มหาสงครามแห่งโชคชะตา(Fate Online)

บทที่35 ยอดฝีมือลำดับ 5

            ราดิชถึงกับสะดุ้งกับเสียงนี้เขามองซ้ายมองขวาเพื่อหาต้นตอของเสียง ก็พบกลุ่มควันและฝุ่นจำนวนมากทางด้านหลัง ไม่ห่างจากจุดที่เขาอยู่นักด้วยความสงสัย เขาเลยเดินมุ่งหน้าไปที่นั่นพร้อมกับอาธูเรีย เพื่อดูว่ามีอะไรเกิดขึ้นแต่ก็กระชับดาบในมือเตรียมพร้อมไปด้วย เมื่อเดินเข้าไปใกล้ก็ได้ยินเสียงสองเสียงดังออกมา

        “เป็นอะไรหรือเปล่า มิคัง” เสียงหนึ่งถามขึ้น ราดิชเองก็รู้สึกว่าเคยได้ยินที่ไหนมาก่อน

        “ไม่เป็นไรหรอก สงสัยเล่นแรงไปหน่อย แค่กๆ”อีกเสียงตอบกลับมาเขาก็รู้สึกอีกเหมือนกันว่าเคยได้ยินเสียงนี้มาก่อน พอกลุ่มควันเริ่มเบาบางก็มีเงาร่างของคนสองคนเดินออกมา ซึ่งคนแรกที่ออกมาทำให้ราดิชถึงกับตกใจไม่ใช่น้อย พอดีกับที่คนคนนั้นเห็นราดิชเข้าพอดี

        “นี่นาย! เจ้าคนเมื่อตอนนั้นนี่!!!”ผู้หญิงคนนั้นจำราดิชได้ เธอชี้หน้าเขา พร้อมกับเตรียมร่ายเวทใส่เขาทันทีซึ่งเขาได้แต่ตั้งท่าเตรียมพร้อมรับการโจมตีนั้น

        “มีอะไรหรอ มิคัง” เสียงผู้หญิงอีกคนถามขึ้นและเดินออกมาจากกลุ่มควันพอเธอเห็นหน้าของชายคนนั้น ก็อุทานออกมาเสียงดังพร้อมกับราดิชที่ได้เห็นหน้าผู้หญิงคนที่สอง

        คุณราดิช!! คุณซากุระ!!!

        “รู้จักกันด้วยหรอซากุระ?” ผู้หญิงคนนั้นถามซากุระที่เข้ามาขวางหน้าไม่เธอยิงเวทใส่เขา

        “ก็คนที่ชั้นเล่าให้ฟังว่ายอมแลกหนังสือเล่มนั้นไง”ซากุระบอกมิคัง

        ผู้หญิงคนนั้นเบ้ปากและพูดแย้ง “แต่นายคนนี้ คือคนที่ชั้นเล่าให้ฟังว่า มาขวางการเชือดเจ้าพวกนั้นนะ”

        “เอาน่าๆ อย่าเพิ่งโมโหเดี๋ยวเรามาแนะนำตัวกันก่อน นี่มิคังเพื่อนฉันเองค่ะคุณราดิช” ซากุระผายมือแนะนำเพื่อนของเธอให้รู้จักกับราดิช

        “เชอะ!!” มิคังทำเมินใส่ราดิช

        “ส..สวัสดีครับ ผ..ผม..ราดิช ยินด..ดีที่ได้รู้จักครับ” ราดิชแนะนำตัวเองอย่างกล้าๆกลัวๆว่าเธอจะอารมณ์เสียหรือเปล่า

        “ถือว่ารู้จักกับซากุระฉันไม่เอาเรื่องนายก็ได้ แต่ก็ยินดีที่ได้รู้จักละกัน” มิคังที่อารมณ์เย็นลงแล้วกล่าวทักทายราดิช

        “เอ่อ.. ครับผม ยินดีที่ได้รู้จักครับ”ราดิชรีบพูดก่อนที่จะทำให้เธอโกรธอีกครั้ง

        “ว่าแต่คุณราดิชมาทำอะไรที่นี่หรือคะ” ซากุระถามขึ้น

        “เรียกว่าราดิชเฉยๆก็ได้ครับไหนๆก็รู้จักกันหมดแล้ว” ราดิชบอก และเริ่มสังเกตว่ามิคังนั้นจัดเป็นผู้หญิงที่สวยน่ารักเป็นอย่างมาก ไม่เหมือนซากุระที่สวยไปคนละแบบแต่ที่สะดุดตาคือชุดที่ทั้งสองใส่อยู่นั้น เป็นชุดนักเรียนกระโปรงสั้นและเท่าที่ราดิชรู้ ชุดนี้เป็นที่นิยมในหมู่ผู้เล่นหญิงอยู่เหมือนกัน

