ฟูมมม! แสงสีขาวหลอมรวมเป็นหยิงฉาง ณ ใจกลางเมืองฉิงผิง ทำให้ผู้เล่นคนอื่นหันมามองอย่างสงสัย ก่อนจะฉีกยิ้มชั่วๆเดินเข้ามา
"ไอ้น้อง...เงินเยอะเหรอวะถึงได้ใช้วาร์ปเกมอย่างเนี่ย" หยิงฉางดันแว่นตัวเองขึ้น พริบตาต่อมาก็ปรากฏหน้าต่างข้อมูลทันที
ผู้เล่น : กระบี่ปักก้น ระดับ : 72อาวุธ : กระบี่ไร้ลม ระดับ 7 เงินหยวน : 13 ล้านหยวนกิล : เมฆา (กิลอันดับ 5 ของยุทธภพ)สิ่งที่กลัว : แมงมุม (ข้อมูลจากเอกสาร)..หยิงฉางเห็นข้อมูลมหาศาล ก็ยกยิ้มขึ้นทันที มันมีทั้งสกิล คูลดาว ทักษะอะไรบ้าง กระเป้ามีไรบ้าง ทำให้หยิงฉางรู้สึกดีจริงๆที่ได้แว่นนี้มา
"พี่ชาย...ผมเลี้ยงแมงมุมด้วยละ" วินาทีต่อมาหยิงฉางก็ใช้ทักษะมายาทับซ่อน พร้อมกับแบมือโชว์
"ห๊าาา! ม่ายย! ช่วยกันด้วยย..." กระบี่ปักก้นเห็นแมงมุมเท่ากำมือโผล่ออกมา และโดดเข้าหาตน เขาก็รีบวิ่งหนีทันที ท่ามกลางเสียงตลกขบขันของผู้เล่นคนอื่นๆ
"สุดยอดเลยวะน้องรัก ฮ่าๆๆ!" ชายหน้าตาใจดีออกหล่อระดับดารา ผมสีขาว นัยน์ตาสีแดง สวมชุดยูนิฟาร์มสีฟ้าลายจุดสีขาวคนหนึ่ง จับไหล่ของหยิงฉางเบาๆพร้อมพูดขึ้น หยิงฉางเหลือบตามอง ก็พบว่าอีกฝ่ายนั้นอยู่ระดับที่ 94 เป็นผู้เล่นกิลของเจ็ดราชัน แถมมีกำกับว่าเป็นกิลอันดับ 1 ของยุทธภพ
"พี่ชายดูเป็นคนดี มากกว่าคนเมื่อกี้นะครับ" หยิงฉางพูดขึ้น เพราะชุดที่เขาสวมอยู่คือชุดเริ่มต้นของผู้เล่นใหม่ และเขาก็ไม่อยากมีเรื่องโดยเปลืองกำลังด้วย
"หึ! กิลของพี่น่ะรับแต่คนดีๆเท่านั้น ถ้าใครทำให้กิลเสื่อมเสียหรือทำเลว พวกเราจะไล่ล่าผู้เล่นคนนั้นทำให้ระดับอีกฝ่ายลดเกือบครึ่ง แล้วค่อยเตะออกจากกิล" หยิงฉางที่ได้ยินก็เบิกตากว้างเล็กน้อย
"โหดเหมือนกันนะครับเนี่ย กิลพี่อะ" หยิงฉางพูดขึ้น อีกฝ่ายส่ายมือไปมา
"ไม่ขนาดนั้นหรอก...อ่ะ! พี่ชื่อ 'คัตสึนะ' ยินดีที่ได้รู้จัก" คัตสินะพูดขึ้นก่อนจะจับมือหยิงฉางเขย่าไปมา
"พี่เป็นคนญี่ปุ่นครึ่งอักกฤษเหรอครับ" อีกฝ่ายส่ายหน้าไปมาชิงปฎิเสธ
"พี่มีคนไทยล้วนนั้นแหละ แต่มันไม่มีชื่ออื่นพี่เลยตั้งชื่อนี้ อีกอย่างพี่ชอบจับมือมากกว่า มันจะได้ไม่ต้องก้มหัวอะไรมาก เมื่อยคอ" หยิงฉางพยักหน้ายิ้มรับ
