หลังจากที่เข้าเมืองหลวงแล้วอวี่หลิงและลู่อันก็ออกมาเพื่อสืบข่าวในวังจึงได้ออกมาเดินตลาดเพื่อสอบถามพ่อค้าแม่ค้าในตลาดเพื่อหาช่องทางเข้าใกล้วังหลวงที่สุดแม่ค้าคนหนึ่งจึงบอกเส้นทางให้ทั้งสองหลังจากที่พอรู้เส้นทางแล้วทั้งสองก็มาเก็บของแล้วออกเดินทางหาที่พักที่ใกล้เมืองหลวง
ในขณะที่ทั้งสองเดินหาโรงเตี๊ยมพักนั้นก็มีคุณชายท่านแม่ทัพและบัญฑิตสองคนออกมาเดินเล่นที่ตลาด อวี่หลิงจึงพูดขึ้นมาว่า
ลู่อันเ้าเห็นเหมือนที่ข้าเห็นหรือเปล่า
เห็นเ้าค่ะบุรุษแคว้นของพี่อวี่หลิง ผิวพรรณขาวผ่อง งดงามดั่งสตรีใบหน้าหล่อเหลา โอ๋ยใจลู่อันจะละลายแล้วเ้าค่ะ
สตรีก็งดงามเ้าดูนั่นสิ คุณหนูตระกูลใดตระกูลหนึ่งนางก็สวย ใบหน้าขาวผ่องดี่งแสงจันทร์แต่งกายผ้าสีงดงามเหมาะกับนางมากหากข้าเป็ชายจะแต่งกับนาง พี่อวี่หลิงท่านเป็ชายก็หล่อเหลาเป็สตรีก็งดงามยิ่งเ้าค่ะ ถ้าท่านใส่ชุดองค์หญิงจะงดงามเพียงใด เ้าเบาๆหน่อย ขออภัยเ้าค่ะ
ลํอันเราอยู่ใกล้วังหลวงแล้วเ้าช่วยดูฝั่งนี้นะข้าว่าใกล้งานวันฉลองคงมีนางกำนันออกมาบ้างแหละลู่อันวันนี้เ้าไปดูทางโน้นนะข้าจะไปทางนี้ จากนั้นทั้งสองคนแยกย้ายกันไปทำหน้าที่ของตนเองอวี่เหลียงมาทางฝั่งบ้านจวนแม่ทัพในขณะนั้น ที่ฮูหญิง ท่านแม่ท่านแม่ทัพกับบ่าวรับใช้กำลังถือตระกร้าผลไม้เดินจากตลาดมาแต่ตระกร้าที่จับหลุดทำให้ผลไม้กระจัดกระจายแถมมีรถม้าวิ่งมาชนในขฯะที่ฮูหญิงกับบ่าวรับใช้คนหนึ่งกำลังเก็บผลไม้ก็กำลังพุ่งมาชนทั้งสอง อวี่เหลียงที่พอเป็วรยุทธและวิชาตัวเบาก็คว้าตัวฮูหญิงไว้ทัน ฮูหญิงและบ่าวรับใช้ที่กำลังใก็หันมาแล้วพูดขอบคุณ ขอบคุณแม่นางที่ช่วยชีวิตฮูหญิงนะเ้าคะ ฮูหญิงจึงพูดขึ้นมาว่าขอบคุณแม่นางที่ช่วยชีวิตข้าไว้
ไม่เป็ไรเ้าค่ะ อวี่เหลียงจึงช่วยทั้งสองเก็บผลไม้ที่กระจัดกระจายอยู่บนพื้นใส่ในตระกร้าและอาสาช่วยแบกฮูหญิงกลับไปในจวน
ในขณะที่กำลังเดินไปฮูหญิงจึงได้ถามขึ้นมาว่าแม่นางเ้าไม่ต้องแบกข้าก็ได้ไม่เป็ไรเ้าค่ะ ว่าไปเ้ารูปร่างเปราะบางเช่นนี้แต่กลับมีแรงเยอะเช่นนี้แม่นางเ้าชื่อแซ่อะไร
ข้าน้อยชื่ออวี่หลิงเ้าค่ะ ทั้งสองพูดคุยกันจนถึงจวนอวี่หลิงจึงมองเข้าไปก็เห็นป้ายจวนแม่ทัพ อวี่หลิงจึงถามขึ้นมาว่าขออภัยฮูหญิงที่อวี่หลิงล่วงเกินท่านแล้วบ่าวรับใช้จึงไปเรียกคนในจวนมาช่วยพยุงฮูหญิงในขณะนั้นแม่ทัพก็กลับมาเห็นพอดี แต่เห็นเพียงสตรีคนหนึ่งเท่านั้นซึ่งเห็นหน้าอวี่หลิงไม่ชัด
ท่านแม่ ท่านแม่ทรงเป็อะไรหรอเพคะ
แค่เจ็บขาเล็กน้อยไม่เป็อะไรมากหรอก ตะกร้าผลไม้ที่ถือมันหลุดแม่กับชางเชียงกำลังเก็บผลไม้มีรถม้าวิ่งผ่านมาแม่ไม่เห็นกำลังจะเข้าไปถนนรถมาชนขาแม่ดีที่นางมาช่วยไว้ทันไม่งั้นกระดูกขาแม่คงหัก นางยังแบกแม่กลับมาด้วยว่าไปนางก็หน้าตาสระสวยดวงตาสดใสผิวพรรณขาวผ่องงดงาม
อ๋อ นางบอกแม่ว่านางชื่ออวี่เหลียง
ท่านแม่ไว้มีโอกาสข้าจะไปตอบแทนนางเอาละเข้าบ้านกันเถอะ อวี่หลิงหลังจากที่ช่วยฮูหญิงจวนแม่ทัพเสร็จก็กลับมาเห็นเหล่ากำนันหลายคนกำลังมาเอาผ้าจึงเดินเข้าหปใกล้ๆสังเกตชุดที่หล่ากำนันใส่ และแอบฟังก็ได้ยินมาว่าไม่กี่วันก็จะมารับผ้าอีก หลังจากนั้นอวี่เหลียงก็ไปหาลู่อัน ทั้งสองก็ไปซื้อผ้ามาตัดชุดให้เหมือนนางกำนันที่ออกมาทำธุระนอกวัง
3K
