บทที่ 10 ปราชญ์แห่งิญญา พาร์ท 1
43 ปีก่อน
“เวทมนตร์?? ทำไมสายเืัที่สูงส่งเช่นพวกเราถึงต้องสนใจสิ่งไร้ค่าเช่นนั้น ร่างกายของพวกเราแข็งแกร่งจนเวทมนตร์ไม่อาจระคายเคืองผิว เ้าแน่ใจเหรอว่าเ้า้าเช่นนั้น” ชายวัยกลางคนกล่าวกับบุตรชายวัย 17 ของตน
“ข้าแน่ใจท่านพ่อ.. หลังจากที่เรียนรู้สิ่งที่เรียกว่าเวทมนตร์ตลอดหลายปีที่ผ่านมา ข้ายังไม่เห็นข้อเสียของมันเลย ศาสตร์แห่งเวทมนตร์นั้นช่างน่าอัศจรรย์ มันสามารถสรรค์สร้าง ส่งเสริมรวมไปถึงทำลายล้าง ความเป็ไปได้ที่ไร้ที่สิ้นสุดเช่นนี้ทำให้ข้าจำเป็ที่จะต้องเรียนรู้มันอย่างแน่นอน” ชายหนุ่มกล่าว
“แล้วที่เ้าอ่อนแอจนป้องกันตัวเองแทบไม่ได้นี่ไม่ใช่ข้อเสียเหรอ?? ผู้คนรอบข้างไม่ยอมรับเ้านั่นก็ยังไม่ใช่ข้อเสียหรือ?? คิดให้ดีคราเนียวนี่คืออนาคตอีกหลายสิบหลายร้อยปีของเ้าที่เ้าต้องอยู่กับมัน ข้าเพียงแค่หวังว่าเ้าจะไม่เสียใจกับมันในอนาคต”ชายวัยกลางคนกล่าวกับบุตรชายของตน
“ข้าเองก็หวังเช่นนั้นในอนาคต แต่ตอนนี้ข้าไม่เสียใจกับมัน ข้าจะทำตามความฝันของข้า ข้าจะทำให้ทุกชีวิตสามารถอยู่ร่วมกันได้อย่างมีความสุข ด้วยเวทมนตร์ของข้า.. ”คราเนียวกล่าวกับชายวัยกลางคนผู้เป็บิดาซึ่งปัจจุบันคุยกับเขาด้วยเสียงเข้มและคิ้วที่ขมวด
คราเนียวเป็บุตรที่มีเชื้อสายแห่งราชวงศ์ั พ่อของเขาเป็พี่ชายของจักรพรรดิองค์ปัจจุบันและมีอิทธิพลอย่างมากต่อราชวงศ์ั พ่อของเขาเป็ตัวตั้งตัวตีหลักที่ทำให้จักรพรรดิองค์ปัจจุบันได้ก้าวขึนสู่บัลลังก์ นั่นทำให้สถานะของคราเนียวนั้นค่อนข้างสูง
อย่างไรก็ตามสถานะของคราเนียวใน่ที่ผ่านมานั้นสูงกว่าที่ควรจะเป็มาก นั่นเป็เพราะคราเนียวเป็บุตรชายคนเดียวของสายเืดยุคผู้มีอิทธิพลนีั
ดยุคดิเมียวรโก มีปัญหาในการมีบุตร เขามีคู่สมรสมากมายอย่างไรก็ตามเขามีบุตรเพียงคนเดียวเท่านั้นนั่นคือคราเนียว คราเนียวจึงได้รับการเอาใจใส่มากกว่าปกติ
