เนยกลับมาซุกชุดที่แยมเลือกให้ไว้ในด้านในสุดของตู้เสื้อผ้านั่งถอนหายใจเฮือกๆ อยู่บนเตียงนอนในห้องเล็ก ‘ต้องทำไงให้ใจกล้า แยมมันก็พูดเอาง่าย แต่ก็มีเหตุผลถ้าไม่มีจุดเปลี่ยน เรื่องมันจะดำเนินไปไม่เหมือนเดิม’ แต่การยั่วผู้ชายอย่างคุณใหญ่นี่สิคือ ปัญหา เนยคิดถึงแผนที่เธออ่านเจอบ่อยๆ ในนิยายจีน ‘สำหรับตาลุงใหญ่ต้องใช้แผนแกล้งปล่อยเพื่อจับ คนหยิ่งแถมแผนเยอะแบบนั้นถ้าบุ่มบ่ามคงโดนเฉ่งหัวระหว่างนี้ฉันจะได้ทำใจ’
กริ๊ง! กริ๊ง!
“ค่ะ พี่น้ำ”
“เข้าห้องนั้นได้หรือยัง?” พี่สาวทวงเรื่องที่สั่งไว้เมื่อข่าวเรื่องโครงการที่อนุมัติแล้วจำนวนสิบโครงการออกจากปากของคุณสองทั้งสามบริษัทยักษ์ใหญ่เกิดการตื่นตัวทันที น้ำค้างกลับไปหารือกับคุณพ่อและน้องชายเจนนิสและแอมมี่ก็นำข่าวนี้ไปปรึกษากันในครอบครัวสายสืบและสายลับที่วางไว้ในมังกรกรุปก็เริ่มเคลื่อนไหว
“ยังเลยค่ะ” เธอลดเสียงลงแม้จะรู้ว่าคุณใหญ่ยังไม่กลับมา “แต่รู้แล้วว่าเกี่ยวกับการขนส่งสินค้าทางทะเลจากจีนค่ะ”เธอยั้งไว้ไม่เล่ารายละเอียดเพราะคราวหน้าถ้าพี่สาวถามมาอีกจะได้มีข้อมูลส่งเพิ่มไป
“กรองไหม?”
“คุณใหญ่พูดเอง”
“ดี สืบต่อนะถ้าข้อมูลสร้างประโยชน์ได้ รถยนต์ที่เธอขอ คุณพ่ออาจจะอนุมัติ” น้ำค้างทิ้งท้ายไว้ด้วยของล่อใจ
‘เฮ้อ!ใช่ว่า ลูกคนรวยจะได้ทุกอย่างง่ายๆ เสมอไปเป็นเมียคนรวยก็ใช่ว่าจะได้เงินทองเขาง่ายๆทุกพื้นที่ย่อมมีผลประโยชน์ให้แลกเปลี่ยน’
เนยเดินออกจากห้องนอนเล็กของเธอออกไปยังห้องนั่งเล่นเมื่อไม่เห็นร่างสามีตัวโต เธอก็หันไปดูประตูกระจกห้องหนังสือถ้าเข้าไปในฐานทัพได้อีกครั้งก็น่าจะมีโอกาสเจอเอกสารที่ครอบครัวเธอต้องการแต่ต้องเช็กให้ดีว่าช่วงไหนคุณใหญ่จะออกไปธุระ ต้องมีเวลานานพอสำหรับค้นหาเอกสาร
เมดสองคนเดินเข้ามาขออนุญาตทำความสะอาดห้องเนยจึงพยักหน้า เธอเดินออกไปเล่นหน้าปราสาท คุณสองที่กำลังยืนคุยกับคุณสามเมื่อมองเห็นซ้อใหญ่พวกเขารีบพยักเพยิดกัน
“สวัสดีซ้อใหญ่ ทานข้าวหรือยังครับ?” คุณสามยิ้มแย้มแจ่มใส
“อย่าล้อสิคะเรียกเหมือนเดิมดีกว่า”
“พวกเรากะว่าจะทานข้าวในศาลาริมสระสนใจไหม?”คุณสองยิ้มมุมปากเล็กน้อย
“ความจริงผมอยากดื่มต่างหากพี่สองน่าจะบอกเนยไปตรงๆ”
