เงาเทพผ่าจันทรา ( Martial MoonKnight )

เมื่อได้ยินสิ่งที่มันกล่าว ซีว่างถึงกับหน้าถอดสีออกมาทันที ดาบในมือสั่นกึกกึก จ้องมองไปยังผู้ที่เล่าสู่มันฟัง
ชายสองหัวยิ้มเยาะออกมาอย่างสบายอารมณ์ ทั้งหัวซ้ายขวาของมันต่างหัวเราะออกมาอย่างสุขใจ
ยิ่งเห็นอากัปกิริยาเช่นนี้ยิ่งทำให้ซีว่างบังเกิดโทสะ มันโมโหจนตัวสั่น
“หากพวกเจ้าแตะต้องสหายของข้าแม้แต่ปลายก้อย , อย่าหวังว่าจะได้ยิ้มเยาะเช่นนี้ออกมาอีก” ซีว่างจ้องกลับไปด้วยสายตาอาฆาตพร้อมกับแผ่พลังปราณออกมาเป็นวงกว้าง
เมื่อได้ยินสิ่งที่ชายหนุ่มกล่าว หัวซ้ายขวาของมันก็ยิ่งหัวร่อชอบใจเป็นการใหญ่
“ฮ่า..ไอ้กระจอก” หัวซ้ายกล่าวออกมาด้วยน้ำเสียงเปี่ยมไปด้วยความยินดี “เอาตนเองให้รอดก่อนเถิด..ขยะน้อย ๆ ” หัวขวาเอ่ยปากออกมาด้วยใบหน้าขบขัน “เอาตนเองไม่รอด..จะไปทำอะไรพวกข้าได้ , ต่อให้เจ้าสังหารข้าได้..เจ้าก็ไม่รอดต่อหัวหน้าของข้า” มันสายหน้าออกมาด้วยความเห็นอกเห็นใจ
เงาหน้าของชายหนุ่มตอนนี้แสดงออกมาอย่างชัดเจนถึงความเดือดพล่านที่ไม่อาจปกปิด แต่มันก็มิได้ใส่อารมณ์พุ่งออกไปอย่างขาดสติ มันพยายามคิดหาหนทางที่จะจบเรื่องราวในครั้งนี้อย่างว่องไว เพื่อจะได้เร่งกลับไปที่เมือแกรี่
ในขณะที่ชายหนุ่มกำลังตรึกตรองอยู่ เจ้าบุรุษสองหน้าเจมมินายกลับพุ่งกายเข้ามาหามัน พร้อมง้างหมัดชกเข้ามาที่ใบหน้าของซีว่าง
ซีว่างยกดาบขึ้นมาปัดป้องได้ทันก่อนจะวาดดาบสวนกลับไปในทันที
ถึงสามารถป้องกันการโจมตีแรกได้และตีสวนกลับไป แต่เจมมินายมันแค่หมุนตัวหลบคมดาบที่วาดมาทางมัน ก่อนจะฟันศอกใส่เข้าไปที่กกหูของซีว่างซีว่างย่อตัวหลับใช้หัวไหล่ของตนเองกระแทกเข้าที่แขนขวาของชายสองหัว พร้อมกับตวัดดาบขึ้นไปในทันที
เจมมินายเพียงแต่ใช่มือของมันปัดคมดาบให้พ้นทางมันไปอีกครา ก่อนจะใช้มือซ้ายจับไปที่ต้นแขนข้างขวาที่จับดาบของชายหนุ่ม พร้อมง้างหมัดขวาตรงซัดเข้าไปที่ปลายคางของซีว่าง หมัดที่พุ่งเข้ามามีไอปราณอัสนีแฝงอยู่เล็กน้อย แต่ซีว่างก็สามารถเอี้ยวตัวหลับได้ทัน
