแกล้งว่ะนั่น แต่แล้วผมก็ต้องขมวดคิ้วเข้าหากัน ก็ไอ้เด็กหน้าอ่อนนั่นมันกำลังจะยื่นมือไปช่วยเธอเช็ดหน้า เหมือนเธอรู้ว่าผมจ้องอยู่ พอมองมาผมเลยทำสายตาประมาณว่าอย่าให้มันโดนตัว เธอเลยแย่งกระดาษจากมือมันเช็ดเอง

"เป็๲อะไรไปคะนนท์ หน้าเครียดๆ" น้ำชาเข้ามาแตะที่ไหล่ของผม ผมเลยเบนความสนใจไปหาเธอ

"มาครับลุก ทีล่ะแถวแล้วล้วงหยิบโค้ดคำใบ้ในกล่องนี้"

กิจกรรมดำเนินไปเรื่อยๆ ซึ่งน้องๆ บางคนก็หลุดขำกับโค้ดรหัสเกียนๆ บางคนถึงกับกลุมขมับ ว่าไม่รู้ได้อะไรมา และมาถึงแถวของเธอ

"เชิญคร้าบ น้องปราง" ไอ้เชื้อแม็กมันหยักคิ้วหลิ่วตาให้เธอ หื้มมม

เธอเดินกลับมานั่งที่แถวก่อนจะเปิดมันออกแล้วชะเง้อคอมองหาใครสักคน เธอได้ของใครว่ะ

"ครับ เมื่อได้ครบทุกคนแล้ว พี่มีเวลาให้ตามหาพี่รหัสภายในระยะเวลาจัดกิจกรรม พร้อมกับล่าลายเซ็นรุ่นพี่มาให้ครบ สิ่งที่สำคัญตอนนี้ คือป้ายชื่อ สมุดเล่มเล็ก แล้วก็โค้ดรหัส ห้ามทำหายนะครับ แล้วเราจะมาเปิดดูกันวันสุดท้ายของกิจกรรม"

"ถ้าหาย! ล่าไม่ครบ! รับรองได้สนุกแน่!" ไอ้โก้มัน๻ะโ๠๲บอกพวกน้องๆ

"งั้นวันนี้แยกย้ายกันไปพักผ่อนครับ พวกพี่ตามในไลน์ที่ไหน ไปเจอที่นั่น รับทราบ!"

"ทราบบบ!"

หลังจากกิจกรรมจบลงผมมานั่งกินข้าวกับพวกเพื่อนๆ

"วันนี้เป็๞ยังไงกันบ้างว่ะ"

"น้องแมร่งน่ารักๆ กันทั้งนั้นเลย โดนเฉพาะแก๊งน้องมะปราง"

ผมถึงกับเงยหน้าจากจานข้าวขึ้นมองหน้าไอ้คนพูด

ป๊าบบบ!

"ไอ้เชี้ยกัปตันมึงตบหัวกูไมเนี่ย"

"สัส เขาให้ทำกิจกรรม ไม่ได้ให้มาส่องสาว" หึๆ ทำดีไอ้กัปตัน

"แหมมม อาหารตานิดหน่อยเอง"

"เลิกทะเลาะกันแล้วแดกต่อได้ล่ะ" ไอ้โก้ ห้ามทัพ

"อยากรู้จังว่ะ ใครจะเป็๞น้องรหัสกู ขอน้องสวยๆน่ารักๆ นะโว๊ยย"

"เราสงสารน้องจังถ้าได้แม็กเป็๲พี่รหัส"

"น้ำชาอ่ะ กินข้าวไปเลยนะ นนท์จ๋าา ดูน้ำชาสิ" มันหันมาทำหน้าอ้อนใส่ผม ผมเลยถลึงตาใส่ว่าถ้ามันไม่เลิกมันเจอตีนผมแน่ จนมันต้องรีบมุดหน้าตักข้าวเข้าปาก

"55555" แล้วทุกคนในโต๊ะก็พากันหัวเราะ

หลังจากกินข้าวเสร็จผมไปส่งน้ำชาก็ตรงกลับคอนโดเลย

ทำไมยังไม่นอน พอดูนาฬิกาข้อมือนี่ก็ 4 ทุ่มแล้ว พรุ่งนี้เปิดเทอมวันแรกนี่ ผมถอดรองเท้าเข้าชั้นแล้วกำลังจะเดินเข้าห้องตัวเอง

"เอ่อคือ.." ผมหันไปมองประมาณว่ามีอะไร

"พี่นนท์ทานอะไรมาหรือยังคะ"

"ฉันทานมาแล้ว"

"อ๋อ ค่ะ" ผมเลยเดินเข้าห้องตัวเองมา

สักพักก็ได้ยินเสียงดังกุ๊กกั๊ก ผมเลยเดินออกมาดู เห็นเธอกำลังนั่งกินข้าวอยู่ที่ห้องครัว นี่อย่าบอกนะว่ารอผม

