ชิเอลกับหัวใจไม่รักดี (1/2)
ร่างสูงโปร่งในชุดสูทสีครีมกำลังจัดเนกไทเข้ากับสีชุดด้วยความประณีต ั์ตาสีทองสว่างกำลังสำรวจความเรียบร้อยในกระจก ผมสีบลอนด์ทองถูกเซตเป็อย่างดี ดวงหน้าสวยถูกแต่งแต้มด้วยเครื่องสำอางอ่อนๆ เพียงเล็กน้อยยิ่งทำให้คนในกระจกยิ่งสง่างามมากขึ้นไปอีก สง่างามราวกับเทพธิดาลงมาจุติ
[คุณชิออนมาถึงแล้วครับ]
“อือ ขอบคุณมากเจค”
“วันนี้แล้วสินะ” เสียงหวานเอื้อนเอ่ยขึ้น แววตาของเขาเต็มไปด้วยความมั่นใจ
วันนี้เป็วันครบรอบ150ปีของบริษัทลูกในเครือดีรอกซาของครอบครัวสามีเขา และเป็วันที่เขาจะได้เริ่มต้นชีวิตใหม่
นกน้อยตัวนี้จะได้โบยบินเป็อิสระจากกรงทองที่มันขังตนเองเสียที
ห้องโถง โรงแรม ดีรอส
โรงแรมดีรอสเป็โรงแรมที่มีชื่อเสียงโด่งดังเป็อันดับหนึ่งของดาวเมืองหลวง ที่เป็ที่จัดงานครบรอบ150ปีในครั้งนี้ และโรงแรมดีรอสก็ยังเป็โรงแรมในเครือดีรอกซาอีกด้วย
ภายในโถงกว้างถูกตกแต่งอย่างโอ่อ่าสวยงามและประดับไปด้วยดอกไม้นานาพรรณ แสดงให้เห็นถึงฐานะของตระกูลได้เป็อย่างดี เพราะในกาแล็กซีนี้ พืชพรรณไม้เป็สิ่งที่ล้ำค่าอย่างยิ่ง ไม่ใช่ว่าใครจากจะมีก็มีได้พวกมันทั้งดูแลรักษายากและมีราคาที่แพงมหาศาล
จะมีพืชพรรณเพียงไม่กี่อย่างเท่านั้น เช่นถั่วเหลืองและข้าวสาลีเป็ต้น ที่สามารถเพาะปลูกได้อย่างปกติ แต่เพาะปลูกได้ในดวงดาวเฉพาะอย่างเช่น ดวงดาวเกษตรกรรม ชั้นสาม
ส่วนอาหารการกินที่ต้องใช้ส่วนประกอบของพืชพรรณต่างๆ ล้วนถูกสังเคราะห์ขึ้นมาทั้งสิ้น ถึงแม้พอมาประกอบกับเนื้อสัตว์หรือองค์ประกอบอื่นๆ กันแล้ว จะดูดีน่ารับประทานแต่ก็ไม่ได้ถึงกับอร่อยเลิศเลอขนาดนั้น เนื่องจากของสังเคราะห์ก็ยังเป็ของสังเคราะห์อยู่ดี
แเื่ผู้มีเกียรติเริ่มมากันอย่างเนืองแน่น รวมถึงพ่อแม่ของคาร์เตอร์ที่คอยมาต้อนรับแขกด้วยตัวเองอยู่แล้ว
ตึก ตึก ตึก เสียงฝีเท้าสองคู่ ค่อยๆ เดินเข้างานอย่างไม่รีบร้อน ท่ามกลางสายตาตกตะลึงของทุกคน และมีสายตาระคนสงสัยปนไม่พอใจ ของผู้เป็พ่อและแม่ของเ้าของงาน
