ตอนที่ 3 เส้นทางการฝึกตน
หนทางการแก้นแค้นนั้นอยู่ไม่ไกลแล้ว! เทียนเฟิงที่คิดเช่นนั้นก็กำหมัดแน่น ตอนนี้นั้นเส้นทางการฝึกตนของข้าได้เปิดออกแล้วข้าต้องหาหนทางพัฒนาตนให้ไวที่สุด เพราะไม่รู้ว่าตาแก่ตู๋นั้นจะเก่งกาจแค่ไหนกัน เขาวางเื่การแก้แค้นไว้ก่อนแล้วเริ่มมองไปยังร่างของแมวป่าขนดำ เขานั้นจำได้แม่นางคนนั้นกล่าวว่าการจะเพิ่มระดับพลังของตนได้นั้นต้องพึ่ง เม็ดยา พลังปราณจาก์และปฐี ผลึกพลังปราณ และแกนสัตว์อสูรสินะ เขาหักกระดูกขาของสิงโตเพลิงเมฆาจนมันแหลมก่อนจะผ่าร่างของแมวป่าขนดำ ก่อนที่จะเห็นเม็ดแกนมนอยู่ในร่างของมัน
“และเ้านี่คงจะแกนอสูรสินะ”เทียนเฟิงเอ่ยออกมาก่อนที่เขาจะหยิบมันออกมา
เทียนเฟิงมองไปเบื้องหน้าและรอบๆตัวของเขา หลังจากฟังที่แม่นางผู้นั้นกล่าวว่าอย่าเข้าไปในป่าลึกนักถ้ายังไม่อยากตายแต่ถ้าเขาไม่มีประสบการณ์แล้วเขาจะพัฒนาตนได้อย่างไร หนทางตอนนี้ก็มีไม่มากนักได้แต่ต้องไปต่อเท่านั้น หลังจากตัดสินใจได้เขา
โฮกกกกกกกก!
เสียงคำรามลั่นของสัตว์ดังมาจากทิศทางหนึ่ง เทียนเฟิงที่ได้ยินเขาจึงจะใช้โอกาสนี้หาประสบการณ์ในการต่อสู้ของเขา เขาจึงเริ่มไปทางต้นเสียงทันที หลังจากวิ่งมาได้สักพักเขาได้เห็นเงาร่างของสัตว์สี่ตัวกำลังต่อสู้กันอยู่โดยสามตัวนั้นเป็แมวป่าขนดำสัตว์อสูรฝึกปราณขั้นที่หนึ่ง ขณะที่อีกตัวนั้นคือสิงโตเพลิงเมฆาสัตว์อสูรฝึกปราณขั้นที่สอง โดยแมวป่าขนดำกำลังลุมโจมตีสิงโตเพลิงเมฆาอยู่
กรรร! โฮกก!
พึบๆ พึบ!
ขณะที่สิงโตเพลิงเมฆาคำรามร้องอยู่นั้น กลุ่มแมวป่าขนดำก็ไปวิ่งะโไปอย่างรวดเร็วพุ่งใส่ร่างของสิงโตเพลิงเมฆา โดยเทียนเฟิงนั้นจับตามองอยู่ เขามองการเคลื่อนไหวของแมวป่าขนดำซึ่งดูรวดเร็วอย่างยิ่ง เขานั้นไม่มีกระบวนท่าหรือเคล็ดวิชาต่อสู้ เขาได้ตัดสินใจว่าจะใช้พื้นฐานการเคลื่อนไหวของสัตว์อสูรมาเป็กระบวนท่าของเขา ขณะที่เทียนเฟิงจับตามองอยู่นั้น กลุ่มแมวป่าขนดำได้ประชิดตัวสิงโตเพลิงเมฆาแล้ว ก่อนที่พวก
มันจะเริ่มโจมตีสิงโตเพลิงเมฆา
ฟิ้ว! ฟิ้ว!