        “ผมมาทำภารกิจเปลี่ยนอาชีพน่ะครับเพิ่งทำขั้นแรกเสร็จ แต่พอขั้นที่สองก็ให้ผมไปฆ่าเจ้าไฮดราที่เป็นบอสของที่นี่น่ะครับผมยังกลุ้มอยู่เลยว่าจะทำยังไงดี” ราดิชบอกไปตามตรง

        “จริงหรือคะ? ไปกับเราก็ได้ค่ะพอดีเราสองคนก็ต้องไปฆ่าเจ้าไฮดราแห่งบึงมรณะนั่นเหมือนกันน่ะค่ะ”นนน ซากุระบอก

        “จะดีหรือซากุระ นายนี่ไว้ใจได้หรือเปล่าเหอะ”มิคังแย้งเล็กน้อย

        “ไว้ใจได้สิ เอาน่ามีราดิชไปช่วยด้วยอีกคนก็ดีนะ ว่าแต่ราดิชเปลี่ยนอาชีพเป็นอาชีพอะไรคะ” ซากุระชวนคุยต่อ

        “ก็จอมดาบเวทมนตร์น่ะครับ ตามที่ผมตั้งใจไว้”ราดิชตอบ

        “เล่นเปลี่ยนอาชีพที่ยากสุดๆเลยนะนายน่ะ”มิคังพูดขึ้น

        “นั่นสิคะแต่ฉันเชื่อว่าคุณต้องทำได้อยู่แล้วล่ะค่ะ นี่ขั้นแรกก็ผ่านได้แล้วด้วยนี่”ซากุระพูดสนับสนุนราดิช

        “ครับผม” ราดิชรับคำ

        “ว่าแต่ผู้หญิงที่ข้างหลังคุณนั่นเป็นอสูรติดตามหรือคะแถมหนูไฟฟ้านั่นด้วย” ซากุระพูดขึ้นทำให้มิคังที่จ้องหน้าราดิชอยู่ หันไปสนใจอาธูเรียขึ้นมาด้วย

        “เอ่อ.. คือว่า” ราดิชไม่รู้จะอธิบายยังไงนั่นเอง

        “ที่ฉันรู้เพราะเธอไม่มีกำไรผู้เล่นค่ะถ้าไม่สังเกตให้ดีก็ไม่รู้หรอก และยิ่งอยู่ในรูปร่างของมนุษย์ด้วยแล้วถ้าไม่เป็นพวกภูติก็ต้องเป็นสัตว์อสูรระดับสูงมากเลยเลยล่ะค่ะแล้วนี่ไม่แนะนำให้รู้จักหน่อยหรือคะ” ซากุระว่ามิคังเองก็พยักหน้าเห็นด้วย

        “เธอชื่อ อาธูเรีย น่ะครับส่วนนั่นเจ้าปิกามอน” ราดิชลากอาธูเรียออกมาด้านหน้าเพื่อแนะนำ

        “สวัสดีค่ะเพื่อนๆของนายท่าน” อาธูเรียกล่าวและย่อตัวลงเล็กน้อย

        “น่ารักจังเลยนะเนี่ย ว่าแต่ระดับเท่าไรหรือ”สองสาวเข้ามารุมจับและกอดอาธูเรียกันใหญ่แถมจับเจ้าปิกามอนด้วยความเอ็นดูมัน

        “ข้าระดับ 95 น่ะ” อาธูเรียบอกทำให้สองสาวที่กำลังรุมกอดอยู่นั้นหยุดชะงัก รีบปล่อยมือจากอาธูเรีย และถอยหลังออกไปอย่างรวดเร็ว

        “95!!! นี่นายไปเอามาจากไหนเนี่ย!!!” มิคังถามราดิชด้วยความตกใจ

        “เรื่องมันยาวน่ะครับแล้วนี่ว่าแต่เราจะไปฆ่าเจ้าไฮดรากันหรือยังล่ะครับ เดี๋ยวจะเย็นเสียก่อนนะ”ราดิชพยายามพูดเบี่ยงประเด็นทำให้สองสาวเลิกสนใจอาธูเรียไปได้เหมือนกัน

