ตอนที่16อาณาจักรเอ็นไอร์
“ซวกฟู่”จูเหลียนดึงมีดออกจากจุดที่เสียบอยู่พริบตาท้องของนกั์ก็ฉีกออกร่างกายของจูเหลียนตกลงไปจากท้องฟ้าอีกครั้งมันมันอยู่ห่างจากพื้นที่ก่อนหน้านี้ราวครึ่งกิโลเมตรจูเหลียนมองลงไปที่พื้นที่มันกำลังจะถึงในอีกไม่ช้า
“LV UP41” “LV UP42” “LV UP43” “LV UP44” “LV UP45”
“คุณได้รับ25แต้มค่าสถานะ”
“อัก....”จูเหลียนเลเวลอัพหลังจากที่ค่าประสบการณ์จำนวนมากจากเ้านกั์ไหลเข้ามาในร่างกายของมันและมันก็มาถึงพื้นอย่างแรกมันเจ็บจมูกมากเพราะเอาหน้าลงเมื่อจูเหลียนตรวจสอบดูปรากฏว่ามันตกลงมาบนเห็ดนิ่มๆทำให้มันไม่ตาย
“สงสัยของข้าสกิลประเภทบินเอาไว้ใช้แล้วไม่งั้นมีวันได้อายุสั้นแน่ๆ”จูเหลียนพึมพำแต่สิ่งที่สำคัญที่สุดเห็ดมันจากมาขึ้นกลางทะเลทรายนี้ได้ยังไงกันจูเหลียนเริ่มตรวจสอบดูปรากฏว่ามันคือเห็ดแรงลมจะจะทำให้ผู้ที่ััเคลื่อนไหวได้เหมือนกับลมในระยะเวลาสามสิบนาทีมีโอกาสหนึ่งในล้านถึงจะเจอสักตน
“บ้าเอ้ย”จูเหลียนจ้องมองไปที่ค่าสถานะโชคของมันในตอนนี้หายไปหมดทั้งห้าร้อยเลยมันเริ่มโวยวายแต่ก็ทำอะไรไม่ได้หลังจากนั้นก็รีบวิ่งไปด้วยความเร็วของมันไม่ช้าก็มาถึงยังพื้นที่ขนาดใหญ่ของการต่อสู้จักรพรรดิทั้งสี่ของมันกำลังเสียเปรียบอย่างมาก
“เสริมพลังหมู่เสริมพลังหมู่ เสริมพลังหมู่”จูเหลียนเสริมพลังให้กับทุกต่อเนื่องสามครั้งติดและหน้าจอก็เด้งขึ้นมาที่หน้าของมัน“คุณได้รับสกิลเสริมพลังทวีคูณ” จูเหลียนใช้สกิลเสริมพลังทวีคุณเข้าไปสกิลเสริมพลังหมู่แข็งแกร่งขึ้นสองเท่าจากเดินหรือก็คือเสริมพลังให้ทุกคน100% เต็มจากพลังที่จะเพิ่มเพียงแค่ครึ่งเดียวเท่านั้น
“ทุกคนถอยออกมาผมจัดการเอง”จูเหลียนะโจักรพรรดิทั้งสี่ทำตามโดยไม่ลังเลพวกมันะโถอยหลังหลบออกมาด้วยความเร็วสูงโรเมอร์จ้องมองเผ่นหลังของจูเหลียนที่วิ่งผ่านมันไปด้วยความเร็วสูง
“าาอสรพิษการ้ามาพนันกันดีกว่า”จูเหลียนหยุดลงที่ด้านหน้าของงูั์และเริ่มพูดงูั์จ้องมองมาที่มันก่อนที่ร่างกายของมันจะส่องแสงและเปลี่ยนร่างจนกลายเป็ครึ่งมนุษย์ที่ยังมีหางและเกล็ดของงูอยู่เล็กน้อย
“เ้าดูฉลามไม่ได้เอาแต่สู้ไปมาเ้า้าสิ่งใดจากข้าหรือ”าาอสรพิษการ้าไม่ได้คิดว่าจูเหลียนเป็ศัตรูอย่างดุร้ายมันลอยเข้ามายืนที่ด้านข้างของจูเหลียนและเริ่มถามเพราะว่ามันรับรู้ได้ว่าจูเหลียนไม่ได้คิดที่จะเป็ศัตรูกับมัน
