ตอนที่ 151
“ฟู่วในที่สุดก็ถึงนิวยอร์คสักทีรีบกลับไปที่บ้านผมกันเถอะจะได้รีบเอาไข่มังกรออกมาและไปคืนสักที” สตีฟพูดหลังจากเครื่องเฮลิคอปเตอร์บินกลับมาถึงนิวยอร์ค
“อีกห้านาทีจะถึงบ้านคุณสตีฟครับ นี่ก็เร่งความเร็วสุดๆเท่าที่เฮลิคอปเตอร์ลำนี้จะทำได้แล้ว” อิจิยะบอกก่อนจะขับเฮลิคอปเตอร์มุ่งหน้าไปบ้านสตีฟ
ห้านาทีต่อมาจู่ๆสตีฟก็อุทานออกมาเสียงดัง
“เฮ้ยคุณอิจิยะดูนั่น !!” สตีฟอุทานเสียงดังพลางมองลงไปด้านล่าง
“บ้าน่านี่มันอะไรกันเราควรจะมีเวลาอีกชั่วโมงนึงไม่ใช่เหรอทำไมมันมาอยู่ที่นี่ล่ะ !!” อิจิยะเมื่อเห็นภาพด้านล่างที่มีมังกรเจ็ดตัวก็ตกใจเช่นกัน
“นั่นมันบ้านของทรัมป์ไม่สิบ้านหนูแอนนาสินะ” สตีฟมองดูซากบ้านของแอนนา
“แบบนี้คนในบ้านคงจะตายหมดแล้ว แต่ทำไมมันถึงยังไม่ไปไหนล่ะ ไม่สิถ้าดูดีๆนั่นไข่มังกรนี่ครับ” อิจิยะมองเห็นไข่มังกรแล้วพวกมันทั้งเจ็ดตัวกำลังนั่งล้อมรอบไข่มังกรอยู่
เหอะๆคนอื่นอาจจะตายแต่หนูแอนนาผมรับรองไม่ตายแน่ๆต่อให้โลกแต่ตรูว่าเธอก็ไม่ตาย สตีฟคิดในใจ
“ช่วยบินไปทางนั้นทีผมจะลงไปหน่อยคุณบินรออยู่นี่แหละถ้าลงไปจะอันตรายเกินไป” สตีฟหันไปบอกอิจิยะ
“ครับ” อิจิยะพยักหน้าก่อนจะบังคับเฮลิคอปเตอร์บินไปตามที่สตีฟบอกเมื่อเฮลิคอปเตอร์บินออกห่างจากมังกรพวกนั้นได้ระยะแล้วสตีฟก็เดินไปเปิดประตูเครื่องทันที
ครืด !! เสียงประตูเฮลิคอปเตอร์ถูกเปิดออกก่อนสตีฟจะกระโดดลงไปจากความสูงเหนือพื้นดินเกือบพันเมตร
“แข็งแกร่งจริงๆอย่างเราเต็มที่ก็ได้แค่สามร้อยเมตร ถ้าเรากระโดดความสูงเท่านี้ล่ะก็คงสาหัสแน่ๆเพราะค่าพลังกายยังไม่มากพอ” อิจิยะพูดออกมาหลังจากเห็นสตีฟกระโดดลงไปดื้อๆ
ตู้ม !! สตีฟตกลงมากระแทกกับพื้นอย่างแรงจนขาถึงกับทะลุลงไปในพื้นดิน
“อูย !! เจ็บเหมือนกันนะเนี่ยไม่น่าโชว์เท่ห์โดดลงมาจากความสูงขนาดนั้นเลยตรูเอ้าขาติดอีก” สตีฟถึงกับร้องโอดโอยเขาพยายามดึงขาตัวเองขึ้นมาจากพื้น
หลังจากสตีฟหลุดออกมาจากพื้นได้เขาก็มองไปทางบ้านของแอนนาที่กลายเป็นซากที่อยู่ห่างไปหลายร้อยเมตร
