เทพธิดาน้อยไลฟ์สตรีม เปลี่ยนโชคชะตา

บทที่ 45

คนทรยศในทีม

แสงแดดยามเช้าส่องผ่านแมกไม้ลงมากระทบกลุ่มคนที่นอนแผ่หลาอยู่บนพื้นหญ้าหน้าปากถ้ำความเงียบสงบของป่าเขาถูกทำลายด้วยเสียงหอบหายใจและเสียงพูดคุยเบาๆ

"เราทำได้แล้ว!" หวังเฉินชูกำปั้นขึ้นฟ้าด้วยความสะใจ"ภารกิจสำเร็จ! ได้ของครบ! คนครบ! กลับไปฉลองกันเถอะ!"

ทนายหลิวอี้เฟยยิ้มบางๆพลางเช็ดคราบเลือดของตุ่น ออกจากใบหน้า "ถือเป็นประสบการณ์ที่ลืมไม่ลงจริงๆค่ะ... กลับไปคงต้องเขียนพินัยกรรมใหม่ซะแล้ว"

เสี่ยวเป่านั่งพิงต้นไม้ใหญ่ในมือยังคงกำ 'หญ้าเซียนคืนวิญญาณ' ไว้แน่นไออุ่นจากสมุนไพรช่วยฟื้นฟูพลังปราณที่เหือดแห้งไปให้กลับคืนมาอย่างช้าๆแต่ในใจของเธอยังคงครุ่นคิดถึงภาพนิมิตเมื่อครู่

'ปานแดงรูปเปลวไฟ... มันคือใครกันแน่?'

"อาจารย์น้อยครับ... ขอดูนั่นหน่อยได้ไหม?"

เสียงทุ้มต่ำดังขึ้นใกล้ๆเสี่ยวเป่าเงยหน้าขึ้นมอง
เห็น 'จางเฟิง'หัวหน้าบอดี้การ์ดร่างยักษ์ เดินเข้ามาหาพร้อมรอยยิ้มที่เป็นมิตรแต่ดวงตาไม่ยิ้มด้วย

"สมุนไพรนั่น... สวยจังเลยนะครับ... ขอผมถ่ายรูปไว้เป็นที่ระลึกหน่อยได้ไหม?"จางเฟิงยื่นมือออกมาทำท่าจะขอจับ

เสี่ยวเป่าหรี่ตาลงสัญชาตญาณร้องเตือนภัยทันที!

"อย่าแตะ!" เธอตวาดเสียงแข็ง ดึงมือกลับ

จางเฟิงชะงักรอยยิ้มบนใบหน้าค่อยๆ เลือนหายไป แทนที่ด้วยความเย็นชา

"หวงจังเลยนะ... ก็แค่ขอดูหน่อยเดียวเอง"

ทันใดนั้น...บรรยากาศรอบตัวก็เปลี่ยนไป

บอดี้การ์ดอีก3คนที่เหลือ จู่ๆก็กระจายตัวออกไปล้อมรอบกลุ่มของเสี่ยวเป่าและหวังเฉินไว้อย่างเงียบเชียบปืนในมือที่เคยเล็งไปทางป่า ตอนนี้หันปากกระบอกมาทางพวกเธอแทน!

"เฮ้ย! พวกแกจะทำอะไรวะ!" หวังเฉินตะโกนลั่น "เอาปืนลงเดี๋ยวนี้!ฉันเป็นคนจ้างพวกแกนะเว้ย!"

"ขอโทษครับคุณชาย..." จางเฟิงแสยะยิ้ม "แต่มีคน 'เสนอราคา' ให้พวกผมสูงกว่าคุณชายถึง 10 เท่า... เพื่อแลกกับหัวของเด็กนั่น... และสมุนไพรในมือ"

"คนทรยศ!" กู้หยูกัดฟันกรอด เขารีบขยับตัวไปบังน้องสาวไว้แต่ก็ถูกปืนจ่อหน้าผากจนต้องหยุด

"วางอาวุธลงให้หมด!" จางเฟิงสั่งเสียงเหี้ยม"ไม่งั้นไอ้แว่นนี่หัวระเบิดแน่!"

กู้หลินกำหมัดแน่นจนเส้นเลือดปูดแต่ก็ทำอะไรไม่ได้ เพราะน้องชายอยู่ในอันตราย

"อย่าทำร้ายเขานะ! อยากได้อะไรก็บอกมาดีๆ!"