แตกต่างจากเขื้อสายราขวงศ์หรือขุนนางทั่วไปที่ผู้เป็พ่อจะไม่ได้ใส่ใจบุตรเท่าใดนักหากบุตรคนนั้นไม่โดดเด่น เพราะในสังคมชั้นสูงเช่นนี้พี่น้องจะแก่งแย่งและต่อสู้ชิงอำนาจ และผู้เป็พ่อจะต้องคอยระแวดระวังการแย่งชิงอำนาจของบุตรของตนอีกด้วย
แต่ดยุคดิเมียวรโกนั้นเป็คนที่โเี้และทรงอำนาจมากจนเขาแทบจะไม่กลัวต่อการแก่งแย่งชิงอำนาจของบุตรเลยเขาจึงไม่ลังเลที่จะมอบความรักและเอาใจใส่ให้บุตรคนเดียวของเขาและสิ่งนี้สร้างความแตกต่างเล็กน้อยกับบุตรขุนนางคนอื่นๆ
ด้วยความรักและเอาใจใส่จากผู้เป็พ่อทำให้คราเนียวนั้นกลายเป็คนที่อ่อนโยนกว่าเด็กๆของราชวงศ์ในรุ่นเดียวกัน เขาไม่ปรารถนาในอำนาจหรือพลังแห่งการทำลายล้าง เขาใฝ่ฝันที่จะสรรค์สร้างดินแดนที่ทุกมีชีวิตสามารถใช้ชีวิตอยู่ร่วมกันอย่างมีความสุขได้
อีกเหตุผลหนึ่งที่ทำให้คราเนียวได้รับการเอาใจใส่มากกว่าปกตินั่นก็เพราะว่าหลังจากคราเนียวเกิดได้ไม่นานแม่ของเขาถูกลอบสังหาร
มันเป็การแก่งแย่งของเหล่าหญิงสาวเพื่อเป็ภรรยาของดยุค เหตุการณ์ครั้งนั้นสร้างผลกระทบอย่างใหญ่หลวงต่อปราสาทดยุค เพราะหลังจากเหตุการณ์ครั้งนี้เกิดขึ้นมันเหมือนกับอำนาจของดยุคถูกลบหลู่ คราเนียวจึงถูกปกป้องอย่างดีในตอนนั้นเพื่อเป็การรักษาหน้าของดยุคเองด้วย พ่อเขาที่เป็ดยุคจึงเริ่มทำการสืบสวนหาผู้กระทำผิด
การสืบสวนครั้งนี้ของดยุคดิเมียวรโกทำให้ผู้คนตระหนักชัดเจนถึงความน่ากลัวของเขา มันแทบจะเป็การสังหารหมู่.. ผู้เกี่ยวข้องในความผิดกว่าสามร้อยคนถูกสังหารโดนที่ไม่สนอิทธิพลใดๆทั้งสิ้น เขากล้าถึงขั้นสังหารหนึ่งในสภาาุโที่มีอำนาจเหนือกว่าดยุค และมีอำนาจในการเลือกหรือปลดจักรพรรดิ นั่นทำให้ในอนาคตผู้คนจึงต้องคิดหลายครั้งก่อนที่จะสร้างปัญหาให้ดยุคคนนี้
เมื่อรวมหลายๆเื่ดังกล่าวเข้าด้วยกัน ผลลัพธ์ที่ออกมาก็คือคราเนียวในปัจจุบัน ชายหนุ่มที่แสนอ่อนโยนและแทบจะไม่มีเพื่อน เพราะทุกคนต่างกลัวดยุคผู้เป็พ่อของเขา จนขาดความกล้าที่จะเข้าหาคราเนียว