ร่างหนาสูงใหญ่ของคาร์เตอร์ในชุดสูตรสีดำสนิท ใบหน้าหล่อเหลาคมเข้มมีรอยยิ้มบางๆ ประดับอยู่ ทำให้บรรยากาศไม่ได้ดูน่ากลัวมากเมื่อเขาเดินเข้ามา แถมคนตัวเล็กข้างกายในชุดสูทสีขาวบริสุทธิ์กับใบหน้าน่ารักๆ ดวงตากลมโตแปร่งประกาย ริมฝีปากบางถูกแต่งแต้มไปด้วยสีชมพูอมแดง คลี่ยิ้มจนกว้าง ยิ่งทำให้บรรยากาศอึมครึมที่ส่งออกมาจากคาร์เตอร์ลดทอนไปได้หลายส่วน
“นั่นมัน หนูม่านฟ้า อัครเดชไพศาลไม่ใช่หรอ” มีเสียงหนึ่งพูดขึ้น
“อุ้ยตาย ลูกชายของคุณคารอส (พ่อคาร์เตอร์) ไม่ใช่ว่าแต่งงานกับคุณหนูชิเอลแล้วหรือ” เมื่อมีอีกเสียงพูดขึ้นมาบ้างก็เริ่มมีเสียงซุบซิบเกิดขึ้นเป็วงกว้าง
แอนนา แม่ของคาร์เตอร์รีบปรี่เข้าไปหาลูกชายตัวดี
“คุณแม่คุณพ่อครับ นี่ ม่าน…”
“หนูชิเอลไปไหน/หนูชิเอลไปไหน” คาร์เตอร์ที่ยังไม่ทันแนะนำคนข้างกายเสร็จ ก็เกิดสองเสียงของพ่อกับแม่ของเขาพูดตัดบทขึ้นมาทันที ม่านฟ้าที่กำลังจะทักทายคนทั้งสอง ก็ถูกเมิน จนต้องเอามือจิกชายเสื้อเอาไว้เพื่อระงับอารมณ์ตัวเอง
“เขาไม่สบาย มาไม่ได้”
“หนูชิเอลเป็อะไร” คนพ่อถามขึ้น
“ไม่เป็อะไรมากหรอกครับ แค่สำออย” คาร์เตอร์เอ่ยตอบ
“แกจะพูดแบบนั้นกับหนูชิเอลไม่ได้!!” แอนนาดุคาร์เตอร์ ใช่ว่าเขาจะไม่รู้ว่าั้แ่คาร์เตอร์กลับมาจากภารกิจแล้วไม่สนใจลูกสะใภ้ของเขา แต่สิ่งที่เขาไม่คาดคิดคิดเลยจริงๆ ก็คือคนข้างกายตอนนี้ของลูกชายเขา ก่อนจะแต่งงานกับหนูชิเอลคาร์เตอร์ก็เร่งให้เขารีบสู่ขอน้องไม่ใช่หรือ แล้วนี่มันคืออะไร!!
“ถึงแม้หนูชิเอลจะมาไม่ได้ แกก็ไม่สมควรที่จะให้คนอื่นมายืนข้างแกด้วย” คนพ่อมองผ่านไปยังม่านฟ้าและหันไปสบตาลูกชายตนแล้วพูดขึ้น ยิ่งทำให้ม่านฟ้าจิกมือแน่นกว่าเดิม
“หวังว่าแกจะคิดได้ว่าอะไรควรทำไม่ควรทำ” คารอสย้ำอีกครั้งแล้วกุมมือภรรยาเดินจากไป ม่านฟ้ามีดวงตามืดครึ้มชั่วขณะมองคนทั้งสองเดินจากไป แล้วเปลี่ยนกลับมาเป็ปกติ โดยที่ไม่มีใครสังเกตเห็น
“ไม่เป็ไรนะม่าน”
“ม่านไม่เป็อะไรครับคุณคาร์เตอร์” ม่านฟ้าเอ่ยตอบพลางหันไปยิ้มบางๆ ให้กับคาร์เตอร์
“บอกว่าให้เรียกคาร์เตอร์เฉยๆ ไง ฮึ”
“ไม่ดีมั้งครับ มันดูไม่เหมาะสมเอาเสียเลย” ม่านฟ้าก้มหน้า
“เหมาะสมหรือไม่ ฉันเป็คนตัดสินเอง” คาร์เตอร์เชยคางของม่านฟ้าขึ้นมาสบตาของตัวเอง