"ส่งสมุนไพรมา..." จางเฟิงแบมือไปทางเสี่ยวเป่า "ส่งมาดีๆแล้วฉันจะพิจารณาไว้ชีวิตพวกแก... อาจจะแค่ยิงขาสักข้างสองข้าง"

เสี่ยวเป่ามองจางเฟิงด้วยสายตาเรียบเฉยไม่มีความกลัวแม้แต่น้อย

"คิดเหรอว่าได้ไปแล้วจะรอด? ...สมุนไพรนี้มีจิตวิญญาณ...มันไม่ยอมรับคนชั่วเป็นเจ้าของหรอก"

"อย่ามาพล่าม!" จางเฟิงตวาด "ส่งมา!"

"ได้..." เสี่ยวเป่ายื่นมือออกไปช้าๆ ทำท่าจะส่งหญ้าเซียนให้

จางเฟิงตาลุกวาวด้วยความโลภเอื้อมมือจะคว้า

วินาทีนั้น...เสี่ยวเป่าดีดนิ้วเปาะ!

วิ้ง!

แสงสีทองสว่างวาบออกมาจากหญ้าเซียน!มันไม่ใช่แสงธรรมดา แต่เป็น 'แสงธรรม' ที่แผดเผาความชั่วร้าย!

"อ๊ากกกก!" จางเฟิงร้องลั่นเมื่อแสงนั้นกระทบตาจนตาพร่ามัว!

"ตอนนี้แหละพี่ใหญ่!" เสี่ยวเป่าตะโกน

กู้หลินรอจังหวะนี้อยู่แล้วเขาพุ่งเข้าชาร์จจางเฟิงด้วยความเร็วสูง! ไหล่หนาๆกระแทกเข้าที่อกจางเฟิงจนกระเด็นหงายหลัง! ปืนหลุดมือ!

ปัง!

ปืนลั่นหนึ่งนัด!กระสุนเฉี่ยวแก้มกู้หลินไปนิดเดียว!

"ยิงพวกมัน!" ลูกน้องที่เหลือตะโกน

แต่ทนายหลิวไวกว่าเธอชักปืนพกที่ซ่อนไว้ยิงสวนทันที!

ปัง!ปัง!

เข้าที่ขาของบอดี้การ์ดคนหนึ่งจนล้มลง!

ความโกลาหลเกิดขึ้นทันที!

กู้หยูใช้'หุ่นกลแมงมุมเหล็ก'วิ่งเข้าไปช็อตขาบอดี้การ์ดอีกคน!

หวังเฉินกระโดดถีบคนที่เหลือร่วงลงไปกองกับพื้น!

การต่อสู้ระยะประชิดเกิดขึ้นอย่างดุเดือด!กู้หลินสู้กับจางเฟิงตัวต่อตัว!

จางเฟิงชักมีดสปาร์ตาออกมาจากเอวเหวี่ยงใส่กู้หลินอย่างบ้าคลั่ง!

"ตายซะ!"

กู้หลินหลบได้อย่างหวุดหวิดแต่ก็โดนบาดที่แขนเป็นแผลยาว เลือดสีแดงสดไหลซึมออกมา

"พี่ใหญ่!" เสี่ยวเป่าจะวิ่งเข้าไปช่วย

"ไม่ต้อง!" กู้หลินตะโกนห้าม "พี่จัดการเองได้!ดูแลพี่รองด้วย!"

แววตาของกู้หลินเปลี่ยนไป...จากความใจดีกลายเป็นดุดัน

ออร่าสีทองจางๆเริ่มปรากฏขึ้นรอบตัวเขาอีกครั้ง... พลังแห่งสายเลือดมังกรที่ตื่นขึ้นจากความโกรธ!

"ย้าก!"

กู้หลินรับมีดด้วยมือเปล่า!เลือดไหลโชกแต่มือเขาไม่ขาด! เขาบีบใบมีดจนหักคามือ!แล้วปล่อยหมัดตรงเข้าที่หน้าจางเฟิงเต็มแรง!

ผัวะ!

เสียงกระดูกหักดังกร๊อบ!จางเฟิงหน้ายุบลงไปครึ่งแถบ! ร่างใหญ่กระเด็นไปชนต้นไม้แล้วร่วงลงมานอนแน่นิ่ง!