“ดีนะบ้านตรูไม่พังไม่งั้นตรูเล่นเอ็งแน่ไอ้มังกร(เอ็งสู้มันได้เรอะ)” สตีฟพูดออกมาก่อนจะค่อยๆเดินเข้าไปใกล้ๆอย่างระมัดระวัง
“เอาล่ะดูซิพวกมันกำลังทำอะไรกันอยู่” เมื่อสตีฟเข้ามาได้ใกล้มากพอเขาก็พอจะเห็นภาพว่าพวกมังกรมันทำอะไรกันอยู่
นั่นมันกำลังช่วยฟักไข่ให้ลูกๆของมันงั้นเหรอ !! สตีฟเห็นว่ามีมังกรตัวหนึ่งกำลังใช้หน้าของมันดันๆไข่มังกรตรงหน้ามันอยู่
เปรี๊ยะ !! เปลือกไข่ที่มังกรตัวนั้นกำลังดันอยู่จู่ๆก็แตกออกมาก่อนจะมีเสียงคำรามเล็กๆดังออกมาจากด้านใน
กี๊ซ !!! เสียงคำรามของลูกมังกรดังออกมาก่อนสตีฟจะเห็นว่าเปลือกไข่ส่วนที่เหลือเริ่มแตกออกสตีฟมองดูไข่ใบอื่นๆมันก็เริ่มร้าวกันหมดแล้ว
“ที่แท้มันไม่อาละวาดก็เพราะมันกำลังรอให้ลูกๆของมันฟักออกมาอยู่นี่เอง ดูเหมือนมังกรพวกนี้จะมีความคิดไม่ได้เอาแต่ทำลายล้างลูกเดียว” สตีฟพูดกับตัวเองเบาๆพลางนึกถึงแมลงปอสีรุ้งที่รู้จักการล่าเหยื่อเป็นทีมซึ่งเรื่องนี้ทำให้สตีฟได้รู้ว่ายิ่งสัตว์กลายพันธ์เลเวลยิ่งสูงก็ยิ่งมีสติปัญญาสูงตามไปด้วย
ไม่แน่ว่าบางทีในอนาคตสตีฟอาจจะเจอสัตว์กลายพันธ์ที่สามารถพูดคุยกันรู้เรื่องก็ได้
“ถ้าจำไม่ผิดตรูเคยเจอพวกที่พูดได้เหมือนกันนี่หว่าแต่รู้สึกเจ้าตัวนั้นจะโง่ไปหน่อยสื่อสารกันไม่รู้เรื่องรู้สึกจะเป็นไซครอปล่ะมั้ง” สตีฟนึกถึงสัตว์กลายพันธ์ตัวหนึ่งที่เคยเจอเมื่อตอนเป็นฮีโร่ใหม่ๆ (ตอนที่ 18)
ตอนนั้นเองสตีฟก็เห็นอะไรบางอย่างกำลังเคลื่อนไหวเขาลองเพ่งมองดูก่อนจะเห็นใครบางคนกำลังคลานขึ้นมาจากซากตัวบ้านที่พังยับนั่น
“หือนั่นมันหนูแอนนานี่นา !!” สตีฟอุทานเมื่อเห็นว่าใครกำลังคลานขึ้นมา
ทันทีที่แอนนาคลานขึ้นมาจากซากบ้านของตัวเองได้สตีฟก็เห็นเธอกำลังยืนชี้หน้าด่ามังกรดำเจ็ดตัวนั้นอยู่ซึ่งสตีฟอยู่ไกลเกินไปจึงไม่รู้ว่าแอนนานั้นกำลังด่าว่าอะไรอยู่
ก่อนหน้านี้
“อือ...มืดหมดเลยพี่อลิเชียร์คะเกิดอะไรขึ้นใครปิดไฟ” แอนนาถาม
