"ไม่มีที่ว่าง"
สำหรับคนอย่างเขา ไม่มีใครอย่างรู้จักหรือพูดคุยกับคนอย่างเขา แต่โชคดีวันนี้มีคนใจดีลุกให้ผู้พิการอย่างเขานั่ง ในที่สำรองสำหรับคนพิการ
ฝันดีที่พักของ 'ธนาธร' เป็นหอพักชั้นประหยัด แต่สำหรับเขายังถือเป็นเงินที่สูงมาก ในย่านนั้นแม้จะไม่ใช่ชุมชนแออัด หรือแหล่งเสื่อมโทรม แต่ก็มักมีพวกนักเลง และวัยรุ่นจับกลุ่มกันภายในซอย วันไหนพวกมันตั้งวง 'กินเหล้า' วันนั้นเป็นวันซวยของ 'ธนาธร' !
"ไอ้เป๋ เอาตังค์มา!""ช่วยค่าเล่าเรียนหน่อยสิ เงินเดือนเยอะไม่ใช่เหรอ ?""สภาพแบบนี้มึงไม่ตายไปเลยล่ะ อยู่ให้รกโลกทำไม ?"
เขาไม่มีปากเสียง และไม่มีทางขัดขืนพวกมันได้
ยังจำได้ตอนมาอยู่ใหม่ๆ 'ธนาธร' เคยแจ้งตำรวจให้มาจัดการกับคนพวกนี้ ซึ่งตำรวจก็มาจริง และจับพวกมันไปจริง แต่พอพวกมันกลับออกมา 'ธนาธร' ก็ถูกซ้อม จนเขาไม่อยากจะยุ่งกับคนพวกนี้อีกเขาพยายามจ่ายให้น้อยที่สุด ต่อให้โดนพวกมันตบซักเล็กน้อย เขาก็จะทน ดีกว่าถูกซ้อมจนไปทำงานไม่ได้เป็นอาทิตย์
ในห้องเช่าเล็กๆ เขาทำอาหารง่ายๆทานเอง ฝีมือของ 'ธนาธร' ในเรื่องทำอาหาร ถือว่าดีมาก เพราะต้องดูแลตัวเองตั้งแต่เด็ก ด้วยความพยายามที่มากกว่าคนปกติ ทำให้อะไรก็ตามที่เขาทำได้ตามอัตภาพของเขา จะสูงล้ำกว่าคนทั่วไปเสมอ!ทานข้าวเสร็จ 'ธนาธร' มักออกกำลังกายเล็กๆน้อยๆ เพราะกลัวว่าร่างกาย ที่เล็กหลีบของเขา มันจะลีบแบนลงไปอีก กระนั้นก็ใช้เวลาไปเกือบ 2 ชั่วโมง เพราะสภาพร่างกายของเขามันพิการ และต้องใช้ความพยายามกว่าคนอื่น
"ยึดพื้น 100 ครั้ง สควอทไป 10 ยก คืนนี้คงได้นอนหลับสบาย"
และคืนนั้นเอง มีอีเมล์จากบริษัท 'ต้าหลง' สำนักงานใหญ่ประเทศจีน แจ้งผลการคัดเลือกพนักงาน จากบริษัทสาขาทั่วโลก
'ธนาธร' ได้ทุนฯไปศึกษาดูงานที่บริษัทแม่ ในต้นเดือนที่จะถึงนี้
312K
