หลังจากผมส่งข้อความไปหาแด๊ดเสร็จผมก็บล็อกแด๊ดทุกช่องทางการติดต่อ ยอมรับว่าโกรธและน้อยใจ ผมหลงรักแด๊ดมาตั้งนานแต่แด๊ดกลับทำเมินทั้งๆที่แด๊ดรู้ ผมมั่นใจว่าแด๊ดรู้ก็คืนวันที่แด๊ดขับรถตามผมมาจากห้างแล้วแด๊ดพูดเตือนผมเองว่าไม่ให้ผมคิดอะไรที่เป็ไปไม่ได้อีก แล้วทำไมตอนนี้แด๊ดมาทำให้ผมกลับมาคิดว่าแด๊ดเองก็มีใจให้ผมทั้งๆที่ตอนนี้แด๊ดมีคนคบอยู่แล้ว แด๊ดเห็นผมเป็อะไร ของตาย ของเล่น หรือทั้งสองอย่าง ไม่ได้อยากจะคิดมากนะแต่เหตุการณ์มันชวนให้คิดจริงๆ
กรุ๊งกริ๊ง เสียงกริ่งหน้าร้านดึงสติผมกลับมาให้อยู่กับงานตรงหน้า
"สวัสดีครับ วันนี้รับอะไรดีครับ" ผมส่งยิ้มไปทักทายพี่คนเมื่อวานที่เข้ามาทักทายผม พี่แทนคนอัธยาศัยดี ผมคุ้นหน้าพี่เขาดีผมจำหน้าเขาได้เพราะพี่เขามากินกาแฟที่ร้านบ่อยมากเพียงแต่ว่าตอนนั้นผมไม่รู้จักชื่อของพี่เขา
"สวัสดีครับน้องน้ำ" พี่แทนส่งยิ้มใจดีมาให้กัน
"วันนี้พี่แทนมาไวนะครับเนี่ย"
"ฮ่าๆ มาตอนเที่ยงกว่าทีไรพี่เห็นน้องน้ำยุ่งจนแทบไม่มีเวลาเงยหน้าเงยตาเลยคิดว่ามาตอนนี้ดีกว่า จะได้มีเวลาทักทายกันบ้าง" พี่แทนพูดยิ้มๆ
"อ้อ ครับ" ผมตอบรับสั้นๆเพราะไม่รู้จะคุยอะไรต่อ
"พี่เอาเอสเปรสโซเย็นหวาน50% 1 แก้วครับ"
"รอสักครู่นะครับ" ระหว่างผมชงกาแฟพี่แทนก็ชวนคุยไปเรื่อย
"น้องน้ำเพิ่งมาทำงานที่นี่เหรอครับพี่เพิ่งจะเห็นได้ไม่นาน"
"ครับ ผมทำพาร์ทไทม์น่ะครับถ้ามหาลัยเปิดก็ต้องกลับไปเรียนแต่ผมก็ยังทำอยู่นะครับไม่ได้หายไปไหน" ผมพูดยิ้มๆ
"ขยันจังเลยครับ"
"งานคือเงินนี่ครับ ฮ่าๆๆ"
"จริงด้วย ฮ่าๆ เอ่อ.." พี่แทนหันซ้ายหันขวาเหมือนหาอะไรสักอย่าง
"ได้แล้วครับพี่แทน ทานให้อร่อยนะครับ"
"ขอบคุณครับ แล้ววันนี้คุณพ่อไม่ได้มาด้วยใช่ไหมครับ" คำถามพี่แทนทำผมใจกระตุกนิดๆพลางเผลอกวาดตามองหา
"ไม่มาหรอกครับพอดีวันนั้นแด๊ดมาทำธุระแถวนี้เลยแวะมาหาน่ะครับ"
"โล่งอกไปที"
"แด๊ดผมไม่ทำอะไรพี่แทนหรอกครับ ฮ่าๆๆ"
"แม้แต่การที่พี่จะขอช่องทางติดต่อของน้องน้ำด้วยใช่ไหมครับ" พี่แทนพูดพลางยิ้มกริ่ม
"เอ่อ ก็ครับ" ก็ไม่เสียหายอะไรนี่รู้จักกันไว้ก็ไม่เลว ผูกมิตรไว้ดีที่สุด
กรุ๊งกริ๊ง
"สวั..อ้าวไอ้มิว เอ่อ ขอโทษครับ" แห่ะ ผมลืมไปว่าพี่แทนอยู่ด้วย
"ไม่เป็ไรเลยพูดตามสบาย พี่ไม่ถือ" พี่แทนบอกอย่างชิลๆ
"แห่ะ ครับ แล้วมึงมาทำไม" ผมหันไปถามไอ้มิว
