..เล่ม1 ตอนที่ 1 สู่โลกใบใหม่ MF..
‘นี่เราเข้าสู่โลกเสมือนแล้วอย่างนั้นเหรอเนี่ย ไม่ทันรู้ตัวเลยแฮะ..’ ภูมิกล่าวคิดภายในหัวของตัวเอง เขายังไม่มีความรู้สึกเลยว่าตัวเองได้หลับลงไปแล้ว มันช่างเป็เื่ที่น่าอัศจรรย์ใจจริงๆ ไม่นานเท่าไรนักร่างกายเทียมร่างนี้ของเขาก็ปรากฏยังกลางห้องสีขาวที่ดูโล่งตา พร้อมกับเสียงที่ดังมาจากทางด้านหลัง..
“สวัสดีค่ะ ‘เพลเยอร์ใหม่’.. ยินดีต้อนรับเข้าสู่โลก ‘MAGICAL FANTASY’ อย่างเป็ทางการค่ะ.. ดิฉันมีชื่อว่า ‘ไอริส’ หรือที่ผู้คนมักจะเรียกดิฉันด้วยอีกชื่อหนึ่งว่า ‘เทพธิดาแห่งการเริ่มต้น’ ค่ะ..” ไอริสกล่าวพร้อมกับยิ้มอย่างสดใส และมันก็นานมากแล้วที่ไม่มีเพลเยอร์หน้าใหม่เข้ามารายงานตัวกับเธออย่างนี้..
“อ่อครับ ผมต้องทำยังไง..ไม่สิ! ผมชื่อว่า ‘ณัฐภูมิ’ ยินดีที่ได้รู้จักครับ เออ.. แล้วผมต้องทำยังไงต่อครับท่านเทพธิดาไอริส..” ภูมิกล่าว แน่นอนว่าเขาไม่ลืมที่จะแนะนำตัวเองกับท่านเทพธิดาตามมารยาทที่มันควรจะเป็ และด้วยประโยคเช่นนั้นมันก็ยิ่งสร้างความประหลาดใจให้กับไอริสพอสมควรเลย..
“ฮ่าๆ.. ดิฉันทราบข้อมูลของคุณอยู่ก่อนแล้ว ไม่จำเป็ต้องแนะนำตัวกับดิฉันก็ได้นะคะ.. ต้องขออภัยที่หัวเราะใส่แบบนั้นด้วยค่ะ แต่คุณเป็คนแรกที่แนะนำตัวเองกับดิฉันอย่างนี้น่ะค่ะ มันก็เลยแบบ..อดที่จะหัวเราะออกมาไม่ได้ ต้องขออภัยจริงๆค่ะ..” ไอริสหัวเราะเล็กๆอย่างน่ารักตามประสานางฟ้า ภูมิที่ได้ยินเธอพูดกล่าวเช่นนั้น เขาก็ได้แต่เกาแก้มแก้อาการเขินอาย และทำตัวไม่ถูก..
“..ไม่หรอกครับท่านเทพธิดาไอริส.. การสนทนาเมื่อครู่มันดูเป็ธรรมชาติมาก มันเหมือนกับผมได้พูดกับท่านจริงๆก็เลยเผลอตัวแนะนำตัวไป น่าอายจังเลยนะครับ.. อย่าเอาไปบอกใครเขานะครับ” ภูมิกล่าวพร้อมกับรอยยิ้มแห้งๆ พร้อมกับมือที่เลื่อนมาตรงกลางปากเป็เชิงสัญลักษณ์ว่า ‘จุ๊ จุ๊’
“..แน่นอนค่ะ ดิฉันจะไม่เอาไปบอกใครแน่นอนค่ะ.. นี่ถ้าคุณณัฐภูมิไม่ข้อร้องเอาไว้ก่อน ดิฉันคิดเอาไว้ว่าจะนำภาพเมื่อครู่ลงเ้าสิ่งที่เรียกว่า ‘อินเทอร์เน็ต’ แล้วล่ะค่ะ” ไอริสกล่าว ภูมิที่ได้ยินอย่างนั้นก็รีบยกมื้อไหว้เป็เชิงขอร้องอย่างอัตโนมัติ เขาไม่อยากกลายเป็ตัวตลกที่ทำตัวบ้าบอในโลกโซเซียล เขารู้ดีว่าบนโลกแห่งนักเลงคีย์บอร์ดมันแย่แค่ไหน
