re zombie world โลกซอมบี้อีกครั้ง

ตอนที่110 อูคาสิ้นชีพ

ช่วงเวลาที่ไนเรลและทหารยักษ์เถื่อนเข้าต่อสู้กันนั้นมันรวดเร็วมากผิดกับระยะทางที่ยาวไกลไนเรลที่หลบลูกศรดำที่ยิงเข้ามาพร้อมกับฟันไปที่ยักษ์เถื่อนอย่างต่อเนื่อง

เลือดเนื้อและแขนขาถูกตัดขากดาบที่แตกออกจากการฟันของไนเรลถูกทิ้งไว้อยู่เบื้องหลังโดยที่ตัวของไนเรลนั้นแทบจะไม่เป็นอะไรเลย

การต่อสู้ระหว่างไนเรลและทหารยักษ์เถื่อนยังคงดำเนินต่อเสียงร้องตะโกนทั้งโกรธและเจ็บปวดก็ดังขึ้นอยู่แบบนั้นจนกระทั่งเวลาผ่านไปหลายสิบนาที ไนเรลก็ฝ่ามาถึงบันไดทางขึ้นแต่ตลอดทั้งทางนั้นมันกลับเมไปด้วยร่างของทหารยักษ์เถื่อนที่ถือโล่เกราะหนักปิดไว้

“ปลดปล่อยเพลิงกักขัง”เสียงร้องสั่งการของยักษ์เถื่อนดังขึ้น

พร้อมกันนั้นเหล่าทหารยักษ์เถื่อนก็ปลดปล่อยเปลวเพลิงและโจมตีผสานกันกดดันไปทางไนเรล

ตูม!

เสียงอันดังสนั้นก็ดังขึ้นพร้อมกับที่เพลิงร้อนแรงออกมาจากยักษ์เถื่อนนับพันตรงหน้าสร้างเป็นกำแพงเพลิงทั้งสี่ทิศบีบอัดเข้าหาไนเรล

ไนเรลเมื่อเห็นดังนั้นเขาก็พลันดึงสิ่งของบางอย่างออกมาจากเงานั้นก็คือกางเขนมนุษย์ขางเขนมนุษย์ที่อยู่ในมือของไนเรลเป็นเหมือนกับฆ้อนทุบตีไปที่กำแพงเพลิงกังขังอย่างรุนแรง

ปัง! ปัง! ปัง!

ทหารยักษ์เถื่อนที่สนับสนุนพลังเข้าไปที่กำแพงเพลิงกักขังอย่างต่อเนื่องก็ถึงกับหน้าเปลี่ยนสีที่เห็นการกระทำของไนเรล เป็นเหมือนกับสัตว์ประหลาด

ไนเรลผสานความสามารถต่าง ๆที่ตนมีอยู่เข้าด้วยกันทั้งความสามารถ [เทพไททัน A] [พละกำลัง50 เท่า B] [อมนุษย์กิ้งก่า B]

ด้วยความสามารถพวกนี้ทำให้พลังของไนเรลนั้นเพิ่มจนถึงขีดสุดจนเขาสามารถบอกได้ว่ามีพลังใกล้เคียงระดับสีน้ำเงินขั้นกลางเลยทีเดียวในความรู้สึกของไนเรล

ปัง!

เสียงจากการโจมตีของไนเรสุดท้ายนั้นดังสนั่นมากหลังจากนั้นสักพักกำแพงเพลิงกักขังก็เริ่มปรากฏรอยร้าวขยายออกเหมือนดังใยของแมงมุม

ทหารยักษ์เถื่อนที่เห็นแบบนั้นก็ถึงกับกลืนน้ำลายลงไปแต่มันก็ไม่มีน้ำลายให้กลืน เพราะลำคอของพวกมันนั้นแห่งผากราวกับดินทราย

และแล้วกำแพงเพลิงก็ไม่อาจจะรักษาโครงร่างของมันเอาไว้ได้อีกเพราะทหารยักษ์เถื่อนที่ส่งพลังเข้าไปในกำแพงเพลิงต่างก็หมดสภาพเหนื้อยล้ากการรีดเค้นพลังออกมาอีกทั้งตอนนี้ไนเรลนั้นก็ก้าวเดินออกมาจากด้านใน

