Adult’ s Star VIP.com
ห้องแชทส่วนตัวสำหรับผู้ใหญ่
(Sexy Tiger)
เสือสวาท : ‘สวัสดีที่รัก คุณชื่ออะไร’ เมื่อลูกค้าใหม่เข้ามาในห้องแชทชายหนุ่มหน้าหวานก็รีบหันหน้าเข้ากล้องแล้วพิมพ์ข้อความส่งมาทักทายทันที
Bad boy : ‘จะเรียกผมว่าคนเลวก็ได้’ แสบพิมพ์ข้อความตอบกลับไป วันนี้เป็วันแรกที่เขาเข้าใช้บริการในฐานนะลูกค้าใหม่ ร่างสูงยกยิ้มที่มุมปากก่อนจะเคาะนิ้วที่คีบอร์ดรออีกฝ่ายตอบกลับมา
เสือสวาท : ‘ผมชอบคนเลวแบบคุณ....แล้วคุณล่ะชอบอะไร?’ หนุ่มหน้าหวานบนจอก่อนจะก้มลงพิมพ์ข้อความแล้วเงยหน้าขึ้นมาส่งสายตายั่วหน้ากล้อง
Bad boy : ‘ผมชอบเซ็กส์’ แสบหัวเราะในลำคอก่อนพิมพ์ข้อความหื่นส่งไป
เสือสวาท : ‘ผมก็ชอบเซ็กส์....โดยเฉพาะกับคนเลวแบบคุณ’ อีกฝ่ายพิมพ์ตอบกลับมาแล้วใช้ลิ้นเลียที่นิ้วชี้ของตัวเองราวกับกำลังโลมเลียไอติมแท่งแสนอร่อย
Bad boy : ‘งานอดิเรกของคุณคืออะไร?’ แสบพิมพ์กลับไปถามต่อแล้วจ้องหน้าจอคอมพิวเตอร์เพื่อรอคำตอบจากอีกฝ่าย
เสือสวาท : ‘เล่นเสียว แล้วคุณล่ะ?’ หนุ่มหน้าหวานพิมพ์ตอบกลับมา เนื้อหายังคงวนเวียนอยู่กับเื่เซ็กส์
หื่นใช่เล่น.....เร้าใจดี! แต่ลองเปลี่ยนเื่เป็คุยธรรมดาดูบ้าง คราวนี้จะยังวนมาเื่อย่างว่าอีกไหม
Bad boy : ‘ขี่จักรยาน’
เสือสวาท : ‘คุณคงชอบขี่ แล้วอยากลองขี่ผมไหม? ง่ายๆ แค่คุณยอมจ่ายตัง....คุณจะได้ฟังเสียงครางของผมตอนโดนคุณขี่’ ชายหนุ่มบนหน้าจอคอมพิวเตอร์มองมาที่กล้องหลังจากกดส่งข้อความพร้อมกับเลียที่ริมฝีปากบางอย่างยั่วยวน
Bad boy : ‘เท่าไร’ อยากได้เงินสินะ....คนอย่างมึงเนี่ยทำเื่พวกนี้แค่เพื่อเงินเท่านั้นจริงๆ เหรอวะ? ทำไมกูถึงรู้สึกว่ามันไม่ใช่อย่างที่กูเห็น เหมือนมีอะไรบางอย่างที่ไม่ถูกต้อง!
เสือสวาท : ‘10,000 ไม่แพงเลยใช่ไหมสำหรับเสียงครางกระเซ่า....และจินตนาการเสียวซ่านที่คุณจะได้รับ’ ข้อความจากอีกฝ่ายตอบกลับมาพร้อมกับไอคอนรอยจูบที่ท้ายข้อความ
Bad boy : ‘ผมไม่้าแค่เสียง....ผมอยากขย่มคุณและแตกในตัวคุณ’ ร่างสูงรู้สึกอยากพิสูจน์อะไรบางอย่างเลยยอมเล่นตามน้ำ ในเมื่ออีกฝ่ายพร้อมจะขายบริการเขาก็พร้อมจะซื้อ...แต่ไม่ใช่แค่เสียงกับภาพ เขาอยากได้ััเนื้อหนังจริงๆ
เสือสวาท : ‘คุณอยากให้ผมอ้าขาและส่ายก้นให้คุณใช่ไหม....จ่ายมาก่อนสิแล้วคุณจะได้เห็นมัน’ หนุ่มหน้าหวานวกกลับมาที่เื่เงิน คราวนี้มือหนาล้วงเข้าไปใต้เสื้อแล้วทำทีเป็ลูบไล้พร้อมกับส่งสายตาเชิญชวนให้อีกฝ่ายเกิดอารมณ์ร่วม
“เป็ไงบ้างวะ....ได้เื่ไรไหม?” ระหว่างที่ร่างสูงกำลังจ้องมองสายตาที่เชิญชวนของใบหน้าหวานในจอคอมพิวเตอร์ อยู่ๆ เสียงจากเพื่อนที่นั่งข้างๆ ก็ดังขึ้น
“เออ กูว่ายั่วดี...กูว่าจะลองจ่ายตังซื้อสักวัน อยากรู้ว่าถ้าจ่ายตังแล้วจะได้ความพิเศษเพิ่มถึงขั้นไหน” แสบหันไปตอบปืนแล้วยกยิ้มที่มุมปากส่งให้ ร่างสูงชะเง้อคอไปดูที่หน้าจอเพื่อนก่อนจะยิงคำถาม
“แล้วของมึงล่ะเป็ไง?”