“อัก !! คะ คะ คุณหนูไม่บาดเจ็บนะคะ ไม่เป็นอะไรใช่มั้ยคะ” อลิเชียร์ที่ใช้ร่างกายปกป้องแอนนาเอาไว้เธอกระอักเลือดออกมาก่อนจะถาม
“ไม่ค่ะพี่อลิเชียร์ แต่ว่าอะไรอุ่นๆคะเนี่ย” แอนนาแปลกใจเพราะจู่ๆก็รู้สึกอุ่นๆที่หลัง
“ไม่มีอะไรหรอกค่ะคุณหนู” อลิเชียร์โกหกออกไปจริงๆที่แอนนารู้สึกอุ่นน่าจะเป็นเพราะเธอกระอักเลือดออกมารนหลังของแอนนาเมื่อครู่นั่นเอง
“ว่าแต่คุณหนูพอจะขยับได้ไหมคะ” อลิเชียร์ถามแอนนาส่วนตัวเธอนั้นขยับไม่ได้เลยเพราะน้ำหนักของเพดานที่พังลงมาถึงเธอจะยังไม่ตายแต่เธอก็น่าจะสาหัสอยู่
“ได้นิดหน่อยค่ะ” แอนนาตอบ
“ค่ะถ้าอย่างนั้นคุณหนูลองพยายามปีนขึ้นไปด้านบนดูนะคะ ถ้าปีนขึ้นไปได้แล้วให้คุณหนูหนีไปบ้านหลังข้างๆทันทีเลยนะคะ” อลิเชียร์พูดพลางนึกถึงซาร่าที่เป็นฮีโร่ระดับ SSS ถ้าหนีไปที่นั่นน่าจะปลอดภัยสำหรับคุณหนูแอนนาของเธอ
“บ้านคุณลุงสตีฟน่ะเหรอคะเข้าใจแล้วค่ะ” แอนนาได้ยินดังนั้นก็พยักหน้า
หือคุณหนูรู้จักด้วยสงสัยเวลากลางวันที่แอบหายไปบ่อยๆคงจะหนีไปกินข้าวบ้านนั้นก็นะคุณซาร่าเธอน่าจะทำอาหารเก่ง อลิเชียร์เข้าใจผิดว่าซาร่าน่าจะทำอาหารเก่งเพราะคุกกี้นั่นอร่อยมากนั่นเอง
ครืน !! เสียงตัวบ้านเริ่มทรุดลงมาอีกครั้ง (มังกรมันขุดไข่ของมันออกไป)
“ไปค่ะคุณหนูรีบไป” อลิเชียร์เร่งเพราะถ้าบ้านทรุดลงมาอีกคุณหนูของเธอจะติดอยู่ใต้นี้ถึงเธอจะรู้ว่าคุณหนูของเธอมีค่าพลังกายเยอะมากแต่ถ้าติดอยู่ใต้นี้อาจจะตายเพราะขาดอากาศหายใจได้
“ค่ะ” แอนนาตอบก่อนจะค่อยๆคลานออกจากตรงนี้ไปท่ามกลางความมืด
แอนนาใช้เวลากว่าครึ่งชั่วโมงถึงจะปีนขึ้นมาด้านบนได้
“งือแสบตาจังเลย !!” แอนนายกมือขึ้นป้องดวงตาเพราะเธออยู่ในที่มืดนานเกิดไปพอเจอแสงอาทิตย์ทันทีจึงรู้สึกแสบตามากและเมื่อดวงตาของแอนนาเริ่มปรับสภาพได้ภาพที่เธอเห็นก็คือร่างอันใหญ่ยักษ์ของสัตว์กลายพันธ์