"แล้วน้องชายจะไปไหนเหรอครับ?" คัตสึนะถามขึ้นอย่างสงสัย
"ผมจะไปดินแดนงูอสรพิษครับ อะ! เวลาไม่มีแล้วด้วย เพื่อนและน้องๆผมรอที่นั้น" ว่าจบหยิงฉางก็เดินออกไปทันที คัตสึนะไม่รอช้าคว้าไหล่หยิงฉางเอาไว้
"พี่ไปด้วยสิ อยากรู้เหมือนกันว่าเด็กเดี๋ยวนี้พัฒนากันไปถึงไหนแล้ว" หยิงฉางพยักหน้า และผายมือไปด้านหน้าทันที
"เชิญไปก่อนเลยครับพี่สาว"คัตสึนะได้ยินก็ขมวดคิ้วสงสัย ไม่ถือสา หยิงฉางเห็นก็พูดขึ้น
"ชื่อพี่เหมือนผู้หญิง ผมเลยพูดน่ะ...ไปกันเถอะ" ว่าจบคัตสึนะก็ดีดตัวด้วยความเร็วที่เขาคิดว่าน่าจะเห็นอีกฝ่ายได้
"ระดับ 94 ของพี่น่าจะเร็วกว่านี้นะครับ" หยิงฉางฉีกยิ้มพูดขึ้น ทำให้อีกฝ่ายขมวดคิ้วในใจ
'ไอ้เด็กนี้ไม่ธรรมดาซะแล้วสิ สงสัยคงเป็นพวกเทพทรูต้นเกมแน่นอน' เทพทรูต้นเกมที่คัตสึนะพูดถึงคือผู้ที่มีไอเทมอุปกรณ์และทักษะที่สูง ซึ่งได้จากเพื่อนๆในเกม พริบตาต่อมาคัตสึนะก็พุ่งตัวด้วยความเร็วสูงสุดทันที
"เพื่อนผมเรียกแล้วด้วยสิ เจอกันข้างหน้านะครับ" ฟูมมม! เสี้ยววินาทีต่อมาหยิงฉางก็หายไปต่อหน้าต่อตาคัตสึนะ เมื่อีกฝ่ายเห็นก็เบิกตาโตพูดขึ้น"เจอของจริงซะแล้วสิเรา"...ทางเดินหยิงฉางที่พุ่งตัวความเร็วสูง ผ่านไปไม่กี่นาทีเขาก็มาถึง ตูมมม! หยิงฉางโดดลงพื้นอย่างแรงจนทำให้พื้นแตกกระจายเป็นเสี่ยงๆ คนอื่นก็รีบหันมามองทันที
"หยิงฉางเอาตะข่ายออกมาดิ๊" หลินปิงพูดขึ้น ทำให้หยิงฉางพยักหน้าและโยนตะข่ายทรายออกไปอย่างเดียว และหันไปมองเมย์
"หลินปิงบอกวิธีฆ่ายัง" เมย์พยักหน้าตอบรับเชิงว่าบอกแล้ว หยิงฉางเห็นอย่างงั้นก็พยักหน้าใส่หลินปิง
"เดี๋ยวฉันกับหยิงฉาง จะออกไปล่าบอสในสุดของดินแดนนี้ก่อนนะ พรุ่งนี้ค่อยเจอกัน" สิ้นสุดคำพูด คัตสึนะก็ปรากฏตัวด้านข้างหยิงฉาง
"นี้เพื่อนๆน้องชายเหรอเนี่ย" หยิงฉางยักไหล่
"เพื่อนผมมีนิดเดียว ที่เหลือเป็นน้องๆทั้งนั้น...เอาละ ผมไม่มีอะไรอธิบายมาก เพราะฉะนั้นผมถามครั้งเดียว พี่อยากไปฆ่าอสรพิษพญางู 3 เศียรระดับ 130 กับพวกเราสองคนไหม" ว่าจบหยิงฉางก็กอดของหลินปิง มองหน้าคัตสึนะขึ้น