        “ไปกันเลยค่ะแต่คงต้องมาเข้าปาร์ตี้กับเรานะคะ” ซากุระบอกทางราดิชก็ติตต่อหัวหน้ากลุ่มปาร์ตี้ของเขาและบอกไปว่าเจอเพื่อนของตนและขอไปปาร์ตี้กับเพื่อนของตนแทน ทางหัวหน้ากลุ่มก็ไม่ได้ว่าอะไรแต่ก็บอกราดิชว่าพร้อมต้อนรับเขาเข้ากลุ่มเสมอ เขาขอบคุณหัวหน้าปาร์ตี้และออกจากกลุ่มนั้นมาเข้ากลุ่มกันสามคนกับซากุระและมิคังแทน

        “เจ้าหนูไฟฟ้าตัวนี้ ขอได้เปล่ามันน่ารักจริงนะนี่” มิคังพูดขอราดิชขณะที่อุ้มเจ้าปิกามอนมากอดและเอาแก้มถูกับแก้มของมันอย่างเป็นสุข

        “ต้องแล้วแต่มันล่ะครับว่าจะยอมไปด้วยหรือเปล่า หะๆ” ราดิชบอกแต่ดูเหมือนปิกามอนจะชอบมิคังอยู่เหมือนกันอาจเป็นเพราะเธอมีกระแสไฟฟ้าไหลเวียนรอบตัวอยู่ตลอดเวลาก็ได้ที่ทำให้ปิกามอนดูเหมือนจะชอบเธอเป็นพิเศษไม่ดิ้นเหมือนเวลาผู้หญิงคนอื่นที่ไม่ใช่อาธูเรียอุ้มเขาเองก็สังเกตเห็นอยู่เหมือนกัน

        จากนั้นพวกเขาก็ร่วมเดินทางกันเข้าไปด้านในของบึงมรณะระหว่างทางมิคังก็จัดการพวกที่ขวางทางอยู่อย่างง่ายดาย พอเขาถามเธอว่าได้อาชีพอะไรมิคังบอกว่าเป็นจอมเวท ทำให้ราดิชรู้ถึงความน่ากลัวที่แท้จริงของจอมเวทก็วันนี้เองและแล้วพวกเขาก็ทะลวงเหล่าจระเข้หนังเหล็ก และซอมบี้หนองน้ำเข้าไปจนถึงที่ที่ไฮดราแห่งบึงมรณะเกิดได้ในที่สุดมันเป็นที่ดอนบริเวณกว้างมากพอสมควรและบริเวณนี้ไม่มีสัตว์อสูรอยู่เลยแม้แต่ตัวเดียว

            ซากุระชี้มือไปที่บริเวณที่ดอนแห่งหนึ่งและกล่าวขึ้น“ตรงนั้นแหละค่ะที่ไฮดราแห่งบึงมรณะเกิด เราไปรอกันตรงนั้นเลยดีกว่าเดี๋ยวอีกไม่นานมันก็จะเกิดแล้วล่ะค่ะ”พวกเขาจึงยกขบวนขึ้นไปบนที่ดอนนั้นเพื่อรอไฮดราเกิดทางราดิชเมื่อมาถึงก็เริ่มเช็คไอเทมต่างๆที่ต้องใช้มิคังกับซากุระเองก็ทำเช่นเดียวกันกับเขาหลังจากเช็คของเรียบร้อยพวกเขาก็เริ่มคุยกันฆ่าเวลา

            “ถ้าฆ่าไฮดราแล้วราดิชต้องไปทำภารกิจต่อที่ไหนหรือคะ ภารกิจบอกไว้หรือเปล่า” ซากุระถามขึ้นก่อน

            “ยังไม่บอกเลยครับสงสัยคงต้องฆ่าเจ้าไฮดรานี่ซะก่อนถึงจะรู้น่ะครับ” ราดิชบอก

            “ว่าแต่นายทำอะไรได้มั่งล่ะ”มิคังถามขึ้นมาบ้าง

            “นี่มิคังเธอไม่ได้ยินข่าวที่ว่าราดิชสู้ตัวต่อตัวกับราชินีมดและลูกน้องมันหรอกหรือ ไหนจะสู้กับกิลด์ม้าดำและม้าแดงอีกกว่า700 คนด้วยตัวคนเดียวอีก” ซากุระพูดขึ้นถึงเรื่องข่าวลือที่มีอยู่ในตอนนี้

