เทพสงครามมังกรเทวะ

ในขณะที่ทั้งห้าคนกำลังโกรธจนหน้ามืดและจากไป ด้านในแหวนมิติจิตวิญญานเฟยหรงที่เหนื่อยหอบอยู่พักใหญ่บัดนี้ได้ลุกขึ้นมาเป็นที่เรียบร้อยพร้อมด้วยมองต้นพฤกษาดาราขนาดมหึมาโบกสบัดกิ่งก้านเนื่องจากความตื่นตระหนกกับเรื่องราวที่เกิดขึ้นเมื่อครู่ นี่นางถูกเคลื่อนย้ายมาแล้วหรือเหตุใดมันช่างรวดเร็วปานนี้

"เอาละได้เวลาหาที่ปลูกเจ้าเสียที"เฟยหรงกล่าวพร้อมรอยยิ้ม ชายหนุ่มกวาดสายตาไปทั่วในที่สุดเขาก็พบสถานที่ๆเหมาะสมนั่นคือบริเวณทุ่งหญ้ากว้างข้างๆคฤหาสน์นั่นเอง

เฟยหรงเมื่อตัดสินใจได้ดังนั้นก็ไม่รอช้าเขาใช้พลังของบัลลังก์ราชันแห่งหินผาในทันทีเพื่อทำให้บริเวณนั้นกลายหลุมขนาดใหญ่คล้ายสระน้ำก่อนที่จะนำพฤกษาดาราให้หยั่งรากลงไป ก่อนที่เขาใช้บัลลังก์ราชันอีกครั้งเพื่อที่จะเสริมปราณที่อุดมสมบูรณ์ให้กับดินทั่วทั้งบริเวณ และยังขุดสระขนาดใหญ่และใช้ปราณวารีธาตุที่บริสุทธิ์ของเขาเติมลงไปเพื่อให้พฤกษาดาราได้ดูดซับ

ยังไม่หมดเพียงเท่านั้นชายหนุ่มยังใช้บัลลังก์ราชันแห่งแสงทำให้นางได้สังเคราะห์แสงที่บริสุทธิ์ของบัลลังก์ราชันอีกต่างหาก นี่แสดงออกแล้วถึงความจริงใจที่ตัวเขามอบให้แดพฤกษาดาราและเป็นการแลกเปลี่ยนอย่างเท่าเทียมกับผลไม้ดาราของนาง

"หวังว่าเจ้าคงจะพอใจกับสิ่งที่ข้าจัดหาให้นะ"เฟยหรงกล่าวพร้อมเงยหน้าของต้นไม้ดาราที่ตอนนี้แผ่ออร่าแห่งชีวิตออกมาไม่ขาดสายแสดงให้เห็นว่านางพึงพอใจเป็นอย่างมากกับสภาพแวดล้อมเช่นนี้ การได้ธาตุที่บริสุทธิ์ของบัลลังก์ราชันในการดำรงชีวิตนับเป็นสิ่งที่พฤกษาดารารวมไปถึงพฤกษาทุกชนิดปรารถนาอยู่แล้ว

"เท่านี้ก็เพียงพอแล้ว ขอเพียงมีธาตุที่บริสุทธิ์ในอนาคตไม่กี่ล้านปีข้างหน้าข้าสามารถวิวัฒนาการเป็นต้นไม้จักรวาลได้อย่างแน่นอน เมื่อถึงตอนนั้นข้าจะไม่ลืมบุญคุณที่ท่านมอบให้ในครั้งนี้"พฤกษาจักรวาลที่รวบรวมสติได้กล่าวขึ้นด้วยความเคารพที่มีให้เฟยหรงร้อยเท่าพันทวี ใครจะคิดกันว่าเจ้าบัลลังก์คนนี้จะมีถึงหกบัลลังก์ด้วยกันการได้มาอยู่กับคนๆนี้นับว่าเป็นโชควาสนาของนางโดยแท้

"บุญคุณอะไรกัน พวกเราล้วนแต่พึงพาซึ่งกันและกัน เจ้าได้รับพลังปราณจากบัลลังก์ราชันของข้ากลับกันข้าก็ได้รับผลของเจ้าเพื่อใช้ประโยชน์เช่นเดียวกัน ดังนั้นข้าและเจ้าต่างเท่าเทียม"เฟยหรงกล่าว

"ฮ่าๆๆท่านนี่แปลกคนดี เอาเถอะหากเช่นนั้นก็ได้"พฤกษาดาราหัวเราะร่า ทันใดนั้นผลไม้ดาราที่มีสีม่วงดำพื้นผิวมีจุดสีขาวระยิบระยับราวกับอันแน่นไปด้วยดวงดารานับล้านก็ค่อยลอยมาหาเฟยหรงช้าๆมันไม่ได้มีเพียงแค่ผลเดียวแต่ทว่ากลับมีสิบผลด้วยกัน ใช่! พฤกษาดาราให้ผลไม้ดาราทั้งหมดของนางให้กับเฟยหรงไปทั้งหมดเลยทีเดียว

"ขอบคุณ"

