นักฆ่าพักงานกลับไปเรียนมัธยม

"กริ๊ง กริ๊ง กริ๊ง"

อาเบลใช้เวลาไม่นานเขาก็เดินทางมาถึงห้องในโรงแรมที่ชาล็อตได้บอกเอาไว้ก่อนจะกดกริ่งสองสามครั้ง

"อาเบล"

ชาล็อตรีบเดินมาเปิดประตูให้อาเบลเข้าไปด้านในทันที ใบหน้าของเธอดูตื่นเต้นดีอกดีใจที่อาเบลสามารถช่วยเธอแก้แค้นแทนได้สำเร็จเรียบร้อย แต่ก็หยุดดีใจเอาไว้ก่อนเพราะเรื่องของซากุระที่ได้รับยาพิษ ชาล็อตรีบเดินพาอาเบลมาในห้องนอนทีี่มีซากุระนอนหลับอยู่อย่างรวดเร็ว

"ซากุระ เธอเป็นยังไงบ้างครับ"

อาเบลมองหญิงสาวที่นอนสลบไสล โดยไม่รู้สึกตัวอะไรเลยอยู่ในตอนนี้ เนื้อตัวของเธอเต็มไปด้วยหยาดเหงื่อที่ไหลออกมามากมาย และยังมีไอร้อนแผ่กระจายออกมาตามร่างกายเหมือนร่างกายของเธอกำลังจะระเบิด ดูน่าเป็นห่วงอย่างมาก

"ไม่ดีขึ้นเลย ฉันลองหาข้อมูลเกี่ยวกับพิษตัวนี้ดูแล้ว ก็ไม่พบข้อมูลเกี่ยวกับพิษที่ซากุระได้รับอะไรเลย ต้องใช้ผู้เชี่ยวชาญเฉพาะด้านจริงๆ ฉันว่าพาเธอไปรักษาที่โรงพยาบาลดีไหม"

"ไม่ต้องหรอก ผมเรียกคนที่มีความสามารถในการหาวิธีรักษาพิษมาได้แล้ว คงต้องให้ซากุระอดทนอีกซักนิด"

อาเบลก็เป็นห่วงซากุระเป็นอย่างมาก จากที่เขามองดูอาการที่เกิดขึ้นกับเธอมันแย่ขึ้นเรื่อยๆ ขืนยังไม่ได้รับการรักษาที่ถูกต้องอยู่แบบนี้ อีกไม่นานก็คงไม่รอดแน่ๆ

"กริ๊ง กริ๊ง กริ๊ง"

"มาแล้ว"

อาเบลยกยิ้มก่อนจะกลับหลังหันเดินไปเปิดประตูด้วยตนเอง

"ฟุบ"

อาเบลเปิดประตูยังไม่ทันสุด ก็เกิดการพุ่งจู่โจมเข้ามาในระยะประชิด เป็นแขนสองแขนพุ่งเข้ามาก่อนด้วยความรวดเร็ว โอบแขนทั้งสองข้างกอดรัดด้านหลังของอาเบลโดยที่อาเบลไม่ได้ขยับเขยื้อนอะไรเลย เขายืนให้อีกฝ่ายทำตามใจทุกอย่าง

"จู๊บบบบบ"

และตามด้วยริมฝีปากนุ่มๆ ที่พุ่งเข้ามาประชิดริมฝีปากของอาเบล อย่างดุดัน อีกฝ่ายยังคงไม่ได้หยุดการกระทำของตัวเอง และเธอยังยื่นลิ้นน้อยๆสอดใส่เข้ามาในโพร่งปากของอาเบลเพื่อเกี่ยวพันลิ้นของกันและกันอีกด้วย

"อืมมม อืมมมม จ๊วบบบ"

ยิ่งจูบก็ยิ่งดูรุนแรง เหมือนอีกฝ่ายกระหายอดทนอดกลั้นไม่ได้ทำมาเนินนาน

"พอก่อนครับ"

อาเบลจับไหล่ทั้งสองข้างของหญิงสาวเพื่อผลักให้เธอละออกจากตัวของเขา เพราะตอนนี้มีเรื่องที่สำคัญกว่าที่จะต้องทำ

"หึมมมมมมม ได้สิ"

