หมาป่าภูผาพุ่งเข้าใส่หลี่ฟงด้วยความเร็ว หลี่ฟงรวบรวม ธาตุดิน มาเคลือบแขน ทำให้ผิวของเขาแข็งแกร่งราวเหล็ก เขาเงื้อหมัดที่อัดแน่นด้วยพลังธาตุดิน ซัดสวนเข้าใส่กรงเล็บของหมาป่า
ครืน!
เสียงปะทะดังก้องราวฟ้าผ่า กรงเล็บอันแหลมคมของหมาป่าภูผาไม่ได้สร้างรอยขีดข่วนให้หลี่ฟงได้แม้แต่น้อย แต่แรงปะทะกลับทำให้มันกระเด็นถอยหลังไปเล็กน้อย
หลี่ฉางและหลี่หยูที่เตรียมจะวิ่งหนีต้องหยุดชะงัก พวกเขามองภาพตรงหน้าด้วยความตกตะลึง
"บ้าไปแล้ว! ไอ้เศษสวะนั่นรับการโจมตีของหมาป่าภูผาได้ยังไง!" หลี่หยูพึมพำ
หมาป่าภูผาไม่รอช้า มันคำรามก้องอีกครั้ง ก่อนจะพุ่งเข้าโจมตีด้วยความเร็วและพละกำลังที่มากกว่าเดิม หลี่ฟงใช้ความเข้าใจในธาตุดินของเขา เขาสัมผัสได้ถึงแรงสั่นสะเทือนจากพื้นดิน และใช้มันในการคาดเดาทิศทางการโจมตีของหมาป่า เขาก้าวเท้าหลบอย่างว่องไว หลบกรงเล็บอันแหลมคมที่เฉียดผ่านใบหน้าไปเพียงเส้นยาแดงผ่าแปด
จากนั้น เขาก็กระแทกหมัดที่อัดแน่นด้วยพลังธาตุดินเข้าที่สีข้างของหมาป่าภูผาอย่างจัง
ตุบ!
หมาป่าภูผาเซถลาไป มันคำรามด้วยความเจ็บปวด หลี่ฟงไม่ได้มีวิชาโจมตีที่หลากหลาย แต่เขาใช้ พละกำลังและความทนทานจากธาตุดิน เป็นหลัก
"นี่แหละ! มันอ่อนแอลงแล้ว! หลี่ฉาง! หลี่หยู! จัดการมันเลย!" หลี่ฟงตะโกนบอก
หลี่ฉางและหลี่หยูที่ยังคงตกตะลึงกับพลังของหลี่ฟง ได้สติกลับมา พวกเขาเริ่มประสานวิชา "ฝ่ามือวายุ" และ "กระบวนท่าพยัคฆ์เหิน" เข้าโจมตีหมาป่าภูผาจากด้านหลัง
หมาป่าภูผาถูกโจมตีพร้อมกันสองด้าน มันไม่อาจรับมือได้ และในที่สุดก็ถูกพลังปราณของหลี่ฉางและหลี่หยูซัดเข้าที่จุดตาย ล้มลงแน่นิ่งไปในที่สุด
หลี่ฉางและหลี่หยูมองซากหมาป่าภูผา ก่อนจะหันมามองหลี่ฟงด้วยสายตาหวาดระแวงและสงสัย
"เจ้า... เจ้าฝึกวิชาอะไรกันแน่! ทำไมถึงมีแรงมากขนาดนี้!" หลี่ฉางถามเสียงดัง
"ข้า... ข้าก็แค่... โชคดี... มั้ง" หลี่ฟงพยายามเลี่ยงตอบ เขาไม่สามารถบอกความลับเรื่อง "ธาตุวิญญาณ" และ "เครือข่ายกำลังภายใน" ได้
แต่ถึงแม้หลี่ฟงจะพยายามปกปิดเพียงใด สายตาที่เขาใช้ต่อสู้กับหมาป่าภูผานั้นไม่ใช่สายตาของคนธรรมดา มันเต็มไปด้วยความมุ่งมั่นและพลังที่ซ่อนเร้นเกินกว่าที่คนไร้ปราณจะทำได้
หลี่ฉางและหลี่หยูไม่ได้พูดอะไรต่อ แต่ความสงสัยได้เริ่มก่อตัวขึ้นในใจของพวกเขาแล้ว...