ด้วยความเร็วที่รวดเร็วอย่างยิ่งของพวกมันทำให้สิงโตเพลิงเมฆายากจะโจมตีโดนพวกมันได้ ขณะที่หนึ่งในพวกได้ะโไปด้านหลังของสิงโตก่อนที่จะกัดที่ขาหลังของสิงโต อีกสองตัวที่เหลือนั้นได้ใช้โอกาสตอนที่สิงโตเพลิงเมฆาสนใจด้านหลังของมัน พวกมันได้ใช้โอกาสนี้ะโกัดที่แผงคอของสิงโต แต่สิงโตเพลิงเมฆานั้นนับว่าเป็สัตว์ระดับสูงของฝึกปราณขั้นที่สอง จะอ่อนแอได้อย่างไร สิงโตเพลิงเมฆาเริ่มสบัดคอก่อนที่มันจะโดดและสบัดขาหลังถีบแมวป่าขนดำด้านหลังทำให้มันกระเด็นออกไป เมื่อหลุดพ้นจากการรุมทึ้งร่างกายแล้วมันก็ได้เริ่มโจมตีกลับทันที มันได้กระโจนใส่แมวป่าขนดำสองตัวเบื้องหน้าของมันทันที
โฮกกกก!
แม้ความเร็วของมันจะเทียบกับแมวป่าขนดำไม่ได้แต่พละกำลังนั้นต่างกันริบราวฟ้ากับเหว สิงโตเพลิงเมฆาปรากฏเบื้องของแมวป่าขนดำ มันได้กัดเข้าที่ลำตัวของแมวป่าทันที ซึ่งแมวป่าขนดำนั้นตกอยู่ในการมึนงงอยู่จากการสบัดอย่างรุนแรงก่อนหน้านี้ ทำให้มันไม่สามารถตอบโต้ได้จึงทำให้มันถูกกัดเข้าที่กลางลำตัวทันที
โอ่วววววว!
มันร้องลั่นด้วยความเ็ปก่อนจะแน่นิ่งไป แมวป่าขนดำสองตัวที่เหลืออยู่นั้นก็ตกตะลึงเริ่มมีความกลัวเกิดขึ้นจากการตายของสหายของมัน แต่กระนั้นพวกมันสองตัวก็ส่งเสียงร้องออกมาก่อนเริ่มเคลื่อนที่อย่างรวดเร็วอีกครั้ง
ฟิ้ว! ฟิ้ว
มันกระโจนไปมายังกับลูกศรสายลม ความเร็วของมันทำให้เทียนเฟิงที่ยืนมองอยู่นั้นตกตะลึงเขาจึงเริ่มซึบซับการเคลื่อนไหวของมัน แมวป่าขนดำเคลื่อนที่ไปทำให้สิงโตเพลิงมองตามทิศทางที่พวกมันผ่านไปเท่านั้น และแล้วพวกมันก็เริ่มโจมตีด้วยกรงเล็บของพวกมัน แม้พวกมันจะไร้พละกำลังยั่งสิงโตเพลิงเมฆาแต่พวกมันนั้นมีความเร็วที่มากกว่ามากมันจึงใช้ข้อได้เปรียบนี้ จึงโจมตีไปเรื่อยๆครั้งแล้วครั้งเล่าทำให้สิงโตเพลิงเมฆานั้นอ่อนพลังลงก่อนที่มันจะล้มลง
โฮกกกก!