“ด้วยระดับพลังและความสามารถจนไม่สามารถที่จะวัดได้ของคุณทำให้ผมสนใจคุณ้าที่จะมาพนันกับผมไหมเกี่ยวกับชีวิตของพวกเราทั้งสอง”จูเหลียนเริ่มอธิบายแววตาของมันแสดงออกถึงความจริงจังาาอสรพิษการ้ามองหน้าของจูเหลียนและหัวเราะ
“พนันสิ่งใดละ”การ้าถามจะหวังนั้นจูเหลียนก็เริ่มตรวจสอบค่าสถานะของมันมันอัพค่าโชคทั้งหมด90 แต้มเลยเพราะแคโชคของมันน้อยเอามากๆ
“LV 45 จูเหลียนอารูคัส อายุ16 ฉายา ผู้ปลดปล่อยพลังแห่งเซียน ผู้นำทางจิติญญาเทพซัพพอร์ตเตอร์แห่งา
(คำอวยพรจากเทพแห่งโชคลาภคำอวยพรจากเทพแห่งโชคชะตา)
สถานะ องศ์ชายลำดับที่3 อาชีพซัพพอร์ตเตอร์
พลังโจมตี 150 พลังป้อง 120
พลังเวท 0 ความเร็ว 160
โชค 590 จิตใจ (650%)
แต้มคงเหลือ 0
สกิลติดตัว จดจำสมบูรณ์รับรู้ถึงโชคร้าย เป่าหู ชักจูง บังคับ ควบคุมจิตใจผู้คน คำกล่าวของผู้ยิ่งใหญ่บัญชา์ เสริมพลังเป็กลุ่ม เสริมพลังอย่างบ้าคลั่ง
หมวดปรุงยา หมวดสร้างอาวุธหมวดผู้ใช้ปราณ หมวดเซียน หมวดนักเล่นแร่แปรธาตุหมวดผู้ตรวจสอบสภาพอากาศและภูมิประเทศ”
“เ้ามีดนี้มีพิษอยู่ผมจะเหวี่ยงมันขึ้นไปบนอากาศและให้โรเมอร์สร้างพายุที่มันจะดีดมีดไปที่พวกเราทั้งสองคนแต่มีดอีกอันไม่มีพิษมาดูกันว่าใครจะเจอพิษ”จูเหลียนเริ่มอธิบายมันเรียกมีดสองเล่มเข้าใส่ในมือ
“เ้าจะลองหรือเช่นนั้นเอาสิมาเริ่มกันเลยข้าเองก็อยากที่จะรู้ว่าโชคของข้ากับเ้าใครจะมีมากกว่ากัน”าาอสรพิษการ้าพูดอย่างดูถูกพริบตานั้นจูเหลียนก็เหวี่ยงมีดทั้งสองขึ้นไปบนท้องฟ้าโรเมอร์สร้างพายุดึงมันเข้าไปเป็ก้อนกลมๆจูเหลียนไม่อาจที่จะเห็นค่าสถานะที่มากกว่ามันเกิน100เลเวลได้นั้นแสดงให้เห็นว่าาาอสรพิษการ้ามีค่าสถานะมากกว่า145เลเวลขึ้นไปแน่
จูเหลียนจึงไม่สามารถที่จะมองเห็นค่าสถานะใดๆได้เลยแม้แต่ชื่อยังไม่สามารถมองเห็นได้ค่าสถานะของมันจะสูงมากขนาดไหนกันอีกทั้งยังมีค่าสถานะที่ถูกปิดเอาไว้ยาวจนเกือบที่จะถึงพื้นเลยมันต่างใแต่อย่างน้อยก็เห็นสถานะ(BOSS)ที่ด้านหน้าชื่อละนะ
“เอาเลย”จูเหลียนออกคำสั่งมีดทั้งสองพุ่งเข้าใส่จูเหลียนและาาอสรพิษทั้งสองรับด้วยมือเปล่าจนเืไหล่ออกมาจากมือที่ัักับมีดร่างกายของาาอสรพิษการ้าเริ่มเปลี่ยนไปมันยิ้มเล็กน้อยก่อนที่จะสลายพิษออกไปจากร่างกายของมัน
