ผู้ร่วงหล่น

แจ๊คบอกเล่าไปว่ามีก้อนเลือดก้อนหนึ่งที่ทำลายไม่ได้ ไม่ว่าจะทำยังไงก็ไม่สามารถทำได้เลือดในจากนั้นได้

หู่เสวียจึงได้ตอบขึ้นมาว่าทำไมถึงทำลายเลือดก้อนนั้นไม่ได้

[นายจำมือที่โดนตัดของนายได้ไหม]

[อย่าบอกนะว่ามือนั้นก็ยังไม่ตาย]

[ใช่]

แจ๊คจึงถามไปอีกรอบหนึ่งว่า

[ทำไมถึงต้องทำลายเลือดด้วย]

[นายคิดว่าเลือดมีชีวิตมีข้อดีและข้อเสียยังไง]

แจ๊คคิดก่อนว่ามันมีข้อดีด้วยหรือที่ว่าเลือดมันมีชีวิต

[ไม่รู้]

[งั้นฉันจะบอกเอาไว้ให้ว่ามันมีข้อดียังไง อย่างแรกเลยคือถ้าเลือดนายมีชีวิต เวลานายแขนหรือขาขาดออกจากกันมันสามารถต่อได้เลยภายในไม่กี่วินาทีและสมานแผลได้เร็วกว่าปกติมากนักแต่แผลต้องไม่เจ็บสาหัสอย่างตอนนี้ ถ้านายสามารถควบคุมเลือดได้อย่างสมบูรณ์ เลือดที่ตกในบริเวณรอบตัวนาย นายจะสามารถดึงดูดให้เลือดกลับเข้าสู่ร่างกายของนายได้]

แจ๊คตกใจมาก คนนะไม่ใช้เลโก้ที่แขนหรือขาถูกตัดขาดแล้วกลับมาต่อได้ราวกับว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้นมาเลย และแจ๊คนึกขึ้นมาได้ว่ามือทั้งสองข้างที่ถูกตัดขาดมันก็ยังไม่ตายนะสิ

[แสดงว่ามือของฉันก็....]

[ใช่ยังไม่ตายถ้านายไม่ทิ้งเอาไว้และเอามาต่อกัน นายจะไม่ต้องเสียเวลาฟื้นฟูมือขึ้นมาใหม่]

แจ๊ครู้สึกว่าการกระทำของตนเองที่ต้องมารอเวลาฟื้นฟูมือทั้งสองข้างมันโง่มาก

[เธอไม่เคยบอกฉันเลย]

[นายจะโทษฉันหรือ]

น้ำเสียงตอบกลับมาของหู่เสวียเย็นชามาก แจ๊คจึงรีบแก้ตัว

[ไม....ไม่]

[เอาจริง ๆ ฉันไม่คิดเลยว่านายจะทำให้เลือดมีชีวิตได้ในระดับการฝึกฝนแค่นี้]

แจ๊คตอบกลับไปด้วยความสงสัย

[หมายความว่าอย่างไร]

[จริง ๆ มันไม่ควรที่จะเร็วขนาดนี้เพราะอะไรกัน]

หู่เสวียได้บ่นกับตนเอง ส่วนแจ๊คได้แต่สับสนต่อไป แต่ก่อนจะที่ออกนอกเรื่องแจ๊คได้ถามไปต่อ

[แล้วข้อเสียละ]

หู่เสวียหันมามองแจ๊คที่สภาพร่างกายราวกับเป็นศพที่น่าขยะแขยง ผิวหนังหน้าได้หายไปเหลือแต่กล้ามเนื้อหน้าที่สีแดง ๆ มีแค่ตาและปากเท่านั้น จมูกได้หายไปจากการโจมตีของมังกรวารี ร่างกายที่กำลังจะซ่อมแซมตนเองอยู่ แจ๊ครู้สึกว่าสายตาของหู่เสวียครั้งนี้ราวกับได้สำรวจทั่วทั้งร่างกายของตนเองไม่เว้นแม้แต่วิญญาณ

