พลิกตำนานสามก๊ก:ตั๋งฮวง

ตอนที่สี่สิบแปด สติปัญญาของกาเซี่ยง 6

หลังจากนั้นผมได้ถามอีกหลายคำถาม ทั้งทฤษฎีTheorical และภาคปฏิบัติ Practical

เพื่อหลีกเลี่ยงการเป็นจ้าวคว่อที่ได้รับรู้ด้วยตนเองว่าทหารที่มีชีวิตไม่ใช่หมากในกระดานทำให้พวกเขาไม่เชื่อฟังคำสั่งของเราได้หากสถานการณ์บีบคั้น

ดังนั้นแผนการทางด้านจิตวิทยาถึงเป็นเรื่องสำคัญและแม่ทัพกลายเป็นคนติดนิสัยคุยโวโอ้อวด

เพราะหากเราพิจารณาจากทางปฏิบัติการคุยโว โอ้อวดไม่มีข้อเสียสำหรับแม่ทัพ เพราหากพวกเขาชนะก็ดีไปแต่หากแพ้ก็แค่ตายไม่มีข้อเสียอะไรเด่นชัด

การยอมรับความจริงอาจจะทำให้เราเสียหายมากกว่าเดิม

แม้กระทั่งคนที่มีคุณสมบัติความเป็นผู้นำสูงและเชี่ยวชาญพิชัยสงครามอย่างโจโฉ

ยังต้องมีการประหารคนคุมเสบียงของตนเองว่ายักยอกเสบียงของกองทัพเพื่อรักษาขวัญของทหารเอาไว้

ทั้งที่คนออกคำสั่งให้ลดเสบียงของพวกทหารลงก็คือตนเองนั่นล่ะ

แต่หากพวกทหารรู้ว่าเสบียงร่อยหรอก็ยิ่งเสียขวัญกำลังใจของกองทัพเข้าไปใหญ่

กองทัพพ่ายแพ้เร็วกว่าเดิม

นี่คือสาเหตุที่เม่ยกั๋วย่ามใจในเรื่องการเป็นรัฐทรงอำนาจHegemony ของใต้หล้านี้

พวกเม่ยกั๋วเชื่อมั่นว่าแค่ตัดน้ำมันตัดเสบียง คว่ำบาตร Sanction รัฐศัตรูก็จะแตกพ่ายโดยไม่ต้องสู้รบ

ที่ล้อซั๊วะสามารถสู้ได้อย่างยิดเยื้อยาวนานกับเม่ยกั๋วเพราะทางเทคนิคล้อวั๊วะคือรัฐที่มีทรัพยากรมหาศาลมากที่สึดอันดับหนึ่งในใต้หล้าอันดับรองลงมาคือเม่ยกั๋ว

ล้อซั๊วะมีการออกแบบรูปแบบเศรษฐกิจที่เป็นตัวของตัวเองได้รับผลกระทบจากการคว่ำบาตรน้อยที่สุดเท่าที่จะทำได้

แน่นอนแดนจงหยวนเราเป็นที่หนึ่งในใต้หล้าในด้านการค้าและการผลิตทำให้พวกเราได้รับผลกระทบมากที่สุดหากมีการคว่ำบาตร แต่ทางจงหยวนเราก็ไม่ได้นิ่งนอนใจได้พยายามสะสมเสบียงอาหารสร้างพลังงานทางเลือกสะสมกำลังไว้เพื่อวันใดที่เม่ยกั๋วมองเห็นพวกเราเป็นหนามตำตาขึ้นมา

พวกเราก็ได้เตรียมรับมือไว้พร้อมสรรพแล้ว

เมื่อน้ำจะหลากมาเคลื่อนก็สร้างไว้แล้วเสร็จ

ผมไม่ใช่คนฉลาดนักแต่สามารถหยิบยืมปัญญาของคนโบราณและอัจฉริยภาพของผู้นำปัจจุบันได้

เมื่อกาเซี่ยงได้ยินแผนการของผม

เขาถึงกับเบิกตากว้าง

ทอดถอนใจจากปาก

“ฟู่ ข้าเสียคารวะนายท่านแล้วท่านทรงปัญยาถึงเพียงนี้ข้าคงคู่ควรได้แต่เพียงถือรองเท้าให้นายท่านเท่านั้น”

ผมหัวเราะ

“ฮา ท่านกาความสามารถในการเยินยอพัฒนาขึ้นแต่อย่างที่ข้าเคยกล่าว ข้าต้องการหลีกเลี่ยงการเป็นจ้าวคว่อหาทางทำในสิ่งที่สามารถปฏิบัติได้ข้าคิดเสมอว่าว่าความสัมพันธ์ของฮ่องเต้และอัครเสนาบดีฮ่องเต้มองภาพรวมของทั้งแผ่นดินและมองรอบอาณาเขตของประเทศส่วนอัครเสนาบดีทำหน้าที่ควบคุมภายในและนำแนวคิดของฮ่องเต้ไปปฏิบัติกระบี่และผักกระบี่ใช้งานควบคู่กันเช่นนั้นเอง”

ผมยกตัวอย่างแนวคิดซีอีโอและซีเอฟโอของปัจจุบันให้กาเซี่ยงฟัง