“ก็ไม่ต่างจากมึง....แม่ง! ชวนแต่ให้กูจ่ายตังตลอด เออ! แต่กูสังเกตเห็นอย่างนึง....มึงเห็นตรงเลนส์กล้องตรงนี้ไหม? มันเป็โมเสคจุดเล็กๆ เวลาที่ทางนั้นขยับเข้ามาใกล้เลนส์ กูว่ามันมีอะไรแปลกๆ อยู่นะ....เหมือนกับว่าเป็ภาพที่ถูกทำขึ้นมา” ปืนชี้ที่มุมองศากล้องของชายหน้าหวานที่อยู่บนจอ มันเป็เพียงมุมเล็กๆ ที่ถ้าไม่สังเกตดีๆ อาจจะมองข้ามไปได้ง่ายๆ แสบจ้องไปที่จอภาพตรงหน้าก่อนจะสะดุ้งเล็กน้อยเมื่อโทรศัพท์มือถือที่อยู่ในกางเกงสะแล็คสีดำสั่น
ใครโทรมาตอนนี้วะ?
ตื้ด ตื้ด
สายเรียกเข้า.....พี่สน
“ฮัลโลว่าไง....ตอนนี้กูทำงานอยู่ไม่ว่างเว๊ย!” แสบกดรับสายแล้วพูดเสียงเรียบตอบกลับไปอย่างอารมณ์เสีย
“ไม่ว่างแต่ก็รับสายกูได้แบบนี้เรียกว่าอะไรวะไอ้น้องชาย” เสียงเข้มจากปลายสายตอบกลับมาราวกับรู้ทันน้องชายขี้โมโห สนลุกขึ้นจากเก้าอี้แล้วเดินออกไปยืนโทรศัพท์ริมหน้าต่างที่เป็กระจกใสบานใหญ่ สายตาคมทอดมองยาวไปที่ลานจอดเครื่องบินโบอิ้งพร้อมกับยิ้มที่มุมปาก
“มีไร รีบพูดมาถ้าลีลามากกูวางสายแน่” แสบขมวดคิ้วเข้มพร้อมกับนั่งเคาะแป้นคีย์บอร์ดตรงหน้าไปด้วยราวกับกำลังใจจดใจจ่อกับคำตอบที่พี่ชายเขาจะพูด
“พี่น้องกันเขาพูดกันแบบนี้เหรอวะ....พี่ชายคนนี้เสียใจแย่” สนล้วงมือข้างซ้ายที่ว่างลงไปในกระเป๋ากางเกงก่อนจะดึงเอารูปชายหน้าสวยผมยาวประบ่าออกมา
“รีบๆ พูดธุระมึงมาสักที กูต้องกลับไปทำงานต่อแล้ว!” ร่างสูงเริ่มหงุดหงิดกับการนอกเื่ของปลายสาย แสบหมุนเก้าอี้หันออกจากหน้าจอคอมแล้วเหยียดขาพาดกับโต๊ะกระจกที่อยู่ตรงหน้า
“เออๆ กูฝากมินนี่ไว้กับมึงสักเดือนสองเดือนล่ะกัน พอดีกูต้องไปทำธุระที่ต่างประเทศกะทันหัน” เสียงทุ้มพูดตอบกลับมาถึงประเด็นหลักที่เขาโทรหาน้องชาย สน้าฝากลูกสาวคนเดียวของเขาอย่างน้องมินนี่เอาไว้ในการดูแลของแสบใน่ที่เขาต้องไปทำธุระด่วนที่ต่างประเทศ.....ธุระที่เขาไม่สามารถปฎิเสธหรือโยนให้คนอื่นทำแทนได้
