หนทางสู่เทพราชันย์ : สังเวยร้อยล้านชีวิต

บทที่ 36 ภัยพิบัติจากตั๊กแตน

ในขณะที่กำลังครุ่นคิด ตัวอักษรขนาดใหญ่ปรากฏขึ้นตรงหน้าฮั่นหวู่

[ขอให้ผู้เข้าแข่งขันปล่อยบริวาร การแข่งขันจะเริ่มขึ้นอย่างเป็นทางการในอีกสามนาที]

ในเวลาเดียวกัน ฮั่นหวู่ก็ได้เห็นคู่แข่งของเขาในการแข่งขันรอบแรก คนคนนั้นตัวเตี้ย ผิวคล้ำ หลังโก่ง และมักจะส่งเสียงหัวเราะแหลม ๆ ออกมาเป็นระยะ

"ไอ้หนู ถึงแม้ฉันจะมองไม่เห็นข้อมูลของนายว่าเป็นใคร แต่ฉันกล้าพนันได้เลยว่านายเป็นมือใหม่แน่ ๆ นายวางใจได้ ลุงสาวกหนูคนนี้ชอบดูแลคนใหม่ที่สุด การแข่งขันจะจบลงในเร็ว ๆ นี้แหละ"

พูดจบ สาวกหนูก็ยิ้มอย่างเจ้าเล่ห์พร้อมกับเรียกบริวารของตนออกมา

มนุษย์หนูตัวเล็ก ๆ สูงเพียงครึ่งเมตรถูกเรียกออกมา หนาแน่นเป็นจำนวนมากถึง สามร้อยล้านตัว

"ไอ้หนุ่ม นายคงไม่เคยเห็นบริวารมากมายขนาดนี้มาก่อนใช่ไหมล่ะ คงกลัวแล้วสินะ ถ้ากลัวก็ยอมแพ้ซะดี ๆ รอให้ลุงสาวกหนูฆ่าบริวารของนสยจนหมดแล้วค่อยปล่อยนายไป ฮี่ ๆ ๆ" ใบหน้าบิดเบี้ยวของสาวกหนูเผยแววโหดร้ายออกมา

ฮั่นหวู่ยิ้มน้อย ๆ แล้วเรียกบริวารหลักของตัวเองออกมา : ตั๊กแตน

ในพริบตา ฝูงตั๊กแตนจำนวนมหาศาลบินออกมา ปกคลุมท้องฟ้าทั้งหมด

เมื่อเห็นภาพนี้ ไม่เพียงแต่สาวกหนูเท่านั้น แม้แต่ผู้ชมจำนวนน้อยนิดบนอัฒจันทร์ก็ตะลึงงัน

"อะไรกันนี่? ตั๊กแตนมากมายขนาดนี้! พวกนี้มีพลังต่อสู้ด้วยเหรอ?"

"ตั๊กแตนที่เป็นสิ่งมีชีวิตชั้นยอด น่าสนใจทีเดียว"

"นี่เป็นการแข่งขันด้านจำนวน ใครจะแพ้หรือชนะก็ยังไม่แน่หรอก"

สาวกหนูสังเกตเห็นว่าฮั่นหวู่ปล่อยบริวารที่เป็นตั๊กแตนออกมา สีหน้าของพวกเขาก็ชะงักไป เขาคิดว่าถ้าเทียบจำนวนแล้ว บริวารหนูของเขาไม่มีทางแพ้ แต่ไม่คาดคิดว่าบริวารของคู่ต่อสู้จะเป็นตั๊กแตนที่มีจำนวนมากกว่า

"ฮี่ ฮี่ ฮี่ บริวารหลักของนายเป็นตั๊กแตนเหรอ น่าสงสารจริง ๆ ไม่ต้องกังวลไป ลุงสาวกหนูพูดจริงทำจริง รับรองว่าการแข่งขันจะจบลงอย่างรวดเร็ว" สาวกหนูมั่นใจในการแข่งขันครั้งนี้มากขึ้น

แค่ตั๊กแตนเท่านั้น จะแข็งแกร่งได้แค่ไหน? ก็แค่เป้านิ่งเท่านั้นเอง!