"จบ..." กู้หลินหอบหายใจแฮ่กๆ ทรุดตัวลงนั่งกับพื้นแผลที่มือและแขนเจ็บปวดจนชา

เสี่ยวเป่ารีบวิ่งเข้าไปดูอาการ"พี่ใหญ่! เลือดไหลเยอะมาก!"

เธอรีบฉีกชายเสื้อตัวเองมาพันแผลให้พี่ชายแล้วใช้พลังปราณห้ามเลือดไว้

จางเฟิงที่นอนหายใจรวยรินอยู่พยายามจะพูดอะไรบางอย่าง

"แค็กๆ... พวกแก... ไม่รอดหรอก..."

เสี่ยวเป่าเดินเข้าไปหาเขาเหยียบอกซ้ำ

"ใครส่งแกมา? คุณนายเฉียวใช่ไหม?"

จางเฟิงแสยะยิ้มเปื้อนเลือด"หึ... นังแก่นั่น... ก็แค่หุ่นเชิด..."

"นายท่าน... นายท่านตัวจริง... ยิ่งใหญ่กว่านั้นมาก..."

"นายท่านคือใคร?" เสี่ยวเป่าคาดคั้น

"เขาคือ... ผู้ที่จะ... ครองโลก..."

จางเฟิงพูดได้แค่นั้นก่อนจะกระตุกเกร็ง ตาเหลือก และแน่นิ่งไป...

มีฟองน้ำลายสีดำฟูมปาก...ยาพิษที่ฝังอยู่ในฟันกรามทำงานเพื่อฆ่าปิดปาก!

"บัดซบ!" เสี่ยวเป่าสบถ "ตายซะแล้ว!"

ทนายหลิวเดินเข้ามาดูศพ"มืออาชีพมาก... ฆ่าตัวตายทันทีที่ภารกิจล้มเหลว...นี่ไม่ใช่ฝีมือแก๊งกระจอกๆ แล้ว"

หวังเฉินหน้าซีด"ผมขอโทษ... ผมเป็นคนจ้างพวกมันมาเอง... ผมไม่นึกว่า..."

"ไม่ใช่ความผิดคุณชายหรอก" เสี่ยวเป่าถอนหายใจ
"พวกมันวางแผนมาดี... แทรกซึมเข้ามาได้ทุกที่จริงๆ"

"เดี๋ยวนะเสี่ยวเป่า..."กู้หยูเรียกน้องสาวพลางชี้ไปที่โขดหินใหญ่ข้างศพจางเฟิง "ดูนั่นสิ!มีอะไรเขียนไว้อยู่!"

เสี่ยวเป่าเดินเข้าไปดูใกล้ๆ กับรอยเลือดของจางเฟิง
มีตัวอักษรจีนโบราณสลักลึกลงไปในเนื้อหิน...รอยสลักที่คมกริบและพลิ้วไหวราวกับถูกเขียนด้วยพู่กัน... แต่จริงๆ แล้วมันเกิดจาก 'คลื่นพลังรูปพัด'!

"ของขวัญชิ้นนี้ข้ายกให้เจ้า... หญ้าเซียนต้นนี้เป็นแค่เศษเสี้ยว...รีบโตไวๆ นะ เย่ว์ซิน... ข้ารอเจ้าอยู่"

ลงชื่อด้วยสัญลักษณ์รูป...'พัดขนนกสีขาว'

"พัดสยบเมฆา..." เสี่ยวเป่าลูบรอยสลักนั้นมือสั่นเทาด้วยความรู้สึกที่บอกไม่ถูก "เขามาที่นี่จริงๆ...และเขาจงใจเหลือหญ้าเซียนไว้ให้ข้า..."

"เขาเป็นใครเหรอ?" กู้หลินถาม

"ไม่รู้..." เสี่ยวเป่าส่ายหน้า แววตาซับซ้อน "อาจจะเป็นมิตร...หรือศัตรูที่ร้ายกาจที่สุด... แต่ที่แน่ๆ เขารู้จักตัวตนในอดีตของข้าดีมาก"

"และเขากำลังท้าทายข้าอยู่..."

"คุณนายเฉียวไม่ใช่นายใหญ่..." เธอมองไปที่ทิศทางของเมืองหลวง

"ศัตรูที่แท้จริง... ซ่อนตัวอยู่ในเงามืดที่ลึกกว่านั้น"

"รีบกลับกันเถอะ... พี่ใหญ่ต้องไปหาหมอ...และเราต้องเตรียมรับมือกับสิ่งที่กำลังจะตามมา"