หนึ่งพฤกษาหมื่นกระบี่ (一木化万剑 - Yī Mù Huà Wàn Jiàn)

ตอนที่ 102: สัมผัสแห่งรากวิญญาณ, ปริศนาต้นไม้ผลึก

เจี้ยนหลิน (剑林) ยืนนิ่งตะลึงมอง "ต้นไม้ผลึกศิลา" (翡翠石晶古树) เบื้องหน้าด้วยความอัศจรรย์ใจ. กลิ่นอายพลังปราณ (灵气) อันบริสุทธิ์และเข้มข้นที่แผ่ซ่านออกมาจากมันนั้น ทำให้เขารู้สึกสดชื่นและมีชีวิตชีวาอย่างบอกไม่ถูก. แสงสีเขียวมรกตอ่อนๆ ที่สาดส่องจากผลึกศิลาบนกิ่งก้านของมัน อาบไล้ทั่วทั้งห้องโถงใต้ดิน (地下石室) สร้างบรรยากาศที่ทั้งลึกลับและศักดิ์สิทธิ์.

"ขาวน้อย" (小白) เคลื่อนตัวอย่างรวดเร็วไปหยุดอยู่ที่โคนต้นไม้โบราณต้นนั้น. มันใช้หัวเล็กๆ ถูไถกับเปลือกไม้สีเทาเข้มอย่างออดอ้อน, ก่อนจะเงยหน้าขึ้นมองเจี้ยนหลินแล้วส่งเสียง "คิกๆ" แหลมเล็กออกมาอย่างตื่นเต้นยินดี, ราวกับจะบอกว่า "ที่นี่แหละ! ที่นี่คือสถานที่สำคัญ!"

เจี้ยนหลินค่อยๆ ก้าวเข้าไปใกล้ต้นไม้ต้นนั้นอย่างช้าๆ. เขาสัมผัสได้ถึง "พลังชีวิต" (生命之力) อันมหาศาลที่แฝงเร้นอยู่ภายในลำต้นที่ใหญ่โตของมัน. พลังงานนั้นให้ความรู้สึก "อบอุ่น" และ "คุ้นเคย" อย่างประหลาด, คล้ายกับความรู้สึกที่เขาเคยได้รับจาก "เมล็ดพันธุ์รากวิญญาณ" (灵根之种).

เขาลองยื่นมือออกไปสัมผัสกับเปลือกไม้โบราณนั้นอย่างแผ่วเบา. ทันทีที่ปลายนิ้วสัมผัส, ความรู้สึก "เชื่อมโยง" อันลึกล้ำก็พลันแล่นปราดเข้ามาในห้วงสำนึกของเขา! ภาพของ "รากไม้" (树根) จำนวนนับไม่ถ้วนที่สอดประสานกันเป็นเครือข่ายอันซับซ้อน, ภาพของ "แสงสีเขียว" แห่งชีวิตที่ไหลเวียนอยู่ภายใน, และ "เสียงกระซิบ" แผ่วเบาที่คล้ายจะดังมาจากส่วนลึกของปฐพี...ทุกสิ่งทุกอย่างประดังประเดเข้ามาในจิตใจของเขาชั่วขณะ!

‘นี่มัน...ความรู้สึกนี้มัน...คล้ายกับตอนที่ข้าสัมผัสกับ "รากไม้สลักอักขระ" (古根符文) ในห้องโถงใต้ศิลานั่น!’ ความคิดนั้นทำให้หัวใจของเจี้ยนหลินเต้นแรง. ‘หรือว่า...ต้นไม้ต้นนี้...มันจะมีความเกี่ยวข้องกับพลังธาตุพฤกษา (草木之力) ในระดับที่ลึกล้ำยิ่งกว่าที่ข้าเคยรู้จัก?’

ในขณะที่เขากำลังจมอยู่ในห้วงแห่งความประหลาดใจนั้นเอง, "เมล็ดพันธุ์รากวิญญาณ" สีดำที่อยู่ในถุงผ้าข้างเอวของเขาก็พลัน "สั่นสะเทือน" ขึ้นมาอีกครั้ง! ครั้งนี้มันสั่นสะเทือนรุนแรงกว่าเดิมมาก, ราวกับว่ามันกำลัง "ตอบสนอง" ต่อพลังงานอันมหาศาลของต้นไม้ผลึกศิลาต้นนี้!

เจี้ยนหลินรีบหยิบถุงผ้านั้นออกมาเปิดดู. เมล็ดพันธุ์สีดำนั้นกำลังเปล่งแสงสีเทาจางๆ ออกมาอย่างต่อเนื่อง, ลวดลายคล้ายรอยวนบนผิวของมันดูจะ "ชัดเจน" และ "มีชีวิตชีวา" ยิ่งขึ้น!