“เ้าชนะ้าสิ่งใดละ”าาอสรพิษการ้าหัวเราะและถามขึ้นจูเหลียนถอนหายใจเล็กน้อยมันยิ้มขึ้นในระหว่างที่จักรพรรดิทั้งหลายเป็กังวลและพยายามรักษาแผลที่มือให้
“พวกเราไม่มีธุระที่นี้แล้วของผ่านทางไปยังหุบเขาเอ็นไอร์”จูเหลียนเริ่มอธิบายหลังจากที่เห็นสภาพของหุบเขาที่เหล่าโจรมามูสรินที่ไม่เหลือซากผู้คนมากมายของพวกมันทั้งหมดตายไปจนหมดสิ้นแล้วไม่เหลือเลย
“ได้แน่นอนข้าคิดว่าเ้าจะ้าให้ข้าทำลายหรือให้ข้าไปเป็ข้ารับใช้เสียอีก”าาอสรพิษการ้าเริ่มพูดแต่จูเหลียนรับรู้ได้ว่าถ้ามันทำแบบนั้นมีหวังโดยฆ่าแน่เพราะว่าดูจากนิสัยของาาอสรพิษการ้ามันคงไม่อยู่ใต้อำนาจของใครแน่นอน
“มีหวังข้าได้ตายเพราะท่านแน่ระดับอย่างท่านอย่างน้อยก็อยู่มานานกว่าร้อยปีหรือห้าร้อยปีแล้วแน่ๆ”จูเหลียนพูดหลังจากนั้นมันก็เรียกม้าออกมามันขึ้นขี่เ้าหลงพุ่งหนีออกไปทันทีาาอสรพิษการ้าจ้องมองมาที่มันเล็กน้อย
“ไม่คิดเลยว่าจะมีชายหนุ่มที่น่าสนใจเช่นคงจะต้องไปหาเ้านั้นเสียเล็กน้อย”าาอสรพิษการ้าพุ่งขึ้นไปบนท้องฟ้าด้วยร่างกายของงูั์มันมาถึงยังอาณาจักรการ้าและเปลี่ยนร่างกลับมาเป็มนุษย์และลอยเข้าไปภายในหอคอยที่ตั้งอยู่
“เ้าได้เห็นเ้าเด็กนั้นหรือไม่มันสามารถเปลี่ยนแปลงอาณาจักรที่กำลังแย่ของลูกหลานข้าจนกลายเป็อาณาจักรที่งดงามอีกครั้งและหลานของข้ากามาดูเลก็ยังกลายเป็าาที่ดีอย่างมาก”าาอสรพิษการ้าเดินเข้ามาที่ด้านหน้าของบัลลังก์ขนาดใหญ่ที่ชายชรากำลังนั่งอยู่ชายชราเริ่มอธิบายมันได้เห็นเหตุการณ์ทั้งหมดในระยะไกลมาแล้ว
“ชายหนุ่มนั้นนะหรือข้าเริ่มสนใจเขาเข้าแล้วสิ”าาอสรพิษการ้าเริ่มประหลาดใจมันต้องออกไปยังทิศทางที่จูเหลียนและกลุ่มกำลังมุ่งหน้าไป
“สิ่งนั้นคงจะช่วยเหลือให้ผ่านหุบเขาเอ็นไอร์ได้แน่”าาอสรพิษการ้าพูดในด้านของจูเหลียนที่กำลังขี่ม้ามุ่งหน้าออกไปไม่ได้สังเกตเห็นบางอย่างที่กำลังลอยอยู่เหนือหัวของมันเลยจนโรเมอร์ทักมันจึงได้หยุดทั้งกลุ่มลงเพื่อตรวจสอบดูมันตรวจสอบดูเล็กจูเหลียนใมากเพราะลูกกลมแตกออกเมื่อมันััและปรากฏลำแสงสามชิ้นวิ่งเข้ามาภายในมือของมัน
