[จบ]Psychokinesis พลังจิตเหนือเทพยุทธ์

ตุบ ตุบ ตุบ…..ตุบ~!

ร่างของผู้คนนับพันสวมใส่เพียงแค่ชุดชาวบ้านปกปิดตัวตน  บินลงมายืนรอบๆตัวของตงฟางที่กำลังจะจากไป เขาที่ยังไม่ได้เคลื่อนไหวแต่มีกลุ่มอื่นเคลื่อนไหวเข้ามาปิดล้อมก่อนจึงหยุดนิ่งเพราะคิดว่าอาจจะคุยกับกลุ่มคนที่เดินทางมาได้

“หลี่…”

คิ้วของตงฟางมองไปยังระดับราชาวิญญาณขั้น 9 คำพูดแรกที่มันพูดออกมาทำเอาตงฟางตกใจ เนื่องจากเขาไม่เคยบอกชื่อตระกูลกับใคร แม้จะเป็นพี่ซิงเยียนก็ไม่เคยเรียกเขาแบบนี้ คนในสถาบันเฟยเทียนก็เช่นกัน แต่ชายที่เอ่ยปากด้วยคำว่าหลี่กลับรู้ถึงตระกูลของเขาในเมืองใหญ่ที่รอให้เขากลับไป

“หลี่ ตงฟาง  ข้าพูดถูกไหม”

ยังคงไร้เสียงตอบจากตงฟาง เขายังคงยืนนิ่งเช่นเคย ไม่เปิดปากพูดกับคนกลุ่มนี้ที่เดินทางมาเลยสักนิด ภายใต้การยืนนิ่งตงฟางเริ่มรู้สึกวิตกเมื่อเขารับรู้ได้ถึงพลังงานบางอย่างกำลังตรวจสอบเขาจากหนึ่งในชายที่อยู่ในคนนับพันที่เข้ามายืนล้อมรอบเขาเอาไว้

“หัวหน้าพวกเราถาม เจ้ามีหน้าที่เพียงแค่ตอบ”

คลืน~!

พลังระดับราชาวิญญาณของคนนับพันพุ่งเข้ากระแทกร่างของตงฟางจนเท้าของเขาทรุดลงพื้นในท่ายืนตรง แม้ระดับราชาวิญญาณจะพากันตื่นตระหนกเล็กน้อยกับความสามารถในการต้านทานของตงฟาง ความตระหนกเหล่านั้นกลับหายไปอย่างรวดเร็ว หลังจากตงฟางพ่นเลือดออกมาจากปาก

“ถรุย…ระดับราชาวิญญาณขั้น 5 ไปจนถึงขั้น 9 พวกเจ้าคงไม่ได้เป็นแค่ชาวบ้านที่อยู่อาศัยในเมืองหลวงใช่หรือไม่” ตงฟางบ้วนเลือดในปากทิ้งพลางมองหัวหน้ากลุ่มคนที่เดินทางมาปิดล้อมเส้นทางหนีของเขาเอาไว้

“ใช่ แต่เจ้าไม่จำเป็นต้องรู้ว่าเราอยู่สังกัดไหน เจ้าเพียงแค่ต้องรู้ว่าเจ้าต้องตายเท่านั้นพอ”

“ตาย?”

ตงฟางย่นคิ้ว กลุ่มคนที่ไล่ล่าเขาส่วนมากต้องการจับเป็น กลุ่มคนนับพันที่ยืนล้อมรอบกลับต้องการฆ่าเขาให้ตาย เขาจึงรู้สึกตกใจที่พวกมันไม่สนทักษะนิกายโบราณในร่างของเขา

“พวกแกไม่สนใจทักษะโบราณหรือไง”

“ไม่สนใจ เราได้รับคำสั่งให้มาฆ่าแก รู้เพียงเท่านี้ก็พอแล้ว”

บรึ้ม~!

