ถุงมือฟ้าประทาน

“จริงเหรอเนี่ย พี่ไม่อยากจะเชื่อเลย” เนยใจเต้นโครมคราม ไม่คิดเลยว่ารุ่นน้องอายุน้อยกว่าตนปีเดียว จะมีกิจการใหญ่โต เป็นถึงเจ้าของร้านบุฟเฟ่ต์“จริงครับ ร้านนี้เป็นร้านของผมเอง เพิ่งเปิดได้ไม่นาน แต่ลูกค้าแน่นทุกวันนะขอบอก” เจมส์ขยิบตาให้สาวเจ้า เอ่ยความลับของตนที่ไม่เคยบอกใคร แม้แต่พ่อแม่เองก็ตามการคุยกับคนอื่นที่ไม่ใช่คนในครอบครัวจะอธิบายได้ง่ายกว่า เราไม่ต้องมีเหตุผลมาก แค่ทำให้พวกเขาเห็นก็พอ ต่างจากคนในบ้านที่ค่อนข้างจู้จี้จุกจิก เดี๋ยวก็ถามว่าเอาเงินมาจากไหนเปิดร้าน แต่หากเป็นคนอื่น พวกเขาจะไม่ถามคำถามนี้ เพราะมันค่อนข้างไร้มารยาทหลักการเดียวกับการขายของ ถ้าหากคุณรู้จักคนเหล่านั้น พวกเขาแค่เข้ามาดูแต่ไม่ซื้อ ในขณะที่ขายคนแปลกหน้าจะขายได้ง่ายกว่าด้วยเหตุนั้นเจมส์จึงไม่มีเหตุผลต้องปิดบังตัวตนกับรุ่นพี่คนสวย“สุดยอดไปเลยนะเนี่ย” เนยเริ่มมองเจมส์ในมุมที่ต่างออกไปจากเดิม สลัดคราบลูกชาวประมง เป็นเจ้าของกิจการเต็มตัวหากพูดถึงกิจการร้านบุฟเฟ่ต์มันคงไม่ยิ่งใหญ่ถึงขนาดต้องตกใจเมื่อเทียบกับนักธุรกิจหมื่นล้าน แต่เจมส์อายุเพียง 20 ปี แถมยังเป็นชาวประมง ฐานะทางบ้านค่อนข้างแย่แต่กลับเป็นเจ้าของกิจการตั้งแต่อายุยังน้อย นั่นแสดงให้เห็นว่าเขามีความสามารถข้อนี้นี่เองที่ทำให้เนยมองเจมส์ในมุมที่ต่างออกไป ด้วยความที่เป็นคนรุ่นใหม่ มุมมองจึงค่อนข้างต่างจากคนหัวโบราณ ต่อให้ร้านบุฟเฟ่ต์ที่นั่งอยู่จะค่อนข้างเล็ก แต่ค่าที่ทางในพัทยาไม่ใช่ถูกๆ ดังนั้นต้องมีเงินมากขนาดไหนกันละ จึงจะเปิดร้านได้“นิดนึงครับ แต่กว่าผมจะเดินมาถึงจุดนี้ได้ก็ใช้เวลานานเหมือนกัน” เจมส์แสร้งแสดงบทละคร แต่ในความจริงแล้วทุกอย่างที่มีอยู่ในตอนนี้มันเกิดขึ้นในเวลาเพียงไม่กี่เดือนเท่านั้น!หากไม่เป็นเพราะ'ถุงมือฟ้าประทาน'เชื่อไหมต่อให้เขาขยันมากแค่ไหน เงินในบัญชีเขาก็เท่าเดิม มันจะไม่เพิ่มขึ้นเหมือนกับปุ๋ยที่ใส่ลงในดิน ไม่ได้ออกดอกออกผล ทุกอย่างเท่าเดิมไม่เปลี่ยนแปลงพวกเขาพูดคุยกันเรื่อยเปื่อย ไม่นานทอยยกกุ้งแม่น้ำตัวใหญ่มาเสิร์ฟพร้อมกับหมึกที่ไม่สุกมากจนเกินไป ประเดี๋ยวจะเหนียวไม่อร่อยอาศัยชิปเรียนรู้ ตลอดหลายเดือนที่ผ่านมาในร้านหมูกระทะนายเจมส์ ทอยกลายเป็นมือฉมังเรื่องปิ้งย่าง การปิ้งของเขาจัดอยู่ในระดับผู้เชี่ยวชาญ ทุกส่วนสุกสมบูรณ์พร้อมรับประทาน ไม่มีส่วนใดไหม้เกรียมจนกินไม่ได้“ว้าว น่าทานจัง แต่กุ้งแม่น้ำตัวใหญ่เกินไปหรือเปล่า แบบนี้จะได้กำไรเหรอ?” เนยไม่เคยกินกุ้งแม่น้ำมาก่อน เคยดูแต่ในรายการทีวี ฟังพิธีกรเหล่านั้นบอกว่ามันแพงมาก อย่างถูกตัวนึงก็ตกสองร้อยกว่าบาทแล้วเจมส์หยิบมีดที่ทอยนำมาให้ เริ่มตัดแต่งขากุ้งแม่น้ำตัวโต พลางกล่าว “ปกติร้านผมไม่ใช้กุ้งแม่น้ำหรอกครับ แต่เป็นเพราะพี่มาทานผมก็เลยให้ทอยเตรียมไว้ โดยปกติใช้เป็นกุ้งก้ามกราม ตัวไม่เล็กไม่ใหญ่จนเกินไป”“อย่างนี้นี่เอง ถ้าเป็นกุ้งแม่น้ำคงขาดทุนยับ” เนยผงกศีรษะเข้าใจเจมส์เสริมว่า “ใช่ครับ ถ้าเป็นกุ้งแม่น้ำมีหวังขาดทุนยับ แต่ถึงจะไม่ได้ใช้กุ้งแม่น้ำ ในทุกๆ วัน กุ้งของร้านผมก็แทบไม่มีเหลือ”“ว้าว แสดงว่าขายดีมากสินะ มานี่เดี๋ยวพี่ช่วย” เนยคิดว่าตัวเองออกจะเอาเปรียบเกินไป ในฐานะผู้หญิงหากให้ผู้ชายมาทำแบบนี้ให้ มีหวังคงไม่มีใครอยากได้เป็นลูกสะใภ้ เพราะแม้แต่กุ้งยังต้องพึ่งผู้ชาย“ขอบคุณครับ” เจมส์ละมือจากกุ้ง ยื่นมีดให้รุ่นพี่ในชุดยั่วยวนตรงหน้า จากนั้นพูดต่อไปว่า “ตอนนี้ร้านของผมกลายเป็นที่รู้จักในพัทยาแล้ว ถูกพูดถึงปากต่อปาก ทางโรงแรมให้ความสนใจ จัดหากรุ๊ปทัวร์มากินบ่อยๆ เรียกได้ว่าในแต่ละวัน ร้านของผมครึกครื้นไม่มีโต๊ะว่างเลยแหละ”เจมส์ไม่ได้บอกไปว่า ที่กุ้งหมดทุกวันเพราะกรุ๊ปทัวร์จีนนั่นแหละ ไม่รู้ว่าพวกเขาไปอดอยากมาแต่ไหน มาถึงรีบวิ่งไปตักกุ้งขึ้นมาย่างบนเตาทันที โดยแต่ละคนแทบจะไม่มีสักรายที่นั่งอยู่เฉย ต่างคนต่างมูมมามและตะกละ เรียกได้ว่ากินจนคุ้มค่าอาหารที่จ่ายไปจัดการตกแต่งกุ้งจนดูน่ารับประทาน รวมถึงหั่นหมึกจนเป็นชิ้นพอดีคำ เนยเริ่มกินส่วนมันกุ้งเพรียวๆ ก่อนเป็นอันดับแรก จากนั้นกินเนื้อกุ้งกับน้ำจิ้มซีฟู้ดตามทีหลัง“ที่นี่มัน....” เนยกระพริบตาปริบๆ รับรู้ได้ถึงลมเอื่อยๆ ที่พัดผ่านจากชายฝั่ง ณ เวลานี้หล่อนสวมชุดบิกินี่สีเขียว มองจากด้านหลังจะเห็นก้นกลมกลึง ด้านหน้าเป็นหน้าอกอูมขนาดใหญ่ ที่แทบจะทะลักออกมาเสียงคลื่นซัดสาด ลมทะเล พื้นทรายที่ย่ำอยู่บนเท้าช่างเป็นความรู้สึกสมจริง