“สร้อยเปลี่ยนสายลมช่วยปรับอุณหภูมิใจให้เหมาะสมกันทุกสถานการณ์”
“ผ้าคลุมต้านทานไอเย็นสมบูรณ์ช่วยทำให้ไอเย็นหรือสิ่งที่สร้างความเย็นในระยะสามสิบเมตรสลายหายไปก่อนถึงตัว”
“แหวนไออุ่นช่วยให้ร่างกายอบอุ่นอยู่ตลอดเวลา”
“ตาแก่การ้า”จูเหลียนยิ้มมันสวมใส่ของทั้งสามชิ้นทันทีและด้วยของทั้งสามชิ้นทำให้มันไม่รู้สึกถึงสภาพของความร้อนเลยแม้แต่น้อยแม้ของสองชิ้นจะช่วยกันไอเย็นแต่สร้อยเปลี่ยนสายลมช่วยปรับอุณหภูมิใจในร่างกายของทำให้มันไม่รู้สึกร้อนเลยแม้แต่น้อยในตอนนี้กลุ่มของจูเหลียนได้เดินทางต่อทันที
สองเดือนต่อมา
เวลาผ่านไปถึงสองเดือนจูเหลียนและกลุ่มมาถึงยังพื้นที่ของอาณาเขตอันหนาวเย็นแล้วโรเมอร์สร้างพลังเวทห่อหุ้มร่างกายของจูเหลียนเอาไว้เพื่อไม่ให้ตายจากจากพายุเหมันที่รุนแรงด้านหน้าของพวกมันซาธาเรียทำได้แต่เดินข้างๆของมัน
“ที่นี้หนาวจริงๆ”จูเหลียนคิดและพริบตาก็ปรากฏลำแสงพุ่งเข้ามาหามันโรเมอร์รีบเหวี่ยงแขนขวาขึ้นไปด้านหลังและฟาดคทาลงไปที่พื้นสร้างโล่เวทขนาดใหญ่ขึ้นจักรพรรดิทั้งห้าเข้ามาด้านหน้าของมันเพื่อปกป้องมันทันทีเกิดะเิขนาดใหญ่ทำลายล้างพื้นที่ทุกอย่างจนหมดสิ้นเหลือแค่เพียงพื้นที่ที่จูเหลียนและกลุ่มยืนอยู่
“โฮกกกก”เสียงคำรามดังสนั่นขึ้นั์น้ำแข็งขนาดใหญ่ปรากฏตัวออกมามันพุ่งเข้าใส่จูเหลียนและดกลุ่มหยกน้ำแข็งปรากฏที่หลังของมันจำนวนมากและพริบตาที่มันส่องแสงก็ปลดปล่อยเสียงคำรามดังขึ้นลำแสงจำนวนมากก็พุ่งเข้าใส่จูเหลียนและกลุ่มอีกครั้ง
“กาจินกลาราฆ่ามัน”จูเหลียนะโโรเมอร์สร้างโล่รับพลังโจมตีอีกครั้งปรากฏกลุ่มควันขึ้นจากะเิชายสองคนพุ่งผ่านกลุ่มควันกาจินและกลาราพุ่งออกไปและสู้กับั์น้ำแข็งอย่างต่อเนื่องมาเธอนอยพุ่งตามหลังไปด้วยความเร็วสูง
“ย้ากกก”มาเธอนอยเปลี่ยนลำแสงออกมาจากถุงมือทั้งสองข้างและซัดหมัดเข้าใส่อกด้วยหมัดคู่จนร่างกายอันใหญ่โตของั์น้ำแข็งลอยขึ้นไปบนท้องฟ้าจูเหลียนยิ้มและใช้มือปิดเหนือเส้นผมเหมือนกำลังดูลูกบอลปลิวขึ้นไปบนท้องฟ้า
“ตูมมมม”โรเมอร์ใช้จังหวะนั้นเรียกสายฟ้าฟาดเข้าใส่อกของั์น้ำแข็งทันทีเกิดะเิขนดาใหญ่ขึ้นหลังจากที่ร่างกายของั์น้ำแข็งเกือบที่จะตกถึงพื้นแต่พริบตานั้นซาธาเรียก็ปรากฏตัวที่ใต้ร่างกายอันใหญ่ั์ของั์น้ำแข็ง