เสียงซุบซิบยิ่งหนักขึ้น คนทั้งสองตกเป็เป้าสายตาของคนในงาน รวมถึงการกระทำของคนทั้งสองก็ได้ถูกบันทึกแว๊บๆ ในกล้องไลฟ์สดบรรยากาศของงานนี้อีกด้วย
“คุณท่านทั้งสอง ดูรักคุณชิเอลจังเลยนะครับ” ม่านฟ้าทำสีหน้าเศร้า
“ไม่รู้ว่าใช้เสน่ห์ มนต์ดำอะไร ไม่ต้องไปสนใจหรอก เอาไว้วันหนึ่งธาตุแท้ออก เขาก็จะรู้เองว่าใครเป็เพชร ใครเป็ก้อนกรวด” คาร์เตอร์เอ่ยด้วยความหงุดหงิด โดยมีม่านฟ้าที่กระตุกยิ้มมุมปากอยู่ข้างกาย
“สงสัยนายหญิงรุ่นต่อไปของดีรอกซาคงจะต้องเปลี่ยนคนเสียแล้วสินะคะ” เสียงของคนหนึ่งพูดขึ้นกับหัสดิน พ่อของม่านฟ้า
“นั่นสิคะ จะว่าไปคุณคาร์เตอร์ก็เหมาะสมกับกับหนูม่านฟ้ามากเลยนะคะ คนหนึ่งก็หล่อมากอีกคนหนึ่งก็สวยมากๆ เช่นกัน ราวกับดาวอาทิตย์กับดวงจันทร์เลยค่ะ
“โอ๊ย คุณหญิงก็พูดไปไม่ขนาดนั้นหรอกครับ” หัสดิน อัครเดชไพศาล ชายเผ่ามนุษย์ อายุ68ปี ท่าทางภูมิฐาน ยิ้มรับอย่างหน้าบาน
หลังจากนั้น ก็มีอีกหลายเสียงที่คอยเปลี่ยนทิศทางลม จนทุกคนเอ่ยชมม่านฟ้า ว่าเป็คนที่สวยมากคนหนึ่ง สวยถึงขั้นที่จะสามารถครองใจ คาร์เตอร์ ดีรอกซา นายพลของหน่วยปราบปรามกาแล็กซี ที่เก่งกาจและมีอายุน้อยที่สุดเอาไว้ได้
ทุกคนต่างแห่เยินยอคนทั้งคู่จนหลงลืมไปเสียแล้วว่าฝ่ายชายนั้นได้แต่งงานมีภรรยาเป็ตัวเป็ตนเสียแล้ว
แต่หลังจากนั้นทุกคนในห้องโถงแห่งนี้ และผู้คนที่รับชมบรรยากาศถ่ายทอดสดอยู่ก็ต้องกลืนน้ำลายตัวเอง เมื่อคนสองคนที่มาใหม่ย่างก้าวเข้ามาใหม่ในห้องโถง
สองร่างสง่างามเดินเคียงคู่กันมา ทำให้ทุกคนที่เห็นหยุดชะงัก ทุกสิ่งหยุดเคลื่อนไหว เงียบเชียบไม่ได้ยินแม้กระทั่งเสียงหายใจ
คนตัวใหญ่กว่าที่เดินเข้ามา อยู่ในชุดสูทสีครีมเข้ารูปร่างสูงราว197เิเ อกหนา เรียวขายาวก้าวเป็จังหว่ะพอดีกับคนด้านข้าง เสื้อเชิ้ตสีขาวข้างในขนาดพอดีตัวทำให้เห็นหุ่นของคนตรงหน้าได้ชัดเจนขึ้น
ใบหน้าเกลี้ยงเกลารับกับตาคมเฉี่ยวสีทองและผมสีบลอนด์ทองได้เป็อย่างดี รูปลักษณ์หน้าตาดุจพระเ้าสร้าง แต่กลับแผ่รังสีเข้มข้นออกมาชวนให้คนอื่นใจหายลำบาก เป็รังสีที่กดข่มได้โดยธรรมชาติจริงๆ
