‘ป๊อกๆ’ เสียงเคาะประตู
“นี้ๆ ซูฮวาเ้าจะนอนี้เีอีกนานหรือไม่ เ้าตื่นได้แล้วกระมัง”
“อื้อ” เสียงงัวเงีย “อะไรของเ้าซิ่วอิง”
“เ้าตื่นได้แล้ว นอนเกินไปแล้ว”
“ยามไหนแล้วซิ่วอิง”
“ยาม เฉิน แล้ว”
“ห้ะ ยามเฉิน ข้านอนกลางวันเมื่อวาน เหตุใดยามนี้จึงเป็ยามเฉิน”
“นอนข้ามวันขนาดนี้ ดีไม่ยามไม่ยามจื่อ ตะบะคงไม่ต้องบำเพ็ญแล้วกะมัง”
ข้านอนกลางวัน ข้ามวันเลยหรอ วันนี้มีสอบเสียด้วย ซูฮวาๆ เ้านี้มันทึ่มจริงๆ เห้อ
“แต่งตัวไปสอบกันได้แล้ว ซูซู” เสียงอันคุ้นหูเอ่ยขึ้น
“ท่านพี่ เ้าค่ะๆๆๆ”
“นี่ซิ่วอิง ข้ายังง่วงอยู่เลย ข้าจะสอบรู้เื่หรือไม่”
“ไม่รู้ก็ต้องรู้ “ เพื่อนสนิทมองค้อนใส่ซูฮวา
ณ สถานสอบ ์ชั้น3
“เอาล่ะเหล่าเทพธิดาทั้งหลาย วันนี้เป็วันสอบวันแรกและวันสุดท้ายของพวกเ้า การสอบมีเพียง3อย่าง
อย่างแรก พวกเ้าต้องไปจับปีศาจที่เขาซุนวู
ภารกิจที่2 พวกเ้าต้องแสดงความสามารถด้านศิลปะการต่อสู้
ส่วนภารกิจสุดท้าย ยากหน่อยนะเหล่าเทพธิดา พวกเ้าที่เหลือกลุ่มสุดท้ายในการสอบ พวกเ้าต้องช่วยกันจับปีศาลัน้ำกลับไปขังที่ทะเลบูรพา พวกเ้าทำได้หรือไม่”
“โห่ ซิ่วอิง ัน้ำเชียวนะ พวกเราจะจับมันได้อย่างไร”
“นี่ซูซู เหล่าเทพเขาว่า ัตัวนี้มิได้ให้ใครจับง่ายๆหรอกนะ ดุมาก” ห้ะดุมาก ข้าไม่มีตะบะแก่กล้าพอ คงโดนเ้านี่จับกินแน่ๆ แค่คิดข้าก็อยากจะเผ่นแน่บแล้ว
“ซูซูๆ เ้าไหวหรือไม่” เสียงที่คุ้นเคยดังขึ้น
“เพคะ” อะจึ๋ยนี่ท่านเทพา กำลังห่วงใยข้าหรอเนี่ย ข้าคงมิได้ฝันกลางวันใช่หรือไม่ ท่านเทพห่วงใยข้า ท่านเทพห่วงใยข้า
“เ้ามิได้กลัวัน้ำใช่หรือไม่ซูซู”
“ข้ามิกลัวเพคะ ท่านเทพ”
“เ้าต้องระวังนะซูซู ัตัวนี้มีนิสัยดุร้าย ทำร้ายมิเว้น เ้าจงใช้ความดีเข้าหาด้วยความจริงใจ ข้าเชื่อเ้าทำได้”
“เพคะ” ท่านเทพอบอุ่นเพียงนี้ มิแปลกเลยที่จะมีเหล่าเทพธิดาน้อยใหญ่หลงไหลท่าน ข้าก็เป็หนึ่งในนั้น ช่างเถอะๆข้าต้องเลิกคิด ข้าควรคิดเรืองเ้าัน้ำตัวใหญ่นี้ จะจับอย่างไรดี
“ซิ่วอิง พวกเราจะจับอย่างไรดี”
“ก่อนที่จะจับมัน พวกเราผ่านบททดสอบ2บทแรกให้ได้ก่อน ดีหรือไม่” ข้าลืมคืดสะสนิทเลย โอ้ย ข้านี่ทึ่มจริงๆ
“เอาหล่ะ เหลาเทพธิดาทั้งหลาย เริ่มบททดสอบได้”
36K