เมื่อการนับถอยหลังสามนาทีสิ้นสุดลง การแข่งขันก็ได้เริ่มต้นขึ้น

เหล่ามนุษย์หนูที่ถูกเรียกมาโดยสาวกหนูต่างนำมือไพล่หลัง แล้วหยิบเอาหน้าไม้ขนาดเล็กออกมา

พวกมันเหนี่ยวไกหน้าไม้ ลูกธนูมากมายถูกยิงขึ้นไปยังฝูงตั๊กแตนที่อยู่บนท้องฟ้ารวมทั้งหมดสามร้อนล้านลูกธนู พุ่งเข้าใส่ฝูงตั๊กแตนราวกับสายฝน

ฮั่นหวู่ตัดสินใจอย่างฉับพลัน สั่งการด้วยคำสั่งศักดิ์สิทธิ์ "ตั๊กแตนเสื่อมทราม ป้องกัน"

จากฝูงตั๊กแตนจำนวนมาก มีตั๊กแตนเสื่อมทรามที่มีขนาดใหญ่กว่าและมีเปลือกหนาบินออกมาทีละตัว กั้นอยู่ด้านหน้าฝูงแมลงอื่น ๆ และเผชิญหน้ากับคลื่นลูกธนูชุดแรก

ลูกธนูบางดอกยิงโดนเกราะของพวกมัน แต่ส่วนใหญ่กลับถูกเกราะสะท้อนกลับไป

กองทัพตั๊กแตนได้รับความเสียหายเพียงเล็กน้อยเท่านั้น

เห็นได้ชัดว่าการโจมตีด้วยสายฝนลูกธนูรอบแรกไม่ได้ผล สาวกหนูรู้สึกหงุดหงิดเล็กน้อย เขาสั่งให้โจมตีต่อไป

บริวารหนูเริ่มใช้หน้าไม้อย่างชำนาญ บรรจุลูกธนูอย่างรวดเร็ว

ฮั่นหวู่ออกคำสั่งศักดิ์สิทธิ์ต่อไป "ตั๊กแตนคำสาป ลอบโจมตี!"

ตั๊กแตนคำสาปบินไป กลืนกลายเป็นเงามืด แอบย่องไปด้านหลังของหนูอย่างเงียบกริบ แล้วปลดปล่อยคำสาปออกมา

คำสาปเฉื่อยชา คำสาปอ่อนแอ คำสาปตาบอด...

มนุษย์หนูเกือบทั้งหมดถูกผลกระทบจากคำสาปพร้อมกัน ทำให้ไม่สามารถบรรจุลูกธนูได้อย่างราบรื่น

ฮั่นหวู่ออกคำสั่งศักดิ์สิทธิ์ต่อไป "แมลงปีศาจ บุกเข้าโจมตี!" 

แมลงปีศาจจำนวนนับไม่ถ้วนบินข้ามการป้องกันของตั๊กแตนเสื่อมทราม พวกมันสั่นปีก ชูเขาเดี่ยวยาวขึ้น แล้วแทงเข้าใส่มนุษย์หนู

ในชั่วพริบตา มนุษย์หนูจำนวนมากถูกแมลงปีศาจสวรรค์แทง

แต่แค่ถูกแทงยังไม่พอ แมลงปีศาจส่วนใหญ่ได้รับอิทธิพลจากลูกแก้วหมอกพิษ วัตถุศักดิ์สิทธิ์ระดับ 1 ทำให้ตัวเองมีพิษ

พิษได้แทรกซึมเข้าสู่กระแสเลือด ไหลเข้าสู่อวัยวะภายในของมนุษย์หนู

ไม่เกินห้าวินาที มนุษย์หนูจำนวนมากเสียชีวิต

ทั้งกระบวนการใช้เวลาไม่ถึงยี่สิบวินาที แต่สามารถก่อให้เกิดความสูญเสียอันน่าสะพรึงกลัว

ผู้ชมทั้งหมดสามารถเห็นได้ว่า อัตราการรอดชีวิตของบริวารของฮั่นหวู่ยังคงอยู่ที่ 99.99 เปอร์เซ็นต์

ในขณะที่อัตราการรอดชีวิตของบริวารของสาวกหนูลดลงอย่างรวดเร็ว ลดลงเหลือ 42.73 เปอร์เซ็นต์