คล้ายกับว่าเธอได้ไปนั่งทานกุ้งแม่น้ำอยู่ริมหาดปรับความรู้สึกสักพัก เนยหันมาจัดการกับหมึกกระดองตัวใหญ่ที่ถูกหั่นเต๋าพอดีคำแรกสัมผัสเนื้อหมึกคือความเด้งดึ๋ง ไม่แข็งอย่างร้านหมึกย่าง ไม่คาว มีเพียงรสชาติอันแสนละมุน ทำให้เธอล่องลอยไปกับพายุฝนในทะเลกว้างใหญ่การย่างหมึกอาจดูเหมือนเป็นวิธีเรียบง่าย ไม่ต้องใช้ทักษะมาก แต่ในความจริงนั้นมันต้องใช้ทักษะสูงลิ่ว ต้องไม่ย่างนานเกินไป เพราะจะทำให้เนื้อไม่อร่อย แข็งจนดูเหมือนไม่สด ต้องไม่เอาขึ้นเร็วเกินไป ไม่งั้นบางส่วนอาจไม่สุกดีอาศัยทักษะการย่างของทอย เพียงแค่กินหมึกที่ยังไม่จิ้มน้ำจิ้มซีฟู้ด ก็ทำให้เนยเผยสีหน้าเคลิบเคลิ้มเนยเลียริมฝีปาก หลงลืมไปว่ารุ่นน้องนั่งอยู่ตรงหน้า วินาทีนี้หล่อนเหมือนถูกต้องมนต์สะกดไปกับอาหาร ไม่อาจละสายตาไปมองอย่างอื่นได้คำถัดมาเนยลองกินหมึกกับน้ำจิ้มซีฟู้ด หล่อนเป็นคนไม่กินเผ็ดมาก แต่เจมส์บอกว่าน้ำจิ้มซีฟู้ดของที่นี่ไม่เหมือนที่อื่น หากมาแล้วไม่กินถือว่าพลาด จึงลองทานพอประมาณ ไม่งั้นจะดูเสียมารยาทเพราะอีกฝ่ายชวนมาถึงที่วินาทีนั้นเนยกลับมาที่พายุฝนกลางทะเลอีกครั้ง หล่อนลอยเคว้งอยู่กลางคลื่นลมฝน คล้ายกับเป็นผู้รอดชีวิตของเรือที่อัปปางเพียงคนเดียวสติของเนยเริ่มเลือนลาง กำลังจะหลับตาสู้ห้วงนิทรา แต่ในจังหวะนั้นหนวดสีขาวขนาดใหญ่ได้พาดเกี่ยวเธอขึ้นมาจากน้ำทะเล มันเป็นหมึกตัวใหญ่!หมึกตัวนี้ใช้หนวดเย้าหยอกเรือนร่างของหญิงสาว ซุกไซร้ตามส่วนต่างๆ ของร่างกาย ส่งผลให้เนยครางเสียงกระเสร่า โดยเฉพาะจังหวะที่มันบีบรัดอกอูม แทบจะฉีกบิกินี่ตัวจิ๋วขาด เผยให้เห็นความงามที่ซ่อนอยู่ด้านใน.......“เป็นไงบ้างครับพี่ อร่อยไหม หรือว่าเผ็ดเกินไป” เจมส์เห็นว่าเธอหน้าแดงเรื่อ ใจจึงคิดว่าเป็นเพราะน้ำจิ้มเนยพลันได้สติ ถามคำแรกว่า “พี่ไม่ได้ทำเสียงแปลกๆ ใช่ไหม”“เอ่อ...ไม่นะ ทำไมเหรอครับ”“เปล่า ไม่มีอะไร” เนยถอนหายใจโล่งอก เกือบจะโป๊ะแตกต่อหน้ารุ่นน้องแล้วเชียวเจมส์ปล่อยให้รุ่นพี่สนุกกับความสดของอาหาร จากนั้นจึงถามเข้าประเด็น “แล้วเป็นไงบ้างครับ อาศัยเพียงน้ำจิ้มซีฟู้ด กับอาหารทะเลสดๆ โดยไม่ต้องปรุงรส คิดว่าร้านที่มีแต่หอยของผมลูกค้าจะติดใจไหมหลังจากได้มาทาน”เนยดื่มน้ำอัดลม เช็ดริมฝีปากเล็กน้อยจึงให้คำตอบ “ติดใจสุดๆ ไปเลยล่ะ น้ำจิ้มซีฟู้ดอร่อยมาก ไม่มีที่ติ หมึกกับกุ้งเองก็สุดยอด โดยเฉพาะหมึก...