ตอนที่ 11 สุสานคนตาย
"แล้วเมื่อกี้เกิดอะไรขึ้นกันแน่นะ" หยางหลง ที่จำเหตุการณ์ราวกับความฝันได้ เหมือนกับตัวเองหลงเข้าไปอยู่ในสถานที่นั้นจริงๆขึ้นมา
"ท่านพี่พูดเื่อะไรกัน" หยางเฟิ่ง ที่สงสัยเื่ที่พี่ชายตัวเองพูดออกมา
"อ๋อ ป่าวไม่มีอะไรหรอก" หยางหลง ที่คิดว่าตัวเองคงสลบแล้วฝันไป จึงไม่เก็บมาใส่ใจ
"จริงสิ ที่นี้ที่ไหนกันแน่" หยางหลง ที่จำได้ว่าตัวเองกับน้องสาวเดินผ่านทางลับของถ้ำแห่งปราณมา จนมาเจอสถานที่แปลกประหลาดนี้
"ข้าก็ไม่รู้เหมือนกัน รึว่าบางทีจะเป็สถานที่ ที่ท่านพ่อเคยกล่าวไว้ ว่าเป็สุสานคนตาย" หยางเฟิ่ง ที่จำสิ่งที่ท่านพ่อเคยเตือนได้ จึงกล่าวออกมา
"สุสานคนตายงั้นรึ จะว่าไปคงเป็เช่นนั้น" หยางหลง ที่จำได้เช่นกันว่าท่านพ่อตัวเองกล่าวไว้เช่นนั้น หลังจากสำรวจรอบๆตัวเองดีๆอีกครั้ง จึงบอกได้เลยว่าเป็สุสานคนตายแน่นอน
ตอนแรกที่หยางหลงเข้ามาอย่างเร่งรีบ แล้วด้วยสถานที่มืด มีหมอกหนาเยอะ ประกอบกับการตามหาน้องสาวตัวเองที่หายตัวไป จึงไม่ได้สนใจสถานที่นี้มากเท่าใด
"เอาละ เรากลับกันเหอะ" หยางหลง ที่ชวนน้องสาวตัวเองออกจากสถานที่อันแปลกประหลาดนี้ทันที
เมื่อหยางหลง พาหยางเฟิ่ง จากไป ก็ปรากฏเงาลางๆออกมายืนมองด้านหลังของหยางหลงที่จากไป
"ข้าจะรอเ้ากลับมาอีกครั้ง เมื่อเหตุการณ์นั้นมาถึง"
หยางหลง ที่ได้ยินเสียงแปลกๆดังขึ้นมาอีกครั้ง จึงหันกลับไปดูก็ไม่พบอะไร
"มีอะไรหรอท่านพี่" หยางเฟิ่ง ที่เห็นพี่ชายตัวเอง หยุดเดินจึงกล่าวถามออกมา
"เ้าได้ยินเสียงอะไรไหม" หยางหลง ที่กล่าวถามออกมากับน้องสาวตนเอง
"เสียง เสียงอะไรกันท่านพี่ ข้าไม่ได้ยินอะไรเลย อย่าทำให้ข้ากลัวสิ" หยางเฟิ่ง ที่ได้ยินเช่นนั้น ก็หวาดกลัวออกมา ตัวเองที่เคยอ่านเจอว่าเมื่อคนตายไป จะกลายเป็ิญญา หรือผีออกมาหลอกหลอนผู้คน
"ช่างเหอะ คงไม่มีอะไร ข้าคิดไปเองแหละ" หยางหลง พาน้องสาวเดินจากไปทันที
เมื่อทั้งคู่กับมาที่ถ้ำแห่งปราณอีกครั้ง จึงพักผ่อนทันที จากนั้นจึงเริ่มบ่มเพาะลมปราณอีกครั้ง
ทั้งสองพี่น้องต่างบ่มเพาะ แล้วประลองฝีมือกัน จนทำให้ทั้งระดับลมปราณ แล้วความสามารถในการต่อสู้เพิ่มขึ้นเรื่อยๆ
"ท่านพี่นั้นมันอะไรกัน นี้ท่านบรรลุขั้น 4 แล้วงั้นหรอ"
หยางเฟิ่ง กล่าวออกมา เมื่อเห็นว่าพี่ชายตัวเองใช้ปราณจิตขั้น 4 ออกมาได้แล้ว
"คงเป็เช่นนั้น" หยางหลง ที่เผลอใช้ออกได้เอง หลังจากที่ตัวเอง้าทดลองปราณจิตที่เห็นเหตุการณ์ต่อสู้ในความฝันที่สุสานคนตาย
"ทักษะอะไรกันที่ท่านพี่ใช้น่ะ ข้าไม่เห็นมันจะมีบันทึกไว้ในคัมภีร์ ทักษะเล่มไหนเลย" หยางเฟิ่ง ที่อ่านคัมภีร์ ทักษะที่ได้รับมาจากท่านพ่อตัวเอง กลับไม่คุ้นเคยทักษะขั้น 4 ของพี่ชายตัวเองเลย
"พอดี ข้าลองทำเล่นๆดูน่ะ เลยทดสอบขึ้นมา" หยางหลง ตอบออกมา
"ขี้โกงอ่ะท่านพี่ ท่านนำข้าอีกแล้ว ท่านสอนข้าบ้างสิ ข้าก็อนากได้ทักษะแปลกๆใหม่ๆที่ไม่มีบันทึกไว้เช่นกัน จะได้ทำให้ท่านพ่อใ" หยางเฟิ่ง ที่กล่าวออกมาอย่างน้อยใจ
"ได้ๆ เดี้ยวพี่จะแนะนำเ้าด้วยเช่นกัน เ้าก็เลือกทักษะที่ตัวเองชอบหรือ้าออกมาจากในนั้นละกัน" หยางหลง ที่กล่าวออกมา
"ข้าชอบท่านพี่มากที่สุด" หยางเฟิ่ง ที่กล่าวออกมาอย่างดีใจ
***ระดับศาสตรวุธตอนนี้ จิตศาสตราวุธ ขั้น 1 ก่อเกิดปราณจิตศาสตราวุธ จิตศาสตราวุธ ขั้น 2 เปลี่ยนแปลงรูปลักษณ์ จิตศาสตราวุธ ขั้น 3 เปลี่ยนแปลงคุณสมบัติ จิตศาสตราวุธ ขั้น 4 เพิ่มความสามารถศาสตราวุธ
อีก 6 เดือนผ่านไป จนตอนนี้รวมเวลาทั้งหมด หยางหลง กับ หยางเฟิ่ง ได้อยู่ในถ้ำมาเกือบ 2 ปีครึ่งแล้ว
ตอนนี้ทั้งหยางหลง กับ หยางเฟิ่ง ได้อายุ 12 ปีเรียบร้อย
"ข้ากลับมาแล้วท่านแม่" หยางเฟิ่ง ที่วิ่งเข้ามากอดแม่ของตน หลังจากที่หายหน้าไปนาน
"เ้ากลับมาแล้วงั้นรึ ยังไม่ครบ 3 ปีเลย นี้ออกมาเร็วกว่ามากเลย" เย่ว์ซู ที่แปลกใจเมื่อเห็นลูกๆตัวเองกลับมาบ้านเรียบร้อยแล้ว
"ท่านพ่ออยู่ไหนงั้นรึ ท่านแม่" หยางหลง ที่กล่าวถามท่านพ่อตัวเองออกมา
"ตอนนี้พ่อของเ้ากำลังหารือกับเหล่าาุโของสำนักอยู่ อีกไม่นานคงกลับมา" เย่ว์ซู ตอบออกมา