ก่อกำเนิด : เทพเซียน 9 วิบัติ [จบ]

        ในที่สุดเสิ่นเสวียนก็หายันต์แผ่นนั้นเจอ

        ปรากฏว่าเขาเอายันต์ไปทำเป็นจี้ห้อยคอให้เสี่ยวเหยียน

        ก่อนหน้านี้หลังจากได้ยันต์นี้มาเสี่ยวเหยียนดีใจมาก เขาจึงมอบให้มันไว้เพราะบนยันต์แผ่นนี้มีไอพลังของเซียนวิญญาณหม่าเมี่ยนผสมผสานอยู่ด้วยซึ่งไอพลังนี้เสี่ยวเหยียนสามารถดูดซับได้ห้อยไว้ที่คอของมันยังช่วยเพิ่มพลังให้มันได้อีกด้วย

        ต่อมาเสี่ยวเหยียนช่วยงานเสิ่นเสวียนอย่างหนักอยู่ในผังเมืองซานเหอมาตลอดที่สามารถหลอมรวมหยวนก่อกำเนิดขึ้นมาได้ เสี่ยวเหยียนต้องเสียพลังไปไม่น้อยนอนหลับอยู่บนพื้นและทับยันต์แผ่นนั้นไว้พอดี เสิ่นเสวียนจึงมองไม่เห็น

        “เจ้าตัวน้อยข้าขอยืมใช้หน่อยนะ”

        ร่างจิตวิญญาณของเสิ่นเสวียนปรากฏขึ้นตรงหน้าของเสี่ยวเหยียนเสี่ยวเหยียนยื่นคอให้เสิ่นเสวียนหยิบไปได้เลยโดยไม่ส่งเสียงใดๆ

        เสิ่นเสวียนมองยันต์แผ่นนั้นอยู่นานบนนั้นสลักอักขระยันต์วิญญาณไว้เต็มไปหมด แล้วเสิ่นเสวียนก็ยิ้มออกมา

        แล้วเขาก็กระตุ้นยันต์แผ่นนั้นทันที

        ทว่ารอยยิ้มของเสิ่นเสวียนกลับแข็งทื่อไป

        ยันต์แผ่นนั้นระดับสูงเกินไปทำให้เขากระตุ้นมันขึ้นมาไม่ได้

        อยากกระตุ้นยันต์นี้อย่างน้อยต้องถึงขั้นเปิดทวารเสียก่อนเขาเพิ่งหลอมรวมหยวนก่อกำเนิดขึ้นมาจึงยังทำไม่ได้

        “เป็นเรื่องแล้วสิ”

        เสิ่นเสวียนไม่รู้จะกล่าวอะไรดีแล้ว

        ส่วนภายนอกนั้นทุกคนกำลังตะลึงอยู่กับที่

        ผู้ศักดิ์สิทธิ์จื่อกวงที่นั่งอยู่บนบัลลังก์สีม่วงมองเริ่นเสี้ยวเทียนด้วยแววตาสงสัย

        “เจ้าเป็นศิษย์ของตาแก่นั่นหรือ”

        “ไม่แปลกใจเลยที่รู้จักข้า”

        เขากล่าวถามเริ่นเสี้ยวเทียนด้วยเสียงพึมพำ

        เมื่อครู่นี้ตอนที่ผู้ศักดิ์สิทธิ์จื่อกวงยิงลำแสงออกมาพลันมีไข่มุกแสงสีขาวจางๆ พุ่งออกมาจากแหวนของเริ่นเสี้ยวเทียนต้านทานลำแสงของเขาไว้ได้

        ทั้งสองสิ่งปะทะกันจนเกิดเสียงระเบิดดังก้องแล้วไข่มุกแสงเม็ดนั้นก็แสดงม่านพลังปกคลุมทุกคนด้านหลังเอาไว้

        แม้ไข่มุกจะหายไปแล้วแต่ก็สามารถต้านทานพลังโจมตีของผู้ศักดิ์สิทธิ์ได้จริงๆ

        “ผู้อาวุโสโปรดปล่อยพวกข้าไปด้วย”

        เริ่นเสี้ยวเทียนรู้ว่าการร้องขอครั้งนี้ไม่ใช่เรื่องน่าขายหน้าไม่อย่างนั้นคงต้องทิ้งชีวิตไป

        “เจ้าคิดว่าเจ้าเป็นใครตาแก่นั่นมาที่นี่ด้วยตนเองยังไม่แน่เลยว่าข้าจะไว้หน้าเขา หลีกไปเถอะ”