เนยยิ้มหวาน ‘เข้าทางเป๊ะ! โอกาสนี้ล่ะ”
“ดีสิคะ ชวนคุณใหญ่ด้วยน่าจะดีเปลี่ยนที่ทานข้าวบ้าง คืนนี้อากาศดีซะด้วย” แดดหมดแล้วเสาไฟโซลาร์เซลล์เริ่มส่องแสงทั่วบริเวณสวน เนยมองไปรอบๆสระว่ายน้ำใหญ่อยู่ด้านข้างปราสาทและใช้เวลาพอสมควรในการเดินไปยังห้องพักของคุณใหญ่
“ชวนพี่ใหญ่แล้วครับ เห็นว่าจะแวะมาสมทบ”เขายกโทรศัพท์มือถือขึ้นหมุนไปมาเพื่อเป็นนัยว่า โทรศัพท์แจ้งพี่ชายแล้ว
“งั้นเนยขอกลับไปอาบน้ำก่อนค่ะทานข้าวแล้วจะได้เข้านอนเลย”
“อ้าว! ไม่ดื่มด้วยกันเหรอเอาเครื่องดื่มเบาๆ ก็ได้นะ” คุณสามยักคิ้วให้พี่สะใภ้
“ให้คุณใหญ่ดื่มคนเดียวเถอะค่ะครั้งก่อนเนยก็เมาเละ ขอตัวไปอาบน้ำก่อนนะคะ” เนยผละจากไปถ้าคุณใหญ่ดื่มเบียร์เธอควรใช้แผนไหนก่อนดี ระหว่างแผนยั่วยวนกับแผนบุกฐานทัพ เอาเข้าจริงๆแผนแรกเธอก็ยังปอดแหกอยู่ดีเพราะยังไม่เคยเห็นคุณใหญ่บอกกล่าวความในใจเกี่ยวกับเธอสักครั้งถ้าเกิดมีอะไรกันในสภาพที่เขาเมาแล้วตื่นมา เขาเกิดนึกรังเกียจเธอความสัมพันธ์ที่ผูกพันเบาบางนี้อาจจะเลวร้ายยิ่งกว่าเดิม อย่ากระนั้นเลยแผนสองไปล้วงความลับน่าจะดีกว่า
หลังเธออาบน้ำเสร็จคุณใหญ่ก็กลับมาพอดี เนยนั่งกินอาหารอย่างมีความสุขกับน้องชายทั้งสามของสามี
“เจ้าสี่ มาเร็วจริง” คุณใหญ่ทำหน้าเหน็บแนมน้องสุดท้อง
“พี่สองเร่งผมยิกผมงี้เหยียบคันเร่งแทบมิด นานๆ ทีเราจะปาร์ตี้ครบสี่คนแถมยังมีพี่สะใภ้มาเพิ่มอีก”
“พวกนายน่าจะหาเมียได้แล้วเราจะได้มีคนเยอะขึ้น”
“บอกพี่สองล่ะกันช่วงนี้น่าจะดวงพุ่ง” คุณสามหันไปตบต้นแขนพี่ชาย
“ใช่เหรอ?” คุณสองทำหน้ายียวน
สามหนุ่มเริ่มต้นรินเบียร์ใส่แก้วของตนเองยกขึ้นมาชนแก้วกันโดยที่พี่ชายคนโตเพิ่งเริ่มลงมือรับประทานอาหาร
“ต่อให้ก่อน”คุณใหญ่เงยหน้ามายักคิ้วให้น้องๆ
สามหนุ่มบอกเล่าสถานการณ์ในที่ทำงานและความคืบหน้าในส่วนที่ตนเองรับผิดชอบคุณสองคอยชี้แนะบางปัญหาที่น้องๆ เจอในการทำงานเนยเงี่ยนหูฟังทั้งสามคนคุยกันอย่างสนุกสนาน ส่วนสามีของเธอยังคงเคี้ยวอาหารช้าและรับฟังเงียบๆเนยรอจนคุณใหญ่อิ่มและเริ่มดื่มกับน้องๆ เธอจึงขอตัวกลับห้องนอน
“น่าจะไปเตรียมตัวแล้ว”คุณสามมองตามพี่สะใภ้