ส่วนคนตัวเล็กที่คล้องแขนร่างสูงที่เข้ามา แทบทำให้ทุกคนที่พบเห็นเกือบลืมหายใจ คนตัวเล็กกว่าที่อยู่ในชุดสูทเข้ารูปสีครีมเช่นเดียวกับพี่ชาย ร่างกายสูงโปร่ง คนตรงหน้าสูงราวๆ 173เิเ ถือว่าเป็ส่วนสูงมาตรฐานทั่วไป
แต่เมื่อยืนเทียบกับคนข้างกายเขาจึงดูตัวเล็กไปโดยปริยาย ใบหน้าของเขาคล้ายคลึงกับคนข้างๆ ราว8ส่วน ติดที่จะออกละมุนกว่า ดวงตามสีทองสวยเฉี่ยวคม คมถึงขั้นที่ว่าสามารถกรีดใจใครหลายๆ คนได้ในคราวเดียว
ริมฝีปากบางอมชมพูถูกแต่งแต้มด้วยลิปกรอสให้เงาระเรื่อ คลี่ยิ้มออกมาบางๆ ทำให้หลายคนลืมวิธีหายใจไปแล้ว เอวคอดบางของคนตรงหน้ากับสูทเข้ารูปสีอ่อนยิ่งทำให้ก้อนลูกพืชนุ่มนิ่มเด่นชัดกว่าเดิมหลายเท่า
คนพี่ราวกับเทพ์แผ่กลิ่นอายเข้มข้น คนน้องราวกับเทพธิดาแผ่กลิ่นอายสูงส่งเข้มข้นไม่แพ้คนพี่เลยทีเดียว เพียงแต่กลิ่นอายของคนน้องอ่อนโยนไม่กดดันเหมือนคนพี่เท่านั้นเอง
ผู้คนที่ได้เห็นถึงขั้นตั้งคำถามกับพระเ้าในใจก็มี แน่ใจนะว่าคนทั้งสองเป็เพียงเผ่ามนุษย์จริงๆ ทำไมถึงสง่างามกันได้ถึงเพียงนี้ นี่สินะถึงจะเรียกว่าลูกรักของพระเ้า หรือคนทั้งสองอาจจะเป็ลูกรักของชนเผ่าอาทิตย์กันนะ
รูปลักษณ์ราวกับเทพธิดาของชิเอลได้ไปสะกดใจของคนนับล้านที่ดูไลฟ์บรรยากาศในงาน และคนในงานเป็ที่เรียบร้อย เพียงยิ้มบางๆ แค่หนึ่งที ราวกับตอกย้ำว่าสิ่งที่คนอื่นพูดก่อนหน้านี้เป็เื่เหลวไหลสิ้นดี
หากมีคนบอกว่าคนตรงหน้านี้สวยเป็อันดับสอง ใครไหนเล่าที่จะกล้าออกมาเป็ที่หนึ่ง!!
ซึ่งคาร์เตอร์ก็จ้องมองชิเอลอย่างไม่วางตา เหมือนตกอยู่ในภวังค์เช่นเดียวกับคนอื่นๆ ั์ตาของเขาสั่นไหวราวกับทะเลคลั่ง ภาพของชิเอลทำให้เขานึกคุ้นเคยอย่างประหลาด
แต่เขาพยายามนึกเท่าไหร่ก็นึกไม่ออก เหมือนกับมีหมอกหนาที่มาพรางตาเอาไว้ ในหัวเขาเหมือนกับมีพายุลูกใหญ่ โหมกระหน่ำอยู่ในสมอง อาการปวดหัวของเขากลับมาอีกแล้ว มันเป็แทบทุกครั้งที่เขาพยายามจะนึกเื่เกี่ยวกับชิเอล
“นั่นมัน พี่น้อง ซันเดอลาวา ชิออน กับ ชิเอล” เมื่อสองพี่น้องเดินเข้าไปพบกับเ้าของงาน จนลับสายตา ผู้คนก็เริ่มหลุดออกจากภวังค์
“หนูชิเอล นี่ไม่ใช่ภรรยาของ คุณคาร์เตอร์ หรอกหรือ!!” มีเสียงหนึ่งพูดขึ้น ทำให้ทุกคนใรวมถึงคนที่อยู่ในไลฟ์ก็ตาม คนคนนี้น่ะหรือ ภรรยาของนายพลคาร์เตอร์!!