"วูบ"

เฟยหรงเก็บพวกมันเข้าแหวนมิติไปอย่างรวดเร็วสำหรับเขาในตอนนี้ การที่จะปรุงผลไม้ดาราให้เป็นโอสถนั้นง่ายดายแต่ทว่าก็ยังขาดวัตถุดิบอีกหลายอย่าง ผลไม้ดาราหนึ่งผลสามารถสร้างโอสถยกระดับพรสวรรค์ได้หลายสิบเม็ดด้วยกัน ดังนั้นเขาการที่เขาจะกินมันเข้าไปสดๆเพื่อแค่ยกระดับให้ตนเองนั้นสำหรับเขามันสิ้นเปลืองจนเกินไป

"โชควาสนาครานี้ของข้านับว่ายิ่งใหญ่พอตัว การได้ที่พฤกษาดารามาอยู่กับตัวทำให้ข้าสามารถพัฒนาครอบครัวข้าได้อย่างไม่ยากเย็น"หลังจากที่เดินออกมาจากพฤกษาดาราแล้วชายหนุ่มอดไม่ได้ที่จะบ่นพึมพำ ในเวลานี้เขาพลันเปิดมิติอีกครั้งและเดินออกไปและเริ่มเดินทางต่อ

ชายหนุ่มพุ่งทะยานไปทางทิศตะวันออกของจักรวาลอย่างไม่ลดละ ข้ามผ่านดวงดารานับล้านดวงแต่กลับไม่มีอะไรที่เขาสนใจเลยแม้แต่น้อยดังนั้นการเดินทางของเขาจึงรวดเร็วมากกว่าปกติหลายเท่า จนในที่สุดหนึ่งปีก็ผ่านไปส่วนตัวของเฟยหรงเองก็ได้มาถึงยังเขตติดต่อระหว่างเขตตะวันออกและเขตตะวันตกของจักรวาลเป็นที่เรียบร้อย

ในเขตติดต่อระหว่างเขตของจักรวาลสิ่งที่ชายหนุ่มพบเห็นคือออร่าปราณจักรวาลที่มันแตกต่างกันอย่างชัดเจน สำหรับจักรวาลเขตตะวันตกนั้นกระแสปราณจะดูเยือกเย็นราวกับอยู่ในสายธารา ส่วนอาณาเขตตะวันออกนั้นกระแสปราณกับดูร้อนแรงประดุจเปลวเพลิงรุกโชติช่วงตลอดเวลา

"สมแล้วที่เป็นอาณาเขตที่เรียกว่าเป็นสวรรค์ของผู้ฝึกตนเปลวเพลิง"เฟยหรงกล่าวพร้อมยกยิ้มพร้อมเปิดแผนที่อีกคราเพื่อระบุเส้นทางที่ชัดเจน ชายหนุ่มเก็บแผนที่และเตรียมจะพุ่งทะยานข้าวเขตแดนไป

แต่ทว่าในการข้ามเขตแดนนี้กลับมีเรื่องประหลาดเกิดขึ้นกับตัวของเขาเอง เนื่องจากพลังสายเลือดเทพสมุทรที่ชายหนุ่มใช้บ่อยครั้งถูกสะกดข่มพลังในทันที จนเฟยหรงนึกแปลกใจแค่ลมปราณธาตุที่ดูแตกต่างกันกลับทำได้ถึงเพียงนี้เชียวหรือ แม้แต่สายเลือดที่เป็นเลิศที่สุดในในธาตุวารีอย่างสายเลือดเทพสมุทรยังถึงกับต้องสิ้นฤทธิ์ ถึงว่าทำไมขุมกำลังต่างๆในจักรวาลถึงได้ไม่สู้กันเพื่อขยายดินแดนไปอาณาเขตใกล้เคียงที่แท้สาเหตุเพราะแบบนี้เอง

"ช่วยไม่ได้ ขอลองใช้ร่างนี้หน่อยก็แล้วกัน"เฟยหรงถอนหายใจยาว และเปลี่ยนมาใช้พลังของเส้นลมปราณและกายศักดิ์สิทธิ์ในทันที บริเวณระหว่างคิ้วของชายหนุ่มบัดนี้ได้มีสัญลักษณ์เปลวเพลิงสีทองมาแทนที่สัญลักษณ์ตรีศูลสีทอง พร้อมกับออร่าพลังของเขาที่เปลี่ยนไปจากที่ดูอ่อนโยนพริ้วไหวกลายเป็นแข็งแกร่งและป่าเถือนในทันที

อีกทั้งร่างกายของชายหนุ่มก็พลันถูกโอบล้อมไปด้วยแสงเจ็ดสีทั้งยังขยายใหญ่ขึ้นไปเรื่อยๆและกลายเป็นมังกรห้ากรงเล็บตัวสีรุ้งตัวใหญ่หมึมาที่ด้านหลังประดับไปด้วยปีกแสงถึงแปดปีกในที่สุด

"โฮก!!"

