บทที่14 ผู้รักษา
ไอแซคนั่งหอบหายใจอย่างหนักหน่วง
ความเหนื่อยล้าโจมตีเขา
“ในที่สุดก็จบแล้ว”ไอแซคพึมพำเบาๆ
ขณะเดียวกันพนักงานที่มีหน้าที่ควบคุมห้องฝึกฝนจำลองก็มีสีหน้าทึ่งไม่น้อยเช่นกันพลังของไอแซคเห็นได้ชัดว่าเป็ฮีโร่แรงค์5แต่เขาสามารถต่อกรกับไฮยีน่าบ้าเืได้อย่างไม่น่าเชื่อในตอนแรกก็ไม่มีอะไรผิดปกติมากนักแม้ว่าเขาจะต่อสู้กันอย่างสูสีกับไฮยีน่าบ้าเืสองสามตัว
แต่เขากลับพัฒนาอย่างก้าวะโในระยะเวลาอันสั้นเขาได้เป็ประจักษ์พยานในการพัฒนาของไอแซค จริงอยู่ที่เขาเคยเห็นฮีโร่ที่แข็งแกร่งกว่านี้มาฝึกฝนแต่ในกรณีเดียวกับไอแซคนั้นเขาก็เพิ่งจะเคยเห็นเป็ครั้งแรก
ไอแซคเริ่มต่อสู้ด้วยไฮยีน่าบ้าเื2-3ตัวจากนั้นก็เพิ่มขึ้นเป็5ตัว 7ตัว 12ตัวและเพิ่มขึ้นเรื่อยๆจนในที่สุดหลังจากผ่านไปหนึ่งชั่วโมงเขาก็เพิ่มจำนวนไฮยีน่าบ้าเืถึง100ตัวนี่เป็สถานการณ์ให้เขาเสียเปรียบอย่างมากและเขาก็จนมุมหลายครั้งแต่รากวับเขามีพลังซ่อนเร้นไม่จำกัดเขาจึงสามารถคลี่คลายสถานการณ์มาได้อย่างฉิวเฉียด
แรกเริ่มกับจำนวน100ตัวนั้นเขาทำได้เพียงแค่หลบหลีกและวิ่งไปรอบๆเท่านั้นแต่จากนั้นเขาก็ค่อยๆกำจัดมันทีละตัวๆจนในที่สุดหลังจากผ่านไป50นาทีเขาก็สามารถจัดการพวกมันได้ทั้งหมดอย่างไม่น่าเชื่อ
การต่อสู้ไอแซคนั้นทุลักทุเลมากแต่ก็เต็มไปด้วยความคิดสร้างสรรค์ในการเอาตัวรอดไอแซคในสายตาของพนักงานประจำห้องฝึกฝนจำลองนั้นน่าทึ่งมากมันช่วยเปิดมุมมองบางอย่างให้กับเขาเลยทีเดียวและเขาก็คิดว่าไอแซคคือผู้ที่มีพร์ในด้านการต่อสู้สูงคนหนึ่ง
เขาตื่นเต้นที่ได้เห็นการแสดงของไอแซคและติดต่อไปยังเถ้าแก่ใหญ่แต่ก็รู้สึกทึ่งเมื่อเขารู้ว่าเถ้าแก่ใหญ่เองก็จับตาดูไอแซคด้วยเช่นกันนี่ทำให้เขาค่อนข้างสงสัยเกี่ยวกับตัวตนของไอแซคจะมีพนักงานของเถ้าแก่ใหญ่คนไหนบ้างที่ได้รับการเฝ้ามองจากเถ้าแก่ใหญ่เช่นนี้?