หญิงสาวยกยิ้มอย่างเย้ายวน เธอแลบลิ้นเลียน้ำลายที่ไหลเยิ้มตรงมุมปากด้วยความเซ็กซี่ ก่อนจะพยักหน้าตกลงที่จะหยุดการกระทำของตนเองอย่างน่าเสียดาย

"เข้ามาครับ ผมมีเรื่องต้องให้คุณช่วยดูโดยด่วนที่สุด"

อาเบลโอบเอวของเธอก่อนจะปิดประตูและพาเธอมาที่เตียงนอนที่มีซากุระกำลังนอนสลบไสลอยู่

"ใคร?"

"ใคร?"

ชาล็อตและหญิงสาวที่อาเบลพามาต่างก็ออกเสียงถามคำถามด้วยความสงสัยออกมาพร้อมกัน น้ำเสียงที่แสดงออกมาของทั้งสองคนมันดูแข็งๆเหมือนพวกเธอไม่พอใจอะไรสักอย่างและต้องการให้อาเบลอธิบายคำตอบออกมาที่ดูลื่นหูให้พวกเธอฟัง

"อืม ผมขอแนะนำ นี่คือ ฮันซอลอา แพทย์ที่ผมเรียกเธอมาดูอาการให้กับซากุระ"

"และนี่ คือชาล็อต เพื่อนของผมเอง ไม่มีเวลาแล้ว ซอลอารบกวนเธอด้วยครับ ดูอาการซากุระให้หน่อย"

อาเบลรีบแนะนำตัวให้ทั้งสองสาวรู้จักกัน ก่อนจะหันไปพูดเร่งกับซอลอาให้เธอตรวจดูอาการของซากุระ

"เธอได้รับพิษอะไรมา"

"ผมไม่ทราบ แต่ผมมีนี่ อ่ะ กระเป๋าใส่พิษของนักฆ่าผู้ใช้พิษ"

อาเบลยื่นกระเป๋าสีดำของเอลสันที่ใช้เก็บสะสมพิษไว้ทั้งหมด ให้ซอลอาเปิดดู ภายในนั้นมีขนาดกว้างกว่าที่ตาเห็นภายนอก ทั้งยังบรรจุขวดใส่ยาพิษไว้หลากหลายชนิดแตกต่างกันไป ต้องบอกว่าโชคดีมากที่ แต่ละชนิดมีชื่อเขียนบอกเอาไว้ จึงไม่จำเป็นต้องทดสอบเพื่อหาพิษที่เอลสันใช้ฉีดใส่ซากุระ

"เจอแล้ว มันเรียกว่าผงว่านนางตัดแม่หม้ายลุ่มหลง ที่สกัดมาเฉพาะด้วยกรรมวิธีของพวกชนเผ่าโบราณ ที่จะใช้กับเฉพาะหญิงสาวชนเผ่าที่มีภาวะทางอารมณ์ที่เยือกเย็น มีภาวะมีบุตรยาก และถ้าใช้กับชนเผ่าผู้ชายอาจจะทำให้เสียสติได้เลยถ้าไม่ได้ทานสมุนไพรอีกตัวควบคู่กันไป ยาตัวนี้ไม่มีสูตรตัวไหนที่สามารถสกัดออกมาได้เหมือนกับต้นฉบับอีกแล้วนอกจากชนเผ่ากลุ่มนี้ และยิ่งถ้านำมันมาใช้กับหญิงสาวหรือชายหนุ่มนอกชนเผ่า ด้วยคุณสมบัติของมันจะให้ผลเหมือนกันนั่นก็คือเป็นยาเสน่ห์แต่มันจะมีผลเสียที่เกิดขึ้นกับผู้ใช้ ทำให้สูญเสียสติสัมปชัญญะ ถ้ายังไม่รักษาให้ดีก็จะทำให้เลือดออกตามอวัยวะภายใน และหมดลมหายใจเสียชีวิตลงในเวลาต่อมา