เจมมินายบีบมือข้างที่จับหัวไหล่ของชายหนุ่มเอาไว้ก่อนจะกดลงด้วยกำลังแขนของมัน พร้อมออกหมัดชกไปที่ส่วนท้องของซีว่างเต็มแรง จนชายหนุ่มตัวงอเป็นกุ้งในทันที และลอยกระเด็นสูงออกไปในท่าเช่นนั้น แต่เหมือนชายสองหัวยังไม่สาแก่ใจ มันเร่งทะยานร่างของตนตามติดชายหนุ่มขึ้นไป ก่อนที่จะฟันศอกขวาลงมากลางหลังของซีว่างจนร่วงลงสู่ผืนดิน
เมื่อใกล้ถึงพื้นดิน เจมมินายก็มาดักรออยู่ก่อนแล้ว พร้อมสะบัดขาเตะฟาดเข้าไปกลางลำตัวของชายหนุ่มกดลงไปทอย่างเต็มแรง เพิ่มแรงที่ร่วงสู่ผืนดินยิ่งขึ้นไปอีก
แรงที่ปล่อยออกมาของผู้ที่ไปถึงระดับเหยียบนภาที่ 5 ย่อมไม่ธรรมดาสามัญ อีกทั้งมันยังเป็นผู้ที่เชี่ยวชาญวิชาการต่อสู้มือเปล่า ย่อมมีแรงหมัดแรงขาที่มากกว่าผู้อื่นหลายเท่า
จุดที่ซีว่างร่วงตกไปนั้น กลายเป็นหลุมลึกขนาดใหญ่ ซีว่างได้แต่ใช้มือยันลุกขึ้นมาในสภาพที่สะบักสะบอม ขาที่ยืนโคลงไปเคลงมาไม่มั่นคงนัก จนมันต้องใช้ดาบของตนเองพยุงร่างให้ยืนหยัดได้อย่างมั่นคง
ใบหน้าที่เคยมีสีสันอยู่บนใบหน้า ตอนนี้กลับซีดเผือด ตามมุมปากมีเลือดไหลออกมาเปรอะเปื้อนแดงฉาน สายตาที่อิดโรยมองไปยังบุรุษที่อยู่บนผืนนภาอย่างพร่าเลือน มันเห็นชายสองหัวเป็นเพียงจุดดำ ๆ ในกรอบสายตาของมันเท่านั้น
“ฮ่า..ไอ้เด็กน้อย” “ท่าทีอวดดีเมื่อครู่ไปไหนแล้ว..เจ้าทำตกหล่นตรงไหนหรือ..หนุ่มน้อย” หัวซ้ายขวากล่าวออกมาอย่างย้ามใจ สายตามองไปเบื้องล่างอย่างเหี้ยมเกรียม
ซีว่างขบฟันแน่นจ้องตาขวางไปยังชายสองหัวอย่างขุ่นแค้น มือที่จับดาบบีบแน่นจนขวาซีด แต่มันก็มิสามารถทำอะไรได้ ได้เพียงแต่กล่าวโทษตนเอง ที่มีพลังไม่มากพอ
“ตึกตึก!!” เสียงดังเข้ามาในหัวของชายหนุ่ม เป็นเสียคล้ายหัวใจที่เต้นหนักหน่วงสองจังหวะ
“นายข้า..” เสียงบาดหู คล้ายเสียงเหล็กตีกระทบกันดังอยู่ในหัวของชายหนุ่ม
ตัวดาบมีไอพลังปราณที่เข้มข้นแผ่ออกมาเป็นวงกว้าง
เจมมินายพอเห็นไอพลังสายนั้นที่แผ่ออกมา จากหน้าระรื่นที่แสดงออกมา กลับแปรเปลี่ยนเป็นหน้าตาที่ไม่รับแขกในทันที
“หรือว่าดาบนั่น...” ครานี้มันกล่าวออกมาเฉพาะศีรษะด้านขวา ใบหน้สด้านซ้ายจากใบหน้าที่บิดเบี้ยวเป็นทุนเดิมกลับดูน่าเกลียดขึ้นไปอีก