“ลูกแตะช้างเหนือ”ซาธาเรียะโเธอหมุนตัวเตะเข้าใส่จนร่างกายของั์น้ำแข็งปลิวขึ้นไปบนท้องฟ้าอีกครั้งและตกลงที่ด้านหน้าของโรเมอร์จูเหลียนเดินเข้ามาดูใกล้มันยังไม่ตายจูเหลียนจึงได้เรียกมีดออกมาแทงเข้าไปที่หน้าผากของมันแต่แทงไม่เข้าทำเอามันหงุดหงิดเล็กน้อยโรเมอร์จึงได้ทำแทนมันแทงทะลุได้ง่ายๆเลย
“ผมไม่ชอบที่ตัวเองอ่อนแอเช่นนี้เลยจริงๆ”จูเหลียนพูดและนั่งลงอย่างเศร้าใจทึกคนต่างเดินเข้ามาปลอบมันเพราะรู้ว่าร่างกายของจูเหลียนนั้นอ่อนแอแต่ระดับสติปัญญาไม่ธรรมดาและยังใช้พลังปราณได้อีกด้วย
“ไปกันต่อเถอะ”จูเหลียนออกคำสั่งหลังจากนั้นมันก็มุ่งหน้าออกไปด้วยความเร็วสูงมาถึงยังพื้นที่ของกำแพงขนาดใหญ่มันคือจุดเริ่มต้นของหุบเขาเอ็นไอร์ที่ที่จูเหลียนได้พบเจอกับฝูงั์น้ำแข็งจำนวนมหาศาลจากทั่วทุกที่
“มหากำแพงน้ำแข็งเอ็นไอร์พื้นที่หนึ่งในสามกำแพงที่ใหญ่ที่สุดในอาณาเขตหุบเขาเอ็นไอร์นี้”โรเมอร์เริ่มอธิบายจูเหลียนประหลาดใจมากเมื่อได้ยินมันก็ถอนหายใจเล็กน้อยก่อนที่จะปรากฏเสียงคำรามดังสนั่นขึ้นไม่หยุด
“คงต้องวางแผนดีๆก่อนไม่งั้นคงถูกพวกมันขย้ำตายทั้งกลุ่มแน่”จูเหลียนพึมพำและให้กลุ่มของมันไปตั้งตัวกันในถ้ำก่อนหลังจากนั้นก็ให้โรเมอร์จุดไฟเพื่อย่างเนื้อกินจูเหลียนเริ่มคิดสิ่งต่างๆในหัวของมันอย่างช้าๆ
“โรเมอร์สร้างมหาเวทเพลิงโจมตีเข้าใส่กำแพงตรงๆไปเลยที่เหลือให้มาเธอนอยวิ่งนำกลุ่มและให้กาจินกับกลาราช่วยเข้าโจมตีจากด้านข้างซาธาเรียค่อยปกป้องผมเอาไว้”จูเหลียนเริ่มออกคำสั่งมันไม่มีสกิลทำลายล้างหมู่แบบตัวละครเอกเวอร์ๆหรอกมันทำได้เพียงแค่โจมตีเข้าไปตรงหรือว่าจะไปบังคับให้ั์น้ำแข็งทำตามแต่แค่พริบตาพวกมันก็โจมตีเข้ามาฆ่าจูเหลียนได้ง่ายๆมันจึงคิดว่าคงยากแน่นอน
“เดียวนะ”แต่ในมิติแมพก็ปรากฏกลุ่มคนจำนวนมากกำลังมุ่งหน้ามาทางมันจูเหลียนโบกมือจักรพรรดิทั้งหมดเตรียมตัวสู้ทันทีไม่นานกลุ่มคนเ่าั้ก็เดินเข้ามาพวกมันคือคนจากอาณาจักรที่อาศัยอยู่ทางส่วนกลางของกำแพงพวกสวมใส่ชุดกันหนาวสีขาวขนสัตว์อสูรและใส่หน้ากากสีขาวมาด้วย
“พวกเราได้รับจดหมายจากาากามาดูเลขอรับเกี่ยวกับเื่ของท่านที่จะเดินทางผ่านหุบเขาเอ็นไอร์ของพวกเราไปพวกเราจึงได้มาเพื่อรับตัวท่านกับข้ารับใช้”เสียงดังออกมาจากชายผู้หนึ่งมันเดินเข้ามาหาจูเหลียนและยื่นจนใหม่ให้จูเหลียนจำได้ว่านี้คือลายมือของกามาดูเลจริงๆมันจึงได้พยักหน้าตอบ