“ขอบคุณครับท่านเทพธิดาที่เมตตา.. แล้วผมต้องทำยังไงต่อเหรอครับ” ภูมิกล่าวขอบคุณ และพยายามรีบพูดเพื่อเปลี่ยนประเด็นการสนทนา ถ้าหากยังคงพูดกล่าวเื่นี้กันอยู่ ไม่แน่บางทีท่านเทพธิดาอาจจะเปลี่ยนใจลงรูปภาพหน้าเหวอของเขาขึ้นมาจริงๆก็ได้
“ตายจริง! ดิฉันคงจะพูดคุยกับคุณเพลินไปหน่อย ขออภัยด้วยอีกครั้งนะคะ อะแฮ่ม!.. ถ้าอย่างนั้นเรามาเริ่มจากการตั้งชื่อตัวละครกันก่อนดีไหมคะ.. แน่นอนว่าเพลเยอร์ทุกคนไม่สามารถใช้ชื่อที่ซ้ำกันได้ค่ะ คุณณัฐภูมิอยากจะสร้างชื่อเอง หรืออยากจะให้ดิฉันเป็คนสุ่มให้ดีล่ะคะ..” ไอริสกล่าว และด้วยท่าทางของท่านเทพธิดาไอริสที่ยิ่งพูดยิ่งกล่าวยิ่งแสดงออก มันก็ยิ่งไม่เหมือนกับปัญญาประดิษฐ์เลยแม้แต่น้อย ภูมิที่เห็นอย่างนั้นก็ได้แต่เก็บความสงสัยเอาไว้ภายในใจ เพราะตอนนี้เขาต้องโฟกัสที่เื่ของการตั้งชื่อตัวละครก่อน..
“เออ.. ผมไม่ได้คิดเอาไว้น่ะครับ ถ้าอย่างนั้นเป็การสุ่มชื่อเลยก็ได้ครับ..” ภูมิกล่าวตอบพร้อมกับเกาแก้มแก้เขินอีกครั้ง ไอริสที่เห็นดังนั้นเธอก็ยิ้มรับ..
“ได้แน่นอนค่ะ.. ถ้าอย่างนั้นจะเริ่มทำการสุ่มชื่อตัวละครเลยนะคะ.. ‘จั๊กแร้หนังเหนียว’ คุณณัฐภูมิ้าที่จะใช้ชื่อนี้เลยหรือไม่คะ..” ไอริสกล่าวพร้อมกับทำท่ากลั้นขำหัวเราะ เธออยากจะรู้เหมือนกันว่าใครบนโลกใบนี้อยากจะใช้ชื่อที่มันดูไม่เข้าท่าอย่างนี้หรือไม่ ซึ่งแน่นอนว่าเมื่อภูมิได้ยินอย่างนั้นเขาก็รีบส่ายหัวของตัวเองเล็กน้อยเพื่อเป็การบอกกล่าว..
“เออ.. ผมคิดว่ามันคงจะไม่ค่อยเหมาะสมสักเท่าไร สุ่มอีกครั้งได้ไหมครับ” ตอนนี้สีหน้าของภูมิถึงกับซีดเผือดไปเลย หลังจากที่เห็นว่าระบบจะมอบชื่ออัปมงคลนี้ให้กับเขา ซึ่งมันเป็ชื่อที่ใครเขาเห็นเข้าพวกเขาคงได้ขำหัวเราะท้องแข็งจนแตกตายกันแน่ๆ และเขาไม่มีทางใช้ชื่อที่มันน่าอับอายเช่นนี้อย่างเด็ดขาด อีกอย่างที่เขาไม่รู้เลยว่าระบบจะสามารถให้เขาสุ่มชื่อใหม่อีกครั้งได้หรือเปล่า ถ้ามันไม่ได้จริงๆ เขาจะไม่ยอมบอกชื่อในเกมให้กับใครได้รับรู้เลยอีกตลอดชีวิต..
