มารสำราญรม ภาค.โลกใบเล็ก

และแล้ววันเวลาก็ก้าวผ่านไปอย่างรวดเร็วอีกครั้ง ตัวซุนนานเติบใหญ่กลายเป็นบุรุษรูปงามแล้ว แม้เสื้อผ้าที่ใส่อยู่ของมันจะไม่เข้ากับตัวมันเองแม้แต่น้อย มันจับต้องตัดเอาหนังสัตว์ต่างๆ มาเย็บเป็นชุด เพราะเสื้อผ้าของมันเริ่มใส่ไม่ได้ตั้งแต่ 3 ปีที่แล้ว..แล้ว ส่วนชุดของมันนั้นปัจจุบันก็มอบให้เจ้าอ้วนซุนผูสวมใส่ หากแต่ตัวซุนผูนั้นแม้ตัวมันจะมีอายุเพียง 6 7 ขวบหากแต่เสื้อผ้าของซุนนานที่มอบให้มันนั้นกับคับจนแน่นมากนัก

แม่แปดซุนเฟิ่งย่าจึงจำต้องเย็บแก้ชุดให้มันอยู่หลายครั้งจึงจะพอใส่ได้สบายตัว

ผ่านมาหลายปีด้วยเคล็ดวิชามหารัญจวนซุนนานตัวมันก็พบปัญหาเล็กน้อย นั้นเพราะตลอดเรือนกายของมันนั้น มันพบว่าจำนวนเส้นขนของมันมีน้อยเต็มที แม้แต่ที่ตรงนั้นของมันกลางหว่างขารอบข้างเจ้าหนอนมังกรน้อยที่บัดนี้เติบใหญ่ขึ้นมาบ้างแล้ว มันไม่มีสวนพงไพรเป็นของส่วนตัวเลยแม้แต่น้อย มีแต่ทุ่งโล่งเปล่าเปลี่ยวดุจหนอนมังกรของเด็กน้อยเยาว์วัย

นอกจากนั้นใบหน้าของซุนนานหากคิ้วมันมิดกดำ และมีร่างกายกำยำแบบบุรุษเพศอยู่บ้าง ใครต่อใครต้องคิดว่ามันเป็นสตรีเพศแน่ๆ แม้แต่แม่เจ็ดและแม่แปดก็ต่างกล่าวชื่นชมในความงดงามของมันเสมอ หากแต่ตัวซุนนานนั้น ตัวมันหาได้ชอบไม่ มันชอบเป็นบุรุษกล้าที่สง่างามแลดูเข้มแข็งแบบบุรุษเพศมากกว่า

หากแต่เหตุผลที่มันเป็นแบบนี้ตัวมันก็ไม่แปลกใจเท่าไหร่นัก เคล็ดวิชามหารัญจวนนั้นในช่วงต้นเน้นสะสมแก่นหยินแห่งสตรีเป็นเสียส่วนใหญ่ ร่างกายมันจึงได้รับอิทธิพลจากแก่นหยินสตรีที่สะสมในร่างกายของมัน หากมันอยากให้ความเป็นบุรุษเพศของตัวมันเด่นชัดก็มีเพียงเพิ่มแก่นหยางในกายให้สมดุล หากแต่วิธีนี้กว่ามันจะทำได้ ก็เกรงว่าต้องเข้าสู่ขั้นที่ 3 หรือ 4 ของเคล็ดวิชาซึ่งไม่มีทางฝึกได้ในตอนนี้ และไม่ต้องพูดถึงขั้นที่ 3 หรือ 4 ปัจจุบันผ่านมาเกือบๆ 7 ปี มันยังไม่ได้เริ่มต้นการฝึกขั้นที่ 2 เลย แม้แต่ขั้นแรกมันก็ทำการฝึกได้เพียงครึ่งๆ กลางๆ ปริมาณแก่นหยินสตรีที่มันสะสมมาหลายปี มิได้ช่วยอะไรมันมากมาย คาดว่าจำนวนมันคงน้อยเกินไป ทำให้ระดับปราณมันหยุดอยู่ที่ระดับชุบร่างขั้นต้นมาหลายปีแล้ว