ตามตัวของเขาก็มีเปลวเพลิงอาบไร้ไปตามร่าง ๆราวกับเทพแห่งเพลิง

ไนเรลมีสีหน้าที่ยิ้มเยาะเย้ยมองไปทางทหารยักษ์เถื่อนตัวที่มีขนาดเท่ากับยักเถื่อน แขนข้างหนึ่งมีโซ่โลหะพิภพพันอยู่ ในมือมีกางเขนมนุษย์ขนาดใหญ่ส่วนอีกฝั่งมีดาบยาวที่ใช้ตัดแขนของอูคาอยู่

เพื่อไม่ให้เป็นการเสียเวลาฉับพลันนั้นไนเรลก็เข้าไปฆ่าพวกมันราวกับถางต้นหน้าตามทาง

ไนเรลก้าวเดินไปบนทางพร้อมกับศพที่ทิ้งไว้ที่ด้านหลังแต่ถึงกระนั้นเขาก็เลือกที่จะเก็บศพของพวกระดับ 4 ไปในเงาถ้าสามารถทำได้

และในตอนนั้นเองที่เขากำลังจะฟันไปที่ทหารยักษ์เถื่อนตนหนึ่งแต่อยู่ ๆ ก็รับรู้ได้ถึงอันตรายที่แอบลอบโจมตีเข้ามา

ไรเรลรู้ได้ทันทีว่ามันคือใครแต่ก่อนนั้นเขาต้องหลบการโจมตีนี้ก่อนโดยการเอี้ยงตัวไปด้านข้าง

ถึงอย่างนั้นดาบของคนที่ลอบโจมตีเขาก็ยังคงกวาดตามมาแต่มันก็โดนไนเรลใช้ดาบปัดออกไปอย่างง่ายดายอูคาที่ตอนนี้เผยตัวเองมาแล้วก็มองไปที่ไนเรลด้วยสายตาอาฆาตมาดแค้น

“มนุษย์!!! คู่ต่อสู้ของเจ้าคือข้าอูคาผู้นี้มาสู้กัน” อูคากล่าวด้วยเสียงเย็นยะเยือกและตรงเข้าหาไนเรล

“หึ ผู้ที่พ่ายแพ้ไปแล้วอย่างแกยังมีสิทธิ์พูดคำนั้นอีกอย่างนั้นหรือ”ไนเรลกล่าวออกมาด้วยสายตาที่ดูถูกอูคาอย่างไม่ปิดบัง

ตอนนี้อูคาเป็นแค่คนที่แพ้ให้กับเขาแล้วเมื่อเขาเคยชนะมันมาครั้งหนึ่งแล้วก็จะต้องมีครั้งที่สองอย่างแน่นอน

ไนเรลที่หันกลับไปเผชิญหน้ากับอูคาอีกครั้งแต่ในครั้งนี้ไนเรลไม่คิดจะปล่อยอูคาไปเขาจะจัดการปิดบัญชีอูคาให้เร็วที่สุด

ไนเรลที่ปะทะเขากับอูคาอย่างรุนแรงส่งผลให้ร่างของอูคานั้นถอยกลับไปหลายก้าว ดูเหมือนว่าพลังต่อสู้ของอูคาจะลดลงเป็นอย่างมากแต่มันก็ไม่ได้ผิดจากที่ไนเรลคิดเพราะอูคานั้นสูญเสียแขนไปหนึ่งข้างเมื่อไม่กี่ชั่วโมงก่อนอีกทั้งก็ยังบาดเจ็บหนักในเวลาที่ผ่านมาอูคาไม่มีทางที่จะฟื้นตัวได้อย่างรวดเร็วแน่นอน

ถึงจะเป็นเช่นนั้นแต่พลังต่อสู้ของอูคาก็มีมากกว่าระดับ4 อยู่ขั้นหนึ่ง แต่มันไร้ความหมายสำหรับไนเรลเพราะขนาดอูคาที่มีพลังเต็มร้อยตอนที่ทั้งสิงดวลกันที่ภูผาลาวาอูคายังพ่ายให้กับเขาดังนั้นสภาพอูคาในตอนนี้ยิ่งไม่ต้องพูดถึง

“ย้า!!!” ไนเรลฟันไปที่อูคาด้วยดาบผสมโลหะอูคาก็ใช้ดาบในมือที่เหลือข้างเดียวของตนรับด้วยใบหน้าที่ซีดเล็กน้อยแต่มันก็ไม่ได้มีแค่นั้นเพราะไนเรลใช้กางเขนมนุษย์ทุบไปที่ช่องว่างด้านข้างอย่างรุนแรง

ปัง!