“คุณณัฐภูมิสามารถสุ่มใหม่ได้เรื่อยๆจนก็จะพอใจเลยค่ะ.. ถ้าอย่างนั้นเริ่มทำการสุ่มใหม่อีกครั้งเลยนะคะ...” ไอริสตอบกลับ ก่อนจะเริ่มทำการสุ่มใหม่อีกครั้ง แต่ทว่าไม่ว่าจะสุ่มไปครั้งแล้วครั้งเล่าชื่อมันก็มีแต่แย่กับแย่ลงเท่านั้น.. ‘เ้าสำนักผู้บ้ากาม’ เอย ‘คนแคระที่สะโพกใหญ่และดำ’ เอย ‘สุนัขที่ไม่ยอมอึ’ บ้าง แต่ละชื่อมันเล่นเอาภูมิตบหน้าผากตัวเองอย่างจนใจไปหลายสิบรอบ..
“ดูเหมือนว่าคุณณัฐภูมิจะยังเลือกชื่อไม่ได้เลยนะคะ.. ถ้าอย่างนั้นสนใจให้ดิฉันเป็คนตั้งชื่อให้เอาไหมคะ แน่นอนว่ามันไม่เหมือนกับที่ระบบสุ่มมาให้หรอกค่ะ..” ไอริสกล่าวพร้อมกับรอยยิ้มประจำพิมพ์ใจของเทพธิดา ภูมิที่ได้ยินอย่างนั้นเขาทำท่าทางกุมคางคิดสักเล็กน้อย ก่อนจะพยักหน้าให้กับท่านเทพธิดาไอริสไป..
“รบกวนด้วยครับท่านเทพธิดา..” ภูมิกล่าว และก้มหัวขอร้อง แต่เหตุการณ์ไม่คาดฝันก็ปรากฏขึ้น เมื่อเทพธิดาไอริสเดินมาใกล้กับตัวของเขา เธอใช้นิ้วที่แสนจะบริสุทธิ์แตะเข้ามาที่หน้าผากของภูมิอย่างกะทันหัน ซึ่งเมื่อภูมิเงยหน้าขึ้นมาก็ใในทันที..
“..ในนามของข้า เทพธิดาแห่งการเริ่มต้น ‘ไอริส’.. ข้าขอมอบนามอันทรงเกียรตินี้ให้กับชายผู้อยู่เบื้องหน้าของข้า พร้อมกับพรอันศักดิ์สิทธิ์ของเหล่าทวยเทพให้แก่เขา นามของชายผู้นี้คือ ‘มิคารอส’ ผู้เปรียบเสมือนตัวแทนของเรา ผู้ที่ได้รับการยอมรับจากเรา ‘มิคารอส เดอ ไอรีน’...” เทพธิดากล่าว เสียงของเธอดังไปทั่วทั้งบริเวณห้องเริ่มต้นแห่งนี้ มันแลดูเป็พลังที่ยิ่งใหญ่เหนือคำบรรยาย...
รอยยิ้มของท่านเทพธิดาไอริสปรากฏให้มิคารอสได้เห็น แต่ทว่าสติของเขากลับค่อยๆเลือนลางอย่างช้าๆ เขาไม่สามารถที่จะควบคุมร่างกายได้อยางใจนึก ก่อนสติสุดท้ายจะค่อยๆดับลงไป แม้แต่คำพูดสุดท้ายที่ท่านเทพธิดาได้พูดกล่าว และอวยพรกับเขา ภูมิก็ไม่ได้ยินเสียงนั้นเลย จากนั้นร่างกายของมิคารอสก็สลายหายไปจากห้องเริ่มต้นแห่งนี้ พร้อมกับร่างของเทพธิดาที่ลอยขึ้นสู่ท้องฟ้า..
“ขอให้คุณได้รับแต่ความโชคดีนะคะคุณณัฐภูมิ.. ไม่สิ! คุณมิคารอส สาวกคนแรกของเรา...”
..ณ เกาะเริ่มต้น เมืองกรีนนีค..
“เห๊ะ!.. โอ๊ย! ปวดหัวนิดหน่อยแฮะ..” มิคารอสเอ่ยบ่นพร้อมกับลูบหัวของตัวเอง ภายในหัวสมองของเขาในตอนนี้มันต่างก็อัดแน่นเต็มไปด้วยข้อมูลของโลกใบนี้ที่ดูเหมือนท่านเทพไอริสจะเป็คนส่งมาให้กับเขาโดยตรง ซึ่งเขาก็ไม่แน่ใจเช่นกันว่าเพลเยอร์คนอื่นๆจะได้รับข้อมูลเหมือนกับที่เขาได้รับหรือเปล่า แต่เขาก็ต้องเลือกที่จะไม่สนใจ และหันกลับมาเพื่อปรับจูนข้อมูลที่ได้รับมา ทำความเข้าใจ และเรียนรู้กับมันก่อนสักพัก..