พวกเขาต้องตกตะลึงอะไรก่อนระหว่าง ความสวยของภรรยานายพล กับเื่ที่นายพลไม่เดินเข้างานกับภรรยาแต่เดินกับคนอื่น
ส่วนกลุ่มคนที่พูดว่าม่านฟ้าเหมาะสมกับคาร์เตอร์มากกว่าภรรยา ได้แต่ปิดปากเงียบสนิทด้วยความละอาย ใครจะไปรู้ว่าว่าชิเอล ภรรยานายพลคาร์เตอร์ จะสวยสง่าถึงเพียงนี้
ตอนแต่งงานของทั้งสอง ไม่ได้จัดงานแบบใหญ่โต เป็งานขนาดกลางๆ ที่เรียบง่ายแต่สมเกียรติเป็งานแต่งงานที่จะเชิญแต่คนสนิทๆ หรือคนสำคัญๆ ในกาแล็กซีเท่านั้น จึงไม่มีใครทราบถึงหน้าตาของภรรยานายพลคาร์เตอร์
บางคนที่รู้จักนายพลคาร์เตอร์ยังไม่รู้เลยด้วยซ้ำว่าเขามีภรรยาแล้ว ส่วนคนนอกที่พอรู้ก็คิดว่าม่านฟ้าเป็ภรรยาของเขา
ในวันงานไม่รู้ว่าม่านฟ้าไปได้บัตรเชิญมาแต่ไหน เพราะตระกูลอัครเดชไพศาลถึงจะมีชื่อเสียง แต่ก็ไม่ได้สำคัญถึงขนาดที่ ซันเดอลาวา และ ดีรอกซาจะยื่นบัตรเชิญ
“ทำไมถึงทำหน้าแบบนั้นครับ” ชิเอลเอ่ยถามพี่ชาย เดินอยู่ข้างกาย
“พี่แค่หงุดหงิดสายตาคนอื่นที่มองนางฟ้าตัวน้อยของพี่” ชิออนตอบกลับน้องด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน
“หึหึ” ชิเอลระบายยิ้ม กระชับวงแขนที่คล้องพี่ชายให้แน่นขึ้น แล้วรีบเดินไปหา แอนนากับคาลอส
“หนูชิเอล ตาชิออน” แอนนากล่าวเสียงไม่เบาไปและไม่ดังไป ทำให้ผู้คนที่อยู่ละแวกนั้นหันมาสนใจ วงแขนของแอนนาอ้าออกกว้าง ชิเอลปล่อยแขนพี่ชายแล้วเดินเข้าไปกอด อย่างรู้หน้าที่ ภาพน่าเอ็นดูนี้ ใของผู้พบเห็นได้เป็อย่างดี รวมถึงชายหนุ่มทั้งสองที่ยืนมองคนรักตัวเล็กของตัวเองกอดกันกลม
“สวัสดีครับ คุณลุงคุณป้า” ชิออนพูด
“ สวัสดีครับคุณป้า” ชิเอลที่กอดกับแอนนาพูดขึ้น ทำให้คาลอสกับแอนนามีสีหน้าที่หดหู่ลงทันที
“ลุงขอโทษจริงนะชิเอล ชิออน”
“ผมคิดว่า ดีรอกซาจะดูแลชิเอลได้ดีกว่านี้” ชิออนพูดขึ้นด้วยเสียงเรียบๆ แตกต่างกับตอนที่พูดกับชิเอลอย่างชัดเจน ถึงแม้ทั้งลุงคารอสกับป้าแอนนาจะเป็เพื่อนสนิทของพ่อกับแม่เขาก็ตาม แต่คนทั้งสองก็เป็พ่อแม่ของไอ้ขยะนั่น
เขายอมเป็ศัตรูกับคนที่กล้ามารังแกชิเอลของเขาทั้งจักรวาล จะเป็ใครมาจากไหนเขาก็พร้อมสู้