ใครแข็งแกร่งกว่าใครอ่อนแอกว่า เห็นได้ชัดเจนในทันที 

"เป็นไปไม่ได้ เป็นไปไม่ได้เด็ดขาด!" สาวกหนูไม่อาจเชื่อสิ่งที่เห็นตรงหน้า

เหล่าทหารหนูของเขาถูกโจมตีพ่ายแพ้ได้อย่างง่ายดายได้อย่างไร

นี่มันกองทัพหนูที่เขาทุ่มเทพลังศักดิ์สิทธิ์จำนวนมหาศาลเพื่อเพาะเลี้ยงขึ้นมานะ

เหล่าตั๊กแตนไม่รู้จักการยับยั้งชั่งใจ พวกมันยังคงฆ่าฟันกันอย่างต่อเนื่อง

อัตราการรอดชีวิตของบริวารของสาวกหนูได้ลดลงเหลือ 31.45 เปอร์เซ็นต์ ในช่วงไม่กี่วินาทีที่เขาลังเลอยู่นั้น

"ฉันยอมแพ้ ฉันขอยอมจำนน" สาวกหนูร้องตะโกนด้วยความเจ็บปวด

ในอดีต เขามักจะเห็นคนอื่นเสียดายบริวาร ไม่คิดว่าวันนี้คนน่าสงสารคนนั้นจะกลายเป็นตัวเขาเอง

เมื่อสาวกหนูประกาศยอมแพ้ สนามแข่งขันจึงลดระบบป้องกันลง

ในที่สุดมีเพียง 31 เปอร์เซ็นต์ของมนุษย์หนูที่ถูกส่งกลับไปยังอาณาจักรเทพของสาวกหนู

ตั๊กแตนก็ถูกส่งกลับไปยังอาณาจักรเทพทั้งหมดเช่นกัน ฮั่นหวู่มองดูซากศพของมนุษย์หนูที่เกลื่อนกลาดอยู่บนพื้น อดไม่ได้ที่จะคิดอยากเรียกอัศวินโครงกระดูกออกมา เพื่อเปลี่ยนศพทั้งหมดที่อยู่ในที่นี้ให้กลายเป็นทหารโครงกระดูก

แต่ในวินาถัดมา ฮั่นหวู่ก็ล้มเลิกความคิดนั้น

เพราะบนพื้นของสนามแข่งขันปรากฏวงเวทย์ขนาดใหญ่ขึ้นมา ลวดลายของวงเวทย์นั้นมีความคล้ายคลึงกับความสามารถในการสังเวยชีวิตของฮั่นหวู่ แต่ทว่ามีประสิทธิภาพที่มากกว่า

ซากศพของมนุษย์หนูบนพื้นถูกวงเวทย์ดูดซับเข้าไป สุดท้ายก็รวมตัวกันกลายเป็นชิ้นส่วนแก่นอาณาจักรเทพ ตกลงมาอยู่ในมือของฮั่นหวู่ นั่นคือรางวัลสำหรับชัยชนะในการแข่งขันครั้งนี้ของเขา

หลังจากถูกส่งตัวออกจากสนามแข่งขัน ฮั่นหวู่รู้สึกตกตะลึงจนไม่สามารถบรรยายความรู้สึกได้

นี่เป็นครั้งแรกที่เขาได้เห็นความสามารถที่คล้ายคลึงกับการสังเวยชีวิต

ในขณะที่เขากำลังทึ่ง เถียนเหวินเดินเข้ามาตบไหล่เขาและชมว่า "นักเรียนฮั่นหวู่ ทำได้ดีมาก สำหรับการแข่งขันครั้งแรกก็คว้าชัยชนะมาอย่างง่ายดาย ทำให้ฉันได้รับพลังศักดิ์สิทธิ์ไม่น้อยเลย"

"เห็นว่าบริวารของนายไม่ได้บาดเจ็บมากนัก สนใจจะเข้าร่วมการแข่งขันรอบที่สองต่อไหม? ถ้าสามารถชนะต่อเนื่องได้ นายจะได้รับชิ้นแก่นอาณาจักรเทพมากกว่ารอบนี้ถึงสิบเปอร์เซ็นต์"

เมื่อได้ยินคำพูดนี้ ฮั่นหวู่ตกลงทันที "งั้นก็ต่อเลยครับ บริวารของผมกำลังต้องการประสบการณ์พอดี"

หลังจากส่งใบสมัคร เป็นการลงทะเบียนแข่งขันรอบที่สองของฮั่นหวู่

สิบนาทีต่อมา การแข่งขันเริ่มขึ้น

ยี่สิบนาทีต่อมา การแข่งขันรอบที่สามเริ่มขึ้น

...