"ทำไมเดี๋ยวนี้กูมาหามึงไม่ได้แล้วสิ" เอ้า กูแค่ถามทำไมต้องอารมณ์เสียด้วยวะ
"เออๆ มึงไปหาที่นั่งไปเดี๋ยวกูเอาน้ำไปให้" ไอ้มิวพยักหน้าก่อนจะหันไปมองพี่แทนอย่างจับผิด
"เอ่อ งั้นพี่ขอไปนั่งด้วยคนได้ไหมครับ" พี่แทนพูดขึ้นพร้อมมองหน้าไอ้มิวแล้วก็ผม ไอ้มิวไม่ตอบเดินไปนั่งโต๊ะมุมหนึ่งของร้านอย่างตึงๆ
"เชิญครับพี่แทน ผมขอชงน้ำให้เพื่อนแป๊บพี่ไปนั่งกับมันก่อนได้เลยครับ" พี่แทนยิ้มมุมปากแล้วเดินไปนั่งกับไอ้มิว
"คุณเป็อะไรกับไอ้น้ำ รู้จักกันเหรอ" ถามทันทีที่ไอ้หน้าปลาดุกเดินมานั่ง
"ก้อ.. รู้จักนะ" เลิกคิ้วพร้อมกระตุกยิ้มมุมปาก
"รู้จักกันตอนไหนั้แ่เมื่อไร"
"หึหึ ผมต้องบอก" กวนตีน ทั้งหน้าตา ท่าทาง
"เพื่อนผมมั๊ย เผื่อคุณเป็พวกไว้ใจไม่ได้เพื่อนผมก็แย่ดิ"
"หึหึ" หัวเราะอะไรวะกูจริงจังนะเนี่ย..
"อ่ะ นมสดหวาน50%ของคุณมึง แล้วนี่คุ้กกี้เนยสดของโปรดมึง ส่วนนี่ของพี่แทนครับ ผมเลี้ยง" ผมยื่นคุ้กกี้กาแฟในจานใบเล็กไปให้พี่แทน ผมแอบเห็นพี่แทนมองเหมือนเย้ยไอ้มิวแล้วกระตุกยิ้มตอนที่ผมเอานมสดไปวางตรงหน้าไอ้มิว
"ลองทานดูครับฝีมือผมเอง ติชมได้เลยนะครับ"
"ขอบคุณครับหน้าตาน่ารักนิสัยยังน่ารักอีกด้วย" พี่แทนยิ้มแพรวพราวใส่ผม ผมยิ้มตอบกลับไปตามมารยาท
"อะแฮ่ม !! พูดมากไประ แล้วมึงจะไปเลี้ยงเขาเพื่อ!"
"ไอ้มิว เสียมารยาท เอ่อ ขอโทษแทนเพื่อนด้วยนะครับมันสติไม่ค่อยดีน่ะครับพี่อย่าได้ถือสามันเลย"
"ไอ้น้ำเดี๋ยวมึงจะโดนน.." ไม่พูดเปล่ามันเอื้อมมือมาบีบปลายจมูกของผมแล้วโยกเล่นอย่างเมามัน
"โอ๊ยย ไอ้มิววมึงปะ.."
"น้ำมนต์!!"
"แด๊ด!" ใอะไรก่อนดีระหว่างเสียงเรียกดุดันกับหน้าตาโกรธขึงเหมือนอยากจะฆ่าใครให้ตายของแด๊ดที่ส่งมายังพวกเราทั้งสาม
"เรามีเื่ที่ต้องคุยกัน เดี๋ยวนี้!!" สะ เสียงดังทำไมเนี่ย!
"ไม่! ผมทำงานอยู่อีกไม่กี่นาทีจะเที่ยงแล้วคนเยอะผมไม่มีเวลาคุยกับแด๊ดหรอกนะ" แด๊ดส่งสายตาดุมายังผม พลางคว้าโทรศัพท์ออกมาต่อสายหาใครบางคน
"มะปราง นี่เฮียแทนไทนะ วันนี้เฮียขอยืมตัวลูกน้อง 1 วันนะ พรุ่งนี้จะเอามาคืน" ดะ เดี๋ยวนะ แด๊ดรู้จักพี่มะปรางด้วยเหรอเนี่ย
"มานี่เลยไอ้ตัวแสบ" แด๊ดเข้ามารั้งข้อมือผมพลางดึงให้ลุกขึ้น
"คุณอา! จะพาน้ำไปไหนครับ น้ำมันไม่เต็มใจไป คุณอาไม่เห็นเหรอ" ไอ้มิวรั้งแขนอีกข้างของผมไว้แน่น" อึก ไอ้มิว มึงคิดจะทำอะไร!!