        ผู้ศักดิ์สิทธิ์จื่อกวงกล่าวกับเริ่นเสี้ยวเทียนเสียงเรียบแต่ฟังจากน้ำเสียงของเขาค่อนข้างอ่อนลงแล้ว เขาไม่อยากสังหารเริ่นเสี้ยวเทียน

        “พวกข้าเป็นสหายกันร่วมสู้ร่วมถอย”

        เริ่นเสี้ยวเทียนแววตามุ่งมั่นไม่มีความคิดจะล่าถอยไป เขามีไข่มุกแสงอยู่ในแหวนสองเม็ด เมื่อครู่ใช้ไปแล้วหนึ่งเม็ดยังเหลืออยู่อีกหนึ่งเม็ด

        แต่เม็ดนี้มีอานุภาพด้อยกว่ามิอาจต้านทานอีกฝ่ายได้

        “ในเมื่อเป็นเช่นนี้ข้าจะส่งพวกเจ้าไปพร้อมกัน”

        ผู้ศักดิ์สิทธิ์จื่อกวงสีหน้าอำมหิตคนที่เขาคิดสังหารไม่มีใครที่เขาสังหารไม่ได้ อย่าว่าแต่แค่ศิษย์คนหนึ่งต่อให้ตาแก่นั่นมาที่นี่ด้วยตนเองเขาก็กล้าลงมือ และเขารู้ด้วยว่าตาแก่นั่นไม่มีทางคิดเป็นศัตรูกับผู้ศักดิ์สิทธิ์คนหนึ่งเพียงเพราะศิษย์คนเดียว

        “ตาย!”

        ผู้ศักดิ์สิทธิ์จื่อกวงตะโกนออกไปอีกครั้งพลางปรายตามองทุกคนในบริเวณนั้น

        ลำแสงครั้งนี้ต่างจากก่อนหน้านี้มากก่อนหน้านี้พุ่งตรงไปที่เสิ่นเสวียนเพียงคนเดียวแต่ครั้งนี้พุ่งเข้าใส่ทุกคนที่อยู่กับเสิ่นเสวียนแสดงให้เห็นว่าครั้งนี้เขาต้องการสังหารทุกคนในคราวเดียว

        ส่วนเสิ่นเสวียนยังคงหาวิธีกระตุ้นยันต์แผ่นนั้นอยู่

        “ช่วยข้าที!”

        เริ่นเสี้ยวเทียนที่ยืนอยู่ด้านหน้าสุดเอาไข่มุกแสงออกมาอีกครั้งซึ่งเป็นเม็ดสุดท้ายของเขาแล้ว อีกทั้งพลังโจมตีของอีกฝ่ายยังรุนแรงมากไข่มุกแสงเม็ดเดียวมิอาจต้านทานได้ จำเป็นต้องขอความช่วยเหลือจากคนอื่นด้วย

        ตูม!!!

        ไข่มุกแสงพุ่งเข้าใส่ลำแสงเบื้องหน้าก่อให้เกิดเสียงระเบิดดังก้องม่านพลังขนาดใหญ่ปรากฏขึ้นเหมือนกับก่อนหน้านี้ ปกป้องทุกคนเอาไว้เหมือนเดิม

        ราชามารตะวันตกเดินหน้าไปหนึ่งก้าวพลันทาบฝ่ามือลงบนหลังของเริ่นเสี้ยวเทียนโคจรพลังของตนเองเข้าสู่ร่างของเริ่นเสี้ยวเทียนอย่างต่อเนื่องเพื่อเสริมอานุภาพให้กับม่านพลังนั้น

        ราชามารทิศเหนือก้าวเดินออกไปเช่นกันและโคจรพลังเข้าสู่ร่างของเริ่นเสี้ยวเทียนเหมือนกับราชามารตะวันตก

        เมื่อทั้งสองคนเข้าช่วยเหลือรวมเข้ากับพลังของไข่มุกแสงทำให้สามารถต้านทานพลังโจมตีของผู้ศักดิ์สิทธิ์จื่อกวงได้

        “เฮอะ! เจ้าพวกมด”

        ผู้ศักดิ์สิทธิ์จื่อกวงส่งเสียงเย็นยะเยือกออกมามดไม่ว่าอย่างไรก็คือมด ต่อให้มีมดมากมายแค่ไหนก็ไม่มีทางกลายเป็นช้างได้

        เขาจึงยกมือขึ้นแล้วปล่อยพลังใส่ไข่มุกแสงเบาๆ

        ตึง!!!

        รอยประทับฝ่ามือขนาดใหญ่โจมตีใส่ไข่มุกแสงอย่างรุนแรงก่อให้เกิดเสียงดังสะท้านไปทั่วในขณะเดียวกันพลังรุนแรงยังทำให้สามคนด้านหลังไข่มุกแสงเม็ดนั้นกระอักเลือดออกมาทันที

        ทว่าม่านพลังยังไม่แตกสลายไปมันยังคงยืนหยัดต่อไปได้

        ตึง!

