แกลสถูกทุกสายตาจ้องมองมาที่เขาอีกเช่นเคย เขาาเ็หนักแต่ก็แสดงทีท่าปกติ
จนน่าแปลกใจ หลักจากรายงานเสร็จแกลสก็เดินออกไปพร้อมกับเริ่มแสดงอาการวิงเวียง
และล้มลงไปแน่นิ่ง พนักงานกิลด์จึงวิ่งออกไปประแคนตัวเขาขึ้นอย่างเร่งรีบ
"ดอนโซเกะ! อย่าพึ้งมาเป็อะไรสิฉันยังรู้จักนายได้ไม่นานเลยนะ.."
เธอกล่าวขึ้นด้วยความเป็ห่วงและมีน้ำตอคอเบ้า
"ชะ... ฉันหิวน่ะมีของ.. กินมั้ย?.." แกลสพูดขึ้นด้วยเสียงแหบ
"นายนิ!!! ฉันพาไปรักษาก่อนแล้วค่อยกิน"
เธอพูดขึ้นด้วยอาการหงุดงิดเมื้อรู้ความจริง เธอจึงลากแกลสไปกับพื้น
อย่างไร้ความปราณี
"ขอกินนนข้าาาวก่ออออออน" แกลสพูดลากยาวด้วยความกวนแบบสุดๆ
ขณะที่เขาโดนลากออกไป
นักผจญภัยระดับเงินที่อยู่ในกิลด์ต่างพากันหัวเราะคิกคัก
เมื้อได้เห็นเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น
"ใช่เ้านั้นที่ชนะ นายรึป่าว" พลหอกถามนักรบดาบใหญ่ด้วยความสงสัย
"ใช่น่ะสิ ัแห่งความดึ่งลึก... สมแล้วกับฉายาที่ได้ จากอัศวินผู้ทรงเกียรติ พอต่อสู้ก็กลายเป็หมาบ้าพุ้งเข้าหาเป้าหมายอย่างเดียว"
นักดาบใหญ่ตอบ
"แต่ฉันว่ามันคงไม่ใช่หมาบ้าธรรมดาแน่นนอน มีความคลองตัวสูงมากในชุดเกราะ แถมยังเร็วจนอ่านการโจมตีไม่ทัน"
อัศวินหญิงพูดขึ้นอีกคน
พอพูดจบพวกเขาก็ยืนดูแกลสที่โดนลากออกไปรักษาตัว
พอไปถึง ที่นั้นเป็วิหารพระแม่แห่งพืนดิน พวกเขาได้เขาไปข้างใน ที่นั้นมีนักบวชหญิงรอต้อนรับอยู่
พนักงานกิลด์ส่งแกลสแค่ตรงนั้น และกำชับให้เขาพักพื้นตัวและห้ามมารับเควสเป็อันขาด
ก่อนที่จะเดินจากไป ปล่อยให้แหลสยืนงงอยู่ตรงนั้น แกลสไม่รีรอเดินเข้าไปในสภาพที่เหมือนอันเดธหลุดเข้าเมือง
นักบวขข้างในนั้นก็ใเป็อย่างมาก แกลสจึงกล่าวถาม
"เออคือผมาเ็หนักมาก ผมกำลังจะตายอ้าาาาาก... "
แกลสพูดขึ้นด้วยความนิ่งแบบกวนๆ
นักบวชจึงได้พาแกลสไปเอาลูกธนูและมีดที่ปักตามตัวออก
เขานั้งหันหลังถอดชุดเกราะให้นักบวชสาวดึงลูกธนูออก
นักบวชสาวคนนั้นใส่ชุดเดรสสีขาวยาวผมสีบลอนด์ยาวสลวยมีดวงตาสีเทา
เป็สาววัยกลางคนที่ยังดูสาวอยู่มากๆ
"เอ๋ออออ ท่านอัศวินรอดมาได้ไงคะเนี้ย"
นักบวชกล่าวถาม
"อู้วๆ! ผมมีแหวนแห่งพลังชีวิตสองวงน่ะคับ ฮะๆ"
เขาร้องออกมาเล็กน้อยเนื่องจากโดนดึงศรธนูออกพอดี ก่อนที่จะบอกไป
"ท่านพระแม่คงคุ้มครองท่านเป็พิเศษเลยละสินะ ท่านเนี้ยโชคดีมากเลยนะที่ได้ไอเทมแรร์ขนาดนั้นมาสองชิ้นน่ะ"
เธอกล่าว
"ก็คงจะอย่างงั้นละมั้ง"
ทั้งคู่คุยกันอย่างเพลิดเพลิน จนทำแผลเสร็จ เธอจึงจากไป
แกลสนอนพักบนเตียงที่นุ่มนวลในห้องริ่มหน้าต่างห้องหนึ่งของวิหาร
แต่จู่ๆ เหล่าผู้กล้าทั้งสามก็เปิดประตูเสียงปังเดินเข้ามาหาแกลสที่นอนพักอยู่
"ไง เควสที่ได้รับทำสำเร็จรึป่าว" สวอดมาสเตอร์กล่าวถาม
"ผมจัดการพวกมันทั้งปราการเลย นับรึป่าว?"
แกลสถามและหันไปหากลุ่มผู้กล้าหลังจากนั้นก็ยิ้มมุมปาก
ทั้งหมดชงักเมื้อได้ยินสิ่งที่ออกจากปากของเขา
"นายนี้เก่งสมชื่อจริงๆเลย 55+"
เด็กสาวผู้กล้าพูดขึ้นด้วยความร่าเริง
"นายเป็ใครกันแน่!" สวอดมาสเตอร์พูดขึ้นเสียงดังและชักดาบออกมาชี้หน้าของแกลส
"ก็แค่อดีตหัวหน้าอัศวิน ไม่มีอะไรมากหรอก" แกลสพูดตอบแบบเงียบๆ
"เธอหยุดเดี่ยวนี้นะ จะบ้ารึไง!" นักเวทย์กล่าวห้ามเธอ
ทุกคนในห้องก็เงียบไปพักใหญ่ สวอดมาสเตอร์จึงยอมเก็บดาบ
และเสนอเควสใหม่ให้อีกแต่แกลสปฏิเสธพร้อมอธิบายเหตุผลที่เขาไม่รับ
เนื่องจากโดนสังห้ามชั่วคราว
"แล้วใครจะทำได้ละ" เธอตอบด้วยเสียงนิ่ง
"ผมว่าผมพอรู้อยู่นะว่าใครจะทำแทนได้ ปราการเหล็กกล้า หรือ
อีไรอาส คลอส "