“ห๊า! ให้กูดูแลเด็กอนุบาลเนี่ยนะ มึงคิดอะไรอยู่วะ” ใบหน้าหล่อเหลายัวะขึ้นมาทันทีกับสิ่งที่ได้ยิน แสบเบิกตาโตพร้อมกับพูดถามกลับไปเสียงแข็ง เกิดมาไม่เคยเลี้ยงเด็กมาก่อน ยิ่งเป็เป็เล็กๆ อายุแค่5ขวบด้วยแล้วยิ่งเป็เื่ยากสำหรับเขามาก
“มินนี่ก็หลานมึงนะเว๊ย! ช่วยพี่ชายคนนี้ดูแลลูกสาวตัวน้อยๆ ตาดำๆ หน่อยเถอะน๊าาาา....มึงก็รูนิว่ากูเป็พ่อเลี้ยงเดี่ยว กูไม่มีใครให้พึ่งแล้วจริงๆ” สนทำเสียงอ้อนวอนกับน้องชายด้วยใบหน้าขบขัน เขารู้อยู่แล้วว่ายังไงซะแสบก็คงใจอ่อนยอมช่วยเขาอยู่ดี
“เฮ้อออออ เออ! แค่เดือนสองเดือนนะเว๊ย มากกว่านั้นกูไม่รับ!” ในที่สุดแสบก็ตอบตกลง ร่างสูงยกมือขึ้นกุมขมับก่อนจะถอนหายใจเฮือกใหญ่
“ขอบใจมึงมากเลยไอ้น้องรัก! .....งั้นวันนี้ฝากไปรับมินนี่ที่โรงเรียนด้วยตอน4โมงเย็น ห้ามสาย! ห้ามลืม! เด็ดขาด” สนเน้นย้ำน้องชายเื่เวลาที่ต้องไปรับหลานสาวเย็นนี้ที่โรงเรียนเสียงหนักแน่น เขาเองก็เป็ห่วงลูกสาวไม่น้อย กลัวแต่ว่าไอ้น้องชายตัวดีมันจะลืมไปรับลูกสาวเขาจนต้องเป็ภาระให้ครูประชั้นซะมากกว่า
“เออ รู้แล้วล่ะน่า....มีอะไรจะสั่งเสียอีกไหม ถ้าไม่มีกูวางล่ะ!” แสบพูดตัดบทแล้วกดวางสายโดยที่ไม่ได้รอให้อีกฝ่ายตอบกลับมา มือหนาวางมือถือลงที่โต๊ะหน้าคอมพิวเตอร์แล้วส่ายหัวกับตัวเองเบาๆ
จะให้คนห่ามๆ เถื่อนๆ อย่างเขาไปเลี้ยงหลานสาว....แค่คิดก็เหนื่อยใจแล้ว!
16.30
โรงเรียนอนุบาลบ้านดอกไม้สีรุ้ง
ห้องประจำชั้น อนุบาล2/6
“ยังไม่กลับบ้านอีกเหรอครับครูขาล” ภารโรงแก่ที่เดินผ่านหน้าห้องเรียนเอยทักครูหนุ่มหน้าหวานที่กำลังนั่งรอผู้ปกครองมารับนักเรียนในการดูแลของเขากลับบ้านอยู่หน้าห้องเรียนเหมือนอย่างทุกวัน
“รอผู้ปกครองมารับนักเรียนอยู่ครับ พอดียังเหลือนักเรียนอีกคนที่ผู้ปกครองยังไม่มารับ สงสัยวันนี้จะต้องกลับบ้านช้าหน่อย” ครูหนุ่มตอบกลับไปพร้อมกับยิ้มให้อย่างอ่อนโยน
“อย่าลืมล็อคห้องกับปิดไฟด้วยนะครับครู ไม่งั้นพรุ่งนี้มาผมโดนผอ.บ่นยับแน่” ชายแก่พูดกับครูหนุ่นตรงหน้าพร้อมกับทำท่ายิ้มเจื่อนๆ เมื่อพูดถึงผอ.