[..ความสามารถที่ยิ่งใหญ่มาพร้อมกับข้อเสียที่ใหญ่ยิ่ง ข้อเสียแรกเลยคือถ้าเอาเลือดของนายมาใส่เวทมนตร์ค้นหาจะค้นหาตัวนายได้สบายเลย ข้อสอง เลือดของนายถ้าถูกทำการสาปแช่งหรือคำสาป นายจะโดนมันโดยไม่รู้ว่าเลยว่าโดนสาปแช่งหรือคำสาปมาจากไหน ข้อที่สาม เลือดนายสามารถปรุงเป็นยาได้ เลือดเหมือนกับDNA ของนาย ถ้าไม่ทำลายไปตอนนี้มันจะย้อนกลับมาทำร้ายนายได้ ส่วนมือทั้งสองข้างของนายถูกเผ่าโลหิตเก็บไป]

แจ๊คคิดว่าทำไมข้อเสียมันแรงกว่าข้อดีจัง ข้อดีรวม ๆ แล้วสามารถรักษาได้ดีขึ้นมามาก แต่ข้อเสียคือ มันสามารถติดตามตำแหน่งของเราได้และที่น่ากลัวคือมันสามารถโจมตีมาต้องไหนก็ได้ตราบใดที่มีเลือดของเขาอยู่กับตัว หลังจากนี้เขาจะระวังเลือดของตนเองมากขึ้น ถ้าเลือดได้ไหลออกจากร่างกายแจ๊คจะทำลายมันทันที

[เธอบอกเผ่าโลหิตเก็บไป บัดหรือ]

หู่เสวียมองแจ๊คด้วยสายตาแบบมองคนปัญญาอ่อน

[นายคิดว่าเผ่าโลหิตมีบัดแค่คนเดียวหรือ]

แจ๊คเกาหัวตนเอง

[ไม่ใช่แล้วใครกัน มันจะโจมตีใส่ฉันหรือติดตามฉันมาไหม]

[ไม่หรอก นายสามารถเอาคืนได้ในอนาคตนายยังสัมผัสตำแหน่งเลือดได้ใช่ไหม]

แจ๊คพยักหน้า ก่อนที่แจ๊คได้วางใจไปมากกว่านี้หู่เสวียได้บอกว่า

[มีคนตามนายมา รอดให้ได้ละ]

พูดจบหู่เสวียได้หายตัวไป

ตุ้ม ตุ้ม

ต้นไม้ด้านหลังของแจ๊คล้มลงราวกับเป็นโดมิโน่จากการโจมตีและมีเสียงดังขึ้นมาต่อจากนั้น

“ค้นหาให้ทั่ว”

ทหารได้วิ่งมาราวกับมด แจ๊คเห็นว่าอยู่ไม่ได้แล้วจึงเดิมข้ามมิติหนีไป สภาพตอนนี้ไปโผล่หน้ามีแต่ตายกับตายอีกอย่างระดับพลังมันต่างกันมากเกินไป

เจ้าเมืองอาริโนได้มาถึงต้นไม้ที่แจ๊คอยู่ก่อนหน้านี้ พอมองรอบป่าแล้วรู้สึกว่าตกใจทำไมป่าถึงกลายเป็นแบบนี้

“ลุงทำไมป่ากลายเป็นแบบนี้ละ”

นิโรที่ตามหลังเจ้าเมืองอาริโนมองสภาพป่าด้วยอาการตกใจเช่นกัน

“เห็นว่าเมื่อ 2 ปีก่อนมีเรื่องรายงานว่า พบเจอต้นไม้ตายไม่กี่ต้น ฉันเองไม่ได้สนใจมากนักตอนนี้มันกลายเป็นแบบนี้ได้ยังไง”

“ช่างมันก่อนตอนนี้ผู้นำพาแห่งความมืดสำคัญที่สุด”

นิโรพยักหน้าและใช้เวทดาบวารีตัดต้นไม้ออกให้หมดเพราะจะได้ไม่ให้ผู้นำพาแห่งความมืดซ่อนตัว เจ้าเมืองอาริโนยังไม่สามารถฟื้นฟูลมปราณของตนเองได้จึงได้แต่ใช้ทหารไปก่อน

