เมื่อบานประตูปิดลงและเสียงลงกลอนดังขึ้น เป็สัญญาณว่าโลกภายนอกถูกตัดขาด เหลือเพียงคนสองคนกับไฟราคะที่กำลังแผดเผาความช้ำตรมให้มอดไหม้ เธอหวังว่าเธอจะลืมมันได้
พัทเตอร์ถูกคุณแม่พายผลักเบาๆ ให้นั่งลงที่ขอบเตียง เธอไม่รอช้าที่จะทรุดตัวลงคุกเข่าระหว่างขาของเขา ก่อนจะเริ่มบรรเลงรสกามอย่างเต็มใจ แก่นกายที่ชูชันถูกปลายลิ้นอุ่นชื้นลากผ่านั้แ่ส่วนปลายจนถึงโคนและพวงไข่ เธอทั้งอม ทั้งดูดเลียด้วยจังหวะที่โหยหา พัทเตอร์มองดูภาพนั้นด้วยหัวใจที่เต้นรัว เขาสังเกตเห็นความกระสันที่พลุ่งพล่านในตัวเธอ สัญชาตญาณชายบอกเขาว่าผู้หญิงคนนี้ไม่ได้แค่้าการปลอบโยน แต่เธอ้า "เขา" เข้าไปเติมเต็มส่วนที่ว่างเปล่ามาแสนนาน
พัทเตอร์ประคองร่างของคุณแม่ให้เอนลงบนเตียงนุ่ม เขาจับเรียวขาขาวผ่องทั้งสองข้างยกขึ้นสูงจนเข่าแทบชนอก เผยให้เห็นโคกเนินลอยเด่นที่เริ่มฉ่ำเยิ้ม พัทเตอร์ก้มลงซุกหน้าลงกับความอุ่นชื้นนั้น ลิ้นหนาโลมเลียและดูดกินน้ำหวานที่หลั่งออกมาอย่างไม่นึกรังเกียจ เสียงครวญครางกระเส่าของคุณแม่ดังก้องห้อง "อ๊าสส... พัท เสียวเหลือเกิน... โอ้ว อย่าแหย่ลึกค่ะ อ๊าสส..." เธอร้องครางเบาๆ ราวกับคนจะขาดใจ รสััที่สุภาพแต่หนักหน่วงของพัทเตอร์ทำให้เธอปล่อยกายปล่อยใจให้เป็อิสระจากความทุกข์ทั้งปวง
เมื่อเห็นว่าเธอพร้อมแล้ว พัทเตอร์จึงจับร่างบางให้หันหลังอยู่ในท่าคลานเข่า เขาก้าวขึ้นไปซ้อนหลังก่อนจะจ่อแก่นกายลงบนร่องสวาทที่เปียกชุ่ม เขาค่อยๆ ดันมันเข้าไปอย่างช้าๆ ความคับแน่นทำให้คุณแม่พายถึงกับสูดปาก "โอ้วว... คับแน่นจังพัทเตอร์... ค่อยๆ นะลูก แม่ใจจะขาด..."
พัทเตอร์เริ่มสาวแก่นกายเข้าออก หัวบานใหญ่ครูดไปกับผนังอุ่นชั้นในทุกจังหวะที่ถดถอยและกระแทกเข้าหา นิ้วมือของเขาเอื้อมไปบดบี้ติ่งเสียวด้านหน้าไปพร้อมกันจนเธอต้องก้มหน้าลงกับที่นอนเพื่อรับแรงอารมณ์ "แม่ครับ... แน่นดีเหลือเกินครับ เหมือนของเด็กเลย" เขาชมเสียงพร่า "โอ้วว... เคยกับเด็กที่ไหนล่ะพูดไป... อ๊าสสส... แต่ของพัทเตอร์เหมือนกระบอกข้าวหลามเลยนะ กระแทกถึงข้างในเลยจ๊ะ แรงๆ เลยพัทเตอร์ แม่จะ... แม่จะ... โอ๊ววว"
พัทเตอร์เร่งเครื่องอัดแก่นกายกระแทกเข้าใส่หนอกของแม่แรงๆ อีกหลายสิบที เสียงเนื้อกระทบเนื้อดังประสานไปกับเสียงครางสั่นระริก จนกระทั่งวินาทีสุดท้ายที่เขื่อนทั้งสองพังทลาย น้ำรักขาวขุ่นของพัทเตอร์ฉีดพุ่งเข้าสู่โพรงสวาทลึกสุดใจ ไหลรวมกับน้ำหวานของเธอจนเปียกโชกไปทั่วโคนขา
หลังพายุสวาทสงบลง พัทเตอร์ล้มตัวลงนอนกอดก่ายคุณแม่พายไว้ในอ้อมแขน ทั้งสองพรมจูบกันอย่างแสนรักเหมือนคู่แต่งงานใหม่ ความอบอุ่นที่เกิดขึ้นทำให้ความช้ำชอกใจเลือนหายไปจนหมด และดูเหมือนว่าไฟที่ถูกจุดขึ้นนี้จะมอดลงได้ยาก เพราะหลังจากนั้นไม่นาน ยกที่สองและสามก็ติดตามมาต่อเนื่องยาวนานจนเกือบรุ่งสางของวันอาทิตย์
61K