“อื้มๆ มันเป็อย่างนี้นี่เอง ก่อนอื่นก็ต้องตรวจสอบสถานะกันก่อน.. อย่างนี้สินะ.. ‘สเตตัส โอเพน’..” หลังจากที่มิคารอสทำความเข้าใจกับข้อมูลเสร็จ สิ่งแรกที่เขาต้องทำนั้นก็คือการดูสเตตัสของตัวเอง..
‘ชื่อมิคารอส เดอ ไอรีน... ฉายา สาวกคนแรกของเหล่าทวยเทพ..’
มิคารอสมึนงงกับฉายาว่าได้รับมาตอนไหนอะไรยังไง ซึ่งเ้าตัวระบบฉายามันจะเกิดขึ้นก็ต่อเมื่อมีผู้เล่นหลายคนยอมรับคนคนนั้นในชื่อฉายานั้นๆ แต่สำหรับของมิคารอสมันช่างแตกต่าง แม้ว่าเขาจะไม่เข้าใจว่ามันได้มาอย่างไร แต่ก็เดาได้ไม่ยากสักเท่าไร มันก็คงมาจากท่านเทพธิดาไอริสอย่างแน่นอน เพราะนามสกุลมันก็บ่งบอกอะไรหลายอย่างแล้ว..
“มีเอฟเฟคของฉายาด้วยเหรอเนี่ย.. หือ..ป้องกันการโจมตีจากเผ่ามาร เผ่าิญญา 90 เปอร์เซ็นต์.. ป้องกันการโจมตีจาก ปราณ จิต เวทย์ 50 เปอร์เซ็นต์.. ค่าสถานะทุกอย่างคูณ3.. โคตรรโกงง!”
มิคารอสร้องอุทานออกมาด้วยความตะลึง เพราะมันเป็ฉายาที่ขี้โกงเอามากๆ จากที่เขาได้ศึกษาข้อมูลของเกมมาบ้างเล็กน้อย เอฟเฟคของฉายาของผู้เล่นระดับท็อปของโลก MF อย่างมากก็บวกอะไรสักอย่างประมาณ 10-15 เปอร์เซ็นต์เท่านั้น อย่าว่าแต่เอฟเฟคเลย แม้แต่ฉายาก็หามาใช้ได้ยากมากแล้ว นับว่าเขากลายเป็ตัวตนที่เรียกได้ว่า ‘เทพที่แท้ทรู’ ไปแล้วก็ได้มั้ง..
แม้ว่าสเตตัสอื่นจะดูปกติดี ค่าพลังกายที่มีผลต่อ HP(เื) ค่าความทนมีผลต่อความแข็งแรงของ STR (พลังกาย) ค่าความเร็วแน่นอนว่ามันเกี่ยวกับการ AGI(เคลื่อนไหว-ความเร็ว) DEX(ความแม่นยำ) ค่าพลังพิเศษ(ปราณ จิต เวทย์) มันเป็หลักหน่วยเหมือนกับผู้เล่นใหม่ทั่วๆไป แต่ทว่าด้วยฉายาที่มันมีผลให้ค่าสถานะของเขาคูณด้วย 3 นั้นไม่เรียกว่าโกงก็ไม่รู้จะเรียกยังไง ตอนนี้แค่เลเวลหนึ่ง ค่าสเตตัสก็ทำให้เขาโกงเหมือนกับเป็ผู้เล่นเลเวล 5 เข้าไปแล้ว..
เมื่อเลเวลอัพหนึ่งครั้ง จะมีพอยท์ให้ลงกับค่าสถานะต่างๆเป็จำนวน 5P ต่อ 1 เลเวลเท่านั้น และถ้าเกิดว่าเขาเก็บเลเวลให้ได้สักครึ่งหนึ่งของผู้เล่นอันดับหนึ่ง ณ ปัจจุบัน ก็เท่ากับว่าเขาจะค่าสถานะที่เหนือกว่าคนนั้นไปเสียแล้ว นอกจากนี้หางตาของเขายังเลื่อนลงมาเห็น ‘เผ่าพันธุ์’ กับ ‘สกิล’ อีก นั่นก็เท่ากับว่าเขาไม่ต่างอะไรกับเ้าหนุ่มเทพทรูจริงๆเลย..