“ครับลุง....เดี๋ยวผมจะปิดให้เองลุงไม่ต้องห่วงครับ” ขาลตอบรับแล้วโบกมือลาภารโรงแก่ ร่างหนาของครูหนุ่มหันกลับเข้ามาในห้องเรียนด้วยใบหน้าที่เปื้อนยิ้ม ตอนนี้ในห้องเรียนมีนักเรียนตัวน้อยเพียงคนเดียวที่กำลังนั่งรอผู้ปกครองมารับ
“ครูขา พ่อของมินนี่ยังไม่มาอีกเหรอค่ะ....มินนี่อยากกลับบ้านแล้ว” เด็กน้อยถามครูหนุ่มตรงหน้าเสียงเศร้า ใบหน้าของเด็กสาวจ้องมองครูตาละห้อยก่อนจะนั่งก้มหน้ากอดเข่า
“รออีกหน่อยนะครับเด็กดี มาครับ.....เดี๋ยวครูขาลจะเล่านิทานให้ฟังระหว่างที่รอคุณพ่อดีไหมครับ” ขาลเริ่มเบี่ยงเบนความสนใจของเด็กน้อย มือหนาหยิบเอาหนังสือนิทานเล่มเล็กขึ้นมาก่อนจะฉีกยิ้มกว้างเพื่อทำให้ลูกศิษย์ตัวน้อยของเขาหายเศร้า
“เย้! ครูขาลของมินนี่ใจดีที่สุดเลย” เด็กน้อยยิ้มรับด้วยความดีใจ ปกติแล้วเด็กๆ จะได้ฟังนิทานแค่วันล่ะรอบเท่านั้นแต่วันนี้ถือว่าเป็วันพิเศษ เพราะเด็กน้อยจะได้ฟังรอบที่สองเพียงแค่คนเดียวเท่านั้น
ครูหนุ่มนั่งลงข้างๆ ลูกศิษย์ตัวน้อยแล้วเปิดนิทานออกมาอ่านอย่างช้าๆ พร้อมกับทำท่าทางประกอบ เด็กน้อยนั่งฟังอย่างตั้งใจจนเวลาล่วงเลยไปเกือบชั่วโมง ใบหน้าใสซื่อของเด็กน้อยเริ่มเคลิ้มง่วง ตากลมปรือลงช้าๆ และฟุบหลับลงที่เบาะนั่งข้างๆ ตักของครูหนุ่ม
“เด็กน้อเด็ก....หลับซะล่ะ” มือหนาลูบหัวเด็กน้อยอย่างเอ็นดู ถึงภายนอกเขาจะดูบึกบึนร่างใหญ่แต่จริงๆ แล้วก่อนหน้านั้นเขาก็เป็แค่เด็กหนุ่มร่างเบาะบางธรรมดาเท่านั้น ก่อนที่เขาจะย้ายมาอยู่ที่โรงเรียนเอกชนแห่งนี้เขาเคยเป็เด็กจบใหม่ที่ตกงานติดเกมส์และเสเพลย์มาก่อน....จนวันนึงเขาก็ลุกขึ้นมาเปลี่ยนแปลงตัวเองด้วยการออกกำลังกายและคุยแชทในโลกออนไลน์ตามประสาหนุ่มโสดวัย 31ปีที่ชอบเก็บตัวและรักสันโดษ
ตึก ตึก ตึก
ขายาวของร่างสูงวิ่งตรงมาที่ห้องเรียนด้วยความร้อนลน ใบหน้าหล่อเหลาเต็มไปด้วยเม็ดเหงื่อ และปากหยักได้รูปก็หอบหายใจถี่ด้วยความเหนื่อย
“แฮ่ก แฮ่ก อาแสบมาแล้วครับมินนี่ แฮ่ก แฮ่ก มะ มิน เฮ๊ย! มึง...เสือสวาท!!!” ร่างสูงวิ่งมายืนหอบอยู่หน้าประตูห้องเรียนที่เปิดไฟเอาไว้เพียงห้องเดียวในตึก แสบมองเข้าไปในห้องเรียนพร้อมกับเรียกชื่อหลานสาวตัวน้อย สายตาคมชำเลืองมองครูประจำชั้นที่นั่งข้างๆ แล้วก็ต้องใกับสิ่งที่เห็นจนเผลอเอยชื่อหนุ่มในแชทออนไลน์ที่เพิ่งคุยกับเขาเมื่อครู่ออกมา
“เอ๊ะ! อะไรนะครับ...คุณเรียกผมว่าอะไรนะครับ?” ขาลทำหน้างงก่อนจะลุกเดินไปที่หน้าประตูห้องเรียน
หมับ!