“ปล่อยให้กระต่ายเข้าถ้ำเสือสักหน่อยค่อยจับกินง่าย” คุณใหญ่ยิ้มมีเลศนัย คุณสองกับคุณสี่มองหน้าสองหนุ่มพร้อมขมวดคิ้ว
“จะไม่เล่าให้พวกเราฟังหน่อยเหรอพี่ใหญ่?”คุณสองมองหลังพี่สะใภ้ตัวน้อยที่ลับเข้าประตูปราสาทไป
“ให้มีความคืบหน้า เดี๋ยวพี่บอกเองใจเย็นไอ้น้อง”
คุณสามหัวเราะร่าเขายกแก้วขึ้นแสดงความยินดีกับพี่ชายคนโต “สุดยอดมากลูกพี่ กินรวบจริงๆน้องขอคารวะ”
“วางหมากให้ดี ยังไงก็ชนะเห็นๆ”พี่ชายหรี่ตายกแก้วขึ้นเคาะกับน้องชาย
คุณสองยิ้มมุมปาก“พี่ใหญ่แน่ใจเหรอว่า กระต่ายน้อยของพี่จะไม่มีพิษสง ระวังตกหลุมกระต่ายน่ารักก็แล้วกัน”
“หือ...” คุณสี่ทำหน้าสงสัย
“ตกหลุมรักนี่หนักกว่าตกอยู่ในแผนการนะพี่ใหญ่”คุณสามเฉลยความคิดของพี่คนรอง
“นายไม่เคยรักกลับรู้ดีเชียวเจ้าสาม”
“ผมเคยเห็นนี่” คุณสามยักไหล่
“ให้ตกลงไปก่อน ค่อยว่ากัน” คุณใหญ่ทำหน้ากรุ้มกริ่ม“ไม่แน่หรอกว่า ใครจะตกหลุมใคร”
เนยรีบเข้าไปค้นหากุญแจห้องบนหัวเตียงของสามีเธอแอบดูหลายครั้งแล้วว่า ชายหนุ่มมักจะซุกกุญแจห้องหนังสือไว้ซอกหัวเตียงเธอรีบร้อนเปิดประตูห้องหนังสือแล้วเข้าไปเปิดกลไกลับ เมื่อเข้าไปในห้องนั้นเธอรู้สึกแปลกใจที่ไม่เหมือนกับที่คิดไว้ หลังฉากที่บังไว้ตรงทางเข้ามีบันไดขึ้นไปอีก ด้านบนเป็นห้องที่มีหน้าต่างสองด้านผนังส่วนที่ทึบมีจอภาพขนาดใหญ่ติดซ้อนไว้หกจอและด้านล่างมีตู้เก็บเอกสารเรียงไว้เป็นระเบียบ
เนยพุ่งไปที่ตู้เอกสารเลื่อนบานกระจกเพื่อค้นหาแฟ้มโครงการ ‘บ้าจริง! ไม่มีเลยสักแฟ้ม’ ค้นหาตู้แรกผ่านไปไม่มีเอกสารชิ้นไหนที่ตรงกับความต้องการเธอเลื่อนไปยังตู้ที่สอง ทั้งพลิกข้อมือ เธอคาดไว้ว่าคุณใหญ่น่าจะนั่งดื่มอย่างน้อยสี่สิบนาที แต่เธอควรจะเสร็จงานภายในสิบห้านาทีแค่ดูแล้วก็ถ่ายรูปไว้
“เจอแล้ว” เธอแทบจะกรีดร้อง แฟ้มโครงการการขนส่งทางทะเล‘Eastern Transportation project’ สีน้ำเงินสวยงามเนยควักโทรศัพท์มือถือออกมาถ่ายภาพเน้นหน้าสรุปและขั้นตอนการดำเนินงาน ‘เดี๋ยวนะ ห้องนี้ต้องมีกล้องวงจรปิดสิ’เธอเงยหน้ามองหากล้องวงจรปิด ‘ต้องหาอุปกรณ์บันทึกให้เจอ’ เธอร้อนรนมองดูว่า น่าจะมีห้องลับซ่อนอยู่อีก