ซอลอา เธอมีความเข้าใจในศาสตร์แห่งการแพทย์ไม่ว่าจะเป็นของปัจจุบันหรือสมัยโบราณกาล ทั้งยังเรียนรู้เกี่ยวกับสมุนไพรทุกชนิดแทบจะทั่วทุกมุมโลกไม่ว่าจะมีข้อมูลหรือไม่มีข้อมูลเธอก็สามารถหามันมาไว้ในครอบครองเพื่อเอาไว้ศึกษาค้นคว้า แค่เพียงมีชื่อของมันให้เธอรู้ เธอก็สามารถบอกได้ทันทีถึงคุณสมบัติ แหล่งกำเนิดที่มาของสมุนไพรชนิดนั้น หรือแม้แต่ใช้เป็นวัตถุดิบในการปลุงยาอะไรก็ตาม

"แล้ววิธีรักษาละ"

"อ่า"

ซอลอาเงียบลงเล็กน้อย ทำสีหน้าลำบากใจออกมา

"มันไม่มีวิธีรักษา จะบอกว่ายังไงดีละ"

"มันไม่ใช่ยาพิษที่มีผลเสียต่อร่างกาย จะเรียกว่าเป็นการกระตุ้นอารมณ์ที่มากเกินควรจะสมเหตุสมผลมากกว่า"

"แล้วมันต้องทำยังไงปล่อยไวัเฉยๆคงไม่ดีหรอกนะ"

ชาล็อตพูดขึ้นเพราะเธอเห็นสภาพของซากุระตอนมาถึงห้อง ซากุระแทบจะเกาะติดกอดรัดตัวของชาล็อต ถ้าชาล็อตไม่ทำให้ซากุระสลบไปก่อน ตัวชาล็อตเองคงได้เป็นสามีให้กับซากกุระไปแล้ว

"ใช่แล้ว ขืนปล่อยไว้ไม่ดีอย่างยิ่ง สมุนไพรว่านนางตัดแม่หม้ายลุ่มหลงตัวนี้ที่ใช้สูตรการสกัดของชนเผ่าโบราณที่นำมาใช้กับคนที่ไม่ใช่คนในเผ่าถ้าเป็นสูตรปกติของพวกเขา ซากุระคงตายไปแล้วในเวลาไม่เกินห้านาทีที่ได้รับมัน แต่จากที่ฉันคาดการณ์เอาไว้ นักฆ่าพิษคงทดลองเอาผงว่านนางตัดที่พบเจอมานำไปสกัดร่วมกับสมุนไพรพิษชนิดอื่นจึงทำให้มันเกิดเป็นพิษไม่ใช่ยาเสน่ห์ ผลที่ได้รับจึงไม่รุนแรงเท่าไหร่ แต่ก็เสียชีวิตอยู่ดี แต่อาจจะนานกว่าสูตรปกติ จึงทำให้มันพอจะมีวิธีรักษา"

ซอลอาใช้สมองอย่างหนักคิดค้นหาหนทางอยู่เนินนานกว่าจะคิดออกและเริ่มอธิบายออกมาให้ทุกคนรับรู้

"งั้นก็รักษาเลยสิ รออะไรอยู่ละ"

ชาล็อตพูดบอกอย่างเร่งร้อนกลัวเด็กสาวซากุระจะเสียชีวิตไปซะก่อน

"ไม่ทันแล้วละ กว่าฉันจะสกัดตัวยานำมันมารักษา น้องสาวซากุระคงเสียชีวิตไปแล้ว"

ซอลอาส่ายหัวเบาๆ

"มันมีวิธีรักษาอีกทางใช่ไหม"

อาเบลที่นิ่งเงียบก็พูดขึ้นมา จากที่เขารู้จักซอลอามานาน เรื่องอะไรที่เธอทำได้หรือมีวิธีเธอจะพูดออกมาอย่างใจเย็น และอาเบลก็เห็นว่าเธอกำลังเป็นอยู่ในตอนนี้ จึงพูดขึ้นมาเพราะซอลอาต้องมีอีกวิธีอื่นๆอีกแน่

"กึก ใช่ แต่"

หญิงสาวกัดฟันเหมือนเธอไม่ต้องการจะบอก แต่ก็ฝืนใจบอกอาเบลออกไป

"แต่อะไรหรอครับ ไม่ว่าจะเป็นอะไรผมจะหาทางมาให้ได้"

