กายาศักดิ์สิทธิ์บรรพกาล : ตำนานราชันผู้กลืนกินสวรรค์

        เส้นทางวิญญาณตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกของแดนมังกร

        นี่คือเส้นทางแห่งการทดสอบที่เต็มไปด้วยโชควาสนา แม้จะเรียกว่าเส้นทางวิญญาณ แต่แท้จริงแล้วมันคือโลกใบเล็กที่ซ่อนอยู่ในความว่างเปล่า โครงสร้างของโลกใบนี้คล้ายกับอุโมงค์ขนาดมหึมาที่ขยายตัวออกไปอย่างไม่มีที่สิ้นสุด ตั้งแต่สวรรค์ชั้นที่หนึ่ง สวรรค์ชั้นที่สอง สวรรค์ชั้นที่สาม สวรรค์ชั้นที่สี่ สวรรค์ชั้นที่ห้า สวรรค์ชั้นที่หก สวรรค์ชั้นที่เจ็ด สวรรค์ชั้นที่แปด ไปจนถึงสวรรค์ชั้นที่เก้า

        สวรรค์แต่ละชั้นล้วนมีทิศทางเดียวให้เดินจากจุดเริ่มต้นไปจนถึงจุดสิ้นสุด ตลอดเส้นทางจะได้พบเจอกับโชควาสนาจากการทดสอบต่าง ๆ รวมถึงวิกฤตอันตราย แน่นอนว่า วิกฤตอันตรายเหล่านั้นก็อาจจะมาจากผู้เข้าร่วมการทดสอบคนอื่น ๆ ได้เช่นกัน

        หากต้องการทะลวงผ่านสวรรค์ชั้นที่หนึ่ง จำเป็นต้องผ่านการทดสอบด่านสุดท้ายให้ได้ จึงจะสามารถไปถึงสวรรค์ชั้นต่อไปได้อย่างราบรื่น และจะเป็นเช่นนี้ต่อไปเรื่อย ๆ ผู้ที่สามารถบุกทะลวงสวรรค์ทั้งเก้าชั้นได้ติดต่อกัน ก็จะสามารถผ่านเส้นทางวิญญาณไปได้

        ผู้ใดก็ตามที่สามารถบุกทะลวงสวรรค์ทั้งเก้าชั้น และผ่านเส้นทางวิญญาณไปได้อย่างราบรื่น ล้วนเป็นอัจฉริยะระดับแนวหน้าของแดนมังกรทั้งสิ้น

        เหล่าศิษย์อัจฉริยะที่ผ่านเส้นทางวิญญาณ ผลการทดสอบทั้งหมดที่ได้รับในสวรรค์ชั้นที่เก้าจะถูกนำมาคำนวณรวมกัน เพื่อใช้เป็นเกณฑ์ในการตัดสินสิบอันดับแรกของเส้นทางวิญญาณ

        สิบอันดับแรกของเส้นทางวิญญาณ จะต้องไปต่อสู้ห้ำหั่นกันบนลานประลองจิ่วเสวียนที่อยู่เหนือสวรรค์ชั้นที่เก้าขึ้นไป เพื่อตัดสินลำดับที่แน่ชัดของสิบอันดับแรก ผู้ที่ทะลวงเข้าสู่สิบอันดับแรกของเส้นทางวิญญาณได้ จะได้รับสิทธิ์ในการเข้าไปในแดนลับกู่เซี่ย

        การประลองบนลานประลองจิ่วเสวียนนั้น เป็นไปเพื่อชื่อเสียงเกียรติยศของตนเอง

        เส้นทางวิญญาณเป็นสถานที่รวมตัวของศิษย์อัจฉริยะที่มีอายุต่ำกว่าสามสิบปีทั้งหมดของแดนมังกร การคว้าอันดับหนึ่งของเส้นทางวิญญาณย่อมหมายถึงการเป็นศิษย์อัจฉริยะที่แข็งแกร่งที่สุดในบรรดาผู้ที่มีอายุต่ำกว่าสามสิบปีของแดนมังกร