แสบคว้าแขนอีกฝ่ายอย่างถือวิสาสะ ฝ่ามือใหญ่บีบลงที่ข้อมือชายตรงหน้าจนเต็มแรง
“ทำไมมึงถึงมาอยู่ตรงนี้! นี่มึงคิดจะทำอะไรหลานสาวกู....หรือว่ามึงติดใจคำพูดหื่นๆ ของกูก็เลยแอบตามสืบเื่กูเหรอวะ? มึงเป็ใครกันแน่!” แสบเืขึ้นหน้าจนไม่คิดจะถามไถ่อีกฝ่ายถึงเหตุผล เมื่อกี้เขาเห็นสิ่งที่ชายตรงหน้าทำกับหลานสาวเขาเต็มตา ทั้งลูบหัวและเขี่ยข้างแก้มใส....การกระทำเ่าั้มันทำให้เขาไม่ชอบใจแถมยังรู้สึกหงุดหงิดโมโหขึ้นมาอย่างไม่มีเหตุผล!
“คะ คุณพูดอะไรน่ะครับ ปล่อยมือผมด้วย...อึก ผมเจ็บนะครับคุณ!” ขาลพยายามสะบัดมือให้หลุดออก แต่มันก็ไม่ได้ง่ายอย่างที่เขาคิดเอาไว้
“มึงไม่ต้องมาทำหน้าตาใสซื่อทำเป็ไม่รู้ไม่ชี้เลย...เมื่อกี้มึงเพิ่งคุยเื่เซ็กส์กับกูมาหยกๆ ยังมีหน้ามาทำตาใสไม่รู้เื่อีก....มึงมานี่เลย!” ร่างสูงกระชากแขนอีกฝ่ายพาเดินออกไปจากห้องเรียนก่อนจะดันร่างหนาให้พิงกำแพงที่มุมมืดข้างห้องพยาบาล แสบกดบ่าหนาไม่ให้ขยับหนี เขาโน้มหน้าเข้าไปใกล้แล้วเริ่มจ้องพิจารณาใบหน้าหวานของครูหนุ่มอย่างละเอียด
“อะไรของคุณเนี่ย! ปล่อยผมก่อน....อึก อ๊ะ อื้อ มะ ไม่ อึก อย่ากัด อื้อ แฮ่ก” ขาลขืนตัวยกมือขึ้นดันอกกว้างของอีกฝ่ายที่เขาไม่รู้จักแม้แต่ชื่อก่อนจะสะดุ้งสุดตัวพร้อมกับครางเสียงหวานเมื่อร่างสูงกดหน้าลงดูดเลียและขบกัดซอกคอโดยที่เขาไม่ทันตั้งตัว
แคว่ก!
เสื้อเชิ้ตสีขาวที่ร่างหนาสวมใส่ถูกกระชากออกจนกระดุมหลุดไปทั้งแถบ มือหนาของผู้กองหนุ่มดึงเสื้อเชิ้ตออกก่อนจะลูบไล้และบีบคลึงหน้าอกนูนนุ่มของอีกฝ่ายอย่างหื่นกระหาย
มันนุ่มและเต็มไม่เต็มมือกว่าที่เขาวาดฝันเอาไว้เยอะ....หยุดััไม่ได้เลย!
“อึก อ๊ะ ปะ ปล่อย! อื้อ นี่คุณ อ๊ะ หยุดก่อน แฮ่ก อ๊ะ” เสียงใสที่ร้องห้ามดูจะไร้ผล ร่างสูงไม่แม้แต่จะเงยหน้าขึ้นมามองหน้าเขาด้วยซ้ำ ครูหนุ่มก้มหน้ามองการกระทำหยาบคายของหนุ่มแปลกหน้าด้วยสีหน้าที่หมดแรงขาลกัดปากตัวเองแน่นและพยายามกลั้นเสียงครางแปลกๆ เอาไว้ไม่ให้อีกฝ่ายได้ยิน
จ๊วบ แผล่บ จ๊วบ แผล่บ
ปากร้อนโลมเลียที่กล้ามหน้าอกนุ่มก่อนดูดดุนหัวนมสีอ่อนของอีกฝ่ายจนชูชันและแข็งเป็ไต แสบครายมือออกจากแขนครูหนุ่มเมื่ออีกฝ่ายเลิกขัดขืน มือหนาลูบไล้ที่ก้นกลมผ่านกางเกงสะแล็คสีดำพร้อมกับบีบและตีเข้าที่ก้นจนเต็มแรง
ป๊าบ!