            “น่าคิดเหมือนกันเพราะเห็นว่ามีคนเห็นเหตุการณ์เยอะไม่ใช่ข่าวโคมลอย ว่าแต่นายทำได้ยังไงล่ะ”มิคังหันไปถามราดิช

            “ก็ใช้ทักษะพิเศษน่ะครับอัดมันไป 4 - 5 ทีกว่าจะตาย เล่นเอาหน้ามืดเหมือนกัน” ราดิชยิ้มแห้งๆขณะตอบ

            “ถ้าเป็นทักษะพิเศษก็เป็นไปได้ถ้ายังไงฉันขอดูหน่อยนะตอนสู้กับไฮดราน่ะ” มิคังที่ตอนนี้เริ่มมองราดิชใหม่ว่าขึ้น

            “จะพยายามครับว่าแต่คุณสองคนระดับเท่าไรกันแล้วน่ะ” ราดิชถามสองสาวกลับไปบ้าง

            “ฉันก็ 78ส่วนมิคังก็ 85 น่ะ” ซากุระตอบแทน

            “หา!!” ราดิชที่ได้ยินระดับของทั้งสองถึงกับอุทานออกมาเสียงดัง

        “นายจะร้องไปไหนถ้าเริ่มเล่นตั้งแต่เกมเปิดก็ระดับขนาดนี้ได้อยู่แล้วแหละน่า” มิคังบอกราดิช

        “แต่ผมได้ยินมาว่าเกมนี้มีช่วงระดับที่ขึ้นยากมากอยู่ที่ 60 กับ 70 นี่ครับ ตอน 60 ถ้าไม่มีของระดับB จะเก็บระดับได้ยากพอสมควรแต่ถ้าไปเป็นกลุ่มก็สามารถลุยไปได้เหมือนกัน แต่พอไปถึงระดับ 70ก็ไปต่อได้ลำบากมาก เพราะอาวุธและชุดเกราะสู้กับสัตว์อสูรไม่ได้ ถ้าไม่มีของระดับ Aขึ้นไปน่ะครับ ทำให้ระดับเฉลี่ยของคนในเกมอยู่ที่ 60 - 70ใช่ไหมล่ะครับ” ราดิชบอกในสิ่งที่รู้มา

            “ก็ใช่นะแต่ถ้ามีทักษะพิเศษละก็ มันก็สามารถผ่านไปได้เหมือนกันนั่นแหละ” มิคังบอกให้ราดิชเข้าใจ

            “หรือว่ามิคังก็มีเหมือนกันหรือครับทักษะพิเศษน่ะ” ราดิชถามด้วยความอยากรู้

            “มีสิมิคังมีทักษะพิเศษที่ชื่อว่า พลังเทพอัสนี น่ะ” ซากุระตอบแทนราดิชคิดว่าคงเป็นกระแสไฟฟ้าที่เขาเห็นแต่ไม่รู้ว่าถ้าโดนเข้าไปจะเป็นยังไงเหมือนกัน

            “และที่สำคัญเธอเป็นยอดฝีมือลำดับ 5 ด้วยนะจะบอกให้” ซากุระกล่าวยกยอมิคังและอวดความเก่งของเธอให้ราดิชฟัง

            “หา!! ยอดฝีมือลำดับ 5 ใช่พวกยอดฝีมือ 10 อันดับที่ว่ากันว่าเก่งกาจมากถึงขนาดที่ว่าคนคนเดียวสามารถสู้กับผู้เล่นธรรมดานับหมื่นนับแสนได้ด้วยตัวคนเดียวนะหรอครับ” ราดิชร้องเสียงหลงอีกครั้ง

            มิคังอายหน้าแดง และรีบพูดขึ้น “ฉันไม่เก่งขนาดนั้นหรอกน่าที่ยอดฝีมือทุกคนสู้กับคนหมู่มากได้เพราะมีทักษะที่โจมตีเป็นวงกว้างอย่างรุนแรงนะสิแต่ก็อย่างว่าแหละทักษะพิเศษพวกนี้ต้องทำภารกิจที่แสนจะยากเย็นแสนเข็ญถึงจะได้มาทำให้มีแค่คนส่วนน้อยที่มีน่ะ”

            “โห!! แค่คิดว่าต้องสู้กับคนพวกนี้ก็สยองแล้ว” ราดิชว่าเสียงดังแต่ก็ลืมไปว่าคนที่ว่าน่ะอยู่ตรงหน้าพอดีมิคังหมั่นไส้เขาจึงยิงเวทสายฟ้าระดับต่ำใส่ราดิชไปหนึ่งที

