เจาะเวลาหาขงเบ้ง 寻孔明

    ตอนที่ 118 โอกาสของผู้ไร้โอกาส

    ชนเผ่าทั้งหลายล้วนอาศัยในกระโจมที่พักแต่ที่นี่ต่างออกไป ..แตกต่างออกไปมากๆ เพราะพวกเขาล้วนอาศัยอยู่ในโพลงหินอันซับซ้อน.. “ข้าพเจ้า ‘ดำ’ มาเยือนที่นี่เพื่อต้องการแลกเปลี่ยนวรยุทธ”ดำรงค์ใช้ชื่อเล่น เพื่อแจ้งความประสงค์ออกไป ..อันที่จริงแม้จะใช้ชื่อจริง ก็คงไม่มีใครตามไปสืบที่ไปที่มาของเขาได้อยู่แล้วแหละ แต่การใช้ชื่อ ‘ดำ’ กลับเป็นกุญแจ กุญแจเพื่อเปิดเผยตำนาน ..ตำนานที่ยิ่งใหญ่ของ ‘สายฟ้าสีดำ’ Тэр бол хар аянга !!Нээрээ юу? เสียงซุบซิบบางอย่างจากคนเหล่านั้น ?จากมุมมืดที่สุดแห่งขุนเขา ..พวกเขาปรากฏร่างเพื่อเข้ามาพูดคุยกับแขกคนสำคัญผู้มาเยือน.. “จากรุ่นสู่รุ่น ..พวกเรารอคอยท่านมากนานแล้ว จอมยุทธดำ”..ว้าว  -งั้นดีเลย ! เพราะจะได้เข้าเรื่องซักที -ดำรงค์คิดไปเองว่า 'นามจอมยุทธดำ' ของเขาจะโด่งดังมาถึงนอกด่านแห่งนี้ ซึ่งมันจะช่วยประหยัดเวลาได้มากขึ้น เพราะที่ผ่านมาเขาได้ใช้เวลามากเกินไปแล้วในการติดต่อชนเผ่าต่างๆในทุ่งหญ้าอันงดงามแห่งนี้ “งั้นพวกเราก็มาเริ่มกันเลย..”เขาต้องการเรียนรู้ทักษะที่ใช้ในการต่อสู้ให้รวดเร็วที่สุด และวิธีที่รวดเร็วที่สุดคือการซ้อมมือและฝึกปฏิบัติจริงแผนเดิมคือจำกัดขุมพลังเอาไว้ให้มากที่สุด เพื่อไม่ให้ไปทำอันตรายกับชาวยุทธผู้อื่น ..แต่ดูเหมือนเขาจะคิดผิด ..คิดผิดไปมากๆ ด้วยสภาพแวดล้อมที่เกื้อหนุนในการบ่มเพาะในฤดูใบไม้ผลิ ฤดูร้อนและฤดูใบไม้ร่วงอุณหภูมิอาจจะสูงถึง 40 องศาเซลเซียส  แต่ในฤดูหนาวอากาศกลับแตกต่างกันอย่างสุดขั้ว เพราะอาจหนาวถึงขั้น -40 องศาเซลเซียสเลยทีเดียวจึงทำให้นักรบที่นี่ มีการบ่มเพาะและฝึกฝนอย่างหฤโหด ..จนเกินคำว่า ‘มนุษย์’ ไปไกล … “ข้า ‘ฮูลากู’ ขอจอมยุทธดำช่วยชี้แนะ !”แต่อย่าคิดว่าการแลกเปลี่ยนวิชาด้วยมือเปล่านั้นปลอดภัยชีวิต เพราะนักรบเหล่านี้ล้วนยอดฝีมือกันทั้งนั้น !!! พั้วๆๆ มวยปล้ำของชาวเผ่ากลับมีกระบวนท่าไม่ธรรมดา เข้ารุกไล่คว้าจับ ..ซึ่งมันต่างกับมวยไทยที่ใช้พื้นฐานการยันยืนต่อสูงโดยมีดาบสองมือเป็นอาวุธหลัก ..สำหรับมวยไทยในสนามรบการล้มจึงหมายถึงความตาย และในเกมส์กีฬาย่อมหมายถึงการให้โอกาสคู่ต่อสู้ได้ลุกขึ้นยืนเพื่อประลองยุทธกันต่อ ..ซึ่งกีฬามวยปล้ำในยุคปัจจุบันของมองโกลก็มีความคล้ายคลึงซูโม่ของญี่ปุ่น เมื่อเป็นเกมส์กีฬาการแข่งขัน จึงจำเป็นต้องป้องกันการบาดเจ็บและชีวิตของนักกีฬา เมื่ออีกฝ่ายเพลี้ยงพล้ำย่อมไม่มีการซ้ำเติมเช่นเดียวกัน ..แต่ในการต่อสู้เพื่อมีชีวิตรอด เมื่อคู่ต่อสู้ซ้ำในสนามรบ ย่อมถูกเชือดย่อมถูกซ้ำให้ตายหรือหมดทางสู้โดยเร็วที่สุด   
