การละเล่นของพระเจ้า

ตอนที่51 พบฮุนวินอีกครั้ง

“เดินทางต่อเถอะ”

“อือ”เมื่อเช้าผมก็ปลูกทุกคนและกิลจอก็ตอบหลังจากที่ถามอาหารเช้าผมและกลุ่มก็ออกเดินทางทันที

สองวันต่อมา

“หุบเขานี้นะหรอ”

“ใช้แล้วพวกมันจะออกมาจากด้านในนั้น”หลังจากการเดินทางอย่างรวดเร็วผมและกลุ่มก็มาถึงหุบเขาขนาดใหญ่เมื่อเห็นหุบเขาที่เต็มไปด้วยปีศาจและอสูรมากมายผมถามออกมาด้วยสีหน้าจริงจังเพราะผมต้องการที่จะรู้ว่าใจกลางหลุมขนาดใหญ่นั้นคือที่ที่เหล่ามังกรจะมาหรออุไคตอบด้วยสีหน้าดุร้ายทันที

“บ้าจริงประตูมันกว้างมาก”

“นั้นแหละสิ่งที่เกิดขึ้น”ผมคำรามออกมาอย่างดุร้ายเพราะว่าหลุมนี้ให้เป็นอย่างมากอุไคตอบผมอย่างจริงจังและนั้นทำให้ผมโกรธมากเพราะสิ่งที่จะเกิดขึ้นฝูงปีศาจและมังกรจำนวนมากจะออกมาจากหลุดขนาดใหญ่นั้น

“เราคงทำอะไรกับมันไม่ได้”

“คงงั้นแต่เราจะต้องเตรียมกำดักรอพวกมัน”กิลจอเองก็เต็มไปด้วยความเย็นชามันพูดออกมาด้วยสีหน้าจริงจังผมยิ้มและตอบทั้งสองคนนั้นทำให้ทั้งสองคนพยักหน้าตอบผมจึงได้ลงไปที่พื้นเหล่าปีศาจและอสูรเมื่อเห็นพวกผมพวกมันก็พุ่งเข้าหาผมอย่างรวดเร็วม็อกกี้ปลดปล่อยเปลวไฟออกมาจำนวนมาก

“นกฟินิกซ์ของนายแข็งแกร่งจริงๆนะ”

“ยังเติบโตได้อีก”กิลจอประหลาดใจมากเมื่อจ้องมองไปที่พลังที่รุนแรงและสุดยอดของม็อกกี้ผมพูดออกมาด้วยรอยยิ้มผมยิ้มและตอบออกไปทันที

“นี้เกิดอะไรขึ้น”

“ฮุนวินหรอ”แต่ก่อนที่พวกผมจะทำอะไรก็มีเสียงของผู้หญิงดังขึ้นและผมจำได้ว่าเสียงใครผมลุกขึ้นยืนและจ้องมองหาอย่างรวดเร็วผมเจอเธออยู่บนต้นไม้กับกลุ่มผู้หญิงจำนวนมากผมตะโกนออกไปสียงดังทันทีเธอเลยหันมามองผม

“นายนั้นเอง”

“ม็อกกี้หยุด”ฮุนวินตะโกนออกมาอย่างตกใจเมื่อเห็นผมอยู่บนหัวของม็อกกี้ผมรีบตะโกนออกมาทันทีและม็อกกี้ก็ได้หยุดเปลวไฟทั้งหมดทันที เมื่อไฟทั้งหมดหายไปพวกเธอก็ลงมาจากต้นไม้อย่างช้าๆ

“ฮุน พวกเธออยู่แถวนี้หรอ”

“อือเมืองของฉันอยู่ห่างจากที่นี้ไม่มากนักหรอก”ม็อกกี้เดินเข้าไปหากลุ่มของพวกผู้หญิงพวกเธอตกใจมากแต่ผมไม่ได้สนใจและกระโดดลงไปที่ด้านหน้าของฮุนวินและถามด้วยรอยยิ้มนั้นทำให้เธอสับสนและตอบผมด้วยสีหน้าแปลก

“งั้นหรอกไปเถอะพาผมไปที่เมืองของเถอะหน่อย”

“จะไปทำไมนายต้องการอะไร”ผมยิ้มและพูดออกมาด้วยสีหน้าจริงจังนั้นทำให้สีหน้าของเหล่าผู้หญิงทั้งหมดเปลี่ยนสีหน้าเป็นจริงจังก่อนที่จะถามผมทันที

“พวกเราต้องการอุปกรณ์ที่จะสร้างกับดักนะ”