ไอแซคนั่งพักและรอร่างกายฟื้นฟูในขณะเดียวกันก็คิดถึงการต่อสู้เมื่อสักครู่นี้เขาอดไม่ได้ให้รู้สึกตื่นเต้นและดีใจที่พลังของเขาขยับเลื่อนขึ้นมาก้าวใหญ่อีกครั้งเมื่อเปิดดูหน้าต่างระบบเขาก็พบว่าอัตราการซิงโครไนซ์ของการ์ดมุเท็นโรชินั้นเพิ่มขึ้นเป็80%แล้ว
ผลลัพธ์ถือว่าดีอย่างไม่น่าเชื่อ
อ้อต้องขอบอกว่าไอแซคกล้าเปิดหน้าต่างระบบแบบไม่กลัวคนอื่นเช่นนี้ก็เพราะว่าเขาเคยทดลองมาแล้วว่าคนอื่นจะเห็นมันไหมแต่ปรากฏว่าคนอื่นไม่เห็นมันดังนั้นเขาสามารถเปิดมันขึ้นมาได้ตามใจชอบ
ไอแซคปิดหน้าต่างข้อมูลลงจากนั้นก็ขยับตัวลุกขึ้น
“โอ้ย!”เขาอุทานออกมา
นั่นเพราะว่าเขารู้สึกปวดเมื่อยร่างกายอย่างมากร่างกายของเขาระบมไปรู้สึกฝืดๆเป็เพราะการเคลื่อนไหวที่มากเกินไปและผิดธรรมชาติหลายครั้งทำให้ร่างกายได้รับภาระหนักหากไม่มีพลังKiอยู่ในร่างเกรงว่าเขาอาจจะได้รับความบอบช้ำมากกว่านี้แล้ว
ไอแซคที่ยืนขึ้นได้ก็ยิ้มเล็กๆที่มุมปากแบบฝืนๆ
“ดูท่าว่าฉันจะใช้ร่างกายหนักเกินไป”ไอแซคพึมพำ
จกานั้นเขาก็ออกจากห้องฝึกฝนจำลองแล้วตรงไปยังหน่วยพยาบาลหน่วยพยาบาลนั้นเป็ตึก3ชั้นที่อยู่ไม่ไกลจากศูนย์ฝึกมากนักนั่นเพราะว่าการฝึกฝนอาจเกิดอันตรายได้ทุกเมื่อเถ้าแก่ใหญ่จึงให้ทั้งสองสถานที่มาอยู่ใกล้กันนั่นเอง
การรักษาของพนักงานนั้นฟรีดังนั้นสบายใจได้แม้ว่าเขาจะไม่มีเงินก็ตาม
ไอแซคเดินเข้าไปในตึกพยาบาลและบอกอาการคร่าวๆกับนางพยาบาลในเคาน์เตอร์ต้อนรับนี่คือครั้งแรกที่เขาเข้ามาดังนั้นจึงสนใจสิ่งรอบๆตัวเป็ธรรมดาการตกแต่งที่นี่ค่อยข้างเรียบง่ายและดูสะอาดสะอ้านกลิ่นเฉพาะของน้ำยาฆ่าเชื้อโรคลอยในจมูกของเขาแต่ก็ไม่ได้แย่อะไร
เวลาผ่านไปไม่นานเขาก็ถูกเรียกขึ้นไปชั้นสอง
เปิดประตูเข้าไปในห้องก็พบเจอกับสาวสวยคนหนึ่งเธอไม่ใช่สาวสวยธรรมดาแต่เธอกลับแต่งกายที่ควรจะเรียกว่ายั่วสวาทอย่างแท้จริง หน้าอกของเธอใหญ่มากคงไม่สามารถใช้มือเดียวจับได้ทั้งหมดใบหน้าสวยคมสวมใส่แว่นตาสีแดงที่มีเสน่ห์ดวงตาสีฟ้าของเธอน่ามองมากมันรับกับใบหน้าและริมฝีปากของเธอและเส้นผมสีน้ำตาลยาวที่ถูกรวบเอาไว้ดูงดงามอย่างมาก
โดยรวมแล้วเธอคือหญิงสาวยั่วสวาทสำหรับชายหนุ่ม
น่าเสียดายสำหรับไอแซคแล้วทำได้แค่ชื่นชมเท่านั้นตอนนี้เขายังไม่สนใจผู้หญิง สิ่งที่เขา้าคือความแข็งแกร่งและเงินการได้เงินมันจะทำให้เขาปลดล็อคความสามารถใหม่ๆจากระบบการ์ดเทพเ้าถึงแม้ว่าตอนนี้เขาจะยังไม่ได้เริ่มหาเงินและกำลังอยู่ใน่เรียนรู้งานแต่เขาก็ไม่ไขว้เขวเมื่อเห็นผู้หญิงสวย
“อ้าวดูสิหนุ่มน้อยที่หล่อเหลาเป็อะไรมาจ๊ะ”คุณหมอสาวยิ้มให้กับไอแซค
ไอแซคนั่งลงที่ด้านหน้าของคุณหมอสาว
“ฝึกหนักเกินไปจนร่างกายรับไม่ไหวครับ”ไอแซคตอบอย่างสุภาพ
“ฝึกหนักเกินไปนี่เองว่าแต่หนุ่มน้อยชื่ออะไรเอ่ย?”