สายตาของหญิงสาวปะทะกับตู้ที่อยู่ติดหน้าต่างฝั่งหนึ่งเมื่อชะโงกออกไปนอกหน้าต่าง มีผนังที่หนาผิดปกติเธอพยายามนึกถึงภาพตัวอาคารส่วนนี้ภายนอก ถ้าฐานทัพคือโดมหนึ่งของปราสาทแล้วห้องเก็บเครื่องบันทึกภาพจากกล้องวงจรปิดของคุณใหญ่น่าจะอยู่ส่วนนี้ เธอมองหากลไกที่คล้ายเดิม‘นั่นไง...คนๆ เดิมย่อมชอบกลไกคล้ายเดิม’
“น่ารักจริง”รูปปั้นแมวดำตาโตทรวดทรงอวบอัดที่นั่งตัวตรงอยู่บนชั้นเล็กๆใต้หน้าต่างหรี่ตาดูกวนใจเนยรีบแตะหาวิธีในการเปิดกลไก เมื่อขยับไม่ได้ก็ต้องลองหมุนชั้นวางของขนาดสูงนั้นเลื่อนออก “สำเร็จ” เธอเข้าไปค้นหาจอที่บันทึกภาพเธอไว้เมื่อเห็นภาพการโจรกรรมข้อมูลของตนเอง หญิงสาวเสียวสันหลังวาบ! ‘เกือบไปแล้วดีนะที่ฉันคือ นักเขียนมือหนึ่งของนิยายบู๊ ฮ่าๆ’
ลบภาพที่บันทึกไว้แล้วเธอรีบย่องออกจากฐานทัพโดยทำทุกอย่างให้อยู่ในสภาพเดิม เธอเร่งฝีเท้าเข้าไปในห้องนอนแล้วสอดตัวเองอยู่ใต้ผ้าห่มเสียงกุญแจหน้าประตูห้องนอนดังคลิก! เนยตื่นตัว ‘โอ๊ย! นี่สินะเขาเรียกจังหวะนรก ฉันว่าแล้ว อยู่ในนิยายต้องระวังเรื่องนี้’
เสียงฝีเท้ามาหยุดที่หน้าฉากฉลุพลาสติกหน้าห้องเล็ก“เนย หลับหรือยัง?” เสียงขอบของแม่เหล็กฉากฉลุที่ดังแคว่ก! ทำเอาเนยใจหล่นไปอยู่ปลายเท้า คุณใหญ่เดินเข้ามาชิดเตียงเล็กของเธอเขาก้มหน้าลงมองดูภรรยาตัวน้อยที่แสร้งนอนหลับหันหน้าเข้าผนัง แสงโคมเล็กบน
“ว่าจะมาคุยด้วยซะหน่อย หลับซะแล้ว”
เนยพยายามปรับลมหายใจให้สม่ำเสมอเหมือนคนหลับจริงใบหน้าของสามีตัวโตที่ก้มลงมาจนจมูกโด่งเป็นสันตรงแทบจะชิดแก้มเขาระบายลมหายใจหนักใส่เธอ ทำเอาหญิงสาวขนลุกซู่ กลิ่นแอลกอฮอล์ลอยต่ำลงปะทะจมูก ‘นิ่งไว้เนย อย่าเผลอหลุดๆ’
เขามองใบหน้าของเธออยู่สักครู่ก็ถอนฝีเท้ากลับออกไป
เนยยังไม่ยอมส่งเอกสารที่หาเจอให้กับพี่สาวเธอต้องเซฟตัวเองทั้งสองฝั่งคุณใหญ่เหมือนจะไม่ระแคะระคายเรื่องที่เธอแอบเข้าไปในฐานทัพ เธอจึงยังวางเฉยอยู่สองวันต่อมาน้ำค้างโทรศัพท์มาหาในช่วงเที่ยงวัน เธอจึงส่งเอกสารขั้นตอนการทำโครงการนี้หนึ่งแผ่นไปให้พี่สาวปลอมๆเมื่อฝ่ายนั้นตื่นเต้นดีใจเนยจึงได้แต่โล่งอกอย่างน้อยก็คงจะพอถ่วงเวลาไปได้อีกหลายวัน
ก่อนจะเลิกงาน เนยหาโอกาสโทรศัพท์เธอสอบถามแยมเรื่องโครงการ
“เธอโดนที่บ้านบังคับให้หาข้อมูลเหมือนฉันไหม?”