“เอามาทำอะไรละนั้น”ผมตอบออกมาตามความจริงนั้นทำให้เหล่าผู้หญิงสับสนและฮุนวินก็ถามผมด้วยสีหน้าสับสนผมชี้ไปที่หลุมขนาดใหญ่ทันที

“เอาไว้ดักสิ่งที่จะออกมาจากด้านใน”

“เดียวเล่าให้ฟังไปเถอะ”ผมยิ้มและพูดออกมาอย่างจริงจังนั้นทำให้ผู้หญิงทุกคนเต็มไปด้วยความสับสนแต่ผมก็ยิ้มและพูดออกมาอีกครั้งและสบัดมือยกผู้หญิงทุกคนขึ้นไปบนมังกรของกิลจอและผมก็ให้ฮุนวินมานั่งบนตักผมที่หัวม็อกกี้

“นี้นาย”

“นั่งนิ่งๆเดียวก็ตกหรอก”ฮุนวินตกใจมากและพยายามที่จะดิ้นหนีผมจึงได้กอดเธอพร้อมกับที่ได้ยิ้มและพูดออกมาม็อกกี้และมังกรจึงได้กระพือปีกและบินออกไปอย่างรวดเร็ว

“นั้นหรอ”

“อือ”ไม่นานก็มาถึงเมืองขนาดใหญ่และที่ผมสังเกตดูมีแต่ผู้หญิงทั้งนั้นเลยผมรีบถามออกมาทันทีและฮุนวินที่ตอนแรกดิ้นอย่างแรงตอนนี้นิ่งและหน้าแดงมากเธอไม่แม้แต่จะจ้องมองหน้าผมเลยพร้อมกับตอบผมด้วยสีหน้านั่งสุดๆ

“ฟุมมม”

“นี้มันมังกรและนกฟินิกซ์หรอ”ผมโบกมือทันทีและกิลจอกับผมก็ควบคุมให้มังกรกับม็อกกี้ให้ลงไปที่ใจกลางเมืองอย่างรวดเร็วในทันทีเมื่อลงมาถึงกลุ่มของหญิงชรากับกลุ่มของผู้หญิงที่สวมใส่ชุดเกราะจำนวนมากก็เข้ามาล้อมเอาไว้

“น่าสนใจที่นี้มีแต่ผู้หญิง”

“นั้นสิและพวกเธอมีลูกยังไงนะ”กิลจอผู้ออกมาอย่างสนุกสนานเมื่อจ้องมองไปที่ผุ้หญิงจำนวนมากมายมหาศาลนี้ผมยิ้มและถามออกมาอย่างขบขันนั้นทำให้ฮุนวินยิกเข้าที่อกของผม

“โอ้ย...ฮุนนี้เธอจะทำร้ายผมทำไมเนี้ย”

“นายมันโรคจิต หื่นกาม ลามก”ผมเจ็บมากและถามเธอด้วยสีหน้าจริงจังเธอหน้าแดงและทุบที่อกของผมพร้อมกับตะโกนออกมานั้นทำให้ผมประหลาดใจมาก

“เอาเถอะเธอช่วยจัดการกับสถานการณ์นี้สิ”

“นั้นเพราะนายนั้นแหละ”ผมยิ้มและพุดออกมาด้วยสีหน้าจริงจังเพราะว่าจิตสังหารจำนวนมากมายมหาศาลพุ่งเข้าใส่ผมอุไคและกิลจอฮุนวินดิ้นจนหลุดออกมาจากอ้อมกอดผมและวิ่งออกไปจากหัวของม็อกกี้พร้อมกับกลุ่มผู้หญิงบนหัวมังกรของกิลจอ

“ลูกฮุนเป็นยังไงมั้ง”

“พวกเขาไม่ใช้ศัตรูคะท่านแม่เขาเพียงแค่มาหาบางสิ่งเท่านั้น”หญิงสาววัยกลางคนวิ่งเข้ามากอดฮุนวินและถามด้วยสีหน้าเป็นกังวลแต่ฮุนวินก็ตอบด้วยสีหน้าจริงจังนั้นทำให้ทุกคนประหลาดใจมากเมื่อได้ยิน

“กิลจอพวกเราต้องการอะไรมั้งนะในการสร้างกับดัก”

“ดินปืนนะพวกเราจะทำระเบิดทำลายพวกมันซะ”ผมไม่ได้สนใจพวกผู้หญิงและหันไปถามกับกิลจอมันตอบด้วยสีหน้าสนุกสนานและทำมือตามตอนที่มันพูดนั้นทำให้ผมหัวเราะออกมาเมื่อเห็นท่าทางของมัน