‘เผ่าพันธุ์ มนุษย์(กึ่งเทพ)... ทักษะสกิล ดวงตาแห่งทวยเทพ(เรียกใช้) ..ต้านทานสถานะผิดปกติ(ติดตัว).. เป็ที่รักของเหล่าเทพ และบริวาล(ติดตัว) .. ฟื้นฟูชั้นสูง(เรียกใช้).. เวทมนตร์เขตแดนแห่งพระผู้เป็เ้า(เรียกใช้) เวทย์ชำระล้างชั้นสูง(เรียกใช้)...’
เมื่อเขาอ่านสกิลทั้งหมดที่เขามี มันก็อดไม่ได้ที่จะอุทานออกมาอย่างเหลือเชื่อ..
“โอ้!พระเ้า.. ตรูจะเทพเกินไปหรือเปล่าวะเนี่ยยย..” เขากล่าวกับตัวเองอย่างใ และเมื่อนึกถึงความโกง เขาก็ยังมีไอเทมที่ได้รับจากการสุ่มการ์ดอีก ไม่รอช้าเขาทำตามขั้นตอนที่ดูมาจากอินเทอร์เน็ตในทันที
“ไหนดูซิ!.. กล่องจดหมาย... เจอแล้ว” มิคารอสกล่าวก่อนจะกดรับของที่ระบบทำการส่งมาให้ ด้วยเทคโนโลยีที่ก้าวหน้าไปมากแล้ว การ์ดที่สุ่มมาได้นั้นสามารถสแกนเพื่อรับรางวัลจริงจากตัวเครื่องเล่นเกมได้เลย แต่ระบบนี้จะถูกสงวนสิทธิ์การให้สแกนกับเครื่องเล่นแบบแคปซูลเท่านั้น หรือก็คือเครื่องแบบครอบศีรษะจะไม่สามารถใช้งานระบบนี้ได้ แน่นอนว่ามันเป็การตลาดอย่างหนึ่งของบริษัทอิมเมจิ้นเช่นกัน..
‘ดาบแองเจโล่ ระดับEX ความสามารถ ??? เลเวลที่้า CLASS 2 LV.99 **ไอเทมนี้ ผูกมัดกับผู้เล่น มิคารอส เดอ ไอรีน เท่านั้น**’
ข้อความที่แสดงผลบนหน้าจอโฮโลแกรมในเวลานี้ มันทำให้สีหน้าของภูมิที่กำลังยิ้มรับด้วยความดีใจเต็มไปด้วยคำว่า ‘เอิ่ม’ ดวงตาของเขาค่อยหันไปมองบนท้องฟ้าอย่างหมดอาลัยตายอยาก นอกจากมันจะกำหนดเลเวลเพื่อสามารถใช้งานได้แล้ว มันยังเป็ไอเทมที่ผูกติดกับตัวละคร ไม่สามารถขายต่อออกไปได้อีกด้วย ยิ่งคิดยิ่งมองก็ยิ่งเซ็งจิตไม่น้อย..
“แล้วจะมีมันเก็บไว้.. ทำมะเขืออะไรวะเนี่ย ไร้ประโยชน์ฉิบบ...”
กว่าที่มิคารอสจะรู้สึกตัวว่าโวยวายไปมันก็ไม่ได้ช่วยอะไรให้ดีขึ้นอยู่ดี แถมเขายังทำตัวแย่ๆที่ลานพิธีภายในโบสถ์เกิดใหม่แห่งนี้นานพอสมควรแล้ว แม้ว่าเหล่า NPC ในโบสถ์จะไม่สนใจเขาก็ตาม แต่มันก็ยังคงน่าขายหน้าอยู่ดีหากมีใครสักคนมองเข้ามา และเมื่อทำใจได้บางส่วนแล้ว มิคารอสเขาก็ถอนหายใจก่อนจะเช็กไอเทมที่เขามีอยู่ในตอนนี้ทั้งหมดในกระเป๋าอีกครั้งตามความรู้ที่ได้จากท่านเทพธิดาไอรีส..