“ไม่เหลือ นี่เธอคิดว่าฉันพิศวาสคุณสองหรือยังไง? ถึงต้องไปขัดแข้งขัดขาเธออะ” แยมย้อนด้วยน้ำเสียงฉุน“พวกตระกูลใหญ่ๆ ต่างก็ระวังเรื่องผลประโยชน์ทั้งนั้น”
“นี่เธอต้องพุ่งมาจับคุณสองให้ได้ใช่ไหม?”
“ฉันอยากทำที่ไหนกัน? ซื้อเวลาไปวันๆ แหละฉันจะอยู่จะกินก็ต้องอาศัยครอบครัวนี้นี่ บุญคุณก็ส่วนหนึ่งด้วย”
สองสาวระบายความคับข้องใจให้กันฟังอย่างเปิดอกในเมื่อต่างก็เป็นเหยื่อของสถานการณ์ วิธีเอาตัวรอดก็คือการซ้อนแผนลงไปและแผนพวกนี้ก็ทำคนเดียวไม่ได้ เนยสอบถามแยมเรื่องโครงการของมังกรกรุป
“ทางนี้ก็รู้เหมือนกันแต่ยังหาวิธีล้วงความลับไม่ได้ อีกสองวันพวกเขาจะส่งฉันเข้าไปทำงานที่มังกรกรุปเพื่อหาทางยัดเยียดฉันให้คุณสอง”
“หา!”
“ไม่ได้ด้วยเล่ห์ก็เอาด้วยกลไม่ได้ด้วยมนต์ก็ต้องใช้คาถา อยู่ในวงการนี้การทำตัวใสซื่อเป็นแค่ภาพลวงตา”แยมหัวเราะหึๆ ในลำคอ นั่นคือสิ่งที่เธอแสดงให้คนอื่นเห็นเท่านั้น
“ฉันจะช่วยเธอเองตอบแทนที่เธอช่วยฉัน” เนยรับปากหนักแน่น
“ดีที่ผ่านมาฉันถูกสอนให้มองเธอเป็นศัตรูมาตลอด ที่แท้เราก็เป็นเพื่อนกันได้”
“แน่นอนเรานี่ล่ะเหมาะที่จะเป็นเพื่อนกัน ฮ่าๆ” เนยดีใจที่เธอเลือกมาคุยกับแยมตรงๆ
“ตอนนี้เราต้องระวังตัวอย่าให้ใครรู้ว่าสนิทกัน” เนยกำชับแยม
“ทำไมล่ะ?”
“เรื่องนี้จริงๆแล้วเธอกับฉันต้องชิงผู้ชาย แถมยังต้องชิงข้อมูลไปให้ครอบครัวของตัวเองอีกถ้าคนอื่นรู้ว่าเราสนิทกันเกิดปัญหาแน่นอนโดยเฉพาะพี่สาวฉัน”
“ลืมไปพี่โอกับพี่แอมจัดการฉันแน่” สถานะของเธอในหยกฟ้ากรุปก็เป็นแค่หลานห่างๆที่เขาเอามาส่งเสียเลี้ยงดู จะทำอะไรก็ต้องดูสีหน้าคนในคฤหาสน์เสมอแม้แต่หัวหน้าพ่อบ้าน
สองสาวตกลงกันว่าจะทำเพียงโทรศัพท์มาปรึกษากันเท่านั้น และหากจะนัดพบต้องเป็นสถานที่ปลอดคน
“จำไว้ว่าเธอต้องช่วยฉันให้กลับบ้าน ส่วนฉันก็จะช่วยเธอให้พ้นจากแรงกดดันของครอบครัว”เนยย้ำ
“ถ้าฉันได้อิสระในการใช้ชีวิตก็คงไม่ต่างจากเธอที่ได้กลับไปใช้ชีวิตในโลกจริง”
“ใช่! ชีวิตที่มีความสุข คือชีวิตที่เราเลือกเองได้”
*********************************
![ราชันเทพอัคคี [แปลจบแล้ว]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/11a7fd270f3b88178230a9706d9f19dd.webp)
2.35M