"ขาวน้อย" ที่เห็นเช่นนั้นก็ส่งเสียง "คิกๆ" ออกมาอีก, มันใช้หัวเล็กๆ ดุนไปที่มือของเจี้ยนหลินที่กำลังถือถุงผ้าอยู่, แล้วหันไปมองที่โคนต้นไม้โบราณ, สลับไปมาหลายครั้ง, ราวกับจะบอกให้เขานำเมล็ดพันธุ์นั้นเข้าไปใกล้ๆ กับต้นไม้.

เจี้ยนหลินมอง "ขาวน้อย" สลับกับ "เมล็ดพันธุ์รากวิญญาณ" ในมือ. แม้จะไม่เข้าใจทั้งหมด, แต่เขาก็เชื่อในสัญชาตญาณของตนเองและ "คำแนะนำ" ของสหายตัวน้อย. เขาค่อยๆ เดินเข้าไปที่โคนต้นไม้โบราณ, แล้วลองยื่นถุงผ้าที่มีเมล็ดพันธุ์นั้นเข้าไปใกล้กับรากขนาดใหญ่เส้นหนึ่งที่โผล่พ้นขึ้นมาจากพื้นดิน.

ทันทีที่เมล็ดพันธุ์รากวิญญาณเข้าไปใกล้กับรากของต้นไม้ผลึกศิลา, ปรากฏการณ์อันน่าอัศจรรย์ก็บังเกิดขึ้น!

แสงสีเขียวมรกตจากผลึกศิลาบนต้นไม้โบราณพลันสว่างวาบขึ้น! พร้อมกันนั้น, เมล็ดพันธุ์รากวิญญาณสีดำในมือของเจี้ยนหลินก็เปล่งแสงสีเทาเงินออกมาอย่างรุนแรง! แสงทั้งสองสีคล้ายจะ "ดึงดูด" ซึ่งกันและกัน, สร้างเป็น "สายใยปราณ" (灵气丝线) บางเบาที่เชื่อมโยงระหว่างเมล็ดพันธุ์และรากไม้!

เจี้ยนหลินรู้สึกได้ถึง "กระแสพลังงาน" อันอบอุ่นที่ไหลผ่านจากต้นไม้โบราณเข้ามาสู่เมล็ดพันธุ์ในมือของเขา, และในขณะเดียวกัน, เขาก็รู้สึกได้ถึง "พลังชีวิต" อันอ่อนโยนที่แผ่ออกมาจากเมล็ดพันธุ์นั้นส่งกลับไปยังต้นไม้! มันเป็นการ "แลกเปลี่ยน" หรือ "หล่อเลี้ยง" ซึ่งกันและกันอย่างน่าอัศจรรย์!

‘นี่มัน...กำลังเกิดอะไรขึ้นกันแน่?’ เจี้ยนหลินตกตะลึงกับภาพที่เห็น. เขาไม่เคยคาดคิดมาก่อนว่าเมล็ดพันธุ์ที่ดูธรรมดาๆ นี้จะมีความสามารถในการ "สื่อสาร" หรือ "เชื่อมโยง" กับพฤกษาโบราณเช่นนี้ได้.

ในขณะที่เขากำลังจดจ่ออยู่กับปรากฏการณ์เบื้องหน้านั้นเอง, เขาก็พลันรู้สึกถึง "กระแสรับรู้" หรือ "ญาณทัศนะ" บางอย่างที่ไหลผ่านเข้ามาในจิตใจของเขาผ่านทาง สายใยปราณ ที่เชื่อมโยงกับเมล็ดพันธุ์นั้น! มันเป็น "ภาพ" และ "ความรู้สึก" ที่คลุมเครือและไม่ปะติดปะต่อ, แต่เขาก็พอจะจับใจความได้ว่ามันเกี่ยวข้องกับ "เผ่าพันธุ์โบราณ" (古老种族), "การผนึก" (封印), และ "การรอคอย" (等待)...

และที่สำคัญที่สุด...เขารู้สึกได้ถึง "ความโศกเศร้า" (悲伤) และ "ความหวัง" (希望) อันลึกล้ำที่แฝงอยู่ในพลังงานของต้นไม้ผลึกศิลาต้นนี้...ราวกับว่ามันกำลัง "รอคอย" การมาถึงของ "ใครบางคน" หรือ "บางสิ่งบางอย่าง" มาเป็นเวลานานแสนนาน...

(จบตอนที่ 102)