“ไอแซคครับ”
“ฉันชื่อเมอร์คิรี่ยินดีที่ได้รู้จักจ้ะ”เมอร์คิรี่ยิ้มจากนั้นก็ขยับร่างกายเปิดเผยร่องอกให้เขาเห็นอย่างยั่วยวน
ไอแซคมองดูอย่างไม่ปกปิดการกระทำแต่สายตาขอบงเขาก็มีความชื่นชมกับภาพอันงดงามไม่ได้มีความใคร่อยู่เลยนี่ทำให้เมอร์คิรี่ที่เห็นอดไม่ได้ให้รู้สึกประหลาดใจ โดยปกติแล้วผู้ชายที่เข้ามาจะต้องถูกยั่วยวนจนทำอะไรไม่ถูกและหลงเสน่ห์เธอจนหัวปักหัวปำ
สำหรับเธอผู้ชายคือของเล่นที่น่าสนุก
แต่ไอแซคกลับแตกต่างไปเขาไม่ได้หลงเสน่ห์เธอแต่ก็ไม่ปิดบังสายตาของเขาที่จ้องมองสำรวจร่างของเธอนั่นทำให้เอยิ้มและเริ่มรู้สึกสนใจไอแซคพร้อมกันนั้นก็้าเอาชนะขึ้นมา
ไอแซครู้จักเธอั้แ่ที่เข้ามาแล้วเพราะเขาจำคำพูดของพวกบริสตันถึงคุณหมอหรือผู้รักษาคนนี้ได้เมอร์คิรี่เป็ผู้รักษาที่เก่งมากแต่ก็มีนิสัยแปลกๆนอกจากการยั่วยวนแบบจงใจแล้วไอแซคก็ยังไม่รู้ว่าเอแปลกยังไงแต่เขาก็จำเป็ต้องระวังน่าเสียดายสำหรับการไปพบหมอแล้วข้อมูลส่วนใหญ่จะต้องเปิดเผยต่อหมอเพื่อให้การรักษาเป็ไปอย่างราบรื่นที่สุด
“เอาล่ะหนุ่มน้อยถอดเสื้อผ้าออกแล้วไปยืนบนเครื่องตรวจเครื่องตรวจร่างกายของเรานั้นล้ำหน้าเกือบจะที่สุดแล้วในเมืองดอกทานตะวันมันจะตรวจเช็คทุกอย่างที่ละเอียดมากๆดังนั้นไม่ต้องห่วงว่าพี่สาวจะไม่พบเจออาการซ่อนเร้นใดๆของหนุ่มน้อย”เธอกล่าวพร้อมกับก้มหน้าไปเซ็ตระบบที่
“ครับ”ไอแซคตอบแล้วถอดเสื้อผ้าของเขาทันที
เขาถอดแม้แต่กางเกงในของตนเองเพราะเขาคิดว่าเครื่องตรวจจะได้ผลมากที่สุดก็ต้องไม่มีสิ่งปกปิดดังนั้นเขาจึงถอดออกหมดทุกชิ้นเลยทีเดียวความอายสำหรับเขานั้นมีบ้างแต่เขาก็คิดว่าเพื่อการรักษาอีกอย่างน้องชายของเขาก็ไม่เล็กมันได้น่าอับอายที่จะโขวคนอื่นๆซ้ำเขายังรู้สึกภูมิใจเล็กๆด้วยที่ไอแซคน้อยของเขานั้นมีลำใหญ่
เมื่อเมอร์คิรี่หันกลับมาก็เห็นไอแซคพร้อมที่เครื่องตรวจแล้วแต่ก็ต้องอึ้งเมื่อเห็นเขาเปลือยกายต่อหน้าเธอริ้วแดงปรากฏบนใบหน้าแต่รอยยิ้มอันแสนยั่วยวนก็กว้างขึ้น
“หนุ่มน้อย...ที่ไม่น้อยเธอไม่ต้องถอดหมดก็ได้นะมันไม่มีผลกับเครื่องตรวจหรอก แต่ไม่เป็ไรพี่สาวชอบแบบนี้คิกๆ”เมอร์คิรี่ยิ้มและเลียริมฝีปากอันอวบอิ่มของเธอ
หน้าตาไอแซคอาจไม่ได้ดีมากแต่หุ่นของเขานั้นถือว่าเป็หนึ่งในหมู่ชายหนุ่มที่มีเรือนร่างที่ดีโดยเฉพาะไอ้นั่นของเขา
“เหรอครับ”ไอแซคตอบ
“เอาล่ะมาเริ่มตรวจกันเลย”
จากนั้นเครื่องก็ตรวจสแกนร่างกายของเขาใช้เวลาครึ่งชั่วโมงข้อมูลร่างกายของเขาก็ปรากฏในหน้าจอมคอมพิวเตอร์ของเมอร์คิรี่ไอแซคก็แต่งตัวกลับอย่างว่องไวระหว่างกายตรวจนั้นถือว่าหวาดเสียวพอสมควรเพราะว่าเมอร์คิรี่มือไม้อยู่ไม่สุขเท่าไหร่แต่ก็ผ่านมาได้แล้ว
“ร่างกายของหนุ่มน้อยศักยภาพดีเยี่ยมพี่สาวไม่ได้เห็นร่างกายที่ดีแบบนี้มานานแล้วสำหรับอาการบอบช้ำของร่างกายพี่สาวสามารถรักษาให้หายได้ในวันเดียว”
“ถ้าได้อย่างนั้นก็ดีครับ”ไอแซคตอบ
“เอาล่ะถ้าอย่างนั้นก็ขึ้นเตียงเลย”เมอร์คิรี่ยิ้ม
“เอ๊ะ?”