        พลังโจมตีเดียวยังไม่เป็นผลเขาจึงโจมตีออกไปอีกครั้ง ทำให้ทั้งสามคนอาการแย่ลงกว่าเดิม

        “ไม่รู้พวกเราจะทนได้หรือเปล่าเจ้าคิดว่าอย่างไร”

        ข้างๆกัน จี๋เล่อน้อยกล่าวถามซูเหยียนที่ยืนอยู่ด้วยกัน

        “ไปกัน”

        ซูเหยียนพยักหน้าน้อยๆ

        “หลังจากนี้ชื่อของพวกเราจะได้บันทึกไว้ในหน้าประวัติศาสตร์”

        จี๋เล่อน้อยยิ้มด้วยความรู้สึกได้ปลดปล่อย

        พวกเขาตัดสินใจแล้ว

        ตัดสินใจทำในสิ่งที่ไม่แน่นอนแต่ถ้าไม่ทำคงต้องเสียใจไปตลอดชีวิต

        “ประสานร่าง”

        หลังจากจี๋เล่อน้อยตะโกนออกไปร่างของเขาพุ่งทะยานขึ้นไปด้านบนในชั่วพริบตา จากนั้นก็หมุนวนไม่หยุดปราณกระบี่ที่รุนแรงมากมายกระจายออกมาจากร่างของเขา

        เขามีชื่อว่าเจี้ยนซึ่งแปลว่ากระบี่จึงหยิบเอากระบี่มาเป็นไม้ตายขั้นสูงสุดของตนเอง

        ตอนนี้เขาเปิดเผยความลับของไม้ตายสุดท้ายออกมาแล้วจะเป็นหรือตายค่อยคิดแล้วกัน!

        ซูเหยียนมองจี๋เล่อน้อยที่ค่อยๆกลายเป็นกระบี่เล่มหนึ่งบนท้องฟ้า พลางเปิดเผยรอยยิ้มออกมา

        “เหยียนเอ๋อร์อย่า!”

        ราชามารทิศเหนือที่กำลังต้านทานพลังอย่างยากลำบากเห็นดังนั้นสีหน้าพลันเปลี่ยนไปรีบตะโกนห้ามซูเหยียนทันที

        “ท่านพ่อข้าโตแล้ว โตพอที่จะเลือกได้ด้วยตนเอง”

        ซูเหยียนกล่าวจบก็กระโจนขึ้นไปด้านบนร่างของเขาหมุนวนไม่หยุด หลอมรวมเข้ากับจี๋เล่อน้อยอย่างรวดเร็ว

        นี่คือทักษะร่วมประสานที่พวกเขาได้เรียนรู้มาจากในสุสานหากบอกว่าก่อนหน้านี้ทักษะร่วมประสานของพวกเขาเพียงประสานพลังเข้าด้วยกันอย่างนั้นในตอนนี้คือการประสานร่างกายให้เป็นหนึ่งเดียวกัน

        ทั้งยังแผดเผาไปถึงต้นกำเนิดอีกด้วย

        ราชามารทิศเหนือรู้สึกได้ถึงหัวใจเด็ดเดี่ยวของจี๋เล่อน้อยจึงเอ่ยปากห้ามซูเหยียนไว้

        “เอ๋? ดูเหมือนพวกเจ้าจะได้รับการสืบทอดแท้จริงของตาแก่นั่นมาจริงๆ”

        ผู้ศักดิ์สิทธิ์จื่อกวงมองจี๋เล่อน้อยและซูเหยียนที่กำลังประสานร่างกันด้วยความรู้สึกประหลาดใจเขาไม่ได้เข้าขัดขวาง แต่เขาต้องการใช้พลังทำลายความกล้าหาญของอีกฝ่าย

        วิ้งๆ!!!

        ในขณะที่ทั้งสองกำลังประสานร่างอยู่บนท้องฟ้ากระบี่ขนาดใหญ่เล่มหนึ่งได้ปรากฏขึ้นกลางอากาศ

        มันเหมือนกับกระบี่พิพากษาสามารถพิพากษาสิ่งชั่วร้ายทั้งหมดในโลกได้

        กระบี่เป็นรูปเป็นร่างขึ้นมาผู้ศักดิ์สิทธิ์จื่อกวงโบกมือเรียกแม่ทัพเทพบางส่วนที่อยู่ด้านหลังให้แม่ทัพเทพเหล่านั้นออกไปทดสอบพลัง