หากแต่ตัวของมันก็หาได้กังวลใจไม่ หลายปีมานี้มันนับว่าได้ก้าวหน้าไม่น้อยในศาสตร์อื่นๆ นัก [คัมภีร์โอสถสวรรค์] ทำให้ตัวมันได้เข้าสู่โลกใหม่ของการปรุงโอสถ และด้วยโดยรอบสถานที่แห่งนี้มีสมุนไพรหายากมากมาย แม้อุปกรณ์เช่นเตาหลอมจะไม่มี มันก็ใช้หม้อไหที่มีในการกลั่นโอสถได้ หากแต่ตัวมันก็สามารถกลั่นได้เพียงโอสถระดับ 1 ลายเส้นเท่านั้น ทำให้ ณ ตอนนี้อย่างน้อยๆ ตัวของมันซุนนานก็นับว่าเป็นหมอชำนาญ เป็นขั้นที่ 2 ของผู้ปรุงโอสถแล้ว

หากแต่ในความเป็นจริงตัวมันซุนนานกลับมั่นใจมากกว่า ตัวมันนั้นสามารถปรุงโอสถ 2 ลายเส้นได้แล้ว มันเพียงแต่ขาดหม้อหลอมโอสถที่มีคุณภาพดีก็แต่เพียงเท่านั้น วันเวลาที่ผ่านมา 3 ปีนี้คนที่ได้ประโยชน์มากที่สุดหน้าจะเป็นแม่ๆ ทั้งสองของมันซุนจิ้งหร่านและซุนเฟิ่งย่า ด้วยการปรุงโอสถออกมาปริมาณมากทำให้ทั้งสองก้าวหน้าในด้านเชิงยุทธ์อย่างรวดเร็วยิ่ง ระดับการฝึกปราณที่ต้องใช้เวลานับสิบปี พวกนางกับใช้เวลาไม่นานในการก้าวผ่าน

โดยเฉพาะแม่เจ็ดไม่น่าเชื่อว่านางจะใช้เวลาเพียง 3 ปี ก้าวสู่ระดับก่อปราณขั้นสองแล้ว [ผู้ฝึกปราณระดับ 4 ขั้น 2] ซึ่งถือได้ว่านางเทียบเท่ากับท่านแม่ใหญ่ ในวัย 48 ปี หากแต่ตัวของท่านแม่เจ็ดซุนจิ้งหร่านพึงมีอายุเพียง 28 ปี เท่านั้น หากมีคนภายนอกรู้เข้าจะต้องตกตะลึงเป็นแน่

หากแต่ก็ช่วยไม่ได้เนื่องจากท่านแม่เจ็ดซุนจิ้งหร่านนอกจากนางจะมีพรสวรรค์แล้ว หากแต่นางยังได้รับการช่วยเหลือด้านโอสถจากซุนนานทำให้การฝึกฝนของนางนั้นไม่มีคอขวดเลยแม้แต่น้อย ส่วนท่านแม่แปดก็ไม่น้อยหน้า ผ่านมา 3 ปีกว่าๆ จากระดับเปิดชีพจรทวารขั้น 1 ปัจจุบันนางก็มาถึงระดับเปิดชีพจรทวารขั้น 4 แล้ว [ผู้ฝึกปราณระดับ 3 ขั้น 4] ทำให้ ณ ตอนนี้การออกล่าสัตว์อสูรที่รอบๆ ถ้ำเร้นลับแห่งนี้ไม่ใช่เรื่องยากอีกต่อไป