“รออะไรล่ะจ๊ะถอดเสื้อผ้าและขึ้นเตียงสิจ๊ะพี่สาวจะได้รักษาให้ หนุ่มน้อยไม่รู้สินะว่าการนวดของพี่สาวนั้นดีที่สุดในเมืองดอกทานตะวันการนวดนี้จะทำให้หนุ่มน้อยจำไม่รู้ลืมเลยนะ”เมอร์คิรี่ยิ้มเ้าเล่ห์
ไอแซครู้สึกไม่ชอบมาพากลแต่ก็ไม่คิดมาเกินไปเขาถอดเสื้อผ้าขึ้นเตียงทันทีแต่ยังสวมกางเกงในอยู่
“อะไรกันถอดออกให้หมดสิจ้ะไม่อย่างนั้นประสิทธิภาพการรักษาจะลดลง35%เลยนะ”
“มันเกี่ยวด้วยเหรอครับ?”ไอแซคเลิกคิ้วถาม
“พี่สาวเป็ผู้รักษานะต้องเชื่อฟังสิ”
“ได้ครับ”
จากนั้นไอแซคก็ถอดกางเกงในออกแล้วนอนบนเตียง
เมอร์คิรี่ก็ยิ้มหวานแล้วเลียริมฝีปากจากนั้นก็เดินเข้าหาไอแซคที่นอนอยู่บนเตียงไอแซคที่นอนอยู่ก็รู้สึกหนาวๆแต่ก็ไม่คิดมากเขาคิดว่ามันคงเป็ผลมาจากร่างกายที่บอบช้ำจากการฝึกเกินตัวของเขาก็เท่านั้น
โดยที่เขาไม่รู้เลยว่านรกกับ์นั้นสามารถอยู่ในสถานการณ์เดียวกันได้
“อ้ากกกกกกก”
“ไม่ร้องนะพี่สาวจะเบามือ”
“โอ้ยยยยย”
“เป็ยังไงบ้างจ๊ะพี่สาวนอดดีมั้ย”
“ซีดดดดดดดด”
“ตรงนี้ของน้องชายแข็งจังเลย”
“อูยยยยยยยยยย”
“สงสัยพี่สายต้องเพิ่มแรงกว่านี้แล้วสิมันสู้มือขนาดนี้คิกๆ”
“อ้ากกกกกกกกกกกกกกกก”
เสียงร้องของชายหนุ่มคนหนึ่งดังขึ้นจากในห้องทำงานของเมอร์คิรี่เสียงมันดังลั่นไปทั่ว ในห้องหนึ่งบนชั้นสามเป็ห้องพักฟื้นผู้ป่วยบนเตียงนั้นเห็นบริสตันกำลังนอนพักอยู่ในชุดของคนป่วยเมื่อเขาได้ยินเสียงกรีดร้องเขาก็อดไม่ได้ให้หน้าซีดลง
“มีเหยื่อรายใหม่สินะขอให้โชคดีนะฉันก็เพิ่งโดนมาหมาดๆ พลังการนวดของคุณเมอร์คิรี่ดีมากแต่มันก็นำมาซึ่งความเ็ปจนเกินจะรับไหวว่าแต่ เสียงนี้ดูคุ้นๆนะ หรือว่าจำผิดไปเอง”บริสตันพึมพำ
2ชั่วโมงผ่านไปไอแซคเดินออกจากห้องของเมอร์คิรี่ด้วยสภาพหน้าซีดๆ
เขาเดินขาสั่นออกมา
“แล้วมาหาพี่สาวอีกนะหนุ่มน้อยคิกๆ”เมอร์คิรี่เลียริมฝีปากของเธอราวกับมันติดอะไรบางอย่าง
ไอแซครีบเดินจากไปทันทีแต่ก็ไม่วายหันมากล่าวขอบคุณอีกครั้ง
หลังจากนั้นชั่วครู่ร่างกายของเขาก็รู้สึกเบาสบายและรู้สึกตัวเบาโหวงเขารู้สึกว่าตนเองเกือบจะหายขาดจากอาการาเ็แล้วเพียงแค่อดทนความเ็ปให้ได้เท่านั้น และไอแซคก็คงจะไม่ลืมประสบการณ์นี้ไปอีกนานตามที่เมอร์คิรี่กล่าวกับเขาในตอนแรก
“พลังของเธอดีแต่ว่าเธอเป็ยัยปีศาจสาวพราวเสน่ห์ต้องห่างๆเธอหน่อยในอนาคต”ไอแซคพึมพำ
...................................
1K