“ซี๊ด อ๊ะ อื้อ พะ พอแล้ว แฮ่ก อึก อ๊ะ อื้อ หยุดได้แล้ว อ๊ะ อื้อ” เสียงใสพูดปรามพร้อมกับครางเสียงกระเซ่า ขาลหมดแรงที่จะขัดขืน ความเสียวซ่านแปลกๆ เข้ามากระตุ้นให้เขาแอ่นอกและเกร็งปลายเท้าแน่น
“มึงอยากให้กูทำแบบนี้กับมึงไม่ใช่เหรอ....กูบอกแล้วไงว่ากูอยากขย่มและแตกในตัวมึง” แสบปลดกางเกงสะแล็คสีดำของอีกฝ่ายออกและดึงลงไปกองที่ข้อเท้า ฝ่ามือใหญ่จับตัวครูหนุ่มให้หันหน้าเข้ากำแพงก่อนจะกดสะโพกกลมให้แอ่นเชิดขึ้น
สวบ! เฮือก
“อ๊า อึก อื้อ จะ เจ็บ อึก แฮ่ก ผะ ผมเจ็บ” เสียงใสร้องลั่นก่อนจะรีบเอามือคว้าปากตัวเองปิดเอาไว้ พร้อมกับกัดเม้มริมฝีปากบางแน่น อยู่ๆ ช่องทางด้านหลังที่ไม่เคยถูกรุกล้ำก็โดนสอดใส่เข้ามาทั้งๆ ที่ยังไม่ได้เล้าโลมใดๆ ด้านในร้อนทั้งเจ็บและแสบจนขาสั่นแทบยืนไม่อยู่
“ซี๊ด อ๊า แน่นฉิบหาย....แน่นยังกับคนไม่เคยอย่างงั้นแหละ อือ อ๊า” ร่างสูงทิ้งร่างดันอีกฝ่ายจนหน้าแนบชิดกำแพงก่อนจะดันลำแท่งใหญ่ที่เเข็งเต็มที่เข้ามาจนสุด
สวบ สวบ สวบ
“อื้อ แฮ่ก พะ พอแล้ว แฮ่ก อึก เจ็บ อ๊ะ อื้อ อ๊า” ครูหนุ่มไม่เหลือแม้แต่แรงจะผลักไสคนด้านหลังให้ออกห่าง เขาพยายามพยุงตัวเองและเริ่มใช้มือหนาทั้งสองค้ำยันกำแพงเอาไว้แน่น ใบหน้าหวานขมวดคิ้วเข้าหากันด้วยสีหน้าที่เ็ป....ครั้งแรกที่แสนจะทรมาน!
“อึก อ๊ะ มึงมันร่าน ซี๊ด อ๊ะ ทำไมไม่ส่ายก้นแล้วนอนอ้าขาเหมือนที่มึงพิมพ์บอกกูล่ะ” ร่างสูงเร่งจังหวะกระแทกกระทั้งเข้ามาด้านในพร้อมกับกระซิบถามที่ข้างหู ขาลได้แต่ส่ายหน้าก่อนจะหันหน้าหนีไปอีกทาง
ทนไม่ไหวแล้ว...ขามันหมดแรงไปหมด!
ตุบ!
ครูหนุ่มปล่อยมือที่ยันกำแพงเอาไว้แล้วทิ้งตัวทรุดนั่งลง แสบรีบฉุดดึงร่างตรงหน้าขึ้นแล้วพลิกหันหน้าหวานมาเผชิญหน้ากับเขา
“แค่นี้ก็หมดแรงแล้วเหรอวะ....อะไรกันกูยังไม่ทันจะเสร็จเลยด้วยซ้ำ” แสบยกยิ้มเ้าเล่ห์ก่อนจะดันร่างครูหนุ่มเข้าไปในห้องพยาบาลข้างๆ ที่เปิดทิ้งเอาไว้
“พอแล้ว! ผมเจ็บไปหมดแล้ว....คุณเป็ใครผมก็ไม่รู้จักด้วยซ้ำ แล้วที่คุณพูดมา....ผมว่าคุณคงจำผิดคน” ขาลใช้แรงเฮือกสุดท้ายขัดขืนอีกฝ่าย มือหนาทั้งผลักทั้งดันและพยายามดิ้นเพื่อให้หลุดจากการพัธนาการของคนตรงหน้า
“ไม่ผิดแน่นอน! ทั้งหน้าตา รูปร่างและเสียงคราง...กูจำได้หมดนั่นแหละ!” ร่างสูงตะคอกกลับเสียงแข็งอย่างมั่นใจ เขาดึงเสื้อเชิ้ตที่ขาดรุ่งริ่งของครูหนุ่มออกจากตัวและโยนทิ้งลงข้างเตียง