“ลุงขอโทษ” ความจริง ชิออนจะทำท่าทีกระด้างกระเดื่องกับคนเป็ลุงเป็ป้าก็ไม่ถูกต้องเท่าไหร่นัก เพราะคนทั้งสองไม่รู้เื่อะไรด้วยเลย สักนิดเดียว แถมตอนที่รู้เื่ก็ดันรู้พร้อมกับเขาเสียด้วยซ้ำ
1วันก่อนหน้านั้น (ชิออนพาร์ท)
ชิเอลได้ติดต่อผมมา หลังจากที่น้องไม่ยอมคุยกับผมเลยั้แ่ที่ไอ้ขยะอวกาศ (คาร์เตอร์) กลับมาจากทำภารกิจตอนที่ชิเอลติดต่อมาให้รีบไปหาเขาดีใจแทบบ้า คิดว่าน้องคงหายโกรธเขาเื่ที่เขาว่าไอ้สารเลวคาร์เตอร์นั้น
แต่พอรู้เหตุผลจริงๆ ทำให้เขายิ่งหัวเสีย เผลอทำลายดาวไปดวงหนึ่ง โชคดีที่ดาวดวงนั้นเป็ดาวเคราะห์ร้าง
ที่ว่าทำลายดาวดวงหนึ่งนี้ไม่ผิดหรอก ความจริงผมกับน้องไม่ใช่เผ่ามนุษย์อย่างที่ทุกคนเข้าใจ
ชิออนกับชิเอลสืบเชื้อสายมาจากเผ่าอาทิตย์ ทั้งพ่อและแม่ของเขาต่างก็เป็คนของเผ่าทั้งสิ้น แต่ชิเอลยังไม่รู้ตัว
กฎของเผ่า คือ ต้องให้ลูกหลานในเผ่าไปเผชิญชะตาภายนอก จนกว่าจะอายุครบ 40 ปี (่วัยรุ่น) ถึงจะตระหนักรู้ว่า โลกภายนอกเป็อย่างไร จึงจะกลับไปทำพิธีรับขวัญที่ดาวบ้านเกิด
แล้วค่อยตัดสินใจว่า จะออกไปใช้ชีวิตแฝงตัวในโลกภายนอกหรือปักหลักอยู่ที่ดาวบ้านเกิด เขาไม่รู้ว่าน้องชายของเขาต้องเผชิญกับชะตากรรมรูปแบบใด เพราะแต่ละคนมีชะตากรรมที่แตกต่างกันไป
อย่างของเขา ต้องแฝงตัวเข้าไปใช้ชีวิตฝ่าฟัน อุปสรรคอยู่ในาของจักวรรดิกับเผ่าเซิร์ก พอถึงเวลาที่ต้องกลับดาวบ้านเกิด เขาก็เลือกที่จะออกมาใช้ชีวิตกับพ่อแม่
แล้วพ่อกับแม่ก็มีนางฟ้าตัวน้อยๆ เป็ของขวัญรับการกลับมาของเขา (ชิออนอายุ78ปี=วัยรุ่นตอนปลาย ชิเอลอายุ37ปี= วัยรุ่นตอนต้น) แต่พอเขามาเห็นสภาพของน้องชายที่เป็แก้วตาดวงใจของเขา เขาก็แทบจะคุมสติไม่อยู่ ทำเอาเกิดพายุรอบ อณาเขตโรงพยาบาลเลยทีเดียว
ถ้าชิเอลไม่คอยห้ามเขาไว้ คาร์เตอร์ก็คงหัวหลุดจากบ่าไปแล้ว แต่ถึงอย่างนั้น ชิออนก็ถอนการลงทุนทุกชนิด และยกเลิกทุกสิ่งอย่างที่เกี่ยวข้องกับบริษัทในเครือดีรอกซาเป็ที่เรียบร้อย
ไม่ว่าบางอย่างจะเป็สิ่งที่พ่อกับแม่เขาเลือกลงทุนเขาก็ไม่ขอเก็บแล้ว ส่วนเื่ที่เหลือ ค่อยจัดการทีหลังตอนชิเอลไม่รู้เื่ก็ไม่เสียหาย
