หนึ่งพฤกษาหมื่นกระบี่ (一木化万剑 - Yī Mù Huà Wàn Jiàn)

ตอนที่ 175: เส้นทางเร้นลับสู่หุบเหว และเงามรณะกลางสมรภูมิ

เสียงการปะทะอันดุเดือดจากส่วนลึกของ "หุบเหวอสูรซ่อนเร้น" (隐妖深渊) ยังคงดังสะท้อนก้องขึ้นมาเป็นระยะ คลื่นพลังปราณที่ปะทะกันอย่างรุนแรงทำให้มวลหมอกควันสีดำคล้ำที่ปกคลุมปากเหวปั่นป่วนไม่หยุด เจี้ยนหลิน (剑林) และเยว่ชิงหลิง (月清灵) สบตากัน แววตาเต็มไปด้วยความตึงเครียดและลังเล"เสียงการต่อสู้นี้...รุนแรงยิ่งนัก" เยว่ชิงหลิงเอ่ยขึ้นเป็นคนแรก น้ำเสียงของนางแฝงความกังวล "หากพวกหน่วยเงาอสูรโลหิต (血魔影卫) กำลังปะทะกับ 'เจ้าถิ่น' ที่แท้จริงของหุบเหวนี้ พลังของมันย่อมไม่ธรรมดาเป็นแน่ การลงไปตามเส้นทางหลักที่พวกมันใช้ อาจจะไม่ใช่ทางเลือกที่ชาญฉลาดนัก" นางเหลือบมองไปยัง "บุปผาโลหิตอสูร" (血妖花) ที่เลื้อยพันอยู่ตามผนังหุบเหว กลิ่นหอมหวานชวนให้เคลิบเคลิ้มของมันยังคงลอยมาตามลม สร้างความรู้สึกไม่สบายใจอย่างบอกไม่ถูกเจี้ยนหลินเห็นด้วยกับนาง เขาเหลือบมองไปยัง "ซอกหินแคบๆ" (狭窄石缝) ที่ "ขาวน้อย" (小白) ได้ชี้บอกก่อนหน้านี้ มันเป็นทางเลือกที่ดูจะ "ปลอดภัย" กว่า แม้จะไม่รู้ว่าปลายทางจะนำไปสู่อันใดก็ตาม "ข้าเห็นด้วยขอรับศิษย์พี่หญิง บางที...ทางที่เจ้าขาวน้อยบอกใบ้ อาจจะนำพวกเราไปยังจุดที่สามารถสังเกตการณ์ได้โดยไม่จำเป็นต้องเข้าไปพัวพันกับการต่อสู้โดยตรง""ขาวน้อย" ซึ่งยังคงเกาะอยู่บนไหล่เขา ส่งเสียง "คิก! คิก!" อย่างเห็นด้วย พร้อมกับใช้หัวเล็กๆ ดุนไปทางซอกหินนั้นอีกครั้งเมื่อตัดสินใจได้ดังนั้น ทั้งสองจึงเคลื่อนกายไปยังซอกหินแคบๆ นั้นอย่างเงียบเชียบที่สุด ปากทางเข้าซอกหินนั้นมืดสนิทและมีไอเย็นชื้นแผ่ออกมา เจี้ยนหลินก้าวเข้าไปเป็นคนแรก "กระบี่จิตพฤกษา" (草木心剑) ถูกชักออกมาจากฝักแล้วครึ่งหนึ่ง เตรียมพร้อมรับมือกับสิ่งที่ไม่คาดฝัน เยว่ชิงหลิงโอบอุ้ม "ไข่แห่งวายุบรรพกาล" (太古风暴之卵) ไว้แนบอกอย่างระมัดระวัง ก้าวตามมาติดๆทางเดินภายในซอกหินนั้นลาดชันและคดเคี้ยวยิ่งกว่าที่คาดคิด ผนังหินทั้งสองข้างขรุขระและเต็มไปด้วย "รากไม้ศิลา" (石根藤) ที่แข็งแกร่งดุจเหล็กกล้าเลื้อยพันสลับซับซ้อน บางช่วงแคบจนพวกเขาต้องเดินตะแคงตัวเพื่อที่จะผ่านไปได้ เจี้ยนหลินใช้ "สัมผัสแห่งพฤกษา" (草木之触) อย่างเต็มกำลัง เขาพยายามจะ "สื่อสาร" กับรากไม้ศิลาเหล่านี้ หวังว่าพวกมันจะไม่ "ตื่นตัว" หรือโจมตีพวกเขา โชคดีที่รากไม้เหล่านี้ดูจะ "หลับใหล" หรือไม่สนใจการมาเยือนของพวกเขามากนัก มีเพียง "ไอพลังธาตุดิน" (土系灵气) อันหนักแน่นที่แผ่ออกมาจากพวกมันเท่านั้น ที่บ่งบอกถึงความเก่าแก่และพลังที่ซ่อนเร้นหลังจากเดินทางลึกลงไปในความมืดได้ระยะหนึ่ง พวกเขาก็เริ่มเห็นแสงสว่างรำไรปรากฏขึ้นที่ปลายทางอีกครั้ง "ขาวน้อย" ส่งเสียง "คิก!" อย่างตื่นเต้น แล้วกระโดดลงจากไหล่ของเจี้ยนหลิน วิ่งนำไปยังแสงสว่างนั้นอย่างรวดเร็วเมื่อเจี้ยนหลินและเยว่ชิงหลิงตามไปถึง พวกเขาก็พบว่าตนเองได้มาโผล่ออกที่ "ชะง่อนผา" (悬崖峭壁) แห่งหนึ่งที่ยื่นออกไปในหุบเหวอสูรซ่อนเร้น! จากจุดนี้ พวกเขาสามารถมองเห็น "ภาพรวม" ของส่วนหนึ่งของหุบเหวเบื้องล่างได้อย่างชัดเจน!