“อ๊ะนี่มันคุณมังกรนิสัยไม่ดีในนิทาน แล้วนั่นไข่ของหนูแอนนานี่นากำลังจะแย่งไปใช่มั้ย เอาไข่ของหนูคืนนมาเดี๋ยวนี้เลยนะ !!” แอนนาเมื่อเห็นว่ามังกรพวกนั้นกำลังนั่งเฝ้าไข่มังกรที่เธอกก?? มาหลายวันเธอจึงเข้าใจผิดว่ามังกรพวกนี้กำลังจะขโมยไข่มังกรของเธอ ?? ไปเพราะในนิทานพวกนั้นมักแต่งเรื่องให้มังกรพวกนี้เป็นสัตว์ดุร้ายและต้องให้ผู้กล้ามาปราบเธอจึงเข้าใจว่ามังกรพวกนี้เป็นสัตว์ที่นิสัยไม่ดี
“แล้วนี่ทำไมบ้านหนูเป็นแบบนี้คุณมังกรทำใช่มั้ย หนูจะเรียกลุงสตีฟมาจัดการ !!!” แอนนาชี้หน้าว่ามังกรที่ทำบ้านเธอพังพลางขู่ด้วยว่าจะให้สตีฟมาจัดการ
ทันใดนั้นเองเธอก็ได้ยินเสียงคำรามเล็กๆของลูกมังกร
กี๊ซ !!! เธอรีบหันไปมองก่อนจะเห็นมังกรตัวเล็กตัวหนึ่งกำลังพยายามออกมาจากเปลือกไข่
“อ๊ะมังกรของหนู !!!” แอนนาเมื่อเห็นว่าลูกมังกรที่เธอรอให้ฟักมาหลายวันฟักออกมาแล้วก็เดินปรี่เข้าไปทันที
เมื่อแอนนาปรี่เข้าไปหามังกรตัวใหญ่ที่เป็นแม่ของไข่มังกรพวกนี้มันก็ฟาดปีกใส่แอนนาทันที
ผัวะ !! ฟิ้ว !! ร่างของแอนนาปลิวไปตามแรงฟาดลอยละลิ่วไปทันที
ทางด้านสตีฟ
“เฮ้ยๆ หนูแอนนาจะทำอะไรนั่นจู่ๆเดินเข้าไปหาเฉยเลยเดี๋ยวก็โดนมังกรนั่นผัวะเข้าให้หรอก” สตีฟพูดออกมาหลังจากเห็นแอนนาเดินปรี่เข้าไปหาไข่มังกรที่กำลังจะฟักออกจากไข่
ผัวะ !! ฟิ้ว !! และก็เป็นดังคาดแอนนาโดนมันฟาดด้วยปีกลอยมาทางเขาทันที
“นั่นไงไม่ทันขาดคำ” สตีฟส่ายหน้าก่อนจะมองดูแอนนาที่ปลิวไปก่อนจะพุ่งไปหาเธอทันที
ฟุ่บ !! หมับ !! สตีฟพุ่งมารับร่างของเธอเอาไว้ได้ทันก่อนที่เธอจะกลิ้งหลุนๆไปกันพื้น
“ไงหนูแอนนาไม่เจอตั้งหลายวัน !!” สตีฟกล่าวทักทายเธอพลางยิ้มให้
“อ๊ะคุณลุงสตีฟหลายวันเหรอคะ อ๊ะจริงสิหนูมัวแต่ฟักไข่อยู่เลยลืมเวลาไปเลยนี่หลายวันแล้วเหรอคะ” แอนนาลืมเรื่องเวลาไปเพราะมัวแต่จดจ่อกับไข่มังกรอยู่หลายวัน
“จริงสิคุณลุงคะช่วยเอาไข่มังกรคืนมาให้หนูหน่อยมังกรพวกนั้นกำลังจะแย่งมันไปค่ะ” แอนนาชี้ไปที่ไข่มังกรทั้งเจ็ด
“ไม่ได้หรอกหนูแอนนา” สตีฟส่ายหน้า
“แต่ว่านั่นมันของหนูนะ คุณลุงไม่ช่วยหนูจะไปเอาคืนมาเองก็ได้ !!!” แอนนาเห็นว่าสตีฟไม่ยอมช่วยเธอก็เริ่มงอแงเอาแต่ใจทันทีพลางพยายามดิ้มให้หลุดจากแขนสตีฟ