“คุณพูดอะไรผมไม่รู้เื่....อ๊ะ อื้อ ยะ อย่า อึก อ๊า” ยังไม่ทันจะได้พูดจบร่างสูงก็กดครูหนุ่มลงบนเตียงพยาบาลพร้อมกับตามขึ้นไปคร่อม มือหนายกสะโพกกลมขึ้นก่อนจะกระแทกแกนกายที่ตั้งโด่ของเขาเข้าไปจนสุดลำ ขาลนอนหลับตาปี๋พร้อมกับกัดริมฝีปากกั้นเสียงน่าอายเอาไว้
“ซี๊ด อ๊า.....ตอดกูเสียวฉิบหาย อื้อ แฮ่ก” แสบขึ้นขย่มและทิ้งน้ำหนักตัวกดกระแทกด้านในร้อนจนอีกฝ่ายเกร็งปลายเท้าและกำผ้าปูที่นอนแน่น ใบหน้าหล่อเหลาก้มหน้าลงมาอยู่เหนือใบหน้าหวานเพียงแค่ปลายจมูก ลมหายใจร้อนหอบถี่
ตื้ด ตื้ด
สายเรียกเข้า....ปืน
โทรศัพท์มือถือในกางเกงที่ร่างสูงถอดกองทิ้งเอาไว้ข้างตัวสั่นถี่อยู่หลายรอบจนเ้าตัวรู้สึกได้ มือหนาของร่างสูงหยิบมือถือขึ้นมาก่อนจะกดรับสายทั้งๆ ที่ยังขยับโยกสอดใส่เข้ามาด้านในร่างครูหนุ่มที่นอนครางเสียงหวานไม่หยุด
“แฮ่ก อึก มีไรวะ อือ เร็วๆ กูติดธุระอยู่ แฮ่ก ซี๊ด” แสบยิงคำถามทันทีที่กดรับสาย ร่างสูงกดเสียงต่ำพร้อมกับครางเบาๆ ในลำคอด้วยความเสียว
“ธุระอะไรของมึงวะไหนว่าไปรับหลานสาวที่โรงเรียนไง....แล้วนั่นเสียงอะไรวะ กูรู้สึกเหมือนได้ยินเสียงคนครางอยู่ใกล้ๆ มึง” ปืนสงสัยในเสียงครางและเสียงเอี๊ยดอ๊าดที่เขาได้ยิน มันดังก้องเป็จังหวะราวกับคนกำลังทำกิจกรรมร่วมรักกันอยู่ข้างหูไม่มีผิด
“เออน่า เร็วๆ รีบพูดมา แฮ่ก อึก ซี๊ด” แสบรีบรบเร้าให้เพื่อนพูดธุระ มือหนาทั้งสองข้างดันขาเรียวให้แนบชิดและเหยียดตรงก่อนที่เขาจะเร่งจังหวะขยับสอยถี่
“กูจะโทรมาบอกว่าไอ้เสือสวาทที่เรากำลังตามสืบกูว่ามันไม่มีตัวตนจริง....มึงจำที่กูบอกมึงเมื่อกลางวันได้ไหมที่ว่าตรงกล้องมันเหมือนภาพที่สร้างขึ้น” ปืนทำเป็ไม่ใส่ใจกับเสียงที่เขาได้ยินและเริ่มอธิบายเื่ที่เขาตั้งใจจะโทรมาบอกเพื่อนต่อ
“แฮ่ก เออจำได้ แล้วไง อือ แฮ่ก” ผู้กองหนุ่มตอบกลับไปเสียงตะกุกตะกัก ร่างสูงกระแทกด้านในร้อนจนกระตุกและสั่นระริกด้วยความเสียว ครูหนุ่มใช้สองมือปิดปากตัวเองเอาไว้พร้อมกับมองใบหน้าหล่อเหลาที่จ้องมองการกระทำของเขาไม่วางตา
“กูแกล้งลองถาม-ตอบแบบธรรมดาในคำถามเดิมๆ ผลที่ออกมาคือระบบมันรัวจนทำให้กูเห็นภาพที่แตกออกพอกูดึงออกมาก็รู้ว่าคนในจอที่เราเห็นเป็แค่แชทบอทที่ถูกสร้างขึ้นจากคอมพิวเตอร์และสติปัญญากลไกลเทียมที่มีการตั้งระบบเอาไว้” ปืนอธิบายรายละเอียดถึงสิ่งที่เขาเพิ่งพบเจอจากการทดลองเมื่อครู่ให้เพื่อนฟังเพราะเขาเข้าใจว่าคนในจอไม่มีตัวตนอยู่จริง.....แต่หารู้ไม่ว่าคนๆ นั้นอยู่ต่อหน้าเพื่อนของเขาแล้ว