พลังระดับราชาวิญญาณระเบิดขึ้นพร้อมๆกัน แม้ตงฟางจะฆ่าคนมาเป็นหมื่น แต่ระดับพลังของคนที่เขาฆ่ากับคนทั้งพันตอนนี้ต่างกันราวฟ้ากับเหว  

คนที่พึ่งตายภายในเงื้อมมือของตงฟางหากให้เทียบพวกมันก็เหมือนมด แต่คนกลุ่มนี้กลับเหมือนช้างกำลังยืนตระหง่าเบื้องหน้ายากจะจัดการ แม้เขาจะใช้อาวุธลับ ระดับของมันก็เทียบเท่ากับระดับของคนกลุ่มนี้ ยิ่งเป็นคนที่มาจากเมืองหลวงแล้วยังแสดงท่าทางต่างจากระดับราชาวิญญาณที่เขาฆ่าไปอีก ตงฟางจึงเริ่มรู้สึกกลัวว่าตัวเองจะไม่รอดจากพวกมัน

“จะฆ่าสินะ งั้นก็เข้ามาสิ”

แท่งโลหะสีดำนำออกมาถือในมือทั้งสองข้างของตงฟาง จากนั้นเขาก็เล็งไปยังทิศตะวันออกแล้วยิงเข็มนับหมื่นที่อยู่ในแท่งโลหะออกไป เหล่าระดับราชาวิญญาณที่รับรู้ได้ถึงความรุนแรงของเข็มจึงรีบใช้ทักษะซัดการโจมตีสวนกลับไปทันที เพื่อทำลายเข็มที่พุ่งเข้ามาหาพวกเขา

เปรี๊ยง~!

ร่างกายของตงฟางถูกเปลี่ยนให้กลายเป็นสายฟ้าพุ่งตามเข็มนับหมื่นของเขาไปติดๆ จังหวะที่เข็มของเขากับทักษะคนราว 200 พุ่งปะทะกันตงฟางก็เริ่มก้มตัวหมอบต่ำใช้ธาตุลมพาร่างของเขาบินเลียบไปกับพื้นหลบหลีกพลังโจมตีที่พุ่งเข้ามาหาหลังจากพวกมันทำลายเข็มที่เขายิงออกไปได้ ถึงอย่างนั้นตงฟางกลับไม่สนใจพลังมากมายที่พุ่งเข้าหาทำการยิงเข็มในกระบอกออกไปเรื่อยๆ เพื่อลดความรุนแรงของทักษะที่ตกกระแทกใกล้กับจุดที่เขากำลังบินผ่าน

บรึ้ม~!

“อย่าปล่อยให้มันหนีไปได้”

หัวหน้ากลุ่มคนนับพันมองจ้องไปยังควันที่ลอยตามหลังวัตถุบางอย่างไป หลังจากตงฟางพุ่งออกจากจุดตกของทักษะมากมาย เขาก็หอบเอาควันบินไล่หลัง ระดับราชาวิญญาณที่ได้รับคำสั่งให้ไล่ตามต่างเริ่มเปิดใช้ทักษะบินพุ่งตามไปติดๆ ไม่ยอมให้ตงฟางหนีไปไหนได้

เปรี้ยง~!

เกิดเส้นสายพลังสายฟ้าในจุดที่ตงฟางเคยเหยียบก่อนที่ร่างของเขาจะพุ่งขึ้นไปบนท้องฟ้า ด้วยการผสมรวมระหว่างสายฟ้าและธาตุลมทำให้การบินของเขารวดเร็วเป็นอย่างมาก จนระดับราชารู้สึกสนใจ

“ชิ สลัดไม่หลุด”

ตู้ม~!

กระบี่ขนาดใหญ่อัดแน่นไปด้วยพลังวิญญาณจากทักษะบางอย่าง บินผ่านหน้าตงฟางไปอย่างรวดเร็วหลังจากเขาหมุนตัวหลบกลางอากาศ ทันใดนั้นด้านหลังของเขาก็เกิดอาวุธต่างๆมากมายจากทักษะพุ่งไล่ตามหลังจนเขาต้องใช้พลังจิตทั้งหมดในการเบี่ยงตัวหลบหนี หากเขาถูกโจมตี แม้ร่างกายเขาจะสวมใส่ชุดเกราะระดับ 7 ตงฟางคิดว่ามันคงจะทำให้เขาเจ็บจนยากจะลุกได้

บรึ้ม คลืน ตู้ม คลืน~!