เฟยหรงในร่างเทพมังกรคำรามลั่น ก่อนที่เขานั้นจะกระพือปีกขนาดใหญ่มหึมาทั้งแปดหนึ่งคราและกลายเป็นเส้นแสงและหายไป ในทันที

'อืม ร่างนี้ก็ดีเหมือนกัน แต่ตัวใหญ่เกินไปหน่อยแห๊ะพอๆกับดาวดวงหนึ่งเลย นี่แค่ระดับเทพอมตะนะเนี้ยไม่อยากจะคิดเลยว่าหากข้าอยู่ในระดับสูงสุดอย่างเทพนิรันทร์บรรพกาลร่างนี้จะยิ่งใหญ่เพียงใด'เฟยหรงในร่างเทพมังกรคิดในใจ เขาอดจินตาการไม่ได้บางทีเมื่อถึงจุดนั้นร่างกายของเขาอาจจะยิ่งใหญ่ถึงขนาดที่กลืนดวงอาทิตย์ได้ทั้งดวงเลยก็ว่าได้

ในขณะที่เทพมังกรทะยานร่างไปในห่วงอวกาศข้ามผ่านดวงดาวนับร้อยพัน เหล่าผู้คนในดวงดาวเหล่านั้นต่างมองไปยังร่างที่เต็มไปด้วยแสงศักดิ์สิทธิ์และคุกเข่าลงหมอบกรอบประดุจเจอกับตัวตนที่สูงส่งและลึกล้ำ การปรากฏตัวของเทพมังกรในจักรวาลแห่งนี้ไม่ใช่ภาพที่หาได้ง่ายๆ

เหล่าขุมกำลังใหญ่ในดวงดาวที่เฟยหรงบินผ่านพลันตื่นตระหนกยกใหญ่แม้เทพมังกรตนนี้จะไม่ได้ดูยิ่งใหญ่เท่ากับเทพมังกรในอีกอดีตที่บินไปทั่วจักรวาลเมื่อหลายสิบล้านปีก่อน แต่เมื่อพวกเขามองไปยังกรงเล็บทั้งห้าแล้วเขาก็สามารถยืนยันได้เลยว่านี่คือเทพมังกรอย่างแน่นอน

เทพมังกรทะยานร่างไปอย่างรวดเร็วเพียงแค่ขยับปีกก็สามารถบินได้หลายหมื่นลี้ ในตอนนี้เฟยหรงรู้สึกว่าตนเองมีความสุขเป็นอย่างมากและได้แต่ก่นด่าตนเองในอดีตที่ไม่ใช้ร่างนี้เดินทางตั้งแต่ทีแรก ไม่เช่นนั้นการเดินทางก่อนหน้านี้คงไม่ใช้เวลาถึงหนึ่งปีเป็นแน่แท้และน่าจะลดลงครึ่งหนึ่งเลยก็ว่าได้อีกทั้งมันยังไม่สิ้นเปลืองพลังปราณแต่อย่างใดเนื่องจากใช้แค่แรงในการขยับปีกเพียงเล็กน้อยเท่านั้น

ในขระที่เฟยหรงกำลังเดินทางด้วยความเร็วสูงอยู่นั้นทางด้านวังวิหคเพลิงที่อยู่ใจกลางจักราลเขตตะวันออก ด้านในสุดของคฤหาสน์ขนาดใหญ่หญิงงามเส้นผมสีแดงฉานที่ตอนนี้กำลังทำสมาธิบ่มเพาะพลังพลันลืมตาตื่นขึ้นมา เบื้องหน้าของนางมีเกล็ดสีรุ้งที่ตอนนี้กำลังกระพริบไหวอย่างต่อเนื่อง ทำให้ดวงตาของนางพลันสั่นเคลือขึ้นมาในทันทีพร้อมกับมีน้ำใสๆไหลออกมาจากดวงตา ท่าทีของนางนั้นดูตื่นเต้นอย่างชัดเจน

"สามีในที่สุดเจ้าก็มาเสียที"

ใช่! หญิงงามนางนี้ไม่ใช่ใครที่ไหนนอกซะจากเฟิงหยาลี่ภรรยาของเฟยหรงที่ได้สานสัมพันธ์กันในมิติเร้นลับ และกำลังเฝ้ารอการมาหาของสามีนั่นเอง

"ลี่เอ๋อ อย่าเสียสมาธิเจ้ากำลังฝ่าทะลุขั้น"หญิงงามที่หน้าตาเหมือนกับกับเฟิงหยาลี่ทุกประการกล่าวขึ้นมาด้วยใบหน้าที่เรียบนิ่งตลอดเวลา นางคือพี่สาวฝาแฝดของเฟิงหยาลี่มีนามว่า เฟิงหยา และตอนนี้กำลังช่วยให้ผุ้เป็นน้องสาวก้าวข้ามระดับอยู่

"เจ้าค่ะท่านพี่"เฟิงหยาลี่รีบเก็บอาการตื่นเต้นดีใจของนางในทันทีก่อนที่จะทำสามธิต่อไปเพราะในเวลานี้หญิงงามกำลังจะเข้าสู่ระดับมหาเทวะแล้ว