        แม่ทัพเทพสองคนเพิ่งเข้าไปในอาณาเขตรอบๆตัวกระบี่ กลับโดนพลังน่ากลัวที่แผ่ซ่านออกมาบดขยี้ร่างแหลกละเอียด

        สามารถทำลายร่างของผู้ฝึกตนขั้นราชันระดับสูงสุดคนหนึ่งได้ในพริบตาเช่นนี้แสดงให้เห็นแล้วว่าอานุภาพของกระบี่แข็งแกร่งเพียงใด

        จากนั้นกระบี่เล่มนี้ก็พุ่งตรงไปอยู่เหนือหัวของผู้ศักดิ์สิทธิ์จื่อกวงด้วยอานุภาพไร้เทียมทานแล้วพุ่งดิ่งลงไปด้านล่างทันที

        ชี่ๆ!!!

        ม่านพลังป้องกันปรากฏขึ้นบนร่างของผู้ศักดิ์สิทธิ์จื่อกวงเสียงเสียดหูนั้นดังขึ้นเนื่องจากการต้านทานพลังของกระบี่

        “ไม่เลวเลยทีเดียว”

        ผู้ศักดิ์สิทธิ์เผยสีหน้าเคร่งเครียดเขาหยุดโจมตีไข่มุกแสงแล้วหันกลับมายื่นมือออกไปหมายจะคว้ากระบี่ให้ได้

        พลังทำลายล้างสรรพสิ่งแผ่ซ่านออกมาจากฝ่ามือของเขาค่อยๆ เข้าใกล้กระบี่เล่มนั้นไปทีละน้อย ปลายกระบี่อันแหลมคมถูกทำลายไปในพริบตา

        “ไม่!!!”

        ราชามารทิศเหนือตะโกนออกไปทันทีที่เห็นภาพนั้น

        “ตายเสียเถอะ!”

        เสียงของจี๋เล่อน้อยและซูเหยียนดังขึ้นพร้อมกันที่ด้านบนทำให้อานุภาพของกระบี่รุนแรงยิ่งกว่าเดิม

        พลังที่ปะทุออกมาทำให้แขนของผู้ศักดิ์สิทธิ์จื่อกวงถอยกลับไปเส้นผมที่เกล้ารวบไว้สยายออก ดูยุ่งเหยิงราวกับเป็นจอมมาร

        ผู้ศักดิ์สิทธิ์จื่อกวงแววตาเคร่งเครียดขึ้นเรื่อยๆอีกฝ่ายเข้าสู้กับเขาอย่างสุดชีวิต ทำให้เขาจัดการได้ยากขึ้นกว่าเดิมมาก

        “นี่ก็คือบรรทัดฐานของผู้ศักดิ์สิทธิ์พวกเราตัดสินใจได้คุ้มค่าแล้ว”

        ภายในกระบี่เล่มนั้นเสียงของจี๋เล่อน้อยดังออกมาอย่างมีความสุข

        จากนั้นพลังที่น่ากลัวยิ่งกว่าพลันปะทุออกมาอีกครั้ง

        ผู้ศักดิ์สิทธิ์จื่อกวงที่กำลังต้านทานพลังอยู่รับรู้ได้ถึงรสหวานภายในปากจากนั้นเขาก็กระอักเลือดออกมา

        “เฮือก!!!”

        ไอพลังบนร่างของเขาเบาบางลงกว่าเดิมมาก

        “ข้าจะสับร่างของเจ้าให้แหลก!”

        โดนกระบี่โจมตีจนกลายเป็นแบบนี้ไปได้ไม่สง่างามเอาเสียเลย นี่คือสิ่งที่ผู้ศักดิ์สิทธิ์จื่อกวงทนไม่ได้เขาลุกขึ้นยืนแล้วหายตัวไปปรากฏตัวขึ้นภายในกระบี่

        จากนั้นก็ใช้พลังหมัดโจมตีใส่ตัวกระบี่อย่างรุนแรง

        เคร้ง!!!

        พลังที่แข็งแกร่งของเขาทำให้ตัวกระบี่แหลกละเอียดในพริบตา

        กระบี่ที่ทั้งสองคนประสานร่างเข้าด้วยกันสูญสิ้นอานุภาพไปแล้วด้วยหมัดเดียวของผู้ศักดิ์สิทธิ์จื่อกวง

        เป็นพลังที่น่ากลัวมาก!

        “หม่าเมี่ยนออกมา!”

        ที่ด้านหลังเสิ่นเสวียนพยายามทำความเข้าใจยันต์แผ่นนั้นมาตลอดตอนนี้ร่างจิตวิญญาณกลับคืนเข้าร่างแล้ว

        หลังจากที่เขาตะโกนเรียกออกไปไอพลังน่ากลัวก็ปรากฏขึ้นทันที