        การได้ครอบครองตำแหน่งนี้ ไม่เพียงแต่จะเป็นเกียรติยศอันสูงสุดเท่านั้น แต่ยังมีโอกาสสูงมากที่จะได้รับความชื่นชมจากตระกูลราชันเซียน ถูกดึงตัวเข้าร่วมตระกูลราชันเซียน และได้เข้าไปในดินแดนศักดิ์สิทธิ์แห่งการฝึกฝนที่ดีที่สุดของแดนมังกร

        ถึงแม้คนนอกที่เข้าสู่ตระกูลราชันเซียนส่วนใหญ่จะมีสถานะไม่สูงส่งนัก แต่ก็ยังดีกว่าการฝึกฝนในสถานที่อื่น ๆ มากมายนัก

        "กู่เฟิง เรื่องที่เจ้าถูกควักกระดูกราชันเซียนและถูกทำลายตันเถียนที่เมืองชิงหลง เป็นเรื่องจริงทั้งหมดเลยหรือ?"

        ระหว่างทางเดินผ่านทะเลทรายที่มุ่งหน้าไปยังเส้นทางวิญญาณ กู่อวิ๋นก็เอ่ยปากถามถึงข้อสงสัยที่อัดอั้นอยู่ในใจมาเนิ่นนาน

        เรื่องราวที่กู่เฟิงต้องเผชิญในตระกูลกู่สาขาเมืองชิงหลงนั้น ได้แพร่สะพัดไปทั่วทั้งแดนมังกรนานแล้ว เพียงแต่ว่า กู่อวิ๋นจินตนาการไม่ออกเลยจริง ๆ ว่า คนที่ถูกควักกระดูกราชันเซียนและถูกทำลายตันเถียนไปแล้ว จะยังคงมีความแข็งแกร่งที่ดุดันและทรงพลังถึงเพียงนี้ได้อย่างไร จึงอดไม่ได้ที่จะเกิดความกังขาขึ้นมา

        "เป็นเรื่องจริง" กู่เฟิงพยักหน้าให้คำตอบที่แน่ชัดแก่กู่อวิ๋น

        เมื่อกู่อวิ๋นได้ยินเช่นนั้นก็ถึงกับสะท้านไปทั้งใจ อยากจะถามต่อเหลือเกินว่ากู่เฟิงพลิกวิกฤตให้เป็นโอกาส และเติบโตมาจนถึงจุดนี้ได้อย่างไร แต่ทว่า เขาก็รีบข่มความวู่วามเอาไว้ได้อย่างรวดเร็ว

        ทุกคนล้วนมีความลับเป็นของตนเอง ยิ่งไม่ต้องพูดถึงกู่เฟิง ความลับบนตัวของเขาย่อมต้องยิ่งใหญ่กว่านั้นมากนัก การผลีผลามถามออกไปเช่นนั้นถือว่าเสียมารยาทอย่างยิ่ง จึงได้แต่อดกลั้นความอยากรู้เอาไว้

        เมื่อกู่เฟิงเห็นว่ากู่อวิ๋นไม่ได้ถามสิ่งใดต่อ เขาก็ไม่เอ่ยสิ่งใดให้มากความอีก ทั้งสองเดินทางข้ามทะเลทราย มุ่งหน้าตรงไปยังทิศทางของเส้นทางวิญญาณ

        พอพวกเขาเข้าใกล้เส้นทางวิญญาณ ทะเลทรายอันแห้งแล้งที่เดิมทีไร้ซึ่งผู้คน ก็เริ่มมีเงาร่างของผู้คนปรากฏให้เห็นมากขึ้นเรื่อย ๆ

        กู่เฟิงซ่อนเร้นกลิ่นอายของตนเองโดยสัญชาตญาณ และเดินทางอย่างเงียบเชียบ กู่เว่ยได้ประกาศรางวัลนำจับไปทั่วทั้งแดนมังกร โดยนำโอสถวิญญาณระดับหกและอาวุธวิญญาณระดับหกมาล่อลวงให้ผู้ฝึกตนทั่วทั้งใต้หล้าตามล่าสังหารเขา

        โอสถวิญญาณระดับหก อาวุธวิญญาณระดับหก นี่คือของวิเศษที่แม้แต่ยอดฝีมือในขอบเขตมหาสุญตายังต้องหวั่นไหว เขาไม่ต้องเดาก็รู้ได้ทันทีว่า จะต้องมีคนจำนวนมากที่กำลังตามล่าสังหารเขาไปทั่วทั้งโลกอย่างแน่นอน

