ตอนที่หนึ่งร้อยสิบเจ็ด The Riddle of Steel 3
มีคำกล่าวว่า
การที่มนุษย์เราทำสิ่งใดเพื่อเทพเจ้านั้นเป็นตัวบ่งบอกเกี่ยวกับตัวมนุษย์เองมากกว่าเทพเจ้า
ว่าการกระทำของสาวกอาจจะทำให้เทพเจ้าไม่พอใจก็ว่าได้
เราถึงได้มีกฎเกณฑ์ต่างๆมากมายในศาสนา
แต่ก็มีการเล่นมุกอีกอย่างว่า
เจ้าที่นับถือเทพเจ้าแห่งความมืดการทารุณ ความทรมาน..คิดว่าตนเองจะได้เจอเทพเจ้าแบบไหนหลังจากที่ตายไปแล้ว?
ว่าหากเรานับถือเทพเจ้าปีศาจแห่งการยึดครองโลกทรราชย์ สงครามฯลฯ
เทพเจ้าที่เราจะได้พบเจอก็จะนิสัยอย่างนั้นนั่นล่ะ
เราจะแปลกใจไปทำไมหากเทพเจ้าแห่งความมืดและการทรยศหักหลังนั้นหักหลังเราตอนที่เราทำภารกิจเพื่อเทพเจ้านั้นสำเร็จ?
ครอมนั้นคือเทพเจ้าที่โกรธเคืองจนใบหน้าที่มีรอยย่นจากความโกรธไม่พอใจของเขาสลักราวกับรอยแตกของหินผาที่เก่าแก่ที่สุดและไร้ความเมตตา
และเมื่อเราได้พบกับครอมเขาก็คือเทพเจ้าที่เต็มไปด้วยความโกรธเคืองและไร้ความเมตตาจริงๆ
แต่ทว่า
ครอมไม่เคยบัญชาให้ใครบูชาหรือสังเวยสิ่งใดใดให้กับตนเอง
ครอมได้ให้พรเป่าลมหายใจเข้าไปในครรภ์เมื่อชาวไคมีเรี่ยนเกิดมา
ให้พวกเขามีความสามารถในการ สังหารSlay และเอาชีวิตรอดSurvive
เมื่อเรามีแขนที่แข็งแกร่งถือดาบได้กระชับ
ร่างกายที่แข็งแกร่งทนทานต่อความยากลำบากในการเอาชีวิต
มนุษย์เราจะขออะไรจากเทพเจ้ามากกว่านี้อีก?
แม้ดาบจะหักแม้ร่างกายจะเหลือแค่เลือดเนื้อ
Always fighting in the name of Crom
จงต่อสู้ในนามของครอมอยู่เสมอ
คัลตะโกนเมื่อชกไปที่ครอม
คัลมีแค่ความโกรธจากทักษะพิโรธเท่านั้นที่ทำให้เขายังรอดชีวิตอยู่ได้
ชกหน้าไปที่เทพเจ้าครอมที่ราวกับหินผาที่ไม่สะทกสะท้าน
ภายใต้หน้าตาที่ราวกับสลักจากหินผา
ครอมได้ฮัมลูกคอราวกับสิ่งที่ห่างไกลจากครอมราวกับการหัวเราะ
ดีมากใช้ความโกรธเช่นนั้นต่อโลกใบนี้
ครอมกัดฟันกล่าวอย่างการอดกลั้นความโกรธให้อยู่ในระดับแค่การรำคาญIre ไว้ได้
ครอมคว้าคอคัลขึ้นมาและหัวเราะจนสายฟ้าฟาดสะเทือนทั่วท้องฟ้าและปฐพีสั่นสะเทือน
ก่อนจะโยนคัลกลับลงไปที่โลกมนุษย์อีกครั้ง
จงไปหาคำตอบของปริศนาแห่งเหล็กกล้าอีกครั้ง
ก่อนที่สายฟ้าจะฟาดลงมาที่เดิมที่คัลเคยอยู่แต่ที่ต่างไปคือทั้งสวนนั้นไหม้หมดไปด้วยสายฟ้าจากครอม
และครอมไม่ได้ใจดีในการโยนลงมาแม้แต่น้อยเพราะหากยังไม่มีความพิโรธอยู่
คัลคงร่างกายกระดูกแตกเสียชีวิตไปแล้ว
Damn you Crom
ครอมไอ้เ-ย
คัลสบถออกมาหลังจากที่ร่างกายของเขาตกลงมากับพื้นพร้อมกับถ่มน้ำลายไปด้านข้าง
แต่ราวกับว่าท้องฟ้าที่สั่นสะเทือนนั้นได้ยินราวกับเสียงครอมนั้นหัวเราะมาจากภูเขาที่ห่างไกล