“นายข้า..” เสียงเหล็กดาบหูเข้ามาในหัวอีกครั้งหนึ่ง พร้อมปรากฏท่าร่ายรำเพลงดาบแบบใหม่ที่ซีว่างมิเคยเห็นมาก่อน
ภาพที่ปรากฏขึ้นมานั้น เป็นทั้งเคล็ดวิชาและรูปภาพของการร่ายรำเพลงดาบ มีทั้งหมด 2 กระบวนท่า
ซีว่างมองดาบของมันในมือด้วยความปิติยินดี ก่อนที่จะกลอกตาไปทางชายสองหัว พร้อมแสดงรอยยิ้มออกมาจนทำให้ชายสองหัวถึงกับเสียวสันหลังขึ้นมา
สภาพของซีว่างในตอนนี้ คงไม่สามารถใช้วิชาที่พึ่งได้มาใหม่ได้ออกมาเต็มส่วน แต่อย่างมากก็สามารถแสดงพลังของมันได้ถึง 6 ส่วน ซึ่งซีว่างคิดว่าแค่เพียง 6 ส่วนนั้นก็เพียงพอจะทำให้บุรุษตรงหน้ามันปราชัยแล้ว
รอยยิ้มของซีว่าง ทำให้เจมมินายไม่กล้าขยับตัวเลยแม้แต่น้อย มันได้แต่มองอย่างใจจดใจจ่อ สังเกตดูถึงความเปลี่ยนแปลงของชายหนุ่ม
แต่นอกจากดาบเล่มนั้นที่แผ่ไอพลังออกมา ตัวชายหนุ่มก็มิได้มีอะไรแปรเปลี่ยนเลยแม้แต่น้อย นอกจากสีหน้าของมันที่ยิ้มขึ้นมา ‘หรือมันแสดงแกล้งทำ? , กลลวง..ต้องเป็นกลลวง , มันใช้ท่าทีหลอกลวงข้า’
ความคิดในครั้งนี่ของมัน จะทำให้มันต้องพบกว่าความพินาศโดยที่มันมิอาจขัดขืน....
พอมันคิดได้เช่นนั้น ท่าทีของมันจึงสงบลง ก่อนจะค่อย ๆ เหาะลงมาสู่พื้นดิน จ้องหน้าชายหนุ่ม ก่อนทีมันจะกล่าวเย้ยหยันออกมา “ฮ่า..ไอ้อวดดี” “เจ้าคงจะบ้าไปแล้วกระมัง..จะตายอยู่รอมร่อยังจะยิ้มออกมาได้อีก , เจ้านี้มันจองหองอวดดีเสียจริง”
เมื่อมันกล่าวจบก็ชายสองหัวก็วิ่งปราดเข้าใส่ชายหนุ่มอย่างเร็วไว ซีว่างได้แต่จับดาบในมือของมันแน่นด้วยสองมือ ห้อยดาบติดพื้นไว้ข้างลำตัวข้างขวา จับจ้องไปยังบุรุษตรงหน้าที่วิ่งถลาเข้ามาหาตนเอง
เจมมินายกระโดดร่างของตนเองขึ้นพร้อมง้างหมัดขวาที่มีไอปราณธาตุอัสนีที่เข้มข้น ก่อนจะซัดหมัดออกมาเลงไว้ที่โหนกแก้มของชายหนุ่ม
“สยบดารา กำราบเทวา!!” ซีว่างฟาดดาบสวนขึ้นบนจนมีไอปราณวาดออกมาเป็นพลังปราณที่นิ่งค้างไว้กับที่ ก่อนจะเหวี่ยงดาบลงมาใส่อีกฝ่ายอีกครั้งจนพลางปราณที่นิ่งค้างเมื่อครู่มีพลังอัดแน่นมากยิ่งขึ้น พร้อมกลับปล่อยมือซ้ายออกจากดาบ คืนศอกขวาเข้าหาตัวก่อนจะแทงดาบออกไป “ป่ง!!”