        หากเขาเปิดเผยร่องรอยออกไป ย่อมดึงดูดความยุ่งยากเข้ามาได้อย่างง่ายดาย เขาตั้งใจจะเดินทางอย่างเงียบเชียบ รอจนไปถึงเส้นทางวิญญาณแล้วค่อยลงมือสังหารให้เหี้ยน

        แต่น่าเสียดายที่เป็นเพราะกู่เว่ย ภาพวาดของเขาจึงถูกเผยแพร่ไปทั่วทุกหนแห่งในแดนมังกร ในที่สุดเขาก็ถูกคนจดจำตัวตนได้

        เริ่มแรกมีเพียงกลุ่มผู้ฝึกตนขอบเขตแก่นทองคำที่โอหัง ไม่เจียมตัว พยายามบุกเข้าปิดล้อมสังหารเขา และถูกเขาสังหารทิ้งไปอย่างง่ายดาย

        หลังจากที่เขาสังหารกลุ่มผู้ตามล่าไปได้เจ็ดกลุ่ม เขาก็ได้พบกับชายวัยกลางคนขอบเขตวิญญาณก่อกำเนิดขั้นต้นเป็นคนแรก คนผู้นี้เป็นผู้คุ้มกันอัจฉริยะของตระกูลมาร่วมเส้นทางวิญญาณ เมื่อได้ยินว่ากู่เฟิงปรากฏตัวขึ้นในละแวกใกล้เคียง ก็รีบเร่งรุดมาในทันที

        ผลปรากฏว่า เขาและผู้ฝึกตนของตระกูลล้วนถูกกู่เฟิงสังหารจนหมดสิ้น กู่เฟิงดุดันโหดเหี้ยมราวกับพยัคฆ์ร้าย ข่มขวัญผู้ฝึกตนคนอื่น ๆ ที่ตามมาจนอกสั่นขวัญแขวน พวกเขาพากันหลบหนีไปจนหมด แต่ก็นำข่าวที่กู่เฟิงปรากฏตัวอยู่ที่นี่ไปแพร่กระจายเช่นเดียวกัน

        กู่เฟิงมองดูศัตรูที่แตกพ่ายหลบหนีไปคนละทิศคนละทาง ดวงตาอันดำขลับดุจดวงดาราพาดผ่านด้วยความเย็นชาอันเข้มข้น

        "ดูท่าแล้ว คิดจะเดินทางไปให้ถึงเส้นทางวิญญาณอย่างสงบสุขคงจะไม่ได้เสียแล้ว"

        "กู่อวิ๋น พวกเราแยกทางกันตรงนี้ก่อน แล้วค่อยไปเจอกันที่เส้นทางวิญญาณ"

        เมื่อกู่เฟิงกล่าวจบ ร่างของเขาก็เลือนหายกลายเป็นสายควันสีครามพุ่งทะยานออกไป เลือนหายไปจากสายตาของกู่อวิ๋น

        กู่อวิ๋นรู้ดีว่าการที่ตนเองติดตามกู่เฟิงไปก็เป็นได้เพียงตัวถ่วง จึงไม่ได้ตามไป เพียงแต่สวดภาวนาให้กู่เฟิงอยู่ในใจ หวังว่าเขาจะปลอดภัย

        "ศิษย์อัจฉริยะที่เข้าร่วมเส้นทางวิญญาณส่วนใหญ่ไม่อาจคุกคามเขาได้ แต่เหล่ายอดฝีมือที่คุ้มกันศิษย์เหล่านั้นต่างหากที่เป็นภัยคุกคามที่แท้จริง" กู่อวิ๋นลอบเหงื่อตกแทนกู่เฟิง

        พรึ่บ พรึ่บ!