และด้วยการอยู่ที่นี่มานานปี ตัวซุนนานและคนอื่นๆ ก็เริ่มชินกับสถานที่แห่งนี้แล้ว

แม้ในหลายปีมานี้จะมีปัญหาบ้าง เช่นการเจอสัตว์อสูรระดับ 7 ถึง 8 อยู่ 3 ถึง 4 ครั้ง หากแต่ด้วยค่ายกลที่ตัวซุนนานสร้างขึ้น ตัวซุนนานและท่านแม่ทั้งสองก็ล้วนเอาตัวรอดหนีกลับถ้ำเร้นลับแห่งนี้ได้ตลอด

และเพื่อเพิ่มความปลอดภัย ซุนนานก็ได้เพิ่มค่ายกลลวงตารอบปากทางเข้ามายังสถานที่แห่งนี้ คาดได้ว่าหากผู้ใดไม่มียันนำทางของตัวมันซุนนานอยู่กับตัว ตลอดทั้งชีวิตนั้นราวกับติดอยู่ในเขาวงกตเป็นแน่

ในระหว่างนี้นอกจากโอสถเสริมพลังแล้ว ซุนนานยังได้ปรุงโอสถอีกหลายประเภท เช่น โอสถยืดอายุ โอสถคงความงาม โอสถรักษาพิษพื้นฐาน โอสถสมานแผล นอกจากนั้นยังมีโอสถเพื่อฉุกเฉินอีกหลายตัว คาดว่าทำเก็บไว้เพื่อเหตุการณ์ไม่คาดฝันและเป็นการฝึกทักษะในการปรุงยา

ที่ต้องพูดว่าตัวมันซุนนานนับว่ามีพรสวรรค์ด้านนี้จริงๆ ตัวซุนนานไม่คิดเลยว่าการมีเนตรวิญญาณและมหาปฐมอักษรแรกกำเนิดจะช่วยมันได้มากถึงขนาดนี้ ในการปรุงโอสถนั้นซุนนานหากเปิด [เนตรวิญญาณ] [สัมผัสใจ] และ [บังคับธาตุ] การปรุงโอสถต่างๆ ก็เป็นไปอย่างง่ายดาย

ตัวมันซุนนานสามารถได้ยินเสียความต้องการของโอสถผ่าน [สัมผัสใจ] จากนั้นมันก็ใช้ [บังคับธาตุ] ควบคุมความแรงของไฟและการดูดซับตัวยาของโอสถ ที่สมุนไพรแต่ละตัวมีความต้องการต่างกัน หากเป็นผู้อื่นการฝึกปรุงโอสถนี้อาจจะต้องใช้เวลานับสิบปีกว่าจะปรุงโอสถ 1 ลายเส้นได้ หากแต่ซุนนานกลับทำได้อย่างสบายๆ

แต่ว่าแม้มันจะมีความสามารถแบบนี้ แต่มันก็ต้องยอมรับการไม่มีหม้อหลอมโอสถที่เหมาะสมก็นับว่าเป็นปัญหาอย่างมาก เช่นการเร่งไฟให้แรงขึ้นหรืออ่อนลงอย่างรวดเร็วตัวมันนั้นทำไม่ได้เลย และบางครั้งตัวยาต้องการการกลั่นแยกตัวด้วยพลังปราณอย่างสม่ำเสมอและละเอียดอ่อน สิ่งนี้ซุนนานก็ทำไม่ได้อีกเช่นกัน เพราะความสามารถเหล่านี้คือหน้าที่ของหม้อหลอมโอสถที่ต้องใช้ช่วยเหลือในเรื่องที่เหล่าผู้ฝึกปราณระดับต่ำทำเองมิได้