“ค้นหาให้ทั่ว ผู้นำพาแห่งความมืดให้ทั่ว ผู้นำพาแห่งความมืดได้รับอาการบาดเจ็บสาหัสแล้ว เดินยังจะไม่ไหวใครที่เจอฉันจะให้เงิน 50,000 เหรียญทอง ใครที่ฆ่าได้ฉันจะให้100,000 เหรียญทอง”

พวกทหารได้เร่งมือค้นหาเพราะทำงานตลอดทั้งปีได้เงินแค่ 2 เหรียญทอง แค่ฆ่าผู้นำพาแห่งความมืดที่ได้รับบาดเจ็บสาหัสได้ตั้ง 100,000 เหรียญทอง กลายเป็นเศรษฐีในพริบตาเดียว

เวลาได้ผ่านไป 2 วัน เจ้าเมืองอาริโนไม่สามารถค้นหาผู้นำพาแห่งความมืดได้แม้แต่เงายังไม่เห็นถ้ายังมียันที่นักปราชญ์อู๋ฉินป่านนี้สามารถฆ่าได้แล้ว คิดแล้วแค้นลุงนิโรปล่อยให้ผู้นำพาแห่งความมืดทำลายยันไปได้ยังไง

สิ่งที่เจ้าเมืองอาริโนและนิโรไม่คาดคิดคือสิ่งที่พวกเขาค้นหาไม่ได้หนีไปไหนเลยแต่อยู่บนหัวพวกเขานี้เอง แจ๊คได้ใช้ความสามารถของชุดแห่งความว่างเปล่าและพลังจิตปกปิดร่างกาย ถ้าจะบอกว่าไม่แค้นคงไม่ใช่แจ๊คแล้ว แต่ระดับการฝึกฝนมันต่างกันเกินไปแค่เห็นว่ามันหัวเสียกันเพราะไม่สามารถหาเขาได้มันก็มีความสุขแล้ว

นิโรได้เดินมาหาเจ้าเมืองอาริโนก่อนจะพูดไปว่า

“อาริโนยกเลิกการค้นหาผู้นำพาแห่งความมืดได้แล้ว ผู้นำพาแห่งความมืดได้หนีหายไปแล้วป่านนี้ ถ้าเจ้ากลับไปที่เมืองและขอโทษชาวเมืองกับสมาคมนักผจญภัยเจ้ายังสามารถดำรงตำแหน่งเจ้าเมืองได้อยู่”

ทหารที่อยู่บริเวณรอบ ๆ ได้มองไปที่เจ้าเมืองของตนเอง พวกทหารได้ค้นหามา 2 วันเต็ม ๆ โดยที่ไม่ได้นอนเลยความอ่อนเพลียและการที่ค้นหาโดยเปล่าประโยชน์มันทำให้พวกเขาสิ้นหวังมาก

สีหน้าของเจ้าเมืองอาริโนโกรธมากในเมื่อโชคชะตาทำให้ฉันเจอผู้นำพาแห่งความมืดช่วงอ่อนแอถ้าฉันปล่อยมันไป แล้วถ้ามันกลับมาแก้แค้นตอนนี้มีพลังเหลือกว่า ตอนนี้เจ้าเมืองอาริโรได้ขี่หลังเสือแล้วลงไม่ได้ถ้าลงมีแค่ทางเดียวคือความตาย

“ค้นหาต่อไป ถ้าไม่เจอไม่ต้องกลับ”

นิโรถอนหายใจออกมา ส่วนทหารได้สิ้นหวังไปแล้ว เงินทองอะไรพวกเขาไม่อยากได้แล้วอยากกลับไปเจอหน้าลูกเมีย ในตอนนั้นเองมีทหารวิ่งเข้ามาหาเจ้าเมืองอาริโน

“ท่านเจ้าเมืองพวกเราเจอต้นไม้ที่มีกลิ่นอายปีศาจครับ”