"ทำไมเธอถึงมาทานเอาป่านนี้"

"คือว่า ปรางรอพี่นนท์ค่ะ"

"วันหลังเธอไม่ต้องรอ ทานไปก่อนเลย เพราะฉันจะทานข้าวมาจากข้างนอกอยู่แล้ว"

"ค่ะ" เธอก้มลงไปนั่งทานข้าวเงียบๆต่อ แล้วทำไมผมถึงรู้สึกผิดด้วยว่ะ

"โธ่เว้ยย" ผมสบถออกไปแล้วเดินกลับเข้ามาห้องตัวเองอย่างหัวเสีย

"ยัยบ้า เดี๋ยวก็ได้เป็๲โรคกระเพาะหลอก" ผมสลัดอาการหัวเสียแล้วเข้าไปอาบน้ำชำระร่างกาย

'ทานลองท้องก่อนนะคะ'

"หึ" ผมถึงกลับหลุดยิ้มขึ้นมากับอาหารเช้าตรงหน้า ปกติแล้วผมก็ไม่ได้ชอบทานอาหารเช้าหลอกนะ แต่วันนี้เห็นแก่น้ำใจของเธอแล้วกัน

"ไงมึงดูหน้าตาแจ่มใสอารมณ์ดีไรว่ะ"

"ยุ่ง!"

"เอ้า! ไอ้นี่" ผมเลิกสนใจมันแล้วฟังอาจารย์บรรยายต่อ

"แดกไหนกันดีว่ะ"

"โรงอาหารดิ กู๳ี้เ๠ี๾๽ออกข้างนอก"

"เครๆ"

กลุ่มผมพากันเดินเข้ามายังโรงอาหารใต้ตึกคณะ วันนี้คนแน่นเป็๲พิเศษเพราะเปิดเรียนวันแรก

"อ่าวมึง ไปไหนว่ะไอ้นนท์"

"อันนี้อร่อยนะเราซื้อมาให้"

"เอ่อ ขอบคุณนะ"

"ขอเยลลี่บ้างสิจ้ะ"

"นั่งนี่แหล่ะ"

"เออๆ พวกพี่ขอนั่งด้วยนะคร้าบบบ"

ผมรีบเดินตรงมานั่งโต๊ะนี้ทันที เห็นไอ้หน้าอ่อนกับเพื่อนมัน 2 3 คนกำลังนั่งอยู่กับกลุ่มยัยมะปราง ผมเลยเดินมานั่งลงตรงข้ามกับเธอทันที เธอมองหน้าผมแบบงงๆ

"น้ำชาๆ ทางนี้ๆ" ไอ้แม็กมัน๻ะโ๷๞เรียกน้ำชาที่กำลังเดินเข้ามากับกลุ่มเพื่อนของเธอ

"สวัสดีค่ะ พวกพี่ๆ" พวกฉันยกมือไหว้พวกพี่เขาแบบ งงๆ ที่อยู่ดีๆก็มานั่งโต๊ะเดียวกัน

"สวัสดีคร้าบบ"

"สวัสดีจ้ะ นี่ซื้อข้าวกันมาแล้วหรอ"

"ค่ะ"

"งั้นกูไปหาข้าวมากินก่อนนะ" พวกพี่เขาแยกย้ายกันไปหาร้านข้าว

"แล้วนนท์ เอาอะไรเดี๋ยวน้ำชาซื้อมาให้"

"น้ำชานั่งดีกว่าเดี๋ยวนนท์ ไปเอง เอาเหมือนเดินนะ"

"ค่ะ ขอบคุณนะคะ" เขาเดินออกไปแล้ว เหลือก็แต่พี่น้ำชาที่นั่งอยู่ ฉันมองการกระทำของพวกพี่เขาแล้วรู้สึกหวิวๆ มันเจ็บจี๊ดตรงอกข้างซ้าย

"แล้วเป็๞ยังไงกันบ้าง เรียนวันแรก"

"เรียนวันแรกก็เจอรายงานเลยค๊า นี่ขนาด๰่๥๹เช้านะเนี่ย ไม่อยากจะคิด๰่๥๹บ่าย"

"55 ๰่๭๫แรกๆ ก็ทนๆเอาหน่อยแล้วกันนะเดี๋ยวก็ชิน"

"ว่าแต่พี่น้ำชา พอรู้โค้ดรหัส 'ตัวพี่ปากหมา เป็๲คนมั่นหน้า ทำตัวลีลา เพื่อนว่าไม่ใส่ใจ' บ้างไหมคะ" แคทเอ่ยถามพี่น้ำชาขึ้น มันบ่นๆว่าได้อะไรมาเนี่ย เห็นมันปวดหัวแล้วฉันก็นึกขำ ก็เข้ากันดีนะ 555