“ขออภัยเ้าค่ะ”เสียงของสาวใช้ดังผ่านมาจากประตูบานใหญ่
“มีอะไร?? “ชายวัยกลางคนกล่าว
“นายน้อย ท่านอิมมิซี มารอพบท่านอยู่ที่ด้านล่างเ้าค่ะ” สาวใช้คนหนึ่งเดินเข้ามารายงานกับคราเนียว
“อืมม.. พาบาริชไปด้วย และก็อย่าลืมว่าเย็นนี้มีงานเลี้ยงในพระราชวังรอเ้าอยู่”คราเนียวหันไปหาผู้เป็พ่อแสดงการขอบคุณก่อนที่พ่อของเขาจะพยักหน้าให้และบอกเขาให้พาสาวใช้ไปด้วย
“แน่นอน ถ้าข้าจะไม่ไปงานเลี้ยงนั่นเดี๋ยวข้าจะให้บาริชมาบอกท่าน”คราเนียวกล่าวก่อนจะเดินไปที่ชั้นล่างเพื่อพบกับอิมมิซี
อิมมิซีสามารถเรียกได้ว่าเป็เพื่อนเพียงคนเดียวของคราเนียว มันเหมือนการจับกลุ่มกันของพวกไร้เพื่อนเพราะในความเป็จริงแล้วในทางตรงข้ามคราเนียวก็เป็เพื่อนเพียงคนเดียวของอิมมิซี
อิมมิซีเป็หนึ่งในเ้าชายสายเืจักรพรรดิ อย่างไรก็ตามเพราะว่าเขามีเืครึ่งหนึ่งเป็ของมนุษย์นั่นทำให้เขาไม่เป็ที่ยอมรับสำหรับทุกๆคน
ความภาคภูมิใจในสายเืของัสร้างความหยิ่งทระนงที่ทำให้เกิดการเลือกปฏิบัติอย่างชัดเจนกับอิมมิซี เขาเป็บุตรที่มีอายุมากสุดและควรจะมีโอกาสสูงในการเป็รัชทายาท อย่างไรก็ตามเขาถูกกีดกันจากการเป็รัชทายาทจากคนอื่นๆรวมถึงพ่อของเขาเอง และถูกส่งไปเป็บารอนของหมู่บ้านห่างไกลั้แ่ยังเล็ก
อย่างไรก็ตาม เพราะการถูกใช้งานให้ติดต่อกับมนุษย์บ่อยครั้งนั่นทำให้บารอนอิมมิซีได้รู้จักกับนายน้อยคราเนียวแห่งตระกูลดยุค ผู้มักจะขอให้เขาตามหาข้อมูลหรือนักเวทย์เพื่อที่ตนจะได้เรียนศาสตร์แห่งเวทมนตร์ที่มนุษย์เป็ผู้เชี่ยวชาญ
-เทือกเขาเส้นทาง์-
“นี่ค่อนข้างหายากมากเลยนะคราเนียว ข้ารับสิ่งนี้มาพร้อมกับสัญญาช่วยเหลือพวกมนุษย์บางเื่ เ้าควรจะรู้ด้วยว่าเมื่อเ้า้าอะไรมักจะมีคนตายเพื่อให้ได้มันมา”อิมมิซีกล่าวกับคราเนียว
คราเนียวขมวดคิ้วพร้อมกับถอนหายใจจากสิ่งที่ได้ยิน “มันไม่ควรจะเป็แบบนี้ ไม่ควรจะต้องมีใครตาย.. “
