" เอ่ะ! "
เสียงอุทานของแตนด์ลาสดังขึ้นทันทีหลังจากที่หันหลังกลับไป แล้วก็เริ่มพรึ่มพรัมออกมาต่อว่า " อะ... องค์หญิงอยู่ที่นี่จริงด้วย "
เออ.. มันก็จริงนะสิ สิ่งที่นายเห็นอยู่มันตัวป่วนของจริงเลยละ ให้ตายสิจะออกมาทำอะไรตอนนี้ ยัยองค์หญิงนี่!
ก่อนที่แจนด์ลาสจะเดินทางมาถึงเมืองผมได้สั่งให้ทหารพาไปหลบในที่ปลอดภัยไปแล้วแท้ๆ และก็ย้ำไปแน่นอนแล้วว่า [ อย่าออกมาให้คนของจักรวรรดิเห็นอย่างเด็ดขาด ] โผ่ลออกมาทำแผนที่วางเอาไว้พังหมดเลย เฮ้อ~
" ท่านดยุคท่านนำกำลังรบบุกเข้ามาในอาณาจักรแบบนี้มันหมายความว่ายังไง? "
ดยุค?! แจนด์ลาสมันมีตำแหน่งเป็นดยุคเลยเหรอ เอาจริงดิ!
" ขออภัยครับองค์หญิงที่ข้าทำแบบนี้ ตัวข้าก็เพียงแค่ต้องการมาขอวิธีเพราะปลูกที่ล้ำลือกันเท่านั้น "
แจนด์ลาสก้มหัวลงเล็กน้อย และพูดออกมาด้้วยน้ำเสียงรู้สึกผิด
" ท่านคิดว่าตัวเองเป็นคนของจักรวรดิแล้วท่านจะสามารถทำอะไรก็ได้หรือไง ถ้าข้าเอาเรื่องนี้ไปบอกกับท่านพ่อท่านคิดว่ามันจะเกิดเรื่องอะไรขึ้น? "
เวโรนิก้ายังคงข่มขู่แจนด์ลาสอย่างต่อเนื้อง ด้วยน้ำเสียงที่ไม่พอใจแบบสุดๆ เห็นเธอจริงจังแบบนี้พูดตามตรงผมก็รู้สึกหวั่นใจเหมือนกันท่าทางแบบนี้พึ่งเคยเห็นครั้งแรก สุดยอด! แบบนี้เราก็ไม่ต้องทำอะไรแล้ว! แต่ระหว่างที่ผมกำลังบายใจกับสถาณการณ์ตอนนี้อยู่นั่นหางตาของผมก็เห็นทหารกำลังวิ่งตรงมาทางนี้ ซึ่งเป็นทหารของผมเองเป้าหมายของหมอนั่นคงไม่ใช่แจนด์ลาสแน่นอน
ด้วยท่าทางตื่นตระหนกแบบนั้นคิดยังไงมันก็คงไม่ใช่เรื่องที่ดีเท่าไหร่นัก เฮ้อ~ เมื่อทหารมาถึงก็เริ่มพูดด้วยน้ำเสียงตื่นโดยมองมาที่ผมว่า " เกิดเรื่องขึ้นแล้วครับท่านไมล์ "
เป็นแบบที่คิดเอาไว้้ไม่มีผิด เหอะๆ!