แต่ถึงอย่างนั้นในปัจจุบันตัวมันซุนนานมันก็นับว่าพอใจมากแล้ว มันคาดว่าการเรียกหลอมโอสถอีกซักครึ่งปีก็คงจะเพียงพอแล้ว เพราะว่าระดับต่อไปของการหลอมโอสถเป็นสิ่งที่ตัวมันไม่อาจจะเข้าถึง ซุนนานตัวมันรับรู้ความรู้ในการหลอมโอสถถึงระดับกลางแล้ว คาดว่าแม้แต่ครึ่งเทวะมาเจอมัน [ผู้ฝึกฝนระดับ 12] ซุนนานตัวมันก็สามารถหลอมโอสถช่วยชีวิตเหล่าครึ่งเทวะได้

และด้วยทักษะการหลอมโอสถของมันตอนนี้ ตัวมันก็ยิ่งเป็นที่รักของแม่ๆ ทั้งสองของมันมากยิ่งขึ้น นั่นเพราะโอสถคงความงามนั้นช่างถูกจริตจิตใจสตรีเพศยิ่งนัก แม้จะเป็นเพียงโอสถคงความงามระดับต่ำ 1 ลายเส้น หากแต่ด้วยคุณสมบัติของมันที่จะคงความอ่อนเยาว์ของสตรีราวกับมีอายุวัยช่วงที่งดงามที่สุดช่วง 17 - 18 ปี ได้ 100 ปี สตรีใดเมื่อได้เจอโอสถนี้หากนางร่ำรวย ซุนนานมั่นใจว่าพวกนางพร้อมทุ่มทุกสิ่งเพราะมัน

ส่วนตัวซุนนานเมื่อมอบโอสถนี้ให้แม่ๆ ทั้งสองของตัวมัน แม่แปดถึงกับตบรางวัลให้มันยกใหญ่ หน้าของมันเต็มไปด้วยสีชาดรูปริมฝีปากของนางในทันที ส่วนแม่เจ็ดนั้นเพียงแต่ยิ้มและกล่าวขอบคุณ หากแต่นางก็ไม่สามารถปิดซ่อนความดีใจต่อซุนนานได้

เพราะเมื่อซุนนานเปิดเนตรวิญญาณรับรู้เมฆหมอกแห่งอารมณ์ มันก็พบห้วงอารมณ์แห่งความยินดีในใจนางช่างมีอยู่มากมายนัก คาดว่าแม่เจ็ดซุนจิ้งหร่านนั้นเป็นผู้แสดงออกด้านอารมณ์ไม่เก่งนัก แต่ในใจนางกลับกล่าวขอบคุณและซาบซึ้งในน้ำใจของตัวมันซุนนานมากมายยิ่ง

.

.

.

ในวันนี้ตัวซุนนานกับแม่แปดถึงเวรที่ต้องออกไปล่าสัตว์อสูรและเก็บผลไม้ร่วมกัน ตัวซุนนานแบกกระเป๋าเป้ที่มันทำจากหนังสัตว์ขึ้นหลัง ส่วนแม่แปดซุนเฟิ่งย่าก็เช่นกัน ชุดเสื้อผ้าของท่านแม่เจ็ดนับวันก็ยิ่งบางลงบางลง คาดว่าหลายปีนี้นางมีเสื้อผ้าอยู่ชุดเดียว แถมยังต้องแบ่งใส่เช้าเย็น การใช้งานแบบนี้หากชุดไม่ขาดไม่ร่นก็นับว่าแปลกแล้ว

ชุดของท่านแม่แปดซุนเฟิ่งย่าเวลานี้สำหรับซุนนานมันนั้น บางมุมมองมันก็ช่างดูเซ็กซี่ยั่วยวนและขับเสน่ห์แห่งสตรีเพศเหลือเกิน โดยเฉพาะยามที่เวลาผ่านไปและมีแดดจัดๆ แสงแดดจะสะท้อนเข้าเสื้อผ้าของนาง และด้วยความที่ด้านในของแม่แปดนั้นมิมีอะไรสวมใส่ซ้อนอยู่ ซุนนานตัวมันก็คล้ายเห็นมิคล้ายเห็นเรือนกายอันเย้ายวนของนางอยู่บ่อยครั้ง

