มูน ได้พบกับ เทลมี--ครั้งแรกตอนที่ฝ่ายนั้นมาถ่ายรูปให้เขาในงานรับปริญญา…
ใช่แล้ว…
เทลมีเป็ช่างภาพและมูน--มูนไปที่ร้านถ่ายรูปว่าจ้างให้ฝ่ายนั้นมาถ่ายรูปให้ตนและเพื่อน
ไม่นึกว่าจะอายุเท่ากันปานนี้ เป็เพราะมูนเรียนจบช้าถึงเพิ่งจะรับปริญญาในขณะที่เทลมีนั้น ชายหนุ่มประกอบอาชีพมีการมีงานทำแล้ว
"คนที่มาถ่ายรูปให้แกน่ารักชะมัด" เพื่อนหญิงในเอกเดียวกันพูด
เ้าหล่อนสวมชุดครุย กำลังยืนถือช่อดอกไม้โพสท่าให้แฟนหนุ่มถ่ายรูปให้แต่ก็ไม่วายหันมากระซิบแบบนี้กับมูนอีก
"เกรงใจแฟนเธอบ้างเถอะ หยี" เขาเอ็ดกลับไปเห็นได้ชัดว่าเพื่อนพูดอะไรไม่ได้เกรงใจแฟนที่มาด้วยกันเลยหากตัวเขาต้องคบกับผู้หญิงแบบนี้คงรับไม่ได้แน่ ๆ มีหวังช้ำใจตายก่อน
"แกเข้าใจความหมายที่ฉันพูดผิดไปหลายขุมนะมูน" หยีว่าพักจากการถ่ายรูปชั่วคราวเลยเดินเข้ามาพูดกับเขาซะเลย
"เข้าใจอะไรผิดล่ะ" ก็เข้าใจถูกชัด ๆ
"น่ารัก… ไม่ได้หมายความว่าฉันอยากได้ผู้ชายแบบนั้นเป็แฟนนะ"
"เออ…" เขาเพียงเอ่ออ่าออกไป ไม่เข้าใจความหมายที่หยีจะสื่อนักผู้หญิงนี่เข้าใจยากจริง ๆ
"น่ารัก แต่ดู--ไม่ได้เป็ผู้ชายหรอก"
หยีเอามือจับข้างแก้ม สายตามองไปที่เทลมีอย่างใช้ความคิด
"เอาน่า เขาก็แค่มาถ่ายภาพให้ฉัน--" มูนว่า
"อืมม--"
"..."
หลายวันต่อมามูนไปที่ร้านของเทลมีอีก
เขาไม่ใช่เพิ่งเคยไปแค่ตอนจ้างฝ่ายนั้นมาถ่ายรูปรับปริญญาแต่ที่จริง… เขาเคยไปั้แ่สมัยเรียน แต่ตอนนั้นเป็พ่อของเทลมี...
ร้าน T-M Make 4 U เป็ร้านดังอยู่ที่ตลาดสมัยเรียน ม.ปลาย ในงานวิชาคอม มูนต้องไปใช้บริการที่ร้านนี้บ่อย ๆ
...เห็นชัด ๆ ว่าชื่อ T-M Make 4 U ก็มาจากชื่อบุตรชายเ้าของร้านTell Me
มูนคิดง่าย ๆ เลย
ทำไมเขาจะไม่รู้ว่าบุตรชายคุณอาเ้าของร้านชื่อ เทลมีในเมื่อสมัยก่อนเมื่อนมนานมาแล้วตอนเขาเอารูปจากแฟลชไดร์ฟมาให้คุณอาช่วยอัดล้างให้ตอนนั้นเทลมีกลับมาจากโรงเรียนพอดี เขาได้ยินชื่อคุณอาน่ะเรียกฝ่ายนั้นเต็มสองรูหูเลย
มูนในตอนนั้นมองไปที่เทลมี ใส่กางเกงน้ำเงินอะ--หึย--เรียนโรงเรียนเอกชนส่วนเขานั้นใส่กางเกงสีดำ เรียนโรงเรียนรัฐบาล
'เปิดร้านรูปนี่รวยขนาดนี้เลยเหรอ' มูนได้แต่คิดในใจณ ตอนนั้น สายตาของเขากวาดมองไปทั่ว ๆ ร้าน ดูการตกแต่งประดับประดา เออก็ท่าจะจริงแลดูมีฐานะมากสำหรับเ้าของร้านนี้ แต่ร้านนี้ก็เป็ร้านที่ฮิตมากสำหรับนักเรียนโรงเรียนเขาทุกคนต่างมาอัดล้างรูปที่นี่ ทั้งรูปเรียนและรูปเล่น
จำได้ว่าตอนมาครั้งแรกเขานั่งตัวเกร็งทีเดียวเชียวร้านไฮโซชะมัด พนักงานในร้านก็แต่งตัวดี๊ดีรูปถ่ายทั้งหลายที่ใส่กรอบแขวนประดับว่าเป็ผลงานของทางร้านก็ดูสวย ๆ งาม ๆ แพง ๆทั้งนั้น
...มันมีอยู่รูปหนึ่งที่มูนเห็น…เป็รูปของครอบครัวคุณอาเ้าของร้านเพราะมีอาแกอยู่ในนั้น
'ลูกคนเดียวด้วยว่ะ ?' เขาคิด
ในตอนนั้นเทลมีเพียงแค่มองเขาผ่านไป
มูนพยายามเพ่งมองตัวย่ออักษรโรงเรียนที่ปักบนอกเสื้อนักเรียนของเทลมีเขารู้แต่เพียงว่าเป็โรงเรียนเอกชนที่อยู่ในละแวกนี้เก่งและรวยมาก