    error loadedมวยปล้ำ-ยิงธนู-ขี่ม้า คือสิ่งล้ำค่าของดินแดน เป็นกติกาของนักสู้มือเปล่า ที่ดำรงค์จำเป็นต้องเรียนรู้ และเราควรมั่นใจในแขนและหมัดทั้งสองข้าง มากกว่ากระบี่หรือทวนโลหิตในมือ !!! เพี้ย!! ผับ!!!ดำรงค์ถูกตบและผลักล้มลงไปแล้ว ‘ฮูลากู’ เข้าซ้ำอย่างช้ำชอง ..แต่แวมไพร์นั้นรวดเร็วเกินไป และดำรงค์สามารถลุกขึ้นยืนจากท่านอนได้เหมือน neo จาก the matrix เชี่ย !!!สายฟ้าสีดำ ย่อมไม่ธรรมดาเลย ชาวเผ่าที่ถูกขับไล่ต่างตื่นตกใจต่อภาพที่ได้เห็นสำหรับผู้ชมสามารถมึนงงได้ แต่คู่ต่อสู้อย่าง ‘ฮูลากู’ ไม่ควรสตั้นนานจนเกินไป เพราะแข้งหนักลอยเข้าไปที่เอวแน่นๆนั่นแล้ว ! ปั๊ก !!!‘ฮูลากู’ ตัวงอเป็นกุ้ง แม้มีพลังภายในที่ช่วยดูดซับพลังทำลายได้อย่างมาก แต่ความเจ็บปวดทางกายเมื่อต้องเจอกับลูกเตะซาดิสม์ของมวยไทยเข้าไป ต่อให้แกร่งแค่ไหนก็คงไปไม่เป็น !!! แต่ดำรงค์ไม่ซ้ำเพราะคาดว่าอีกฝ่ายหมดพิษสงไปเสียแล้ว ..ซึ่งไม่ดีเลย‘ฮูลากู’ จับขาแล้วทิ้งตัวลงไป ! ในท่านอน ขาอีกข้างเกี่ยวรัดอย่างเชี่ยวชาญ …เขาสามารถผลิกผลแพ้ให้กลับชนะได้ในทันที !! ดำรงค์อยากฝังเขี้ยวลงไปยังขาที่รัดได้เหมือนงูข้างนั้นจริงๆ !!แต่ขนรุงรังนั่นไม่เป็นที่น่าพิสมัยซักเท่าไหร่ เขาพยายามหาวิธีคลายการกอดรัดนี้ ..แต่ดูเหมือนจะยิ่งแย่ลง แย่ลง.. “ข้ายอมแพ้ !!”การยอมรับความพ่ายแพ้ เพื่อยอมรับความอ่อนหัดของตน ..นั้นดีกว่าการดันทุรังว่าไม่พ่ายแพ้ เพราะนั่นคือการพลาดโอกาสในการปรับปรุงแก้ไขให้กลับมาชนะในซักวันหนึ่ง ..หาไม่แล้วเขาย่อมต้องเป็น ‘คนขี้แพ้’ อยู่ร่ำไป ดี !เสียงทรงพลังอำนาจลอยลงมา ..เขาคืออดีต 'ชานหยู' หรือหัวหน้า 'เผ่าหรวนตี้' อันเป็นราชวงศ์ของซงหนูมาแต่เดิมผู้เฒ่า ‘อวี่กู้เหลา’ ผู้เคยเป็นถึง ‘ชานหยู’ ออกมาต้อนรับด้วยตัวเอง ? “คืนนี้จะมีงานเลี้ยงต้อนรับ ..ข้าขอเชิญจอมยุทธดำ ร่วมสังสรรค์ในค่ำคืนนี้”มิตรภาพได้ก่อเกิดขึ้นแล้ว แม้ดำรงค์ไม่ได้มีแผนที่จะผูกสัมพันธ์ แต่เมื่อได้รับมา ย่อมเกิดความยินดีอย่างที่สุด………..………………ฟู่ ซู้… ฟู่..ฟู่เป็นงานเลี้ยงรอบกองไฟ คล้ายพิธีกรรมบูชาไฟ พวกเขาสาดสุราเข้ากองไฟ  มีเครื่องสายคล้ายซอ ซึ่งเป็นเครื่องดนตรีมองโกลที่ขับกล่อมในลานกว้างแห่งนี้ เป็นความบันเทิงของชนในทุ่งโล่งที่มีเสน่ห์อย่างที่สุด.. โดยเฉพาะสาวน้อยหน้าตาจิ้มลิ้มหลายสิบนางที่ออกมาเต้นระบำอันวิจิตรงดงามนี้ ตุ่ง ตุ่ม ตุ้ม..ตุ่ง ติ่ง ติ้ง ♫ ♬ ♪ ♩ ♭ ♪ 36 กลยุทธ์ซุนจื่อกลยุทธ์ที่ 31 'สาวงาม' (เหม่ยเหรินจี้ : The beauty trap; 美人計)  กลยุทธ์สาวงามเป็นกลยุทธ์ที่โจมตีจุดอ่อนทางใจอันเป็นกิเลสพื้นฐานของมนุษย์ แม่ทัพที่หย่อนย่อท้อแท้ กำลังทหารไพร่พลที่กำลังถดถอย ก็จักอ่อนแอแลเสื่อมโทรมพ่ายแพ้ไปเอง  สวยจัง~สตรีน้อยๆ ที่ร่ายรำอยู่ตรงกลางนั้น ..ช่างงดงามเหลือจะเอ่ย.. “บุตรสาวของเรา ‘เจาจวิน’ มาคาราวะจอมยุทธดำเสียเถิด..”แท้จริงเป็นองค์หญิงตกยาก .. วันนี้ลดตัวมาร่ายรำให้ชายชม คงมีความปรารถนาสิ่งใดเป็นแน่แท้ ?