“หนูแอนนา !!!” สตีฟที่เห็นว่าแอนนาเริ่มเอาแต่ใจเขาก็ตะคอกใส่เธอทันทีซึ่งการที่สตีฟตะคอกใส่นั้นทำให้แอนนาผงะและหยุดดิ้น
สตีฟค่อยๆวางแอนนาลงกับพื้นก่อนจะค่อยๆย่อตัวลงมาพูดด้วยสีหน้าและท่าทางจริงจัง
“ฟังลุงนะหนูแอนนา หนูเห็นมังกรพวกนั้นมั้ย” สตีฟชี้ไปที่มังกรทั้งเจ็ด
“อือ” แอนนาพยักหน้าเบาๆ
“มังกรพวกนั้นน่ะเป็นแม่ของลูกมังกรที่กำลังจะเกิดที่อยู่ในไข่ ลุงไม่รู้หรอกนะว่าหนูอยากจะได้ลูกมังกรพวกนั้นไปเลี้ยงหรืออะไร แต่ว่าฟังลุงนะถ้าหนูจะเอาพวกมันไปเลี้ยงจริงๆล่ะก็นั่นหมายถึงหนูจะเป็นคนพรากพวกลูกมังกรพวกนั้นมาจากแม่ๆของมัน และนั่นมังกรพวกนั้นน่ะอยู่ห่างจากบ้านหนูไปหลายพันกิโลเมตรเลยนะ รู้หรือเปล่าพวกมันต้องบินอย่างไม่ได้หลับไม่ได้นอนมาหลายวันเพื่อตามหาลูกๆของพวกมันที่ถูกพามา แล้วนี่หนูยังจะไม่ยอมคืนลูกๆให้พวกมันอีกเหรอ” สตีฟพูดพลางสั่งสอนจริงเขาๆก็อยากจะฟาดหนูแอนนาสักทีอยู่หรอก แต่ว่าฟาดไปก็ทำให้เขาเจ็บมือเปล่าๆเพราะค่าพลังกายของเธอมันเยอะเกินไปเขาจึงเลือกพูดสั่งสอนเธอแทน
“ตะ ตะ แต่ว่าหนูเหงานี่นา หนูอยากได้พวกมันมาอยู่เป็นเพื่อน” แอนนาพูดออกมาด้วยน้ำเสียงเศร้าๆสตีฟเห็นที่หางตาของเธอเริ่มจะมีน้ำตาหยดลงมา
จริงสินะหนูแอนนาไม่เคยมีเพื่อนรุ่นเดียวกับเธอเลยแถมพ่อของเธอก็งานยุ่งขนาดนั้น พวกผู้ใหญ่อย่างฮีโร่หญิงคนนั้นที่อยู่ในบ้านคงเป็นพี่เลี้ยงเธออะไรเทือกนั้นแถมหนูแอนนาก็ต้องอยู่แต่บ้านเพราะโรงเรียนฮีโร่ไม่เหมาะกับเธอ สตีฟมองดูแอนนาด้วยความรู้สึกสงสารเธออยู่ด้วยตัวคนเดียวมาเก้าปีเต็มแถมจากที่อิจิยะเล่าแม่ของเธอเสียชีวิตไปตอนคลอดเสียด้วยและพ่อที่เป็นนักการเมืองของเธอคงไม่มีเวลาว่างให้เธอนักจึงไม่มีเวลาสั่งสอนอะไรควรไม่ควร
สตีฟส่ายหน้าเบาๆก่อนจะพูดกับแอนนาเหมือนเดิม