วันที่สามสิบสอง ฮั่นหวู่ใช้การสังเวยชีวิตของแมลงปีศาจหนึ่งร้อยล้านตัว เพื่อคว้าชัยชนะอันยากลำบากในการแข่งขันครั้งที่ 184

ทั้งสนามเดือดดาล ผู้ชมมากมายต่างเปล่งเสียงตะโกนคำว่า "ภัยตั๊กแตน" ดังกึกก้อง

นี่คือฉายาที่ผู้ชมตั้งให้กับฮั่นหวู่และบริวารของเขา

ชัยชนะครั้งนี้เป็นการชนะติดต่อกันครั้งที่ 89 ของฮั่นหวู่

ชิ้นส่วนแก่นอาณาจักรเทพที่ได้รับมีขนาดใหญ่กว่าปกติถึง 8.9 เท่า

สำหรับแก่นอาณาจักรเทพ ทุกครั้งที่เพิ่มระดับขึ้น 1 ระดับ จะต้องใช้ปริมาณชิ้นส่วนขึ้นเรื่อย ๆ 

จากระดับ 5 ขึ้นไปถึงระดับ 6 ฮั่นหวู่ใช้เศษชิ้นส่วนแก่นอาณาจักรเทพทั้งใหญ่และเล็กรวม 69 ชิ้น

หลังจากดูดซับเศษชิ้นส่วนแก่นอาณาจักรเทพที่เพิ่งได้มาจนหมด ระดับหลักของอาณาจักรเทพของเขาก็เพิ่งจะขยับขึ้นไปถึงระดับ 7 อย่างยากลำบาก

ส่วนการจะขึ้นไปถึงระดับ 8 นั้น ปริมาณเศษชิ้นส่วนแก่นที่ต้องการจะมากกว่าจำนวนที่ใช้ในการอัพเกรดจากระดับ 6 ไปถึง 7 รวมกันเสียอีก

ฮั่นหวู่อดไม่ได้ที่จะถอนหายใจ "การจะเก่งขึ้นนี่มันยากขึ้นทุกทีแล้ว"

เถียนเหวินเดินมาพร้อมรอยยิ้มแล้วพูดว่า "ดาวนำโชคของฉัน นายกำลังบ่นอะไรอีกล่ะ?"

ในการแข่งขัน 184 ครั้งนี้ เถียนเหวินได้เดิมพันพลังศักดิ์สิทธิ์จำนวนมากลงไปที่ฮั่นหวู่

ฮั่นหวู่ทำได้ดีมาก จาก 184 ครั้งของการแข่งขัน เขาแพ้แค่สามครั้งเท่านั้น เถียนเหวินจึงชนะและได้รับพลังศักดิ์สิทธิ์มากมาย เพราะเหตุนี้ ทำให้สายตาที่มองดูฮั่นหวู่เปลี่ยนไปด้วย

ราวกับกำลังมองดูเด็กน้อยผู้นำโชคที่เปล่งประกายสีทองวับวาว

"ผมกำลังคร่ำครวญถึงความเร็วในการอัพเกรดแก่นอาณาจักรเทพของผมที่ช้าลงเรื่อย ๆ" ฮั่นหวู่ตอบกลับ

เถียนเหวินยิ้มและกล่าวว่า "จริง ๆ แล้ว ด้วยพลังของบริวารที่นายมีตอนนี้ นายสามารถลองท้าทายกึ่งเทพได้นะ"

ฮั่นหวู่ชะงักเล็กน้อยแล้วถามว่า "ถ้าท้าทายกึ่งเทพในฐานะสิ่งมีชีวิตศักดิ์สิทธิ์ รางวัลที่ได้รับจะเพิ่มขึ้นใช่ไหมครับ?"

"มันจะเป็นสิบเท่าของสิ่งที่นายได้รับหลังจากชนะการแข่งขันปกติ" เถียนเหวินกล่าวโดยไม่มีการเกินจริงแต่อย่างใด "ยกตัวอย่างเช่น ถ้านายชนะการต่อสู้กับกึ่งเทพในรอบถัดไป นายจะได้รับรางวัลเป็นเก้าสิบเท่า”

เมื่อได้ยินเถียนเหวินอธิบายเช่นนี้ ฮั่นหวู่ก็รู้สึกตื่นเต้นขึ้นมาทันที

เขามองดูภายในอาณาจักรเทพ ยังเหลือบริวารตั๊กแตนอยู่เกือบสี่พันล้านตัว

ฮั่นหวู่รู้สึกว่าตัวเองจำเป็นต้องลองท้าทายตัวเองสักหน่อย เผื่อว่าจะชนะ