ซุนนานตัวมันชอบเสมอเมื่อต้องออกมาเก็บผลไม้และล่าสัตว์อสูรกับเหล่ามารดาทั้งสองของมันก็เพราะมันอุดมด้วยอาหารตาเช่นนี้แล

วันนี้เดินไกลสักหน่อย

ตัวมารดามันแม่เแปดซุนเฟิ่งย่ามักหันมาถามตัวมันซุนนานเป็นระยะๆ เสมอว่าเดินต่อไหวไหม คาดว่านางยังมีความกังวลใจเกี่ยวกับตัวซุนนานไม่น้อย หากแต่ตัวซุนนานเอง มันก็พูดไม่ได้ว่าตัวมันมีแก่นเสมือนแล้ว แม้ร่างกายมันไม่มีแก่นกำเนิดก็ไม่เป็นไร

หลายปีมานี้ ข้ออ้างเกี่ยวกับสุขภาพของมันนั้นตัวซุนนานมันอ้างว่าเพราะได้โอสถดีจาก [คัมภีร์โอสถสวรรค์] ที่ได้มาจากแผ่นจารึกอักษรวิญญาณสีทองสุขภาพของมันจึงไม่มีปัญหาอะไร และแถมแข็งแรงขึ้นกว่าเดิม

ท่านแม่ทั้งสองของมันก็คล้ายจะเชื่อเรื่องแต่งนี้ เพราะหลายปีมานี้ตัวซุนน้อยของพวกนางก็ไม่มีอาการเจ็บป่วยให้พวกนางเห็นเลยแม้แต่น้อย นอกจากนั้นยังทำหลายๆ อย่างได้อย่างดีสมชายชาตรีอีก พวกนางจึงแทบจะลืมสิ้นว่าซุนน้อยของพวกนางนั้นมิได้มีแก่นกำเนิดเป็นเพียงคนพิการคนหนึ่งของโลกใบนี้

ในเวลานี้ซุนนานกับท่านแม่แปดออกเดินทางมาได้ไกลเกือบ 30 ลี้จากบริเวณถ้ำเร้นลับของตัวเอง คาดว่าหลายปีนี้เพราะว่าวางกับดักล่าสัตว์อสูรบริเวณโดยรอบจำนวนมาก ทำให้นับวันอสูรบริเวณนี้นับว่าเบาบางลงเรื่อยๆ นับว่าสัตว์อสูรโดยรอบก็หาใช้ตัวตนโง่งมอะไร มันพอจะเรียนรู้ได้ว่าที่ใดอันตรายที่ใดไม่อันตราย

และด้วยวันนี้ตัวมันและท่านแม่แปดซุนเฟิ่งย่าเดินออกมากไกลเกิน 30 ลี้แล้วยังไม่พบสัตว์อสูรสักตัว

หากแต่เมื่อเดินต่อไปได้อีกระยะหนึ่งเลยเขตที่ตัวมันและท่านแม่ทั้งสองเคยสำรวจ ตัวของซุนนานและแม่แปดของมันก็ตกใจไม่น้อย เพราะมองจากไกลๆ มันพบสิ่งที่คล้ายๆ รถม้าและมีหีบสมบัติอยู่มากมายที่ใกล้ๆ กัน แม่แปดซุนเฟิ่งย่าเห็นเช่นนั้นก็ดีใจรีบบอกซุนนานพร้อมกับกระโดดกระโปรงปลิวไปสำรวจโดยที่นางมิได้มองเลยว่าซุนนานยามนี้เป็นบุรุษหนุ่มคนหนึ่งแล้ว โชคดีที่กระโปรงยาวตัวนั้นไม่มีกระแสลมเจ้าชู้ทำให้ปลิดปลิวจนเกินพอดี ซุนนานที่เดินอยู่ด้านหลังไกลๆ เลยได้ชื่นชมเพียงแต่น่องขาอ่อนๆ ของแม่แปดเท่านั้น