และภาพที่ปรากฏแก่สายตาของพวกเขานั้น...ทำให้ทั้งคู่ต้องเบิกตากว้างด้วยความตกตะลึงระคนหวาดหวั่น!ณ ลานศิลากว้างใหญ่ใจกลางหุบเหวลึกเบื้องล่างนั้น การต่อสู้อันดุเดือดและโหดเหี้ยมกำลังดำเนินไปอย่างแท้จริง! กลุ่มหน่วยเงาอสูรโลหิตที่เหลือรอดอยู่ประมาณสามถึงสี่คน  กำลังถูก "อสูรแมงมุมศิลา" (岩蛛妖 ) ขนาดมหึมาไล่ต้อนอย่างหนัก! ร่างกายของอสูรแมงมุมตนนั้นใหญ่โตราวจปรอทักษ์เล็กๆ แปดขาของมันแข็งแกร่งและแหลมคมดุจหอกศิลา ดวงตาสีแดงก่ำทั้งแปดดวงของมันลุกโชนด้วยเปลวเพลิงแห่งความพิโรธ มันเคลื่อนไหวได้อย่างรวดเร็วและคล่องแคล่วอย่างไม่น่าเชื่อ แม้จะมีขนาดร่างกายที่ใหญ่โตเช่นนั้น!หน่วยเงาอสูรโลหิตแต่ละคนต่างก็แสดงพลังฝีมือที่น่าสะพรึงกลัวออกมา พวกมันใช้ "อาคมเงาโลหิต" (血影妖法) และ "กระบี่เงาอสูร" (影魔剑) เข้าต่อกรกับอสูรแมงมุมศิลาอย่างสุดกำลัง แต่ดูเหมือนว่าพวกมันจะตกเป็นฝ่ายเสียเปรียบอย่างชัดเจน! ผู้ที่ดูเหมือนจะเป็นหัวหน้าของพวกมัน ร่างสูงใหญ่ สวมหน้ากากสีดำทมิฬปิดบังใบหน้า กำลังบัญชาการต่อสู้อย่างดุเดือด แม้จะได้รับบาดแผลหลายแห่ง แต่ยังคงยืนหยัดต่อสู้ได้อย่างน่าสะพรึงกลัว เข็มขัดหนังเส้นใหญ่ที่คาดเอวของเขามี "แหวนศิลา" (石戒 - Shí Jiè) สีดำประหลาดวงหนึ่งประดับอยู่ มันส่องประกายแสงสีทมิฬจางๆ เป็นระยะ และดูเหมือนว่าเขาจะแตะต้องมันเป็นครั้งคราวเมื่อออกคำสั่งหรือใช้พลังบางอย่าง"พลังของอสูรแมงมุมศิลาตนนั้น...แข็งแกร่งนัก อย่างน้อยก็ต้องอยู่ในระดับสร้างรากฐาน (筑基) ขั้นกลาง! และดูเหมือนว่ามันจะเชี่ยวชาญการใช้พลังธาตุดินในการป้องกันและโจมตี!" เยว่ชิงหลิงอุทานออกมาเบาๆ น้ำเสียงเต็มไปด้วยความตื่นตระหนกเจี้ยนหลินพยักหน้าเห็นด้วย ในใจพลันรู้สึกเย็นเยียบ ‘หากพวกเราลงไปตามเส้นทางหลัก...คงไม่แคล้วต้องเผชิญหน้ากับอสูรที่น่าสะพรึงกลัวเช่นนี้เป็นแน่! ขาวน้อยชี้นำมาทางนี้...นับว่าช่วยชีวิตพวกเราไว้อีกครั้ง’ เขาจ้องมองไปยังหัวหน้ากลุ่มคนชุดดำผู้นั้น แหวนศิลาที่เอวของมันดูจะสะดุดตาเขาเป็นพิเศษ มันให้ความรู้สึกที่ "ไม่ธรรมดา" อย่างบอกไม่ถูกทันใดนั้น! อสูรแมงมุมศิลาก็คำรามก้อง! มันพ่น "ใยศิลา" (石丝 - Shí Sī) สีดำเหนียวหนืดออกมาจากปาก! ใยศิลานั้นพุ่งเข้าใส่หน่วยเงาอสูรโลหิตคนหนึ่งที่พลาดท่าอย่างรวดเร็ว! ร่างของชายผู้นั้นถูกพันธนาการไว้ในพริบตา! ก่อนที่อสูรแมงมุมศิลาจะใช้ขาหน้าอันแหลมคมคู่หนึ่ง "เสียบทะลวง" ร่างของเขาอย่างโหดเหี้ยม! เสียงกรีดร้องด้วยความเจ็บปวดดังขึ้นเพียงชั่วครู่ก่อนจะเงียบหายไป!ภาพการสังหารอันดุเดือดนั้นทำให้เยว่ชิงหลิงต้องเบือนหน้าหนีเล็กน้อย ส่วนเจี้ยนหลินนั้นกัดฟันแน่น หัวใจเต้นระรัวด้วยความตึงเครียด เงามรณะกำลังคืบคลานเข้ามาใกล้กลุ่มคนชุดดำเหล่านั้นทุกขณะ...และอาจจะรวมถึงพวกเขาด้วย หากศัตรูสังเกตเห็นการมีอยู่ของพวกเขา!

(จบตอนที่ 175)