“โจมตีต่อไป”

คำสั่งจากหัวหน้ากลุ่มคนนับพันสั่งออกไปอย่างต่อเนื่อง จนเส้นทางที่ตงฟางกำลังบินเลี้ยวหลบไปมาเกิดหลุมขนาดใหญ่จากพลังของระดับราชาวิญญาณที่พลาดเป้าไป ภายใต้การบินไล่ล่าตงฟาง หัวหน้ากลุ่มคนนับพันต่างมองจ้องตงฟางด้วยความสนใจเพราะเขากำลังใช้งานสิ่งที่หายากมากๆ จนมันต้องหันมองไปยังคนที่อยู่ข้างๆ และคอยตรวจสอบตงฟางให้พวกมันเสมอมา จนตงฟางไม่รู้ตัวว่าพวกมันเตรียมจัดการเขา

“จิตยุทธ์”

“ยังไม่แน่ใจ มันดูหลากหลายกว่าจิตยุทธ์”

ชายสวมผ้าคลุมเต็มไปด้วยตัวอักษรมากมายบนชุดมองไปยังตงฟาง เขารู้สึกสนใจตงฟางไม่น้อยเพราะกำลังใช้งานพลังที่เหมือนจิตยุทธ์ออกมา ถึงอย่างนั้นตงฟางกลับต้องตาย เขาจึงไม่คิดจะสนใจอีก

“ฆ่ามันให้ได้”

หัวหน้ากลุ่มเริ่มสั่งการอีกครั้ง หนึ่งในระดับราชาวิญญาณที่ได้ยินคำสั่งจึงเปิดใช้งานอาวุธบินของมันเต็มกำลังพุ่งจนไปบินอยู่ด้านข้างของตงฟาง ต่อให้เขาจะมองเห็นระดับราชาวิญญาณบินข้างๆ ตงฟางกลับทำอะไรไม่ได้ ต่อให้เขาจะพยายามสลัดมันทิ้งไป ความรวดเร็วของมันกลับเหนือกว่าของเขา

“มันไม่ง่ายแบบนั้นหรอก”

ดาบสีเงินของราชาวิญญาณชักออกมาบนอากาศฟาดฟันร่างของตงฟางให้ตกตาย เขากลับไม่ยอมให้มันทำได้ นำเอากล่องสี่เหลี่ยมขนาดเท่ากำปั้นออกมาโยนไปบนท้องฟ้า 

ด้วยสิ่งนี้เขาใช้ฆ่าระดับราชาวิญญาณมาแล้ว มันจึงเป็นสิ่งที่ทำให้ตงฟางคิดว่าเขาสามารถสร้างโอกาสหลบหนีให้ตัวเองได้ ทันทีที่กล่องในมือของตงฟางพุ่งออกไป มันก็ได้แตกตัวส่งเข็มระดับ 7 พุ่งออกไปรอบๆทำลายคลื่นดาบที่พุ่งเข้ามาโจมตีจนแตกเป็นเสี่ยงๆ  

ระดับราชาวิญญาณที่บินตีข้างหวังจะฆ่าเขามันกลับเป็นฝ่ายร่วงตกลงจากท้องฟ้า หลังจากมีเข็มมากมายหลายร้อยแทงเข้าร่างของมัน ส่วนกลุ่มที่พยายามบินตามล้วนถอยห่าง เมื่อรู้ว่าตงฟางยังคงมีอาวุธลับที่สุดแสนจะน่ากลัว

“ตามไป อย่าให้มันหนีได้”

คำสั่งยังคงดังขึ้นเช่นเดิม ตงฟางที่บินหลบออกมาได้ก็เริ่มมองหาทางหนีหรือสถานที่ที่เขาสามารถหลบซ่อนได้ การบินบนท้องฟ้าเพื่อหนีสำหรับเขาเป็นเรื่องยากไปแล้ว เพราะราชาวิญญาณที่ตามมาพวกมันมีความรวดเร็วที่มากกว่าเขา ตงฟางจึงกลับลงไปวิ่งบนพื้นดินโดยใช้ความรวดเร็วของเขาวิ่งหลบไปตามต้นไม้ขนาดใหญ่สูงกว่าร้อยเมตร หวังอาศัยต้นไม้ในการลดแรงกระแทกจากทักษะที่พุ่งไล่หลังตามมา

