ณ ห้องของเหยาเฉิน
เหยาเฉิง
-ในที่สุดก็กลับมาแล้วเอาละข้าจะใช้คัมภีร์าาะ์เพื่อเพิ่มพลังของตัวเองขึ้นในตอนนี้ -
เหยาเฉิงได้ทำสมาธิแล้วเรียก "คำภีร์าาะ์" ออกมาและรวบรวมลมปราณเข้าสู่ร่างกายและเหยาเฉิงได้คิดว่า
เหยาเฉิน
-อาทิตย์หน้าสินะที่เธอคนนั้นจะมาบอกเลิกฉันแล้วก็ไปหาคนที่รวยกว่าและหลังจากนั้นชีวิตที่ตกต่ำสุดของฉันของก็ได้เริ่มขึ้น...ได้เวลาแก้ไขชีวิตตรงนั้นแล้ว 555-
จากนั้นเหยาเฉิงได้บ่มเพาะพลังติดต่อกันนานหนึ่งอาทิตย์จนฟึกขั้นแรกสำเร็จจากนั้น
-ก๊อก...ก๊อก...-เสียงเคาะประตูจากนั้นเหยาเฉินได้เปิดประตูออกและเ้าของอสียงคือจ้าวมู่อี้แฟนของเหยาเฉิงมาหาเหยาเฉิง
จ้าวมู่อี้
-เหยาเฉินที่ฉันมาหานายเพื่อจะบอกเลิกกับนายว่าฉันน่ะคบกับนายแค่เล่นยังไงล่ะนายนะเป็แค่คนจนจำใส่หัวไว้ด้วยล่ะว่านายน่ะเป็แค่คนจนต่ำต้อยไม่คู่ควรกำฉัน-
เหยาเฉิน
-แล้วแต่เธอ...สิที่ฉันไม่เคยสนใจเธออยู่แล้วนี่-
เหนาเฉินได้ไล่จ้าวลู่อี้ไปแล้วปิดประตูและมีคนเปิดประตูหลังจากนั้นคนที่เปิดประตูออกมาเขาก็คือเหลาสู่เจินแฟนใหม่ของจ้าวลู่อี้ได้เขามาเพื่อเย้ยเหยาเฉินว่าฉันได้เอาแฟนของนายมาแล้ว(เหลาสู่เจินคิดในใจ)เหลาสู่เจินได้พาคนเขามาเพื่อทำร้าย เหยาเฉินแต่เหยาเฉินนั้นไม่สนใจ
เหยาเฉิน
-ได้้าอะไรกันแน่ออกไปได้แล้วนะฉันกำลังยุ่ง-
เหลาสู่เจิน
-ฉันแค่อยากทำให้นายรู้ว่าอย่ามายุ่งกับผู้หญิงของฉันแค่นั้นเอง-
เหยาเฉินได้ลืมตาเห็นว่ามีคนเขามาทำร้ายเหยาเฉินได้ใช้ความเร็วจัดการพวกนั้นแล้วตรงไปที่เหลาสู่เจิน
แล้วหักขาเขาเหลาสู่เจินได้ร้องไห้และบอดี้การ์ดได้พาตัวเหลาสู่เจินไป
ณ สวนสาธารณะ
เหยาเฉินได้ออกมาฟึกปราณเขาได้มีสมาธิจดจ่อมากจนเป็จิตแข็งกล้าและแล้วได้มีชายแก่เดินมาที่สวนสาธารณะและเขาได้เห็นเหยาเฉินเขารู้สึกได้ถึงปานที่เหยาเฉินปล่อยออกมาชายแก่คนนั้นได้ตรงไปหาอย่าเขินแล้วพูดว่า
ชายแก่
-โอ้เด็กน้อยเ้าพฃอายุแค่นี้แต่ฝึกลมปราณจนอยู่ขั้นระดับปรมาจารย์สุดยอดจริงๆ-
เหยาเฉินได้คำนับ
เหยาเฉิน
-ขอบคุณท่านผู้าุโแต่ท่านน่ะฝึกลมปราณเหมือนกันใช่ไหมแต่ติดค้างอยู่และมีโรคแทรกซ้อนพอตอนกลางคืนท่านจะนอนไม่ค่อยหลับและบางทีปวดหัวมากสินะ-
ชายแก่ตนใจและเหงื่อตก
ชายแก่
-จะ...เ้ารู้ได้อย่างไรว่าข้าเป็เช่นนั้น-
เหยาเฉินยิ้มแล้วตอบ
เหยาเฉิน
-แค่มองก็รู้แล้วแต่ข้านะมีวิธีรักษานะท่านสนใจไหมล่ะ-
ชายแก่ใและถามเหยาเฉินว่า
ชายแก่
-จะ...จริงหรือที่เ้ารักษาข้าได้ข้ามีนามว่าเสี่ยวมู่แล้วเ้าล่ะ-
เหยาเฉิน
-ข้ามีนามว่าเหยาเฉิน-
จบ ตอน 2
เกร็ด
-เหยาเฉินเรียนอยู่มหาวิทยาลัยตงไห่ชั้นปี 3 แต่ก่อนเป็เด็กที่อ่อนแอนิสัยของเหยาเฉินแต่ก่อน ก่อนที่จะกลับมาเป็เด็กที่ถูกรังแกอ่อนแอและจนแต่พอกลับมาจิตใจเด็ดขาดไม่มีความปราณี
213