ทันใดที่ได้ยินเสียง ทุกคนได้ลุกขึ้นมาอย่างทันที เจ้าเมืองอาริโนเดินไปหาทหารคนนี้ก่อนจะพูดไปว่า

“ใช่ผู้นำพาแห่งความมืดหรือไม่”

ทหารคนนี้ทำสีหน้าลังเลก่อนจะตอบกลับไป

“ผมไม่แน่ใจครับ”

แม้จะผิดหวังแต่เจ้าเมืองอาริโนยังต้องการจะไปดูต้นไม้นี้ ก่อนจะพูดกับนิโรและทหารให้ตามไปดูกันและเจอต้นไม้ที่ทหารบอกว่ามีกลิ่นอายปีศาจ มันไม่ผิดที่มีกลิ่นอายปีศาจแต่ที่น่าแปลกคือ

ต้นไม้มันไม่ได้ถูกครอบนำด้วยกลิ่นอายปีศาจทั้งหมด ต้นไม้สูง 10 เมตรกิ่งไม้ในตัวมีเยอะแยะไปหมดและระหว่างกิ่งมีหนามแหลมโผล่ออกมา ใบไม้ครึ่งหนึ่งมีสีแดงอีกครึ่งหนึ่งมีสีม่วงมองดูแล้วมันมีความสวยงามที่แฝงไปด้วยความอันตรายที่มองไม่เห็น เหมือนกับต้นไม้ป้องกันอะไรสักอย่างอยู่

เจ้าเมืองอาริโนจึงสั่งให้นิโรโจมตีไป เพราะไม่รู้มันคือต้นไม้อะไร

“ลุงโจมตีไปที่ต้นไม้ เหมือนกับว่าต้นไม้ป้องกันอะไรอยู่มันอาจเป็นผู้นำพาแห่งความมืดก็ได้”

นิโรได้ร่ายเวทก่อนจะมีวงแหวนปรากฏขึ้นมาพร้อมกับมังกรวารีพุ่งไปโจมตีต้นไม้นี้

ตุ้ม ตุ้ม

แรงจากการโจมตีครั้งนี้ทำให้ต้นไม้รอบ ๆ หญ้า หิน ดินได้หายไปจนหมดสิ้นเหลือเอาไว้แต่หลุมที่ลึกประมาณ 3 เมตรฝุ่นควันลอยกันปิดบังสายตา พอฝุ่นควันได้หายไปปรากฏสิ่งที่น่าหวาดกลัวขึ้นมาเกราะกลางตัวต้นไม้แตกออกเผยสิ่งที่อยู่ภายในออกมา ภายในต้นไม้มีศพอยู่ 2 ศพ ศพหนึ่งเป็นเด็กผู้หญิงที่ตายในอ้อมกอดของอีกศพหนึ่ง สิ่งที่น่ากลัวคือศพผู้ชายที่ด้านหลังมีรากต้นไม้เสียบเยอะแยะไปหมดรากไม้ได้แสงสีเขียวอ่อนมา แสงสีเขียวเต็มไปด้วยพลังชีวิตและหัวใจศพผู้ชายถูกทำลายไปแล้วทันใดนั้นศพผู้ชายลืมตาขึ้นมาก่อนจะพูดว่า

“ข้าแค้นยิ่งนัก”

สิ้นเสียงพูดมีแรงกดดันอันมหาศาลออกจากศพ แรงกดดันได้ทำให้ทหารบริเวณ ๆ ลงไปนอนกับพื้นพร้อมเสียงร้องอันเจ็บปวดเลือดได้ไหลออกมาจาก ตา หู ปาก เจ้าเมืองอาริโนและนิโรรู้แล้วว่าสิ่งที่พวกเขาปลุกขึ้นมามันไม่ใช้ผู้นำพาแห่งความมืดแต่เป็นปีศาจของจริง คนที่ยังทรงตัวอยู่ได้มี 3 คน คือ เจ้าเมืองอาริโน นิโรและผู้นำพาแห่งความมืดของเรา แจ๊คที่ดูอยู่ห่าง ๆ แบบห่วง ๆ

...........................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................