“เชี้ย! เออ...เอาเป็ว่ากูรู้แล้ว แค่นี้แหละกูจัดการธุระก่อน” แสบชะงักไปชั่วครู่ ร่างสูงมองร่างที่นอนหอบครางอยู่ตรงหน้าก่อนจะกลืนน้ำลายลงคออึกใหญ่
แม่งเอ๊ย! ผิดตัวเหรอวะ......ยังไงก็เถอะจะหยุดทั้งแบบนี้ก็คงไม่ได้
“อึก อ๊ะ พะ พอแล้ว แฮ่ก อื้อ ผมเจ็บ อึก อ๊ะ” ครูหนุ่มครางเสียงหวานพร้อมกับพูดห้าม เขาสังเกตเห็นความเปลี่ยนแปลงของชายแปลกหน้าหลังจากที่รับสายเมื่อกี้เลยคิดว่าทุกอย่างคงจะจบลง....แต่เขาคิดผิด
ผู้กองหนุ่มกลับไม่หยุดอย่างที่อีกฝ่ายคิด ตรงกันข้ามร่างสูงกลับเร่งจังหวะและขึ้นขย่มเขาแรงกว่าเดิม
สวบ ตับ สวบ ตับ
“แฮ่ก ซี๊ด อีกนิดเดียวทนหน่อย อ๊ะ อื้อ แฮ่ก” ร่างสูงซี๊ดปากครางแล้วเร่งจังหวะกระแทกเข้ามาไม่ยั้ง รูรักร้อนบีบรัดและสั่นระริกจนลำแท่งใหญ่กระตุกถี่
“ซี๊ด แฮ่ก แตกแล้ว อึก อ๊า” แสบดันลำแท่งเข้าไปด้านในจนสุดก่อนจะครางในลำคอและปล่อยน้ำรักร้อนสีขาวข้นเข้ามาในร่างครูหนุ่มจนเต็ม ความร้อนจากน้ำที่ดันเข้ามาด้านในทำเอาท้องน้อยเสียววูบวาบ แกนกายที่ชูชันของครูหนุ่มกระตุกด้วยความเสียว สักพักน้ำสีขาวก็ถูกปล่อยออกมาจนเปื้อนหน้าท้องของเ้าตัว
“ขอโทษที ผมห้ามตัวเองไม่อยู่...ก็เลยเผลอรุนแรงกับคุณไปหน่อย” แสบเปลี่ยนท่าทีทันทีพร้อมกับดึงแกนกายที่เปียกชุ่มของเขาออกจากร่างครูหนุ่ม มือหนาคว้าทิชชู่ที่อยู่ไม่ไกลมือมาเช็ดและซับคราบคาวที่ช่องทางสีหวานก่อนจะเดินลุกขึ้นไปหยิบเสื้อและกางเกงมาให้ชายหนุ่มตรงหน้าใส่
เกิดอะไรขึ้นกันแน่....แค่ขอโทษเองเหรอ? แล้วสิ่งที่เกิดขึ้นเมื่อกี้ล่ะคืออะไรกัน!
ขาลค่อยๆ ยันตัวลุงขึ้นนั่งก่อนจะใส่เสื้อที่ขาดจนไม่เหลือชิ้นดี ใบหน้าหวานยังคงมึนงงและสงสัยกับท่าทีของคนแปลกหน้าที่เปลี่ยนไป....ไม่น่าไว้ใจเลย!
“มินนี่! นักเรียนของผม...ผมต้องรีบกลับไปดูแกแล้ว เราไม่ควรปล่อยแกไว้คนเดียว” ขาลรีบลุกจากเตียงทันที เขารีบเดินกลับไปที่ห้องเรียนก่อนจะเดินเข้าไปหาเด็กน้อยที้ยังคงหลับสนิท
เฮ้อ...โชคดีไปที่ยังหลับอยู่
“จริงๆ แล้วผมมารับแกน่ะครับ....ผมเป็อาแท้ๆ ของแก ผมชื่อ แสบครับ” อีกฝ่ายที่เดินตามหลังมาชี้ที่เด็กน้อยก่อนจะแนะนำตัวเอง
ขาลมองใบหน้าหล่อเหลาของชายหนุ่มตรงหน้าสลับกับใบหน้าของเด็กน้อย...อาของมินนี่?
ชื่อ ‘แสบ’ ..... ‘แสบ’ สมชื่อจริงๆ
Writer talk : หลังจากนี้หากมีตอนที่NC 20 จะขอทำการติดเหรียญนะคะ ♥ ฝากติดตามและสนับสนุนต่อไปด้วยนะคะ....ขอบคุณค่ะ