“บ้าเอ๊ย แบบนี้อาวุธหมดกันพอดี”

หากกลุ่มคนที่ตามมาเป็นระดับผันแปรวิญญาณตงฟางไม่คิดกลัวเลยสักนิด เพราะอาวุธลับของเขาส่วนมากเป็นระดับ 6 แต่อาวุธลับระดับ 7 ของเขามีจำนวนจำกัด ด้วยการที่แร่ระดับ 7 มันหายาก ทำให้เขาสร้างได้เพียงแค่เข็มเท่านั้น 

ตอนนี้เขาใช้ไปแล้วหลายอย่างด้วยกัน ทำให้อาวุธลับระดับ 7 ของเขาเหลือเพียงแค่ 9 ชิ้นที่ยังไม่ยิงออกไป  แม้ตัวของเขาอยากจะเก็บเข็มมากมายที่ยิงออกไปมาใช้ซ้ำ กลับไม่สามารถทำได้เพราะมันอาจจะเป็นสิ่งที่ทำให้เขาถูกฆ่าด้วยเวลาที่เสียไปกับการเก็บแค่เสี้ยววินาที ทันใดนั้นตงฟางกลับย่นคิ้วเกร็งกล้ามเนื้อเมื่อราชาวิญญาณคนหนึ่งพุ่งมาดักหน้าพร้อมใช้ท่าโจมตีมายังเขา

“บ้าเอ๊ย~!”

บรึ้ม~!

ต้นไม้หลายร้อยต้นล้มระเนระนาด ท่ามกลางร่างของคนนับพันบินเข้ามาปิดล้อมเพื่อตรวจสอบการตาย แต่พวกมันกลับตื่นตกใจเพราะใต้ซากของต้นไม้มีเข็มนับพันพุ่งออกมาโจมตีจนพวกมันต้องยกอาวุธขึ้นป้องกัน ใครที่ประมาทพวกมันล้วนตายลงไป ตงฟางที่สร้างโอกาสให้ตัวเองหนีไปได้จึงใช้พลังจิตยกเอาร่างของคนที่ตายไป 2 คนพุ่งตามเขาเพื่อหนี

“เป็นไปได้ยังไง เขาไม่น่าจะต้านทานการโจมตีเมื่อครู่ได้”

หัวหน้ากลุ่มคนที่กำลังไล่ล่าแสดงท่าทางตกใจออกมา หลังจากเขาเห็นตงฟางสามารถวิ่งหลบหนีต่อไปได้ อย่างไรก็ตามชายสวมผ้าคลุมที่อยู่ใกล้ๆกลับเป็นฝ่ายอธิบายสิ่งที่ตงฟางใช้รับการโจมตีของระดับราชาวิญญาณ

“เมื่อครู่ ข้าสัมผัสได้ว่าเขาใช้พลังเหมือนจิตยุทธ์สร้างม่านพลังป้องกัน จากนั้นชุดเกราะที่เขาสวมไว้ใต้เสื้อผ้าเป็นสิ่งที่ช่วยลดแรงกระแทก เขาจึงไม่บาดเจ็บหนัก”

“แต่ร่างของเขาก็ไม่น่าจะวิ่งได้เร็วแบบนี้”

“เขาไม่เหมือนคนอื่น ดูท่าร่างกายของเขาจะได้รับผลจากทักษะมารบางอย่าง จนทำให้แข็งแกร่งเกินระดับวิญญาณไปมาก”

“ถ้าอย่างนั้นยิ่งไม่สมควรปล่อยให้เขาหนีไปได้ รีบฆ่ามันให้ได้!”