เรียวขาขางดงามของนางนั้น ทำให้ตัวมันซุนนานได้แต่แอบชื่นชมตัวเองในใจ นับว่าหลายปีมานี้การกลั่นหยินให้เหล่าแม่ๆ ทั้งสองของมันนับว่าไม่เสียหายแม้แต่น้อย แต่ละคนยิ่งนับวันยิ่งงดงามทอประกายตระการตานัก โดยเฉพาะแม่เจ็ดซุนจิ้งหร่านทุกวันนี้ความงดงามของนางเพียงพอให้กล่าวได้ว่างดงามล่มเมืองแล้ว ผิวพรรณนางราวกับเป็นนางสวรรค์หาที่ติที่ติงมิได้เลย

หากแต่เพราะนางอาศัยอยู่แต่ในป่าเขา นางจึงไม่อาจจะรู้ได้ว่าในไม่ช้าตัวนางนั้นจะนำความวุ่นวายมาให้กลับซุนนานไม่น้อยเลย คาดว่าสตรีเพศนั้นยิ่งงดงามก็ยิ่งมีภัยมาก เพราะบุรุษเพศต่างแสวงหาแย่งชิง

ยามนี้ท่านแม่แปดเดินสำรวจรถม้าต่างๆ ที่ไม่มีเจ้าของ นางเปิดกล่องหีบแล้วหีบเล่าในไม่ช้านางก็ร้องตะโกนอย่างดีใจ พร้อมชูเสื้อผ้าในกล่องหีบหันไปให้ซุนนานดู

"ซุนนานดูเสื้อผ้าเหล่านี้สิ พวกเรามีชุดใหม่ใส่กันแล้ว" หากแต่ในยามที่ท่านแม่แปดของมันกำลังแย้มยิ้มอย่างดีใจอยู่นั้นเรื่องไม่คาดฝันก็เกิดขึ้น

"!!!ท่านแม่ระวัง" ซุนนานหยิบหินที่อยู่ใกล้ตัวสี่ก้อน แล้วเขวี้ยงไปอย่างรวดเร็วราวกับลูกศรกระสุนปืน หินสี่ก้อนนี้แฝงพลังปราณของตัวซุนนานไปถึง 4 ส่วน

ซุนเฟิ่งย่าเมื่อรู้สึกตัวก็ตกใจพบว่าด้านหลังของตัวนางเองมีอสรพิษสีดำทมิฬพุ่งเข้ามาหาตัวนางอย่างไม่คาดคิดหลายตัว

!!!แป๊บ!!!แป๊บ!!!แป๊บ!!!แป๊บ

เสียงการระเบิดของหัวของเหล่าอสรพิษดังอย่างต่อเนื่อง หินที่ซุนนานปาออกไปนับว่าแม่นยำจริงๆ หากแต่แม้ซุนนานจะทำเช่นนั้นแล้ว...

"อ๊าาา" เสียงของแม่แปดกรีดร้องก่อนที่นางจะสะบัดกระบี่ไปที่ด้านหลังของนางมีอสรพิษสีดำทมิฬตัวหนึ่งหลุดรอดจากสายตาของซุนนานคาดว่ามันแอบซ่อนอยู่ในมุมอับสายตาทำให้ซุนนานมองไม่เห็นมัน และมันก็ได้ฉกเข้าไปที่ต้นขาหลังของท่านแม่ซุนเฟิ่งย่าอย่างรวดเร็ว

"!!!ท่านแม่แปด" ซุนนานตะโกนร้องด้วยความเป็นห่วง พร้อมเปิดเนตรวิญญาณของตนรีบตรวจสอบสถานที่โดยรอบ มันพบว่าบริเวณนี้ยังมีอสรพิษอีกหลายร้อยตัว จนถึงนับพันตัวซ้อนอยู่ ซุนนานไม่รอช้ารีบอุ้มร่างของท่านแม่แปดซุนเฟิ่งย่าหนีในทันที