“พวกนายผ่านั์น้ำแข็งพวกนั้นมายังไง”จูเหลียนถามทุกคนต่างไม่เข้าใจในภาษาของจูเหลียนมันจึงได้เริ่มพูดให้เมื่อคนในโลกนี้ทุกคนจึงได้พยักหน้าตอบและมอบเหยีรญบางอย่างให้กับพวกของจูเหลียน
“เหรียญเหมันจะใช้ให้พวกเรามีสภาพเหมือนกับก้อนน้ำแข็งั์น้ำแข็งจึงจะไม่สนใจพวกเราขอรับ”ชายคนหนึ่งอธิบายจูเหลียนพยักหน้าตอบหลังจากนั้นมันก็มุ่งหน้าออกไปผ่านกำแพงไปได้อย่างง่ายดายจูเหลียนเริ่มสนใจเกี่ยวกับการสร้างเหรียญแบบนี้ขึ้นมาและมันได้รู้ว่าคนที่สร้างยังอยู่ภายในอาณาจักรเอ็นไอร์
“มาเถอะผมอยากที่จะไปหาคนที่สร้างเหรียญนี้มากๆเลย”จูเหลียนพูดทุกคนพยักหน้าตอบและรีบมุ่งหน้าออกไปไม่นานกลุ่มของจูเหลียนก็มาถึงก็ปรากฏอาณาจักรขนาดใหญ่ที่ถูกอย่างสร้างจากน้ำแข็งเป็พื้นที่ที่เต็มไปด้วยผู้คนจำนวนมากแต่กับไม่มีแสงของเปลวเพลิงมีเพียงแค่แสงจากคริสตันสีฟ้าสีส่องแสงสว่าง
“อาณาจักรเอ็นไอร์ของพวกมันไม้เคยไม่ใครเข้ามาเลยแต่เพราะเป็จนหมายจากาาคนใหม่จึงได้ให้พวกท่านเข้ามาพักและพวกเรากำลังยุ่งเกี่ยวกับเทศกาลหิมะใหม่พวกเราจึงจะไปส่งพวกท่านได้ในอีกสิบวันหลังจากนี้”เมื่อจูเหลียนและกลุ่มถูกพาเข้ามาภายในอาณาจักรเอ็นไอร์ก็ไปพบหนึ่งในขุนนางของราชวงศ์มันเริ่มพูดอย่างดูถูก
“พอเลย”าาของอาณาจักรเอ็นไอร์พูดขึ้นจูเหลียนโบกมือกาจินและกลาราดึงมีดออกจากคอราชวงศ์คนนั้นทันทีทุกคนต่างตกตะลึงกับสิ่งที่เกิดขึ้นหลังจากนั้นาาและจูเหลียนก็เริ่มแสดงอำนาจความยิ่งใหญ่ต่อหน้าของพวกมันเอง
“ข้า้าพบกับผู้สร้างเหรียญนี้ท่านพาข้าไปพบได้หรือไม่”จูเหลียนถามขึ้นหลังจากการสนทนาของผู้มีอำนาจจบลงทุกคนต่างหน้าซีดเมื่อได้ฟังการพูดคุยของทั้งสองที่เต็มไปด้วยการแสดงพลังอำนาจที่ของแต่ละคน
“ได้สิเข้าคืออาจารย์ของข้าเอง”องศ์ชายเพียงหนึ่งเดียวของอาณาจักรเอ็นไอร์เดินเข้ามาหาจูเหลียนและพูดจูเหลียนหลังจากนั้นจูเหลียนและาาก็จ้องมองหน้ากันเล็กน้อยก่อนที่มันจะมุ่งหน้าออกไปจากพระราชวังไปกับองศ์ชายที่จูเหลียนไม่กลัวใครที่นี้เพราะว่าค่าสถานะของพวกมันไม่มีใครสูงกว่าโรเมอร์เลยแม้แต่น้อย