เดชาวางร่างของภรรยาลงที่เตียงก่อนจะวิ่งมาผลักตัวไทเกอร์ออก แน่นอนว่านี่คือสิ่งเดียวที่เขาสามารถทำได้ในตอนนี้ ไทเกอร์อารมณ์ปั่นป่วนควบคุมตนเองไม่ได้และพยายามจะทำร้ายสุนีย์อยู่ตลอดเวลา
"นี่แกทำบ้าอะไร มาบีบคอป้าสุนีย์เขาทำไม ป้าเค้ากำลังจะไปตามหมอมาดูอาการแม่แกนะ!! สุนีย์ไปทำตามที่ฉันสั่งเดี๋ยวทางนี้ฉันจัดการเอง!"
"อะเเค่กๆ..ค่ะคุณท่าน!"
"ฉันไม่ให้แกไปหรอก!! กลับมานี่เดี๋ยวนี้นะ!!"
"หยุดอยู่ตรงนั้นแหละ!! นี่แกเป็บ้าอะไร!! อะไรทำให้แกเป็ได้ถึงขนาดนี้!!แม่แกนอนอยู่ตรงนั้นทั้งคนนะ"
"พ่อนั่นแหละ พ่ออยู่กับแม่คนสุดท้าย แต่พ่อปล่อยให้แม่เเน่นิ่งไป พ่อทำได้ยังไงหรือพ่อตั้งใจจะให้แม่ตายเพื่อที่ตัวเองจะได้เป็ครองรักกับนางคนใช้นั่น ใช่ไหม!!"
"ถ้าแกไม่รู้เื่อะไรแกก็หุบปากไปเลยดีกว่า นภาบอกกับฉันว่าเขาอยากพักผ่อน ส่วนเื่ที่เขาหยุดหายใจฉันจะไปรู้ได้ไงฉันก็คิดว่าเขาพักผ่อนเฉยๆ"
"ก็เพราะพ่อไม่เคยสนใจ ไม่เคยคิดจะดูแลแม่เลยยังไงล่ะ ปล่อยให้นางคนใช้นั่นมาทำอะไรกับแม่ก็ไม่รู้!!"
"แกเลิกเรียกป้าสุนีย์ว่านางก็ใช้ได้แล้ว มันต่ำ!!"
"แล้วการที่พ่อจะไปเอาคนใช้ในบ้านมาเป็เมีย มันสูงนักรึไง!! ผมถามจริงๆนะพ่อคำมั่นสัญญาที่พ่อเคยให้มากับแม่มันจางหายไปั้แ่ตอนไหนหรอ!!"
"ในเมื่อแกพูดไม่รู้เื่ฉันก็ไม่อยากคุยกับแก ฉันจะพาเมียฉันไปหาหมอ ส่วนแกจะเป็ยังไงก็เื่ของแก!!"
"พ่อจะพาแม่ไปหาหมอทำไม ในเมื่อพ่อก็รู้ว่าแม่ตายแล้วมันก็สมใจพ่อแล้วนี่"
"ฉันไม่คิดเลยนะว่าแกจะเปลี่ยนไปได้ถึงขนาดนี้!!!เอาไว้ให้แกใจเย็นแล้วเราค่อยมาคุยกัน" เดชาเดินกลับไปอุ้มเอาร่างของภรรยาแล้วรีบเดินออกจากห้องไปทันที เขาไม่เชื่อว่าภรรยาของเขาจะจากไปเร็วขนาดนี้ ทันทีที่มาถึงโรงพยาบาลเดชาก็คอยเฝ้าอยู่หน้าห้องฉุกเฉินให้ห่างจนกระทั่งคุณหมอเดินออกมา
"คุณหมอครับ ภรรยาของผมเป็ยังไงบ้างครับ เธอฟื้นใช่ไหมครับหมอ!ตอบผมมาสิครับว่าเธอปลอดภัย หมอ!!"
"เอ่อ..คือ..หมอเสียใจด้วยครับ ทางเราทำเต็มที่แล้ว เนื่องด้วยคนไข้ได้รับปริมาณยาพิษชนิดอ่อนเป็จำนวนมากและสะสมกันเป็เวลานาน ร่างกายคนไข้จึงทนไม่ไหวครับ"
"ยาพิษหรอ?"
"ใช่ครับ..เบื้องต้นเป็ อาเซร์นิกหรือสารหนูจำนวนมากครับ"
"แม่กินสารหนูเข้าไปงั้นหรอพ่อ!!"
"ตาเกอร์!!" ไทเกอร์ที่ขับรถตามมาดันมาได้ยิน่ที่คุณหมอพูดกับเดชาพอดี มันยิ่งทำให้ไทเกอร์ความคิดเตลิดว่าคนที่เอาสารหนูให้แม่ของเขากินก็คือสุนีย์เพราะว่าสุนีย์เป็คนจัดการเื่อาหารและยาของนภาทุกอย่าง ภาพทุกอย่างมันโยงกันไปหมดและถ้วยชาที่ไทเกอร์สงสัยในตอนแรกมันก็ได้กระจ่างแก่เขาแล้วในตอนนี้ เดชามองออกในทันทีว่าไทเกอร์กำลังโมโหจัด เเววตาของเขานั้นเต็มไปด้วยความแค้น ไทเกอร์กำกุญแจรถที่มืออย่างแน่นก่อนจะวิ่งออกไป ซึ่งผู้เป็พ่อรู้ได้ทันทีว่าไทเกอร์กำลังจะไปไหน…
4K