“..โพชั่นเื 4 ขวด.. โพชั่นมานา 5 ขวด.. อาวุธดาบทั่วไป 2 เล่ม ธนูไม้พร้อมกับลูกดอก 10ไม้ 1 ชุด หอกไม้ปลายแหลม 1 ด้าน คทาเวทย์เวทย์ไม้ 1 ชิ้น สนับมือ 1 ชิ้น และไม้พลองโง่ๆอีก 1 ชิ้น..”
มิคารอสกล่าวถึงสิ่งของที่เขาได้รับมาจากการสุ่มการ์ดอย่างท้อแท้หัวใจ มันเหมือนเป็การตอกย้ำความรู้สึกแย่ๆจากกาชาอีกครั้ง นอกจากนี้ยังมีพวกอุปกรณ์สวมใส่ที่ไม่ได้เข้าคู่กันเลย บางชิ้นเป็ของนักเวทย์ บางชิ้นเป็ของนักรบ นับดาบก็ยังมีอีกจำนวนรวมๆ 11 ชิ้น..
“เฮ้อออ.. สิ่งที่น่าเป็ประโยชน์ได้ในตอนนี้ก็คือเครื่องประดับ 2 ชิ้นนี้ แหวนแห่งเปลวเพลิงอย่างนั้นเหรอ... อื้มมม เอฟเฟคป้องกันการโจมตีจากธาตุไฟ 1 เปอร์เซ็นต์.. โอ้! พระเ้า! พลังป้องกันธาตุไฟทำไมมันถึงได้เยอะขนาดนี้กันล่ะ.. ถุย! เอาไปกองรวมกับไอ้ดาบเทพเวรนั่นเลยก็ยังจะดีเสียกว่า..” มิคารอสกล่าวออกมาเสียงดังเพื่อประชดประชันไอ้เครื่องประดับเฮงซวยนี้..
“..สร้อยคอแห่งโชค.. เอฟเฟค เพิ่มโชคในการพบเจออีเวนต์พิเศษ 10 เปอร์เซ็นต์.. เฮ้ออ ไม่ต่างกันเท่าไร ทำไมรู้สึกว่าไอเทมชิ้นนี้มันเป็นามธรรมจังนะ..” มิคารอสกล่าวกับตัวเองอย่างท้อแท้ แต่เขาก็เลือกที่จะสวมใส่อุปกรณ์บางส่วนที่เขาคิดว่าสวย แน่นอนว่ารวมถึงเครื่องประดับทั้งสองชิ้นนี้ด้วย ถึงมันดูเหมือนจะไม่ค่อยได้ช่วยอะไร แต่ว่ามันสวยแค่นั้นก็กินขาดแล้ว..
ทำให้เวลานี้การแต่งตัวของภูมินั้นประกอบไปด้วย ชุดเริ่มต้น เสื้อบางระดับ F.. กางเกงระดับ F.. รองเท้าระดับ F.. ชุดเกราะนอกของนักดาบ(ได้จากกาชา) ระดับ C.. ดาบคาตานะ(ได้จากกาชา) ระดับ D.. สร้อยคอแห่งโชค ระดับ B.. และแหวนแห่งเพลิง ระดับ C ส่วนที่ไอเทมที่เหลือมิคารอสคิดว่าตัวเองแทบจะไม่ได้ใช้งานมัน ดังนั้นเขาจึงคิดว่าจะขายมันเพื่อนำเงินมาเป็ทุนต่อภายในเกม และเมื่อคิดได้อย่างนั้นเขาก็เลิกสนใจกับพวกมันที่เหลือ และหันมาสนใจกับกล่องสุ่มสำหรับผู้เล่นใหม่ต่อทันที..