ส่งผลให้อูคาร่างกระเด็นถอยไปตามทางเดินไนเรลรีบโจมตีซ้ำไปในทันทีอูคาที่เห็นแบบนั้นก็ใช้ความสามารถถนัดของตนเองแต่แน่นอนว่าไนเรลนั้นไม่มีทางให้เขาได้ลงมือแน่นอนจึงใช้เพลิงของตนเองเช่นกัน

ความสามารถในการควบคุมเพลิงของอูคาและไนเรลปะทะกันอย่างรุนแรงเนื่องจากระดับความสามารถของทั้งสองที่เท่ากันแต่เพราะไนเรลตอนนี้มีพลังที่เหลือล้นจึงเป็นฝ่ายได้เปรียบอย่างรวดเร็ว

“ไม่ข้าไม่ยอม”อูคาพยายามดิ้นให้หลุดแต่ก็โดนเพลิงที่อันแอ่นของไนเรลจนกลายเป็นคลื่นเพลิงยิ่งเข้าไปที่กลางหน้าอกจนร่างของมันกระเด็นลอยไปกลางอุโมงค์หลักหมายเลข 3

ไนเรลที่เห็นดังนั้นก็กระโดนตัวขึ้นไปอยู่เหนือร่างของอูคาพร้อมกับที่เหยียบอูคาลงไป

ถึงแม้จุดที่ไนเรลและอูคาปะทะกันจะไม่สูงมากนักแต่เพราะได้แรงส่งจากไนเรลก็ทำให้มันรุนแรงพอสมควร

ไนเรลและอูคาร่วงลงไปยังเบื้องล่างที่มีทหารยักษ์เถื่อนนับร้อยรวมตัวกันอยู่ราวกับมด

ตูม!

เสียงที่ดังขึ้นพร้อมกับร่างของอูคาที่จมลงไปในพื้นดินเผยให้เห็นหลุมที่ลึกประมาณ 5-6เมตรใต้เท้าไนเรล

ไนเรลมองไปที่อูคาที่สภาพตอนนี้ไม่ต่างจากคนที่ตายไปแล้วถึงกระนั้นเขาก็ยังคงรับรู้ด่าอูคายังคงมีลมหายใจอยู่

แต่ก่อนที่ไนเรลจะได้ทำอะไรอยู่ก็มีศรดำยิงเข้ามาถากเข้าไปที่ไหล่ของเขาโชคยังดีที่ไนเรลนั้นหลบได้ถึงแม้มันจะมีเลือดออกเล็กน้อยพร้อมกับเกล็ดจากความสามารถ [กิ้งก่ายักษ์ B]

ไนเรลที่ตอนนี้เมื่อได้เลือดเล็กน้อยเขาก็ต้องหาที่หลบเพราะตอนนี้ศรดำและหน้าไม้ทุกเครื่องเล็งตรงมาที่เขา

ในขณะเดียวกันทางฝั่งของยักษ์เถื่อนก็ต้องเจอเข้ากับปัญหาเช่นกันเพราะตอนนี้ศรดำกำลังจะหมดลงเพราะถึงแม้ศรดำจะเป็นศรที่ทรงพลังแต่มันก็มีน้อยตอนนี้พวกมันก็ยิงไปเกือบหมดแล้วในเวลาที่สั่นๆ ถ้าไม่ใช่เป็นเพราะไนเรลมีความสามารถอย่าง [เงา S] ที่เคลื่อนที่หลบได้อย่างรวดเร็วละก็ถ้าเป็นระดับ5 คนอื่นคงร่างพรุนไปแล้ว

“ศรดำหมดแล้วงั้นก็เปลี่ยนไปใช้ศรเหล็กธรรมดาแทนส่วนศรดำที่เหลือไม่กี่ด้ามใช้ยิงเฉพาะตอนที่มั่นใจว่าโดนเท่านั้น”เสียงสั่งการที่ดังออกมาอย่างต่อเนื่องนั้นก็คือที่ปรึกษาเรนที่ตอนนี้เห็นอูคาเพลี่ยงพล้ำไปแล้วแต่ใบหน้าของเขาก็ยังคงส่งการอย่างไม่สะทกสะท้าน