ตงฟางหันมองด้านหลัง ทันใดนั้นเขาก็พบกับการโจมตีที่มาจากด้านข้าง จึงหมุนตัวใช้พลังจิตป้องกันพลางมองหาจุดที่เขาถูกโจมตีแล้วตัวเองจะไม่ได้รับบาดเจ็บเกินไป กระทั่งร่างของเขาพุ่งเข้าชนต้นไม้ใหญ่หลายร้อยต้นจนล้มระเนระนาด  เขาก็รีบลุกขึ้นมาวิ่งอีกครั้งด้วยการใช้อาวุธลับยิงเปิดทาง

“บ้าเอ๊ย มันจะมากเกินไปแล้ว มันจะมากไปแล้ว!!!”

ตงฟางโกรธมาก ตั้งแต่เดินทางมายังโลกใบนี้เขาไม่เคยโกรธแบบนี้มาก่อน ตอนนี้เขากลับถูกไล่ต้อนจนทำให้เขานึกไปถึงวันที่ถูกฆ่าตายจนเดินทางมายังโลกใบนี้ ด้วยการนำจำนวนคนที่มากกว่ามาพร้อมกับเทคโนโลยีมากมายมาจัดการกับเขาเพียงคนเดียว แม้ตอนนี้พวกที่ไล่ล่าจะไม่ได้มาพร้อมเทคโนโลยี แต่ระดับที่ห่างกันมากๆนี้ทำให้เขาโกรธ

ตู้ม~!

ช่วงกลางลำตัวถูกกระแทกจากค้อนขนาดใหญ่ที่พุ่งลงมาจากท้องฟ้า ตงฟางกลับไม่ยอมให้เขาถูกโจมตีฝ่ายเดียว ใครก็ตามที่ลอบโจมตีมันจะต้องตายเพื่อสังเวยให้การบาดแผลบนร่างของเขา ด้วยการยิงอาวุธลับสวนกลับไปชายที่ลอบโจมตีเขาจึงตายในทันที ซึ่งร่างของมันก็ถูกเขาดึงไปด้วยเพื่อหลบหนีจากคนนับพันให้ได้

“ฆ่ามัน อย่าให้มันรอด!”

บรึ้ม ตู้ม บรึ้ม~!

เสียงระเบิดดังสะท้อนไปทั่วป่า ตงฟางไม่รู้ว่าเขาวิ่งหลบหนีมานานมากแค่ไหน เขารู้เพียงแค่ว่าตัวเองต้องลุกขึ้นให้ได้หากถูกลอบโจมตี   ตงฟางไม่รู้เลยว่าระยะทางที่เขาผ่านมาไกลแค่ไหน รู้แค่ว่าเขาวิ่งผ่านแม่น้ำใหญ่ ผ่านบึงน้ำมากมาย แม้จะเป็นวิ่งข้ามเขาตงฟางก็ทำมาหมด เพื่อพาร่างตัวเองหนีไปจากคนกลุ่มนี้ให้ได้ 

ทันใดนั้นตงฟางกลับต้องหยุดเท้า เมื่อข้างหน้าของเขามีผาเป็นแนวกั้นขนาดใหญ่ ไม่สามารถรู้ได้ว่ามันลึกมากแค่ไหนรู้เพียงแค่ว่าด้านใต้เต็มไปด้วยความมืดสีดำ เขาคิดว่าจะทำให้จุดนี้เป็นจุดต่อสู้ หากไม่ไหวก็แค่กระโดดลงไปในหน้าผาเพื่อหลบหนี

ตุบ~!

ศพของระดับราชาวิญญาณทั้ง 20 ที่เขาฆ่าตลอดการวิ่งหนี ถูกโยนออกไปรอบๆตัวในระยะ 200 เมตร ท่ามกลางเพื่อนของพวกมันที่ตามมาทัน ตงฟางกลับพยายามสูดหายใจเข้าไปในปอดให้เร็วพลันพลางนำดาบมารโลหิตที่เก็บไว้เป็นไพ่ตายออกมาถือไว้ในมือ

“มาสิ  เข้ามา แล้วพวกแกจงภาวนาเลยว่าอย่าให้เจอกับข้าอีก”