หลังจากนั้น น้องก็เล่าเื่ทุกอย่างที่น้องเจอให้ผมฟังทั้งหมด รวมถึงเื่ที่น้องย้อนอดีตมา และเื่ที่เพราะอะไรน้องถึงย้อนอดีต ตอนได้ฟังก็ได้แต่เืขึ้นหน้า โมโหจนไม่รู้จะทำยังไง
แต่อีกใจหนึ่งก็อดสงสารน้องชายตัวเองไม่ได้ เพราะน้องไม่รู้ว่ามันเป็ชะตาที่ต้องเผชิญ
ชะตาใดที่ต้องเผชิญก็ไม่อาจสู้ชะตารัก ชิออนเข้าใจเลยว่ามันสาหัสเพียงไหน ใจก็นึกขอบคุณบรรพบุรุษที่นึกเอ็นดูในตัวชิเอลตัวน้อยของเขา ทำให้น้องได้มีโอกาสใช้ชีวิตอีกครั้ง
“ฮืออ ชิเอลขอโทษ ชิเอลไม่ได้ตั้งใจ ฮือ” ชิเอลสะอื้นดังลั่น หายใจหอบถี่ พานทำให้คนพี่ทำอะไรไม่ถูก
“โอ๋ๆ ไม่เป็ไรแล้วนะชิเอลของพี่ ไหนร้องไห้ทำไม” ชิออนกอดคนน้อง
“ชิเอล ฮึก…ชิ…เอล ทำให้ชิออนตาย ฮือ ชิออนตา…” ชิเอลยิ่งร้องไห้หนักกว่าเดิม ชิออนกอดน้องชายแน่น สองมือประคองหน้าน้องชายอย่างอ่อนโยน
“ชิเอล ชิเอลมองพี่” ชิออนค่อยๆ ตะล่อมน้องให้หันมามอง
“คนตรงหน้าชิเอล คือชิออน พี่ชายของชิเอล ชิออนตัวจริงเสียงจริงอยู่ตรงนี้"
"ชิออนอยู่ตรงนี้ชิเอลอยู่ตรงหน้าชิเอลนี่ไง” ชิเอลได้ยินดังนั้นก็โผเข้ากอดพี่ชายแน่นกว่าเดิม
“ไม่เป็ไรแล้วคนเก่ง ชิออนอยู่ตรงนี้ ไม่เป็ไรแล้ว” ชิออนใช้เวลาพักใหญ่ๆ ในการปลอบน้องชายตัวน้อย
“ชิเอลจะหย่า” หลังจากที่อาการของชิเอลดีขึ้นชิเอลก็พูดขึ้นมา
“มันแน่นอนอยู่แล้วน้องรัก ชิออนจะจัดการให้ รวมถึงเื่จางเสี่ยวม่าน”
“จางเสี่ยวม่าน เรายังจัดการทีเดียวไม่ได้ จากที่ชิเอลเจอมา คิดว่าคงมีอีกหลายมือที่ช่วยกันทำ” ชิเอลเอ่ยตอบ ไม่เพียงแต่ชิเอลคิดแต่ชิออนก็คิดแบบนั้นเช่นกัน
ข้อสัณฐานที่ชิออนคิดได้มีอยู่2ข้อ คือ หนึ่งไอ้ขยะอวกาศเป็คนร่วมมือกับจางเสี่ยวม่าน ถ้าใช่ก็แค่เด็ดหัวคนทั้งคู่ในตายตามกันไปอยู่ในนรก
สอง ไอ้ขยะอวกาศไม่ได้ร่วมมือ แต่โดนมนตร์สะกดบางอย่าง ซึ่งคนในตระกูลจางล้วนต่างถนัดเื่มนต์ดำเป็อย่างยิ่ง
แต่เขาก็มีข้อสงสัยเต็มไปหมด ถึงแม้ว่าตระกูลจางจะตายกันไปหมดแล้ว แต่ จางเสี่ยวม่านสามารถกลับมาอยู่ในร่างคนอื่นได้?