"เื่ของพ่อลูก เด็กอย่างนายไม่เกี่ยว อ้อ แล้วก็เลิกซะนะไอ้นิสัยชอบแต๊ะอั๋งลูกของอา!" แด๊ดพูดอะไรวะ
"แด๊ด !!" ผมใและโกรธกับคำพูดของแด๊ดมากๆ
"แด๊ด ปล่อยน้ำนะ คนมองกันใหญ่แล้วผมอายนะ"
ผมเค้นเสียงบอกอย่างเคืองๆพลางมองไปรอบๆตอนนี้ลูกค้ามีแค่2-3โต๊ะ แล้วก็พี่ๆเพื่อนๆในร้านอีก4คน พี่แทนแล้วก็ไอ้มิว พี่แทนแสดงสีหน้าใปนแปลกใจออกมา ส่วนไอ้มิวไม่มีท่าทีจะเกรงกลัวแด๊ดสักนิดแถมยิ้มเยาะตรงมุมปากอย่างกวนๆ
"ถ้าไม่อยากอายไปมากกว่านี้ก็เดินตามแด๊ดมาดีๆอย่าให้แด๊ดโมโหไปมากกว่านี้ เลือกเอาจะไปด้วยกันดีๆหรือ.." กระซิบข้างหูพร้อมเลื่อนสายตาเย็นะเืไปทางไอ้มิวกับพี่แทน
"ไป !! น้ำไปก็ได้ ปล่อย!น้ำเดินเองได้"
ผมสะบัดมือเพื่อให้หลุดจากแด๊ด แต่แด๊ดจับไว้แน่นแล้วเพิ่มแรงกดลงไปจนผมรู้สึกเจ็บจนหน้าเหยเก ไอ้มิวเห็นแบบนั้นก็ทำท่าจะปรี่เข้ามาใส่แต่พี่แทนรั้งแขนไว้ซะก่อน
"ไม่เอาคุณมิว หยุด!"
"มาจับทำไม ปล่อย!" ไอ้มิวโวยวายมองพี่แทนตาขวาง
"ไอ้มิว พอ ไม่ต้องห่วงกู กูไม่เป็ไรแด๊ดไม่ทำอะไรกูหรอกเดี๋ยวกูโทรหา นะ"
ผมรนรานบอกมันก่อนจะโดนแด๊ดลากออกไป อายฉิบ พรุ่งนี้จะเอาหน้าที่ไหนมาทำงานวะ เพื่อนในร้านก็มองลูกค้าที่แสนจะคุ้นเคยหน้าก็มอง แด๊ดเป็บ้าไปแล้วไง!
พอเดินออกมาข้างนอกผมก็สะบัดมือแรงๆจนหลุดออกพร้อมกับจ้องหน้าแด๊ดอย่าเอาเื่ วันนี้เป็ไงเป็กันไอ้น้ำมนต์ไม่ยอมแน่นอน
"แด๊ดเป็บ้าอะไร แล้วแด๊ดพูดแบบนั้นกับไอ้มิวได้ยังไงมันเป็เพื่อนของน้ำนะ แด๊ดไม่มีสิทธิ์ไปแตะต้องมัน!"
"ว่าไงนะ! ทำไม รักมันมากเหรอ!" แด๊ดกระชากจนร่างผมลอยละลิ่วติดมือแด๊ดแทบไม่รู้ตัวเลยว่าโดนผลักเข้ามาในรถั้แ่เมื่อไหร่
"แด๊ด ทำไมทำแบบนี้ น้ำเจ็บนะ อึก" ผมเจ็บจริงไหนจะแรงบีบที่ต้นแขนไหนโดนเหวี่ยงเข้ามาในรถเมื่อตะกี้ คนแก่แม่งแรงเยอะจังวะ
"แล้วเราทำอะไรไว้ล่ะ กล้าบล็อกแด๊ดเหรอห่ะ! แถมยังขยันยอมให้ไอ้เพื่อนจอมปลอมนั่นมันมาถูกเนื้อต้องตัวอีก หรือว่าชอบมัน ห่ะ!"