            “เอาน่าๆฉันว่าราดิชก็สามารถขึ้นทำเนียบยอดฝีมือได้นะคะ ถ้าระดับสูงกว่านี้น่ะพวกยอดฝีมือที่ว่าเนี่ย ทุกคนระดับเกิน 80 หมดนั่นแหละ”ซากุระพูดให้กำลังใจราดิช

            “แต่คุณซากุระก็ระดับเยอะเหมือนกันนี่ครับ”ราดิชเบี่ยงประเด็นไปคุยเรื่องใหม่

            ซากุระหัวเราะและกล่าวว่า “อ๋อ ปกติฉันเก็บระดับไปพร้อมกับมิคังน่ะค่ะถึงจะเป็นนักเล่นแร่แปรธาตุที่ทักษะต่อสู้มีไม่มากแต่มันมีทักษะที่สนับสนุนอยู่เยอะเหมือนกันนะคะ” และเริ่มหยิบขวดยาสีแปลกตาให้ราดิชดูและบอกว่าเป็นของที่เธอทำขึ้นไว้เก็บระดับ หรือจะเป็นระเบิดแรงสูงสูตรพิเศษและอีกหลายอย่างที่ทำให้เขาถึงกับหนาวไม่ใช่น้อย เพราะเธอพกของเยอะมากเลยทีเดียวแต่ในขณะที่ราดิชกำลังดูสิ่งประดิษฐ์ของซากุระก็มีเสียงประกาศจากระบบดังขึ้นทั่วโลก Fate

            “สวัสดีค่ะ ดิฉันทีมงานFate Online ขอแจ้งให้ทุกท่านทราบว่าตอนนี้กำลังอัพเดทข้อมูลเข้าสู่ระบบค่ะ เรื่องที่ทำการอัพเดทคือมีการเปลี่ยนแปลงคำอธิบายทักษะและอุปกรณ์บางชิ้นใหม่รวมทั้งอาวุธหรือชุดเกราะบางชิ้นที่จะมีการใช้ทักษะพิเศษเพิ่มได้ไอเทมอาวุธและชุดเกราะตั้งแต่ระดับ A ลงมาจะตกยากขึ้นแต่เราสามารถสร้างได้ที่NPCหรืออาชีพสายสร้างได้เลยค่ะและจะมีโอกาสสำเร็จตามแต่ไอเทมค่ะ ส่วนไอเทมระดับ S ส่วนใหญ่ยังตกจากสัตว์อสูรเท่านั้นทั้งนี้ระบบจะชดเชยให้สัตว์อสูรธรรมดาที่ตกของยากขึ้นให้ตกเป็นแร่ที่ใช้สร้างไอเทมและเงินมากกว่าเดิมค่ะนอกจากนี้ยังเพิ่มภารกิจที่ให้ทักษะพิเศษระดับA ที่สามารถรับไปทำได้จากอาคารภารกิจส่วนรายละเอียดอื่นๆสามารถติดตามได้ที่หน้าต่างระบบหรือเว็ปไซต์ของเกมได้ค่ะทั้งนี้ผู้เล่นไม่จำเป็นต้องออกจากเกมแต่อย่างใด และขอให้ทุกท่านสนุกกับเกม FateOnline ค่ะ ”หลังสิ้นเสียงประกาศราดิชก็มองทั้งสองสาวพวกเธอก็เปิดหน้าต่างระบบเพื่อดูข้อมูลการอัพเดทราดิชจึงดูบ้างว่ามีการเปลี่ยนแปลงอะไร

            เรื่องแรกคือการเปลี่ยนแปลงคำอธิบายทักษะและอุปกรณ์ใหม่หลายชิ้นรวมทั้งทักษะบางทักษะที่มีการเปลี่ยนแปลงไปและไอเทมอีกหลายอย่างที่เพิ่มความสามารถ พวกมันบอกได้ละเอียดขึ้นมากกว่าเดิม พวกเขาดูข้อมูลเสร็จก็เริ่มพูดคุยถึงการอัพเดทในครั้งนี้กันเพื่อรอเวลาที่ไฮดราจะเกิด

            “แต่ฉันว่าที่ระบบทำให้ไอเทมตกยากขึ้นแต่สามารถสร้างได้นี่น่าจะเป็นเพราะเรื่องที่ผู้เล่นไปตันอยู่ที่ 60 – 70 แน่เลย” ซากุระพูดเปิดประเด็น