“ไม่ได้ยังไงก็คือไม่ได้ เอาล่ะเรามาเฝ้าดูการเกิดของพวกลูกมังกรกันดีกว่านะลุงจะอยู่เป็นเพื่อนหนูเอง” สตีฟค่อยๆนั่งลงก่อนจะดึงแอนนาลงมานั่งบนตักของเขาและสวมกอดเธอเอาไว้อย่างอบอุ่น
สิบนาทีต่อมา
กี๊ซๆๆๆๆ !! เสียงเล็กของเหล่าลูกมังกรร้องกันระงมสตีฟไม่อยากเข้าไปรบกวนการฟักของพวกมันเพราะเดี๋ยวมันจะอาละวาดเอาสตีฟได้แต่หวังว่าพอมันฟักเสร็จแล้วคงจากไปโดยไม่อาละวาด
เตาะ !! แตะ !! เสียงเหล่าลูกมังกรเริ่มหัดเดินบนพื้นพวกมันพยายามกระพือปีกบินแต่ทว่าเนื่องจากพวกมันพึ่งเกิดกล้ามเนื้อของพวกมันจึงยังไม่แข็งแรงพอ
สตีฟใช้ระบบตรวจดูลูกมังกรดำพวกนั้น
โหเกิดมาก็เลเวลสองร้อยเลยบ้าชัดๆ สตีฟคิดในใจ
“ดูสิหนูแอนนาพวกลูกมังกรเกิดแล้วนะ” สตีฟพูดพลางก้มลงมองแอนนาที่อยู่บนตักก่อนสตีฟจะได้ยินเสียงเบาๆดังมาจากปากของแอนนา
ฟรี้ !! เสียงกรนเบาๆทำให้สตีฟพึ่งรู้สึกตัวว่าแอนนานั้นหลับไปแล้ว
“หลับซะงั้นอ่ะสงสัยจะเหนื่อย กกไข่มาหลายวัน” สตีฟพูดเบาๆพลางมองไปที่มังกรเหล่านั้นสตีฟเห็นเหล่าแม่มังกรค่อยๆคาบลูกมังกรของพวกมันขึ้นไปบนหลังของพวกมันและเริ่มบนขึ้นไปบนท้องฟ้า ก่อนจะมีแม่มังกรตัวหนึ่งคาบลูกของมันเองขึ้นไปบนหลังมังกรตัวข้างๆทำให้สตีฟแปลกใจการกระทำของมังกรตัวนั้น
ทันทีที่แม่มังกรตัวนั้นคาบลูกของมันไว้บนหลังมังกรอีกตัวมังกรตัวนั้นก็บินขึ้นและตามมังกรตัวอื่นๆไปทันทีแต่ทว่าเจ้ามังกรตัวที่ไม่มีลูกมังกรอยู่บนหลังนั้นกลับไม่บินขึ้นตามมังกรตัวอื่นๆไป
กรรร !!! มันคำรามอยู่ในลำคอก่อนสตีฟจะเห็นแววตาของมันค่อยๆเปลี่ยนไป
“เห้ยๆๆอย่าบอกนะว่า !!” สตีฟรู้สึกเสียวสันหลังวาบพลางรู้สึกไม่ดี
มังกรดำตรงหน้าสตีฟค่อยๆเงยหัวขึ้นมองไปบนท้องฟ้าก่อนจะอ้าปากคำรามเสียงดังและพ่นไฟสีดำออกมา
กร๊าซ !!!!!!!!!!!!!!!!! มังคำรามเสียงดังกู่ก้องไปทั่วเมืองเปลวไฟสีดำถูกพ่นขึ้นไปบนท้องฟ้าบรรยากาศรอบๆเปลี่ยนไปทันที
เวรแล้วไงทำไมเอ็งไม่กลับไปดีๆฟระนี่เอ็งยังจะอาละวาดอีกเหรอฟระเนี่ยตรูไม่อยากสู้นะเฟ้ยเดี๋ยวบ้านตรูพังเพราะลูกหลง !!! สตีฟถึงกับขนลุกซู่ลุกขึ้นพรวดทันที
จบ...