        กู่เฟิงวิ่งเต็มฝีเท้าไปจนสุดขอบทะเลทราย สถานที่แห่งนี้ไร้ซึ่งสิ่งกีดขวางใด ๆ ซึ่งเป็นผลเสียต่อเขาอย่างยิ่ง เขาจะต้องรีบพุ่งออกจากทะเลทรายให้เร็วที่สุด เพื่อไปยังสถานที่ที่มีสภาพแวดล้อมซับซ้อน จะได้มีพื้นที่ให้พลิกแพลงมากขึ้นเมื่อต้องเผชิญหน้ากับการตามล่าของศัตรูจำนวนมาก

        "ช่วงนี้ความแข็งแกร่งของข้ายกระดับเร็วเกินไป รากฐานจึงไม่ค่อยมั่นคงนัก พอดีเลย ข้าจะได้เอาพวกเจ้ามาเป็นที่ลับฝีมือ"

        ภายในดวงตาของกู่เฟิงเผยให้เห็นถึงจิตสังหารอย่างไม่ปิดบัง เขาไม่ใช่คนที่มีนิสัยยอมให้ผู้ใดมารังแกได้ง่าย ๆ ในเมื่อคนพวกนี้หมายหัวเขา ก็จงรอรับการตอบโต้กลับอย่างบ้าคลั่งจากเขาได้เลย

        "สายเลือดที่หลงเหลือของตระกูลกู่ มอบชีวิตของเจ้ามา!"

        ในเวลานี้เอง ยอดฝีมือจากตระกูลกู่สาขาเมืองสุ่ยชิงก็บุกเข้ามาสังหาร มีขอบเขตวิญญาณก่อกำเนิดขั้นต้นหนึ่งคน ขอบเขตวิญญาณก่อกำเนิดขั้นกลางหนึ่งคน และยังมีกลุ่มศิษย์รุ่นเยาว์ขอบเขตแก่นทองคำอีกกลุ่มหนึ่ง บุกเข้ามาสังหารจากทุกทิศทุกทาง

        ถ้อยคำอันระคายหูที่พวกเขาตะโกนออกมา ทำให้จิตสังหารของกู่เฟิงเข้มข้นมากยิ่งขึ้น เขาลากกระบี่ไท่เหอระดับห้า กระทืบเท้าลงบนพื้นดินอย่างเกรี้ยวกราด พุ่งทะยานออกไปราวกับวิญญาณร้ายที่มาทวงวิญญาณ

        กลุ่มผู้ฝึกตนจากตระกูลกู่สาขาเมืองสุ่ยชิงเหล่านี้ เคยได้ยินมาว่ากู่เฟิงสามารถสังหารยอดฝีมือขอบเขตวิญญาณก่อกำเนิดได้ แต่พวกเขาคิดว่านั่นเป็นเพียงข่าวลือ จึงไม่ได้เก็บมาใส่ใจ พวกเขาต่างพากันบุกเข้าไปสังหารอย่างไม่คิดชีวิต

        ท้ายที่สุดแล้ว ตบะบารมีที่กู่เฟิงแสดงออกมานั้นเป็นเพียงขอบเขตแก่นทองคำขั้นปลาย ประกอบกับเรื่องที่กู่เฟิงถูกกู่เว่ยควักกระดูกราชันเซียนไป พวกเขาจึงไม่เชื่อว่ากู่เฟิงจะมีความแข็งแกร่งมากพอที่จะสังหารยอดฝีมือขอบเขตวิญญาณก่อกำเนิดได้ พวกเขาส่วนใหญ่มองว่า นี่เป็นเพียงข่าวลือที่ผู้อื่นปล่อยออกมา เพื่อหวังจะทำให้คนอื่นหวาดกลัวและหลบหนีไป จะได้ลดคู่แข่งลงเท่านั้น

        ระหว่างขอบเขตแก่นทองคำและขอบเขตวิญญาณก่อกำเนิด เปรียบเสมือนมีหุบเหวที่ไม่อาจก้าวข้ามกางกั้นอยู่ นอกเสียจากอัจฉริยะที่มีพรสวรรค์สูงส่งจนน่าสะพรึงกลัวเพียงหยิบมือเท่านั้น มิเช่นนั้นย่อมไม่มีทางใช้ตบะบารมีขอบเขตแก่นทองคำไปต่อกรกับยอดฝีมือขอบเขตวิญญาณก่อกำเนิดได้อย่างแน่นอน

        ยิ่งไปกว่านั้น พวกเขามียอดฝีมือขอบเขตวิญญาณก่อกำเนิดขั้นกลางหนึ่งคน ขั้นต้นหนึ่งคน และขอบเขตแก่นทองคำอีกหนึ่งกลุ่ม ทั้งความแข็งแกร่งและจำนวนคนก็บดขยี้กู่เฟิงได้อย่างราบคาบ ต่อให้ตีจนตาย พวกเขาก็ไม่มีทางเชื่อว่ากู่เฟิงจะสามารถนำพาภัยคุกคามมาสู่พวกเขาได้

        ตูม!