“แต่มันมีทุกครั้ง ทุกครั้งมีคนตาย.. เป็แบบนั้นเสมอ.. การปกครองแบบราชวงศ์ัมันมีแต่การสังเวยเพื่อที่จะได้ ปกครองด้วยความหวาดกลัว.. ความกลัวทำให้เกิดการสังเวยทุกครั้งเพื่อป้องกันการรุกรานคนอย่างเ้า”อิมมิซีกล่าว
“เมื่อคนอย่างเ้าหรือข้า้าอะไร.. พวกที่หวาดกลัวอำนาจของัจะทำทุกอย่างเพื่อประจบพวกเรานั่นคือราคาสำหรับเวทมนตร์แห่งการสรรค์สร้างที่เ้า้า”
คราเนียวเอามือกุมขมับและนั่งลงตรงโขดหิน หญิงสาวที่ชื่อบาริชคอยยืนอยู่ข้างหลังเขาเหมือนคอยอารักขาคราเนียว
“ข้าควรทำยังไง… ข้าควรทำแบบนี้หรือเปล่าอิมมิซี”คราเนียวกล่าวกับอิมมิชี เขาพึ่งจะยืนยันเื่ที่้าของตนกับพ่อของเขา แต่ตอนนี้เขาก็เริ่มรู้สึกเสียใจกับสิ่งที่เขาพึ่งจะเลือก
“เ้าไม่เคยบอกข้า… ที่ผ่านมา.. เ้าแค่นำมันมาแต่ตอนนี้เ้าบอกกับข้าว่ามันมีผู้คนต้องสังเวยชีวิต… ทำไมถึงเป็ตอนนี้ล่ะ.. อิมมิซี”คราเนียวยังคงช็อคมากเกียวกับเื่ที่พึ่งได้ยิน เขาพูดเสียงเบาราวกับกระซิบกับตัวเอง
“ตลอดมาเ้าเคยเล่าความฝันของเ้าให้ข้าฟัง แต่เ้าไม่เคยถามว่าข้า้าอะไร เ้าเห็นใจข้าเพราะข้าถูกเลือกปฏิบัติจากพ่อของตน.. จากคนอื่นๆรอบข้าง.. เ้าคิดว่าข้าจะเข้าใจคุณค่าของชีวิตและมองเห็นมนุษย์แบบที่เ้ามอง.. “
“ปัญหาก็คือข้ามีมุมมองของโลกแตกต่างจากเ้า จริงๆมันแตกต่างจากราชวงศ์ัคนอื่นๆด้วย ข้าเหมือนกับเ้าตรงที่เราต่างแตกต่างจากคนอื่นแต่.. ยังมีคนอีกมากที่เหมือนข้า คนคุ้มกันที่ยืนอยู่ด้านหลังเ้าเป็หนึ่งในนั้น แต่เ้า.. เ้าโดดเดี่ยวแน่นอน.. ข้าแค่อยากรู้ว่าเ้าจริงจังแค่ไหนกับเื่นี้เื่ความฝันของเ้า”อิมมิซีกล่าว
“มันเกี่ยวกันเหรอ… เื่ทั้งหมดนี่..เื่ที่เ้าไม่บอกข้า”คราเนียวกล่าว
อิมมิซีมองออกไปไกลด้วยสีหน้าเ็าก่อนตอบ “พวกราชวงศ์ัชั้นสูงพวกนั้นเชื่อว่าสิ่งที่พวกเขาทำทั้งหมดถูกต้องและเป็สิ่งที่ดี ในอีกมุมหนึ่งคนที่ได้รับผลกระทบจากความดีที่ราชวงศ์ัคิด.. พวกเขามองว่าราชวงศ์ัช่างเลวร้ายและโหดร้าย เ้าเองก็ไม่ต่างกัน”.