แด๊ดตอนนี้น่ากลัวมาก ผมไม่เคยเห็นแด๊ดในร่างนี้เลย อดใไม่ได้ แต่ความโกรธก็มีมากกว่า
"จะชอบไม่ชอบมันก็เื่ของน้ำแด๊ดไม่ต้องมายุ่ง แล้วอีกอย่างนะไอ้มิวมันก็รู้จักกับน้ำมานานเป็เพื่อนกันมานานแล้วมันก็แสนดีกับน้ำมากขนาดนี้ถ้าน้ำจะชอบมันรักมันก็ไม่เห็นจะแปลก!"
"ชอบเหรอ! รักเหรอ! อย่าแม้แต่จะคิด กล้าดียังไงที่มาพูดว่าจะรักจะชอบคนอื่นต่อหน้าแด๊ด คิดว่าแด๊ดจะยอมเหรอ มาทำให้ความหวัง พอแด๊ดรู้สึกตามก็จะมารวนเรกลับไปกลับมา เห็นแด๊ดเป็ตัวอะไร!!"
ผมสตั้น มะ เมื่อกี้แด๊ดบอกว่าแด๊ดรู้สึกเหมือนกันกับผมเหรอ!?
"ดะ..แด๊ดหมายความว่ายังไง" แด๊ดขบสันกรามแน่นหายใจแรงจนอกสะท้านสั่นไหว
"แด๊ด?"
"กลับไปคุยกันที่บ้าน นั่งนิ่งๆแล้วก็เงียบปากไปด้วย แด๊ดกำลังโกรธ!" เอ้า สั่งเสร็จแด๊ดก็สตาร์ทรถคว้าสายเบลท์มาคาดแล้วหันมาสั่งผมเสียงเข้ม
"คาดเบลท์ด้วย เร็ว" จิ๊ ผมส่งค้อนไปให้พร้อมกับคว้ามาคาดแบบกระชากๆ แด๊ดเห็นแบบนั้นก็กระชากรถรถออกไปด้วยความเร็วและแรงอารมณ์
"แด๊ดจะพาน้ำไปไหน? นี่ไม่ใช่ทางกลับบ้านนี่" ผมเลิ่กลั่กเมื่อแด๊ดขับออกนอกเส้นทาง แด๊ดไม่ตอบ ทำให้ผมเริ่มอยู่ไม่สุข
"แด๊ด! น้ำถาม"
"นั่งนิ่งๆไปไม่พาไปขายไปฆ่าหรอกไม่ต้องกลัว"
พูดแบบหน้าตายมาก คิดว่าโกรธเป็คนเดียวไง ผมค้อนใส่พร้อมกับตะแคงข้างไปมองด้านนอกหน้าต่าง ไม่อยากพูดก็ไม่ต้องพูด เห๊อะ! อย่ามาง้อก็แล้วกัน
ผมมองไอ้ตัวแสบที่นั่งหัวห้อยจนน่าสงสาร หึ พยศจนหลับ อยากจับมาฟาดก้นให้เข็ดปากดีจนน่าจับมากระแทกจูบให้ปากแตก พูดมาได้ไงว่าจะไปรักไปชอบไอ้เด็กมิวนั่น ขยันทำให้โกรธนัก ทั้งบล็อกเบอร์บล็อกทุกช่องทางในโซเชียล ทั้งยอมให้ไอ้เด็กมิวนั่นแตะเนื้อต้องตัว ทั้งระริกระรี้กับไอ้ลูกค้าหน้าหล่อนั่นอีก เขาเห็นนะว่าแอบแลกเบอร์แลกช่องทางติดต่อกัน แสบไหมล่ะ! บล็อกทุกช่องทางของว่าที่ผัว แต่ไปจ่ายแจกให้ผู้ชายอื่น คิดแล้วโมโห! ถึงเวลากำหลาบเด็กแสบแสนจะดื้อดึงคนนี้จริงๆจังๆเสียที ครั้งแรกว่าจะใจเย็นค่อยๆเกลี้ยกล่อมกันไป พอมาเจอแบบนี้บอกเลยพ่อจะฟาดให้ยับคามือเอาให้ไม่กล้าดื้ออีกเลยคอยดู!!
+++++
หึงมากหึงมายหึงทีไรเป็เื่ทุกทีสิแด๊ด
คำเตือน >> อย่าร้ายระวังแมวข่วนหน้า
แทนไทน้ำมนต์
++++++++
TBC.
121K