        ทว่าผลลัพธ์กลับกลายเป็นว่า ในยามที่กู่เฟิงพุ่งเข้ามาใกล้ กลิ่นอายทั่วร่างของเขาก็พุ่งทะยานขึ้นไปถึงขอบเขตแก่นทองคำขั้นสูงสุดอย่างกะทันหัน กลิ่นอายกายาเนื้อก็พุ่งสูงขึ้นไปจนถึงระดับวิญญาณก่อกำเนิด ทำเอาศัตรูกลุ่มนี้ถึงกับตกตะลึงจนทำอะไรไม่ถูก

        "วิญญาณก่อกำเนิด... พลังกายาเนื้อระดับวิญญาณก่อกำเนิด!"

        "แล้วกลิ่นอายของเขาเล่า เห็นอยู่ชัด ๆ ว่าเป็นเพียงขอบเขตแก่นทองคำขั้นสูงสุด แต่เหตุใดจึงน่าสะพรึงกลัวยิ่งกว่าข้าเสียอีก!"

        "แย่แล้ว รีบถอย!" ชายขอบเขตวิญญาณก่อกำเนิดทั้งสองคนนี้สีหน้าแปรเปลี่ยนไปอย่างหนัก รีบถอยกรูดอย่างลนลาน

        ฉัวะ ฉัวะ

        พวกเขาถอยหนีได้เร็ว ทว่าคนในตระกูลที่ตามพวกเขาเข้ามาสังหารกลับไม่โชคดีเช่นนั้น กู่เฟิงลากกระบี่ไท่เหอกวาดล้างไปตลอดทาง ฟันศีรษะขาดกระเด็นไปทีละหัว ปล่อยให้เลือดสาดกระเซ็น ก้าวเดินแห่งการเข่นฆ่ายังคงรุดหน้าต่อไปอย่างไม่หยุดยั้ง

        "ถึงตาพวกเจ้าแล้ว!" กู่เฟิงตวัดกระบี่สังหารศัตรูขอบเขตแก่นทองคำไปเจ็ดคนในกระบี่เดียว จากนั้นก็พุ่งเข้าใส่ศัตรูขอบเขตวิญญาณก่อกำเนิดขั้นต้น

        กู่จวินพยายามจะต่อต้าน ทว่าน่าเสียดายที่ความแข็งแกร่งของเขานั้นอ่อนด้อยกว่ากู่เฟิงมากนัก กู่เฟิงตวัดกระบี่ฟาดฟันดาบใหญ่ของกู่จวินจนกระเด็นหลุดมือ กระบี่ที่สอง ก็ฟันศีรษะของกู่จวินจนหลุดกระเด็นออกจากบ่า

        เก้าอึดใจ...

        ใช้เวลาเพียงแค่เก้าอึดใจเท่านั้น

        กู่เฟิงก็สังหารคนไปถึงแปดคนติดต่อกัน ซึ่งรวมถึงกู่จวินที่อยู่ในขอบเขตวิญญาณก่อกำเนิดขั้นต้นด้วย

        กลิ่นอายแห่งความตายอันเข้มข้นจนไม่อาจสลายไปได้ เข้าปกคลุมจิตใจของศัตรูทุกคน

        แม้กระทั่งกู่เถียนซานที่อยู่ในขอบเขตวิญญาณก่อกำเนิดขั้นกลาง เมื่อสบสายตาเข้ากับสายตาที่กู่เฟิงตวัดมองมา ก็ยังสัมผัสได้ถึงความหนาวเหน็บสายหนึ่งที่พุ่งทะยานจากฝ่าเท้าขึ้นไปถึงกลางกระหม่อม เกิดความรู้สึกหวาดผวาอย่างหาที่สิ้นสุดไม่ได้ ราวกับกำลังถูกมัจจุราชหมายหัวเอาไว้!