"หึ! ไม่ไปก็โง่แล้ว" ฮ่าๆๆ! สองหนุ่มคู่หูนรกหัวเราะออกมา ก่อนจะชวนคัตสึนะเข้าปาร์ตี้
"ผมหลินปิงระดับที่ 100 ส่วนนี้เพื่อนผม เห็นแต่งตัวกากๆอย่างนี้แต่ระดับ 107" คัตสึนะได้ยินก็เอ๋อทันตา
"ไปกันดีกว่าครับ...ผมร้อนวิชามากมาย" ว่าจบหยิงฉางก็ส่งซิกทางสายตาให้หลินปิง ก่อนจะดีดตัวออกไปก่อน หลินปิงหันมามองคัตสึนะ พร้อมกับเชือกเส้นหนึ่งที่มัดเอวเขาทั้งสองโดยระยะห่างของเส้นคือ 10 เมตร
"มัดดีๆนะครับ งานนี้มันส์ ฮ่าๆๆ!" สิ้นสุดคำพูดหลินปิงก็พุ่งตัวเข้าไปในป่าทันที โดยมีคัตสึนะรีบดีดตัวตาม เพราะถ้าเขาก้าวผิดมีหวังโดนชนกับต้นไม้นับสิบๆต้นแน่
"พวกมึงไม่ใช่น้องกู!!! อ๊ากก!" เมย์และเหล่าเพื่อนเห็นภาพนี้ ต่างก็หัวเราะออกมาอย่างขบขัน
"แฟนเธอร้ายไม่เบาเลยนะจ๊ะ เมย์จ๊า" เพื่อนในกลุ่มของเมย์พูดขึ้น ทำให้เมย์หน้าแดงรีบโบกมือไปมาทันที
"บ-บ้าเหรอ! เราไม่ได้เป็นอะไรกันสักหน่อย"
หน้าถ้ำเจ้ากรรมนายเวร"จำไว้ทุกคน...ที่นี้ไม่ได้มีถ้ำเดียว เพราะฉะนั้นเตรียมรับศึกให้ดี ก่อนหน้านี้เราเลือกถ้ำที่ห่างไกลที่สุด แต่! วันนี้เราจะฆ่าพวกมันทั้งหมด" คัตสึนะที่ได้ยินก็เบิกตาโต และพูดขึ้นทันที
"ฆ่ามันทั้งหมด!! แล้วมันมีกี่ตัวละน้องชาย" คัตสึนะถามขึ้นอย่างสงสัย หยิงฉางได้ยินก็ตอบแบบยิ้มๆ
"ยี่สิบสองตัวครับ..." สิ้นสุดคำพูด คัตสึนะก็อ้าปากพะงาบพะงาบทันที
"บ-บ้าไปแล้วน้องชาย 22 ตัวไม่ใช่กุ้งปูปลานะ" หยิงฉางยักไหล่ขึ้น และพูดกลับ
"พี่คัตสึนะไม่ต้องห่วง พี่เป็นเเค่คนเก็บของเท่านั้น อย่ากังวลไปเลย" หลินปิงรีบจับมือคัตสึนะและเขย่าไปมา
"ไม่ต้องห่วงพี่ ทุกอย่างจะออกมาดีเอง เอาเป็นว่าดูจากต่อสู้ของเพื่อนผมก่อนดีไหม ค่อยถอนตัวก็ได้" ที่หลินปิงและหยิงฉางทำอย่างนี้ เพราะรุ่นพี่คัตสึนะนั้นเป็นคนในกิลอันดับ 1 ของยุทธภพ ทำให้หยิงฉางและหลินปิงสนใจเป็นพิเศษ
"ก-ก็ได้น้องชาย" หยิงฉางยกยิ้มพยักหน้า และเดินนำเข้าไปในถ้ำทันที หลังจากที่เดินไปได้ไม่นานหยิงฉางก็มาถึง กี๊สสส! เสียงคำรามดังก้องกังวาล ทำให้คัตสึนะมองหยิงฉางด้วยแววตาหลากหลายอารมณ์
.