สำหรับที่ปรึกษาเรนนั้นมันมีแค่เป้าหมายคือฆ่าไนเรลหรือกักขังไว้ให้ได้แล้วให้พวกพิพากษามาจัดการ

ไนเรลเมื่อเห็นว่ามีศรระดมยิ่งเข้าใส่เขาอย่างต่อเนื่องก็รีบหาที่หลบแต่เขายังคงจับร่างของอูคามาด้วย แต่แน่นอนว่าก้นหลุมอุโมงค์หมายเลข 3นั้นไม่ได้มีซ่อนตัวมากนัก นอกจากศพที่เกลือนไปหมดของทหารยักษ์เถื่อนนับร้อย ๆ ตนเลือดไหลไปตามทางน้ำใต้ดินผสมจนมันข้นไปหมดไม่ต่างจากประหลอดไนเรลเห็นอย่างนั้นก็ไม่รอช้าหยิบบางอย่างออกมาและใช้มือประกบมันเข้ากับศพ ๆ หนึ่ง

สิ่งที่อยู่ในมือของไนเรลก็คือเมล็ดของต้นกาบหอยแครงปีศาจนับ10 ที่ตอนนี้เขากำลังเร่งการเจริญเติบโตอยู่

ต้นกาบหอยแครงปีศาจที่ได้เลือดเนื้อของทหารยักษ์เถื่อนจำนวนมากที่ตายอยู่ก็เติบโตอย่างรวดเร็วด้วยตาที่สังเกตุเห็นได้

ยักษ์เถื่อนที่กำลังวิ่งเข้ามาห่างจากไนเรลไปม่กี่เมตรก็ต้องหยุดชะงักลงปากของทหารยักษ์เถื่อนที่อยู่ภายใต้หมวกเกาะต่างก็เปิดอ้าออกกว้างเพราะ ณ ขณะนี้ที่เบื้องหน้าของพวกมันกับมีต้นไม้งอกมาพร้อมกับที่ศพของทหารยักษ์เถื่อนแห้งกังไปเหลือแต่เศษเกราะเหล็กซึ่งเกิดจากความสามารถของไนเรลอย่าง[เร่งการเจริญเติบโตของพืช A]

ต้นกาบหอยแครงปีศาจที่สูงกว่า 5 เมตรทั้ง 10ต้นซึ่งมีพลังโจมตีไม่น้อยกว่าระดับ 4 ได้รับคำสั่งให้จัดการฆ่าทุกอย่างที่เข้ามาให้หมดไม่มีการระเว้น

ยักษ์เถื่อนที่อยู่โดยรอบไม่รอช้าเข้าไปปะทะกับต้นกาบหอยแครงในทันทีทั้งไฟและอาวุธทุกชนิดที่โจมตีเข้ามาอย่างรุนแรงทำให้กาบหอยแครงเสียเปรียบเล็กน้อยเพราะถึงแม้มันจะต้านทานไฟได้ แต่ก็ไม่ใช่การต้านทานที่สมบูรณ์ร้อยเปอร์เซ็นต์อีกทั้งการโจมตีทางกายภาพนั้นก็ได้เปรียบมันไม่น้อย แต่มันก็แค่เริ่มต้นเท่านั้นเพราะยิ่งผ่านไปทหารยักษ์เถื่อนก็ตายมากขึ้นและมากขึ้น ยิ่งเพิ่มอาหารและพลังให้กับต้นกาบหอยแครงปีศาจ

แต่ทั้งหมดนี้ไนเรลที่หลบอยู่ตรงกลางไม่ได้สนใจเลยแม้แต่น้อยเพราะเขากำลังจัดการกับอูคาอยู่อูคาที่พึ่งได้สติขึ้นมาก็พยายามขัดขืนไนเรลแต่ก็ไม่เป็นผลไนเรลเหยียบลงไปที่แขนข้างหนึ่งของอูคา