เมื่อสิงโตเพลิงเมฆาล้มลง เทียนเฟิงคิดนี้จะเป็โอกาสของจะเข้าไปสังหารแมวป่าทั้งสองและสิงโตและเขาก็จะได้รับแกนสัตว์ทั้งสี่ตัวอย่างไม่ยากเย็น เขาจึงตัดสินใจพุ่งตัวออกไปอย่างรวดเร็วใส่แมวป่าขนดำตัวหนึ่งก่อนที่จะเตะเข้าที่ลำตัวออกมันทำให้มันกระเด็ดไปไกล ก่อนที่จะพุ่งคล้ายท่าทางของแมวป่าใส่มันอีกตัว แมวป่าที่เห็นเทียนเฟิงพุ่งเข้าใส่มันได้เคลื่อนเหมือนดังศรสายลมอีกครั้งก่อนที่จะเริ่มหนี การเคลื่อนครั้งของมันนั้นทำให้เทียนเฟิงเห็นได้ชัดเจน เขาจึงเริ่มเลียนแบบมันทันที ขณะที่เขาเริ่มเลียนแบบมันนั้นร่างกายของเริ่มปล่อยกลิ่นอายสายลมออกมา ทำให้รอบกายของมีสายลมจางๆอยู่รอบตัว ทำให้เขาเคลื่อนแบบมันได้ทันที
พุบ!
ด้วยเร็วที่เพิ่มขึ้นทำให้เขาตามแมวป่าขนดำทัน ก่อนที่เขาจะทันได้โจมตีมันนั้นแมวป่าตัวก่อนหน้าที่เขาเตะมันไป ได้ะโมาด้านหลังของเขาและโจมตีด้วยกรงเล็บสายลม เทียนเฟิงที่เห็นเช่นนั้นก็ได้ร่นระยะห่างถอยออกมาแต่กระนั้นเขาก็โดนกรงเล็บของมันโจมตีอยู่ ทำให้เขาได้แต่ป้องกัน เมื่อแมวป่าตัวที่โจมตีเขาเห็นอีกตัวถอยระยะห่างจากเทียนเฟิงได้มันก็หยุดโจมตีก่อนจะถอยไปอยู่ข้างๆพวกของมัน
“เหอะๆ ข้าปล่อยให้เ้าโจมตีข้า ทีนี้ก็ตาข้าบ้าง”
เทียนเฟิงที่กล่าวจบเขาก็เคลื่อนที่ดั่งศรสายลมครั้งนี้ร่างกายของเขาปล่อยกลิ่นอายธาตุลมออกมาอย่างชัดเจนทำให้ความเร็วมากกว่าครั้งก่อนนัก ก่อนที่แมวป่าขนดำจะทันได้ตอบโต้อะไร เขาได้ปรากฏด้านของมันก่อนที่เขาจะออกลูกเตะ
“ลูกเตะสายลม!” ลูกเตะสายลม?ชื่อเชยชะมัด ช่างเถอะข้าไม่มีกระบวนท่าอะไรหนิ เทียนเฟิงคิด
ด้วยลูกเตะของเขานั้นรวดเร็วอย่างยิ่งก่อนที่มันจะปะทะเข้าที่ลำตัวของแมวป่าทำให้มันกระเด็ดไปกระต้นไม้ด้านของก่อนที่จะแน่นิ่ง การที่จะสังหารแมวป่าขนดำสัตว์อสูรฝึกปราณขั้นที่หนึ่งได้นั้นแสดงให้เห็นว่าความรุนแรงของลูกเตะนี้พอจะให้อวัยวะภายในแหลกเหลวได้
โอ่วววว!
แมวป่าขนดำที่เหลือรอดส่งเสียงร้องของความเสียใจออกมาเนื่องสหายของมันได้ตายไปแล้วถึงสอง มันคิดจะหนีแต่ก็คิดว่าคงจะหนีไม่เงื้อมมือของเทียนเฟิง มันจึงคิดจะติดสินเป็ตายกับเขามันเผยสายตาอาฆาตออกมา ก่อนที่จะเคลื่อนไหวหาเทียนเฟิง เทียนเฟิงที่เห็นเช่นเขาก็เผยรอยยิ้มออกมาก่อนที่ร่างกายของเขาจะหายไป
พุบ!
“้าน้องเหมียว!”