พร้อมกับวิ่งย้อนกลับอย่างรวดเร็ว อย่างน้อยๆ ตัวของมันต้องกลับไปบริเวณที่วางค่ายกลไว้เสียก่อน โชคดีที่ค่ายกลที่ทำขึ้นล่าสุดอยู่ไม่ไกลจากตรงนี้มากนัก คาดว่าวิ่งเพียงไม่กี่อึดใจก็ไปถึง ซุนนานตัวมันวิ่งบ้างกระโดดบ้างโดยไม่สนใจกระแสปราณในร่างกายเลย ที่ตอนนี้เหลืออยู่เพียง 3 ส่วนแล้ว หากแต่ในไม่ช้ามันก็มาถึงค่ายกลจนได้ ในไม่กี่ร้อยอึดใจ

"ท่านแม่แปดท่านเป็นอย่างไรบ้างขอรับ" ซุนนานกล่าวถามด้วยความเป็นห่วง

"แม่แปดไม่เป็นอะไรซุนน้อย" แม้แม่แปดซุนเฟิ่งย่านางจะกล่าวเช่นนั้น หากแต่ร่างกายนางกลับรู้สึกหนาวเหน็บและเริ่มชาไปทั่ว

"ท่านแม่ถูกพิษ" ซุนนาสันนิษฐานได้ในทันทีที่ตัวมันเห็น มันจึงรีบกล่าวถาม "ท่านแม่งูพิษกัดเข้าที่ไหนขอรับ"

ในเวลานี้แม้จะไม่มีเวลาให้คิดมากหากแต่ซุนเฟิ่งย่าก็เขินอายเล็กน้อยก่อนที่จะชี้ไปที่ขาอ่อนของตัวเองด้านหลังที่อยู่ใกล้กับสะโพกของตัวนางเองมาก "ตรงนี้" ซุนเฟิ่งย่าชี้บอกซุนนาน

ซุนนานตัวมันเวลานี้ไม่มีเวลามาคิดอกุศล มันถกกระโปรงที่มิได้มีอะไรสวมอยู่ด้านในขึ้นจนเห็นเรียวน่องขาวเนียนที่อยู่ใกล้กับสะโพกก้นอันกลมกลึง จากนั้นก็รีบหยิบโอสถเม็ดหนึ่งเข้าปากท่านแม่แปดของตัวมันพร้อมกับตัวมันที่ก้มหน้าลงแล้วดูดพิษของอสรพิษสีดำทมิฬตัวนั้น

ซุนนานตัวมันรู้ได้ดีเลยว่าอสรพิษตัวนั้นคืออะไร

มันคือ [ราชางูทมิฬ] ที่มีชื่อเสียงไม่น้อยในโลกใบนี้ แม้มันจะไม่ถือเป็นสัตว์อสูรที่มีระดับสูง หากแต่นามราชาที่มันได้มานับว่าไม่ได้มาเปล่าๆ นั่นเพราะว่าพิษของมันสังหารระดับจุดสุดยอดของผู้ฝึกปราณในโลกนี้ได้ แม้จะมีระดับถึงกระแสพลังก็สามารถตกตายเพราะพิษของมันได้ใน 2 - 3 ชั่วยาม ไม่ต้องพูดถึงแม่แปดซุนเฟิ่งย่าของมันเลย

หาก ณ ตอนนี้ข้างกายนางไม่ได้มีซุนนาน โอกาสรอดชีวิตของนางคือศูนย์

หากแต่แม้ตอนนี้ซุนนานจะอยู่ข้างๆ นาง ตัวมันเองก็กลุ้มใจไม่น้อยเพราะพิษของราชางูทมิฬนั้นร้ายแรงไม่น้อยเลย