        “นั่นสินะ ของระดับ A ถือว่าตกยากพอสมควรแต่นี่สามารถสร้างได้ขอแค่มีวัตถุดิบเพียงพอเท่านั้นเองถือว่าทำให้ผู้เล่นส่วนใหญ่สามารถมีของระดับ A ใช้ได้เหมือนกันรวมทั้งของระดับ B ที่หายากและคุณสมบัติดีด้วย แถมโอกาสสำเร็จของการสร้างอยู่ที่50 % น่าจะทำให้มีของระดับ Aมาใช้มากขึ้น” มิคังเองก็เห็นด้วยกับการอัพเดทครั้งนี้

            ซากุระทำหน้าเคลิ้มฝันและกล่าวขึ้น “แต่ฉันคิดว่าราคาแร่ต่างๆที่ใช้ทำไอเทม น่าจะมีราคาพุ่งขึ้นสูงเลยทีเดียวแหละถ้ามีคนกักตุนแร่พวกนี้ไว้ก่อนอัพเดทนะรับรองรวยแน่ๆเลย”

            “แต่ผมว่าเรื่องทักษะพิเศษระดับA ที่สามารถทำได้นี่สิน่าจะทำให้ผู้เล่นหลายคนเก่งขึ้นพอสมควรเลย ถึงแม้ว่าทักษะพวกนั้นจะสู้ของพวกNPCพิเศษที่เป็นระดับ S ไม่ได้แต่ก็มีความน่ากลัวอยู่เหมือนกันนะ”ราดิชพูดถึงเรื่องทักษะพิเศษที่สามารถทำได้ โดยไปรับที่อาคารภารกิจ

            “นั่นน่ะสิคงทำให้ผู้เล่นหลายคนเก็บระดับได้ง่ายกว่าเดิมเยอะเลย” ซากุระเห็นด้วยทางมิคังเองก็พยักหน้าเห็นด้วยเช่นเดียวกัน

        ขณะที่พวกเขากำลังวิจารณ์การอัพเดทครั้งนี้อยู่นั้นราดิชรู้สึกได้ถึงอันตรายจากหลัง เขาดีดตัวกลับหลัง พร้อมชักดาบวาดเป็นวงกลมออกไปอย่างรวดเร็วเป็นเวลาเดียวกับที่มิคังร่ายเวทออกมาเช่นกัน

            ทักษะหมื่นกระบี่รวมหนึ่ง กงล้อกระบี่!!!

            ทักษะมหาเวทเทพอัสนีเกราะเทพอัสนี!!

            บังเกิดกระบี่ไร้สภาพนับพันของราดิชและม่านพลังสายฟ้าออกมาเข้าปกป้องทุกคน พร้อมกับเหล่าพลังเวท ลูกธนูกระสุนปืนเข้ากระทบอย่างรุนแรง เกิดการปะทะกันอย่างรุนแรงและต่อเนื่องแต่ก็มิอาจผ่านการป้องกันที่รวมทักษะการป้องกันอันสุดยอดสองทักษะเอาไว้มาได้

            “เกิดอะไรขึ้นน่ะ”ซากุระที่เพิ่งรู้สึกตัวถามขึ้น

            “ไม่รู้สิครับแต่ผมคิดว่านี่เป็นการโจมตีจากผู้เล่นแน่นอน” ราดิชบอกและกระชับดาบในมือเขาหันไปดูมิคัง ก็พบว่าเธอยังสบายๆอยู่ เขาพอจะรู้ว่าเธอน่านะมีแหวนร่ายเวทอยู่เพราะที่เขารู้เกี่ยวกับจอมเวทถ้าเป็นสายที่สู้ประชิดได้จะไม่ใช้ไม้เท้าที่เพิ่มความแรงเวท แต่จะใช้ดาบหรือแหวนมากกว่าและมิคังก็จัดเป็นจำพวกนี้นั่นเอง

            อาธูเรียมองไปรอบๆและกล่าวขึ้น “นายท่านพวกมันมีกันราวๆสองร้อยคน ให้ข้าเชือดพวกมันทิ้งเลยไหม” ทำให้ซากุระตกใจมากแต่มิคังน่าจะรับรู้ถึงพวกมันได้เหมือนราดิชเลยไม่ได้ตกใจอะไร