เทียนเฟิงที่หายไปได้ปรากฏตัว้าของแมวป่าขนดำก่อนที่จะต่อยลงที่กลางสันหลังของมัน เขานั้นไม่ยั้งมือแม้แต่น้อยการที่เขาจะพัฒนาตนได้นั้น เขาได้เตรียมใจไว้แล้วว่าในอนาคตไม่ศัตรูของเขาตาย ก็จะเป็ตัวเขาเองที่จะสิ้นชีพ
โอ่วววววววววววววว
เสียงร้องของความเจ็บครั้งสุดท้ายของแมวป่าก่อนที่ร่างของมันจะหล่นกระแทกพื้นเบื้องล่าง
“ฮ่ะ ฮ่าๆ”ครั้งนี้ข้าเก็บเกี่ยวได้มากจริง เทียนเฟิงได้เดินไปร่างของแมวป่าก่อนที่จะใช้มือแทกเข้าไปในลำคอของแมวป่าก่อนที่เขาจะล้วงแกนสัตว์อสูรออกมา เขาทำแบบนี้อีกสองตัวที่เหลือ ก่อนที่เขาจะเดินเข้าหาร่างของสิงโตเพลิงเมฆา
สิงโตเพลิงเมฆานั้นาเ็จากการโจมตีของกลุ่มแมวป่าขนดำทำให้มันนั้นไร้พละกำลังที่จะเคลื่อนไหว เทียนเฟิงเขาได้มองไปยั่งร่างของมันร่างกายที่แผ่พลังอันแข็งแกร่งซึ่งมากกว่าตัวเขาเสียอีก เขาจึงตัดสินใจที่จะไม่ปล่อยให้มันทรมานนานนัก ขณะที่เขากำลังจะลงมือปลิดชีพมันนั้นก็ได้มีเสียงด้านหลังของเขา
“ว้าว สิงโตเพลิงเมฆา สัตว์อสูรฝึกปราณขั้นที่สอง ข้านี่มันโชคดีจริง”
“หนุ่มน้อยข้าแนะนำว่าเ้าอย่าขยับเสียดีกว่า”เสียงของบุรุษหนุ่มกล่าวเตือนเขา
“เ้าจะมาแย่งสินาของข้ารึ”เทียนเฟิงตอบโต้เขาจ้องมองกลับไปยังอีกฝ่าย ั้แ่ที่เขารอดจากยาพิษ รอดจากถูกโยนจากหน้าผา รอดจะการโจมตีของแมวป่า เขานั้นเรียนรู้ที่จะไม่ยอมให้อ่อนข้อให้ฝ่ายใดทั้งนั้น
ฮ่ะ ฮ่าๆ ฮ่าๆ
ชายหนุ่มลึกลับหัวเราะลั่นออกมา ก่อนที่เขาก็มองเทียนเฟิงราวกับพิจารณาเหยื่อ
“การที่จะกล่าวเช่นนั้นได้น่ะ ตัวเ้าต้องมีพลังให้การป้องสิ่งที่เป็ของเ้าด้วย”
ชายหนุ่มลึกลับกล่าวจบก็พุ่งใส่เทียนเฟิงทันที เทียนเฟิงที่เห็นเช่นก็ได้ะโถอยหลังเว้นระยะห่างจากอีกฝ่ายประมาณสิบก้าว เขาจ้องมองอีกฝ่าย เขาสามารถััถึงพลังอันแข็งแกร่งดังสิงโตเพลิงเมฆา ทำให้เขารู้ได้ทันทีว่าอีกฝ่ายไม่ศัตรูที่เขาสามารถต่อกรได้ หนทางของเทียนเฟิงนั้นมีไม่มากนักไม่อยากตายเขาต้องหนี หนีเท่านั้นที่จะเป็หนทางการรอดของเขา เขาจึงเริ่มถอยเรื่อยๆจนได้ระยะก็พุ่งดังลูกธนูที่ออกจากเกาทัณฑ์
“ฮ่ะๆ ฮ่าๆ จะหนีไปไหนเ้าหนู”ชายหนุ่มลึกลับเห็นเทียนเฟิงร่นถอยก็รีบไล่ตามทันที
ความเร็วของทั้งสองนั้นต่างกันไม่มากเพราะเนื่องจากบุรุษหนุ่มผู้นี้นั้นอยู่ขั้นสองของฝึกปราณขณะที่เทียนเฟิงอยู่ขั้นที่หนึ่งการจะหนีนั้นยากอย่างยิ่ง เมื่อจะเข้าใกล้ตัวเทียนเฟิงชายหนุ่มลึกลับได้สบัดฝ่าเรียกเปลวเพลิงออกมาปกคลุมฝ่ามือก่อนที่จะซัดเข้าที่กลางหลังของเทียนเฟิง เทียนเฟิงที่เห็นเช่นนั้นเขาคิดได้ทันทีว่าถ้าเขาไม่ใช้พลังเต็มละก็เขาต้องตายอยู่ที่นี่แน่นอน เขาก็เริ่มใช้ท่าทางการเคลื่อนไหวของแมวป่าขนดำทันที ทำให้กลิ่นอายของธาตุสายลมเจือจางออกมาจากร่างกายและความเร็วของเขาก็เพิ่มขึ้นเรื่อยๆ
“ผู้ฝึกตนแท้จริง ร่างธาตุสายลม!.”