“แกยังจำนี่ได้ไหม” ไนเรลหยิบกางเขนมนุษย์พร้อมกับโซ่โลหะพิภพออกมาให้อูคาได้ดู

“เจ้าต้องการอะไรถึงอย่างไรเจ้าก็หนีไม่พ้นอย่างแน่นอนยอมแพ้ซะ”อูคายังคงพูดขู่กับไนเรลอยู่เล็กน้อย

“หึ เข็มทิศนี่คืออะไร?” ไนรลไม่สนใจคำพูดของอูคาเขารีบถามในสิ่งที่ตนเองอยากรู้ทันทีเพราะไนเรลรู้ว่าเวลาของตนนั้นไม่ได้มีมากนักน่าจะแค่ไม่เกิน 2นาทีก่อนที่ต้นกาบหอยแครงปีศาจจะต้านไม่ไหว

“เจ้าไม่ได้ยินงั้นหรือว่ายอม....อ๊าก ๆ ”อูคาพยายามกล่าวชักจูงวไนเรลอีกครั้งแต่มันก็ถูกเขาใช้กางเขนมนุษย์ทุบไปที่ข้อมือที่เหลืออยู่เพียงข้างเดียวจนมันแหลกเละผสมไปกับดิน

“บัดซบ ไอ้ลูก...เอ๊ย เจ้าต้องตายต้องตายไม่มีหลุดฝั่ง” อูคาดาออกมาราวกับคนเสียสติจากความเจ็บปวด ภาพเหตุการณ์นี้มันดูทับซ้อนกับภาพเวลาช่วงที่ไนเรลนั้นโดนในครั้งแรกที่ถูกจับตัวมาจะต่างกันก็แค่ตอนนั้นอูคาตัดเอ็นของไนเรลและไนเรลก็ไม่ได้ร้องสักคำ

แต่ขณะนี้ทุกอย่างมันสลับกัน อูคาแหกปากร้องด้วยความเจ็บปวดแทน

“ฉันถามว่าเจ้าสิ่งนี้มันคืออะไร”ไนเรลยืนเข็มทิศชีพไปที่หน้าของอูคาแต่ดูเหมือนอูคาจะไม่จนใจตอบคำถามไนเรลเลยแม้แต่น้อย

ถุย!อีกทั้งยังเลือกที่จะถุยน้ำลายในปากไปที่มือของไนเรลที่ถือมันอยู่อีกไนเรลที่เห็นดังนั้นก็ถึงกับหน้าบึ้งคิ้วขมวดเขาเก็บเข็มทิศชีพที่ได้มาจากตอนที่ฆ่าไคยักษ์เถื่อนตนนั้น ซึ่งในตอนแรกไนเรลก็ยังแปลกใจว่าทำไมของสิ่งนี้ไปอยู่กับไคยักษ์เถื่อนผู้คุมนั้นได้แต่เขาก็ไม่สนใจ

อีกอย่างที่เขาถามอูคากับของสิ่งนี้เพราะแค่อย่างรู้ว่ามันมีความสามารถอย่างที่เขาเดาหรือไม่ก็เท่านั้นแต่ในเมื่ออูคาไม่ยอมตอบเขานั้นก็เท่ากับว่าอูคาหมดประโยชน์ไปแล้ว

“ในเมื่อแกเลือกอย่างนั้นก็ตามใจ”ไนเรลกล่าวออกมาจากนั้นก็ยักกางเขนมนุษย์ที่ใหญ่ยาวกว่า 5 เมตรขึ้นมาจากนั้นก็ทุกเข้าไปที่หัวของอูคาอย่างแรง

“เดียว...” อูคาที่ไม่คิดว่าอยู่ไนเรลก็เลือกที่จะฆ่าตนเองในทันทีเมื่อไม่ได้คำตอบก็ทำให้เขารู้สึกเสียใจกับคำพูดของตนก่อนหน้านั้น

แต่มันก็สายไปแล้วเพราะเขาพูดได้คำเดียวก็โดนกางเขนมนุษย์ทุบหัวจนเละคาหมวกเกราะสมองเลือดและสิ่งต่าง ๆ ไหลออกมา ร่างของอูคากระตุกไปมาไม่กี่ทีก็แน่นิ่งไป

เป็นการปิดฉากหนึ่งในยักษ์เถื่อนระดับ 5อัศวินอูคาลง ณ ที่ก้นหลุมอุโมงค์หลักหมายเลข 3