“เ้ามองเห็นเพียงสีขาวและดำ ถูกหรือผิด สิ่งพวกนั้นมันขึ้นอยู่กับว่าเ้าถามใคร ความถูกต้องของแต่ละคนไม่ได้เหมือนกัน บางสิ่งที่บางคนมองว่าขาวแต่เ้าอาจมองว่ามันดำ บางอย่างที่เ้ามองว่ามันขาวบางคนอาจจะมองมันเป็สีดำเช่นกัน”
“สำหรับข้า.. โลกนี้ไม่ได้มีแค่ถูกกับผิดมันมีไม่ถูกและไม่ผิด.. ไม่ได้มีแค่ขาวหรือดำ มันมีสีเทาๆ.. ที่ข้าถามว่าเ้าจริงจังกับความฝันนั่นแค่ไหนเพราะข้าหวังจริงๆว่าเ้าจะจริงจังกับมันมาก”
“ข้าไม่พอใจกับโลกที่ไม่ถูกหรือไม่ผิดข้า้าโลกที่มีคำว่าค่อนข้างถูกหรือค่อนข้างผิด ข้าไม่พอใจกับสีเทาๆข้า้าสีเทาขาว หรือสีเทาดำ”
“สำหรับเ้าข้าพยายามจะบอกเ้าว่าโลกนี้มันเป็สีเทา ไม่ว่าเ้าจะทำอะไรมันจะส่งผลแย่กับบางกลุ่มและอาจส่งผลดีกับคนบางกลุ่ม แต่เ้าต้องอย่าละทิ้งอุดมการณ์ของเ้า.. เพื่อให้โลกเทาๆใบนี้มันสว่างขึ้น เพื่อให้เทาเข้มเป็เทาอ่อน เพื่อให้สีเทาอ่อนกลายเป็เกือบขาว.. ข้าอยากให้เ้าปฏิเสธทุกครั้งเมื่อเห็นว่ามันดำเกินรับไหว และอย่าพอใจแค่เพราะมันเกือบขาว ข้าอยากให้เ้ามีพลังมากพอที่เปลี่ยนให้โลกใบนี้มันดีกว่าที่เคยเป็และไม่หยุดที่จะทำให้สิ่งที่ดีอยู่แล้วดีขึ้น”
“ข้าจะเป็จักรพรรดิของราชวงศ์ัเพื่อเปลี่ยนดินแดนแห่งนี้ เ้าจะสนับสนุนข้าหรือไม่?? ความฝันของเ้า ถ้าเ้าไม่มีอำนาจเ้าก็เปลี่ยนอะไรไม่ได้.. เ้าเปลี่ยนอะไรไม่ได้จากการที่เ้าแค่ฝัน หากเ้าอยากเป็จักรพรรดิข้าจะสนับสนุนเ้าเช่นกัน ตอบข้าถ้าเ้าจริงจังกับความฝันของเ้า เ้าจะเลือกที่จะเป็จักรพรรดิหรือเลือกที่จะสนับสนุนข้า”
คราเนียวค่อนข้างตกตะลึงกับสิ่งที่ตนพึ่งจะได้ยิน เขาสูดลมหายใจเข้าลึกๆก่อนที่จะมองไปที่อิมมิซี
“ข้าจะสนับสนุนเ้าหากเ้ามองเห็นว่าความฝันของข้านั้นเป็สิ่งสำคัญจริงๆ ข้าไม่สามารถเสียเวลาไปกับการปกครองดินแดนได้เพราะข้าต้องศึกษาเวทมนตร์พวกนี้ให้มากพอแต่ก็อย่างที่เ้าพูด.. หากข้าไม่มีอำนาจข้าก็ไม่สามารถเปลี่ยนแปลงอะไรได้.. หวังว่าเ้าจะให้ค่ากับความฝันของข้ามากพอ”คราเนียวกล่าวในขณะที่สายตาของเขายังคงมองไปที่เวทก่อตัวฉบับปรับปรุงที่อยู่ในมือด้วยสีหน้าที่จริงจัง
“เผื่อว่าเ้าจะรู้สึกผิดน้อยลง มนุษย์ที่เป็เ้าของบทเวทนี่ก่อนเ้าเป็พวกต่ำช้าที่มีอำนาจ เขาละเมิดหญิงสาวหลายคนและฆ่าทาสเพื่อความสนุกสนาน พวกคนอื่นที่เป็เ้าของบทเวทก่อนๆที่ข้าเคยเอามาให้เ้าก็ไม่ต่างกันเท่าใดนัก”อิมมิซีกล่าวหลังจากที่เห็นคราเนียวยังคงจ้องมองบทเวทในมือ
“ขอบคุณ… ขอบคุณ…”
-ปัจจุบัน-
“มนุษย์… แกเหมือนกับข้า แต่แกเป็ของยุคนี้”กระโหลกที่ก่อตัวจากพลังเวทของอาเรียกล่าวพลางมองไปที่ชายสวมชุดสีแดงหม่นตรงหน้า
654