ชายหนุ่มลึกลับตกตะลึงอย่างแท้จริงว่าเหตุใดหนุ่มน้อยผู้นี้ถึงเป็ผู้ฝึกตนแท้จริงไปได้ ขณะที่เขาตกตะลึง เทียนเฟิงใช้โอกาสนี้ ทั้งวิ่ง ทั้งะโ ไปยังร่างของสิงโตเพลิงเมฆา เขานั้นไม่อยากเสียแกนสัตว์อสูรของสิงโตเพลิงเมฆาไปจึงคิดจะกลับไปเอามัน ชายหนุ่มลึกลับเห็นเช่นก็เข้าใจได้ทันทีจึงเผยรอยยิ้มออกมาที่มุมปาก ด้านเทียนเฟิงที่เห็นว่าความเร็วทิ้งห่างไปนั้นก็เริ่มคลายความระวัง เมื่อเขาถึงร่างของสิงโตเพลิงเมฆานั้นขณะที่เขากำลังจะลงมือสังหารมันเพื่อที่จะได้รับแกนสัตว์อสูร เขาก็ััถึงความอันตรายด้านหลัง
ฟิ้ว! พุบ!
เป็ลูกไฟหลายลูกพุ่งเข้าใส่เขาอย่างรวดเร็ว ทำให้เขาต้องร่นถอยห่างออกจากร่างของสิงโตเพลิงเมฆา จึงทำให้ลูกไฟทั้งหลายนั้นโดนร่างของสิงโตเพลิงเมฆาทันที
โฮก! โฮกกกกกกกกกก!
เสียงร้องของความเจ็บทำให้มันต้องร้องออกมาด้วยความโหยหวน
“ข้าบอกเ้าแล้วว่า ถ้าเ้าคิดว่าสิ่งใดเป็ของเ้า เ้าก็ต้องปกป้องมันได้”
ชายหนุ่มลึกลับยิ้มเย็นะเืออกมา เขาเผยจิตสังหารออกมาทันทีเขารู้ว่าเทียนเฟิงนั้นเหมือนกับหนูตัวน้อยที่วิ่งวนไปวนมาซึ่งทำให้เขารู้สึกเหมือนเป็ลิงหลอกเ้าเสียมากกว่า ครั้งนี้เขาจึงรีดพลังปราณออกมากเรียกรวบรวมเปลวไฟออกมาบนฝ่ามือ เมื่อเปลวไฟเป็กลุ่มก้อนเข้าคิดจะส่งก้อนเปลวเพลิงไปสังหารเทียนเฟิง ขณะที่เขากำลังจะโยนกลุ่มก้อนเปลวเพลิงนี้ พลันสายลมเย็นะเืจิตสังหารที่มากล้นได้โผล่ด้านหลังของเขา
พุบ! ฉึก! โฮกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก!
3K