อาเบลเบิกตากว้าง สายตาของเขาแสดงออกมาถึงความต้องการช่วยเหลือให้กับรุ่นน้องคนนี้อย่างเต็มที่ ไม่ว่าจะยากเย็นแค่ไหนก็ตามเขาก็สามารถทำได้

"ไม่ต้องไปหาที่ไหนหรอก และมันก็ไม่ได้ยากเย็นอะไรด้วย ใช้แค่นายแค่นั้นแหละ"

ซอลอายอมแพ้ต่อความต้องการของอาเบล ที่เธอไม่อยากบอกเพราะเธอหึงหวงอาเบลไม่ต้องการให้อาเบลช่วยซากุระรักษาด้วยวิธีนี้ แต่จะทำไงได้อาเบลเป็นคนยังไงเธอก็รู้ดี เธอจึงเริ่มบอกวิธีรักษาให้กับอาเบล

"มานี่"

ซอลอาดึงแขนของอาเบลเข้าไปในห้องน้ำก่อนจะปิดประตูล็อคห้องให้สนิท เธอดึงเขาเข้ามาเพราะต้องการพูดคุยเรื่องความลับของร่างกายของอาเบลที่มีส่วนจะช่วยเหลือในการรักษา

"อะไรของพวกเธอ"

ชาล็อต เธอรู้ว่าพวกเขาสองคนไม่ต้องการให้เธอรับรู้ความลับอะไรสักอย่าง เธอจึงพยายามถอยห่างออกมาจากห้องน้ำ และนั่งคอยอยู่อย่างสงบ

"อาเบล นายจำที่ฉันเคยบอกได้ไหม ว่าร่างกายของนายมันมหัศจรรย์มากเกินกว่าวงการแพทย์จะวินิจฉัยออกมาได้ ร่างกายที่สามารถฟื้นฟูได้อย่างรวดเร็วมากกว่าคนปกติหลายเท่า เลือดที่เข้มข้นมีคุณภาพสูงสามารถใช้ในการปรุงยาออกมาได้ดี และยังมีของเหลวอีกชนิดที่สามารถรักษาหรือเพิ่มพลังให้กับมนุษย์ได้ผ่านการผสมพันธ์ุ"

"แปปๆ เธอจะบอกว่า"

อาเบลมองหน้าซอลอาอย่างจริงจัง

"อืม ไม่ว่าจะเป็นเลือดหรือของเหลวของนายก็สามารถใช้รักษาพิษได้เกือบทุกชนิด ถ้าให้ผลดีก็ควรใช้ทั้งสองอย่างเลยจะเห็นผลได้สูง นี่คือผลจากที่ฉันศึกษาร่างกายของนายมาในเวลา2ปีที่เราพบเจอกัน"

"ที่นายไม่สามารถมีลูกได้ ก็น่าจะมีผลมาจากเรื่องนี้แหละ ของเหลวของนายไม่ใช่อสุจิแต่เป็นการควบกลั่นของพลังปราณภายในท้องน้อย แต่เรื่องนี้มันลึกซึ้งกว่าที่คิดเดี๋ยวค่อยหาเวลาว่างคุยกัน เอาเรื่องของซากุระก่อน วิธีรักษาก็ตามที่ฉันบอกไปก่อนหน้านี้แหละ"

"อืม มันไม่มีวิธีอื่นแล้วคงต้องทำตามที่เธอบอก"

อาเบลเปิดประตูอย่างเร่งรีบเพื่อจะไปรักษาอาการของซากุระได้อย่างรวดเร็ว จะรอช้าอยู่ไม่ได้แล้ว ทุกวินาทีหมายถึงชีวิตของซากุระ

"นายมีวิธีรักษาแล้วหรอ"

"อืม เธออย่าพึ่งถามอะไรมากเลยในตอนนี้ ผมขอเตือนไว้ก่อนอย่าขัดขวางการกระทำของผม"

"เหอะจะทำอะไรก็ทำ ฉันก็ไม่ได้เป็นอะไรกับพวกนายซะหน่อย"

ชาล็อตสะบัดหน้าหนีทำเป็นไม่สนใจอาเบลก่อนจะหรี่สายตามองการกระทำต่อไปของอาเบลอย่างสนอกสนใจในวิธีการรักษาที่ต้องใช้อาเบลในการมีส่วนร่วม