            “อาธูเรียดูแลซากุระด้วย” ราดิชสั่งงาน อาธูเรียก็เข้ามาคุ้มกันซากุระตามสั่งทันทีที่ราดิชสั่งแบบนี้เพราะว่าซากุระไม่ใช่สายต่อสู้โดยตรง อาจเป็นอันตรายได้หลังเสร็จสิ้นการปะทะ ก็ปรากฏกลุ่มคนกว่าสองร้อยคนโอบล้อมบริเวณนี้อยู่พวกมันเริ่มตีวงเข้ามาโดยมีผู้ชายคนหนึ่ง ที่ดูเหมือนจะเป็นหัวหน้าเดินออกมาข้างหน้า

            “พวกแกคิดจะมาล่าไฮดราหรอไงไม่รู้หรือไงว่าพวกข้าจะมาเหมือนกัน และพวกแกมีแค่สี่คนจงหลีกทางให้ข้าซะไม่รู้หรือไงว่าข้าคนนี้เป็นใคร” ชายคนนั้นประกาศคำพูดออกมาแต่ละคำช่างฟังดูโอหังยิ่งนัก แต่ก็มีลูกน้องคนหนึ่งรีบรายงานขึ้น “แต่ว่ามันป้องกันการโจมตีของพวกเราได้โดยไม่เป็นอะไรเลยนะครับแถมเราตรวจสอบชื่อและระดับของพวกมันไม่ได้ด้วยนะครับลูกพี่”

            “จะไปสนใจทำไมยังไงมันก็มีแค่สี่คนเท่านั้นเอง พวกมันต่างห่างที่ต้องกลัวเรา” ชายคนนั้นบอกลูกน้องของตน

            “ราดิชฉันว่าพวกมันกะฆ่าพวกเรานะ มาแข่งกันไหม ว่าใครจัดการพวกมันได้เยอะกว่ากันคนชนะจะสั่งให้คนแพ้ทำอะไรก็ได้เป็นเวลาหนึ่งวัน ว่าไงแข่งไหม” มิคังพูดท้าราดิช

            “ไม่ดีมั้งครับ”ราดิชพยายามบ่ายเบี่ยง

            “หรือว่านายปอดกลัวแพ้ผู้หญิง”มิคังพูดจี้ใจดำราดิช ทำให้เขาต้องรับปากแข่งด้วยอย่างเสียไม่ได้

            “เฮ้ยจะตายอยู่แล้ว พวกแกยังคุยอะไรกัน” ชายคนนั้นยังกร่างไม่เลิก

        “กำลังปรึกษากันว่า จะฆ่าพวกแกแบบไหนดีน่ะ”มิคังตะโกนบอกพวกมัน และก้าวออกมาข้างหน้า

            “ไอ้พวกไม่เจียมตัวพวกเราลุย จัดการฆ่าพวกมันซะ” ชายหัวหน้ากลุ่มสั่งการลูกน้องของมันที่เป็นพวกสายเวทก็เริ่มร่ายเวทโจมตีพวกระยะประชิดก็พุ่งเข้าหาพวกเขาทางราดิชกับมิคังต่างก็ใช้ท่าใหญ่ออกไปพร้อมกันทันที

            ทักษะหมื่นกระบี่รวมหนึ่ง พยุหะศาสตรา!!

            ทักษะมหาเวทเทพอัสนีทัณฑ์สวรรค์!!

            กระบี่ไร้สภาพนับหมื่นของราดิชถูกส่งเข้าโจมตีพวกมันอย่างรุนแรงส่วนของมิคังนั้นมีเมฆสีดำจำนวนมากมารวมตัวกันอย่างรวดเร็วและบังเกิดสายฟ้านับหมื่นเส้นผ่าลงมายังกลุ่มของพวกมันอย่างต่อเนื่อง

            ตูม! ตูม! ตูม! ตูม!!

        หลังสิ้นเสียงระเบิดและกลุ่มควันจากการปะทะหายไปก็พบว่าผู้เล่นกว่าสองร้อยคนที่บุกเข้ามานั้น ในตอนนี้ไม่มีผู้ใดมีชีวิตรอดอยู่เลยแม้แต่คนเดียว

            “มันเกิดอะไรกันขึ้นวะเนี่ย!!”เจ้าหัวหน้าของพวกมันและลูกน้องคนสนิทเกือบสิบคนที่ไม่ได้เข้าร่วม ถึงกับตาค้างกับสิ่งที่เกิดพอดีกับที่มิคังและราดิชก้าวเดินออกมาจากกลุ่มควัน