ซึ่งตัวเกมจะแจกให้กับผู้เล่นทุกคนคนละ 1 กล่อง ข้างในจะประกอบไปด้วยตัวที่พักโรงแรมในเมืองเริ่มต้น 3 คืน อาหารสำหรับมือใหม่ 5 กล่อง เงินเริ่มต้นการเล่นจำนวน 10 ทองแดง และสุดท้ายคือตั๋วพิเศษในการสุ่มอาวุธระดับ F-B 1 ใบ (ระดับของอาวุธ ชุดเกราะ และเครื่องประดับ จะเรียงั้แ่ F.. E.. D.. C.. B.. A.. S.. SS.. และระดับที่สูงที่สุด ซึ่งเป็อุปกรณ์ระดับตำนานที่มีอยู่เพียง 12 ชิ้นทั่ว MF แห่งนี้นั้นคือระดับ EX)
“มาอีกแล้วสินะ! เ้ากาชาแห่งเกลือ... ครั้งนี้ไม่เหมือนครั้งก่อนที่นอกเกมหรอกนะเฟ้ยย ครั้งนี้แกเห็นนี่ไหม สร้อยแห่งโชค.. จงเกรงกลัวสร้อยคอเส้นนี้ซะ! ..จงปลดปล่อยอาวุธชิ้นที่ดีๆออกมา.. เริ่มใช้งานตั๋วได้!” มิคารอสกล่าวกับเ้าตั๋วสุ่มกาชาราวกับคนบ้า เขาไม่ลืมที่จะขู่มันด้วยการโชว์สร้อยคอแห่งโชคที่เขาสวมใส่อยู่ ก่อนจะสุ่มรับของระบบกล่องกาชาแบบที่ไม่ให้มันได้ทันตั้งตัวตามความเชื่อ แต่แล้ว..
‘คุณได้รับไอเทมประเภทอาวุธ ระดับ F ‘ดาบไม้เก่า’ .. ขอแสดงความยินดีด้วยค่ะ’ เสียงขอระบบแจ้งเตือนย้ำถึงความเ็ปภายในใจ มิคารอสรีบโยนเ้าดาบไม้เ้ากรรมที่เพิ่งจะได้รับมาลงไปกับพื้นก่อนจะกระทืบซ้ำมันไปอีกหลายครั้งเพื่อระบายอารมณ์..
“เวรเอ้ย! ั้แ่ไอ้ดาบเทพเวรนั้นแล้ว ใช้การไม่ได้เลยสักอย่างเดียว ขนาดคนที่ดวงซวยที่สุดที่เคยอ่านตามเว็บบอร์ด พวกมันยังได้ดาบเหล็กโง่ๆที่เป็ระดับ F เลย.. นี่ระบบของเกมเกลียดอะไรตรูหรือเปล่าวะเนี่ย” มิคารอสกล่าวพร้อมกับกล่าวตะคอกอย่างโมโห หากเขาโพสเื่ราวที่ตัวเองได้ดาบไม้โง่ๆอันเก่าๆใกล้จะผุพัง ลงในเว็บแล้วล่ะก็.. เขาอาจจะกลายเป็ไอ้คนดวงซวยที่สุดในโลกของเกม MF เลยก็ว่าได้..
แต่..ในระหว่างนั้นเอง ในขณะที่ภูมิกำลังระบายอารมณ์ของเขากับอาวุธไม้เก่าๆ จู่ๆเสียงของ NPC คนหนึ่งก็ได้กล่าวขึ้นมาข้างๆกับที่เขายืนอยู่..
“โอ้! เ้าคิดจะถอนใจกับการฝึกฝนดาบแล้วเช่นนั้นรึ.. ดาบไม้ของเ้าที่แลดูจะผ่านการฝึกฝนมานานเช่นนั้น น่าเสียดายที่เ้าจะละทิ้งมัน.. น่าเสียดาย น่าเสียดายจริงๆ” NPC ที่มีรูปร่างเป็ตาลุงหนวดยาวเฟื้อยพูดกล่าวกับมิคารอสพลางใช้มือของเขาลูบเครายาวๆนั้น ด้วยสีหน้าเศร้าใจ และส่ายศีรษะเบาๆ..
“ฝึกฝน?.. ฝึกฝนบ้าอะไรกัน!.. หืออออ หรือว่า..” มิคารอสกล่าวพลางฉุกคิดขึ้นมาในภายหลังถึงกลิ่นตุๆ และกลิ่นนั้นมันอาจจะเรียกว่า ‘อีเวนต์พิเศษ’ ก็เป็ไปได้..
‘ใครจะไปคิดกันว่า ‘ดาบไม้’ เก่าๆที่ใกล้จะผุพังนั้นจะสร้าง ‘สุดยอดนักดาบ’ ที่ไม่ว่าใครก็จะต้องรู้จักชื่อเสียงเรียงนามของชายผู้นี้.. โปรดติดตามตอนต่อไป..’