อร่อยมากเลย”“ได้ยินแบบนี้ผมค่อยสบายใจ” เจมส์เผยรอยยิ้มหน่อยนึง จากนั้นถามถึงเรื่องที่คุยค้างเมื่อกลางวัน “แล้วเรื่องที่เราคุยกัน พี่จะช่วยผมได้หรือเปล่า”“เรื่อง...หาพนักงานเสิร์ฟเป็นผู้หญิงสวยน่ะเหรอ”“ใช่ครับ ร้านจะน่าสนใจมาก หากได้เด็กเสิร์ฟเป็นนักศึกษาวิทยาลัย พี่เองก็รู้ใช่ไหมละ ยิ่งเป็นนักศึกษามหาวิทยาลัยหน้าตาดี ร้านก็จะได้รับความสนใจมาก”เนยพยักหน้า เรื่องทำนองนี้เธอเองก็รู้ เพียงแต่ไม่อยากพูดถึงมัน หรือต่อให้รู้ก็คงไม่มีใครอยากพูดถึง“สบายมาก พี่จะหาผู้หญิงสวยๆ มาให้เอง ถึงขนาดที่ลูกค้าเห็นแล้วต้องร้องว้าว สวยจังว่ะ อาหารก็อร่อย สาวๆ น่ารักบริการดี แบบนี้ต้องมาใช้บริการบ่อยๆ แล้ว” เนยพูดเป็นตุเป็นตะ แถมสีหน้ายังแดงเรื่อ เหมือนกับผู้หญิงในผับบาร์ที่เพิ่งดื่มแอลกอฮอล์มาไม่ผิด“งั้นฝากพี่ด้วยแล้วกันครับ” จากนั้นเจมส์หันศีรษะไปทางทอย ประมาณว่าทางฉันเสร็จงานแล้วนะ ส่วนของนายไปถึงไหนแล้ว“คืนนี้ผมเองก็มีนัด อาจจะไม่ได้กลับไปนอน เจ้านายรอฟังข่าวดีได้เลยครับ” ทอยให้คำตอบ แถมยังฉีกยิ้มกว้าง ทำเอาเจมส์ขมวดคิ้วมุ่นทอยจะไม่กลับไปนอนบนเรือเหรอ แล้วเขาจะไปนอนที่ไหนละ เรื่องนี้ทำเอาเจ้านายอย่างเจมส์ประหลาดใจมาก เพราะตั้งแต่นำเจ้าโง่ออกมาจากหนังสือ อีกฝ่ายไม่เคยห่างตัวเลยสักครั้ง เฝ้าระวังกลางคืนบนเรือในขณะที่เขานอนทุกวันคืนแต่ครั้นจะถามก็ไม่สะดวก เพราะทอยต้องรีบไปต้อนรับลูกค้าหน้าร้าน..............วันต่อมา ณ วันโรงแรมระดับ 5 ดาว มีผู้หญิงเปลือยกายนอนแผ่ราบอยู่บนเตียง เตียงมีสภาพพังยับเยิน ดูก็รู้ว่าเมื่อคืนคงผ่านสมรภูมิรบมาหนักใบหน้าเธอเผยความสุขล้น หน้าอกกระเพื่อมขึ้นลงตามจังหวะหายใจ สายตาจดจ่ออยู่กับบุรุษหัวล้านที่กำลังสวมใส่สูทสีดำ

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

รีแอ๊คชั่น

คล้ายกับเรื่องถุงมือฟ้าประทาน ที่คุณอ่าน

ถุงมือฟ้าประทาน

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

รีแอ๊คชั่น

คล้ายกับเรื่องถุงมือฟ้าประทาน ที่คุณอ่าน

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้