        ลูกน้องคนหนึ่งที่ได้สติแล้วรีบบอกกับลูกพี่ของมัน“ผมจำเวทบทนี้ได้แล้วลูกพี่ มันเป็นเวทของยอดฝีมือลำดับ 5 น่ะครับ”

            “แล้วทำไมแกไม่บอกก่อนวะว่าพวกมันเป็นใคร ซวยจริงๆงานนี้” หัวหน้าของมันเริ่มเหงื่อตกเมื่อเห็นพวกเขาทั้งสองเดินเข้ามาใกล้ๆ

            “เอ่อลูกพี่ผมมีอะไรจะบอกอีกอย่าง ผู้ชายคนนั้นคือราดิชที่ฆ่าล้างกิลด์สองม้านะครับผมได้ยินพวกมันพูดถึงทักษะที่สร้างอาวุธไร้สภาพเข้าโจมตี” ลูกน้องอีกคนพูดขึ้นดับความหวังของหัวหน้า

            “มันคือราดิชคนในข่าวนะหรอแถมยอดฝีมือลำดับ 5 อีก วันนี้เป็นวันซวยของข้าหรือไงเนี่ย” หัวหน้ามันครางออกมาและกลับหลังหันเตรียมวิ่งหนีพวกลูกน้องคนสนิทที่เหลือเห็นแบบนั้นก็เตรียมวิ่งหนีตามลูกพี่มันไปแต่ราดิชไม่ปล่อยให้เป็นแบบนั้นเขาชี้ดาบไปที่พวกผู้เล่นที่เหลือทันที

            ทักษะหมื่นกระบี่รวมหนึ่ง แสงรวมศูนย์!!!

        บังเกิดคลื่นแสงหมุนวนอย่างรวดเร็วมารวมที่ปลายดาบก่อนที่ลำแสงสีขาวจะพุ่งออกไปอย่างรวดเร็วเข้าใส่ผู้เล่นที่เหลือจนสลายกลายเป็นแสงไปในที่สุดตอนนี้ทั่วทั้งบริเวณนั้นมีแต่หลุมบ่อที่เกิดจากเวททัณฑ์สวรรค์และกระบี่ไร้สภาพของราดิชเต็มไปหมดแน่นอนว่าเจ้าปิกามอนก็ออกไปเก็บของทั้งหมดมารวมไว้ที่ซากุระตามคำสั่งของราดิช

            “ส..สุดยอดฉันคิดว่าราดิชเก่งนะ แต่ไม่นึกว่าจะเก่งขนาดนี้” ซากุระพูดออกมา

            “แน่นอนนายท่านของข้าเก่งอยู่แล้วล่ะ” อาธูเรียได้ทีรีบเสริมความเก่งให้กับราดิชทันทีและพากันเดินเข้าหาพวกเขาทั้งสอง

            “นายแพ้ฉันนะราดิชงานนี้ฉันจัดการได้มากกว่านาย 23 คน เพราะฉะนั้นเตรียมตัวไว้ให้ดีล่ะ” มิคังรีบทวงสัญญากับราดิช

            “ขอรับนายท่านข้ายอมแพ้แล้ว” ราดิชพูดล้อเลียนและคำนับให้เธอจึงได้คำตอบเป็นเวทสายฟ้าแบบเบาๆ

            “นายก็มีฝีมือใช้ได้นี่ถ้าระดับนายเกิน 70 ขึ้นมาละก็สู้กับพวกยอดฝีมือได้สบายเลยล่ะ” มิคังกล่าวชมราดิช ทำให้เขาอายไปเหมือนกันที่โดนสาวสวยชมซึ่งหน้า

            “ฉันว่าเรากลับไปหาพวกซากุระกันก่อนเถอะ”มิคังบอกและหันหลังเดินกลับไป ก็พอดีที่ไปเจอกับทางซากุระเข้า

            “เป็นไงบ้างมิคังถ้าไม่ได้เธอกับราดิชฉันคงตายแน่ๆเลย” ซากุระกล่าวชมเพื่อนของตัวเองกับราดิช

        “ฉันว่าเราเตรียมตัวก่อนเถอะไฮดราใกล้จะเกิดแล้วล่ะ” มิคังกล่าวเตือนทุกคนพวกเขาก็เตรียมความพร้อมกันอีกครั้งหนึ่งการต่อสู้เมื่อครู่นี้ราดิชใช้มานาไปไม่น้อยเหมือนกันพวกเขาพักกันได้ไม่นานสิ่งที่พวกเขารอคอยอยู่ก็เกิดขึ้นมา