เกิดใหม่เป็นไอ้เจิด

ตอนที่หนึ่งร้อยแปดสิบสาม The Rice’s Man Burden

ผมผ่านการเจอกับคนในยุคนี้มามากจนต้องหลั่งน้ำตาตอนกลางคืนก็ตั้งหลายครั้ง

สุดท้ายก็ต้องจำใจที่จะต้องยอมรับ

ภาระหน้าที่ของคนข้าว

Rice’s Man Burden

มาอยู่กับตนเองในที่สุด

เพราะหากเราไม่ทำ

แล้วใครจะทำเล่า?

แบบเดียวกับคนข้าวพระเอกอิเซไคที่ต้องมีวิสัยทัศน์มองว่าการทำงานแบบคนญี่ปุ่นและอาหารญี่ปุ่น

โชยุมายองเนสและไข่สดราดบนข้าวนั้นสุดยอดที่สุดแล้วไม่มีอะไรเทียบเท่า

มันแสดงออกถึงจิตวิญญาณของคนข้าวได้ดี

อย่างที่พวกเรซิสม์ผิวขาวกล่าวเอาไว้ว่า

To be white man,To be master of theworld

การเป็นคนขาว,คือการเป็นเจ้านายของโลกนี้

ว่าจิตวิญญาณของคนขาวจักรวรรดิล่าอาณานิคมนั้นไม่ใช่คิดแบบคนพื้นเมืองว่า

ของมันต้องเป็นเช่นนี้

แต่คือการที่คิดว่ามันเปลี่ยนแปลงได้

To be master of your own destiny

คือเป็นเจ้านายแห่งชะตาชีวิตของเราเอง

ว่าโลกนี้สามารถเปลี่ยนแปลงไปได้ตามที่เราคิดและแสงสว่างของอารยธรรมของคนขาวนั้นสามารถส่องแสงไปได้จากแดนนิวยอร์กจนถึงดินแดนที่มืดมิดที่สุดในแอฟริกา

นั่นคือความหมายของการเป็นคนขาวที่เป็นเจ้านายของโลกนี้

เราคือ

Shining city on the hill

เมืองที่ส่องสว่างอยู่บนเนิน

คือแบบอย่างของความดีงามความร่ำรวยและความก้าวหน้าที่คนอื่นจะต้องจ้องมองเราด้วยความอิจฉา

ภาระหน้าที่ของคนข้าวก็เช่นกัน

พวกเขาไม่มีความลังเลแม้แต่น้อยว่าควรจะรักษาวัฒนธรรมระเบียบประเพณีของชนพื้นเมืองอิเซไคเอาไว้หรือไม่

เพราะคนข้าวมองว่าการแนะนำ ซอสโชยุกับมายองเนสและข้าวที่ราดด้วยไข่สดคือจุดสุดยอดของวัฒนธรรมอาหาร

ไม่มีอะไรเหนือไปกว่านี้อีกแล้ว

จึงมองว่าการแนะนำความเจริญก้าวหน้าคือความดีงามคือเรื่องที่ควรจะกระทำ

เพราะหากพวกชนพื้นเมืองอิเซไคไม่ได้รับวัฒนธรรมที่สูงส่งของคนข้าว

พวกเขาก็คงได้แต่เกลือกลิ้งอยู่กับพื้นไร้อารยะธรรมไปอีกหลายร้อยปี

จึงเป็นหน้าที่ทางศีลธรรมของคนข้าวที่จะต้องช่วยเหลือชาวพื้นเมืองอิเซไคให้พวกเขาพ้นจากความยากจนและอารยธรรมล้าหลังให้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้

นี่ล่ะคือหน้าที่ของคนข้าวหรือพระเอกอิเซไคที่ผมต้องแบกรับ

ก่อนอื่นผมให้พวกลูกน้องของผมและภูตผีบริวารของอาจารย์คง

มารวบรวมบรรดาผีผีที่มารวมตัวกันนั่งดูภาพยนตร์ในบริเวณวัดนี้

ว่าให้พวกเรามาร่วมมือกันกันเป็นกลุ่มหรือองค์กรก็จะไม่มีใครสามารถหยุดเราได้

ผมคิดว่าผมคนเดียวไม่น่าจะเอาชนะปู่โสมเฝ้าทรัพย์ได้

แต่หากผมรวบรวมได้วิญญาณได้สักสามร้อยตนน่าจะพอสูสี

การศึกคือจำนวน

แสนตรีเพชรกล้าที่เก่งกาจก็ไม่สามารถเอาชนะจำนวนที่มากกว่าได้

“ไอ้หนูมาอยู่กับนายเจิดของข้าเอ็งจะได้ทานน้ำแดงทุกวัน”

ไอ้ห้อยไอ้โหนพยายามเจรจากับวิญญาณเด็กที่กำลังแอบดูดน้ำแดงของคนที่มาดูหนัง