แถมอาการของคาร์เตอร์จากที่ชิเอลเล่ามาก็คล้ายกับโดนมนต์สะกดแน่ๆ แล้วมนต์ที่จะสะกดเผ่าเชื้อสายัได้ มีเพียงแค่มนตร์สะกดัเท่านั้น
ถ้าเป็อย่างกรณีที่สอง คงเป็เื่ใหญ่แตกต่างจากกรณีที่หนึ่งแน่นอน มนตร์สะกดั ไม่สามารถทำพิธีได้ด้วยตัวคนเดียว อย่างน้อยต้องมีผู้ใช้มนตร์ขั้นต่ำ 4คน แถมคนที่ทำต้องเป็คนที่มีพลังเเกร่งกล้าระดับหนึ่งด้วย
ถ้าจางเสี่ยวม่านในร่างม่านฟ้าขอให้คนแบบนั้นช่วยได้ ก็มีแต่พวกมือที่มองไม่ให้ ที่ทำร้ายพ่อกับแม่เขา!!
สงสัยต้องกลับดาวบ้านเกิดเสียแล้วคราวนี้
“เราต้องจับตาดูม่านฟ้าเอาไว้ ค่อยๆ บีบให้อยู่สถานการณ์บังคับ แล้วล่อพวกที่อยู่ในเงาออกมาให้หมด” ชิเอลเอ่ยต่อหลังจากที่ชิออนจมอยู่ในความคิดตัวเอง
“ไม่ต้องห่วง พี่จะจัดการให้”
“แล้วพรุ่งนี้คุณลุงกับคุณป้าจะโอเคไหม” ชิเอลเอ่ยถามคนพี่ โถชิเอลตัวเล็กตัวน้อยของพี่ ดูสิถึงแม้จะโดนกระทำตั้งมากมายขนาดนี้ยังนึกเป็ห่วงคนอื่นได้อีก
“ถ้าชิเอลไม่สบายใจ ลองคุยกับพวกท่านก่อนก็ได้ เดี๋ยวก็มาถึง”
“ชิออนตามพวกท่านมาหรอ” ชิเอลเอียงหน้าทำตาแป๋วมองพี่ชาย
“ถึงอย่างไรเขาก็เหมือนญาติผู้ใหญ่” ชิเอลได้ยินดังนั้นก็ยิ้มกว้าง
“ไม่ต้องมายิ้ม ไม่ว่ายังไง ดีรอกซาก็ต้องรับผิดชอบ”
“อือ ชิเอลรักชิออนนะ” จุ๊บ ชิเอลพุ่งเข้าหอมแก้มพี่ชายฟอดใหญ่
“ชิออนก็รักชิเอล” ชิออนแทบน้ำตาไหล น้องเขาน่ารักจนใจเจ็บ แถมหอมแก้มเขาอีก เขาสัญญาว่าเขาจะไม่ล้างหน้าไปเจ็ดวันเลย!!
ตั้งกี่ปีที่ชิเอลตัวน้องไม่หอมแก้มเขา พ่อครับแม่ครับ มารับชิออนด้วย ชิออนกำลังจะลอยไปหา
“เลิกทำหน้าตาน่าเกลียดด้วยชิออน!” ชิเอลเหวขึ้นเมื่อเห็นสีหน้าฟินของพี่ชาย
“ชิออนมีความสุข” ชิออนพูดต่อแล้วกอดน้องชายแน่นกว่าเดิม ไม่ใช่แค่ชิออนที่มีความสุข แต่เป็ชิ
เอลด้วยเช่นกัน หัวใจที่เหี่ยวแห้งของเขา เหมือนได้น้ำก้อนใหญ่ทำให้กระชุ่มกระชวยได้อีกครั้ง
"ชิเอลรักชิออนนะ"