เสียงไอปราณระเบิดดังลั่นออกมาพร้อมกับพลังที่พุ่งตรงไปยังเจมมินาย พลังทำลายล้างที่พุ่งเข้ามาทำให้มันถึงกับหน้าซีดเผือด ดวงตาไร้แวว สิ่งสุดท้ายที่มันคิดออกมาคือ 'ข้ามันโง่..’ ก่อนที่ไอพลังจะปะทะเข้ากับร่างมันในทันที พร้อมกับร่างที่สะบักสะบอมอมดั่งกับมีอาวุธหลายหมื่นเล่มกำหน่ำแทงเข้าหาตัวมัน เลือดโฉกไหลลงเต็มพื้นพร้อมกับร่างที่สั่นกระตุกเล็กน้อย พร้อมกับคุกเข่าก่อนล้มลงไปจากผลของวิชาที่ซีว่างกร่ำใช้ออกมา
เช่นเดียวกับชายสองหน้า ซีว่างคุกเข่าก่อนที่จะนอนคว่ำหน้าแผ่ลงไปกับพื้น ร่างกายของมันตอนนี้มีแผลปริตามร่างกายที่มาจากผลของวิชาที่ฝืนใช้โดยที่ร่างกายที่อยู่ในสภาพย่ำแย่อยู่ก่อน
ซีว่างหอบแห้งออกมาอย่างหนักหน่วง พยายามเอาอากาศเข้าไปในปอดให้ได้มากที่สุดที่มันสามารถทำได้
“ข้าต้องกลับไป..” นี่คือเสียงสุดท้ายก่อนสติของมันจะขาดห่วงไป...ณ เมืองแกรี่ หนึ่งอาทิตย์ต่อมา
ตอนนี้เมืองแกรี่แตกพ่ายอย่างสิ้นเชิง ภายในเมืองมีแต่ควันไฟลอยฟุ้งอยู่หนทุกแห่ง
เคล้งเคล้ง!! เสียงของการโรมรันกันของยอดฝีมือ
นายกแฮร์รี่กำลังปะทะกับชายผู้หนึ่งอยู่ ในมือของนายกถือง้าวอันยาวสีแดง ส่วนฝ่ายตรงข้ามถือหอกเล่มโต แต่จะเรียกว่าปะทะก็มิถูก น่าจะเรียกว่า “โดนกระทำอยู่ฝ่ายเดียว” หอกที่ ฟาด,แทง,จ้าว,ตวัด ต่างเล็กทุกกระบวนท่า ทุกการกระทำ เล็งไปเพื่อหวังเอาชีวิตของนายกเฒ่า
นายกทำได้เพียงป้องปัดเอาไว้ หากมันเสียสมาธิแม้แต่วินาทีเดียว มันจะต้องถูกสังหารในพริบตา จิตกว่า 9 ส่วน ต่างมุ่งตรงไปที่คู่ต่อสู้ของมัน อีก 1 ส่วนมันต้องแบ่งมาสังเกตที่หน้าประตูด้านหลังของมัน เผื่อเหตุไม่คาดฝัน
ภายในห้องนั้นมีคนอยู่เพียงสองคน หยางน่า และซูจินยี่ที่สลบมิได้สติอยู่ ใบหน้าหญิงสาวเคร่งเคียดเป็นอย่างมาก จากเหตุการณ์ที่เป็นอยู่ นางทำได้เพียงหลบซ่อน พร้อมกับสบถด่าในใจ ‘หากข้ามีพลังเท่าเมื่อก่อน , เจ้าพวกขยะพวกนี้..ไม่มีทางได้หายใจเกินครึ่งลมของมัน’
‘ซีว่าง..เจ้าอยู่ไหน........’
กลับมาที่ด้านของนายกแฮร์รี่ที่ปกป้องนางอยู่ มันกัดฟันตรากตรําปัดป้องทุกการโจมตี ฝืนทนยกง้าวปัดป้องทุกการโจมตี ทุกแรงที่ฝ่ายตรงข้ามกระทำต่อตัวมันมีแต่ทำให้ชายชราผู้นี้ดาบเจ็บภายใน แขนที่จับง้าวแทบจะแหลกกลายเป็นผุยผง เมื่อใดที่มันหมดแรงยกอาวุธของตนเอง เมื่อนั้นชีวิตของมันก็จะจบลงในที่สุด พร้อมกับยื่นโอกาสที่ฝ่ายตรงข้ามจะเข้ามาจับตัวหญิงสาวกลับไป
“หากเจ้ามอบนางให้แต่โดยดี..เจ้าคงไม่ต้องทนลำบากเช่นนี้ , เจ้าเลือกทางที่แสนโหดร้ายเช่นนี้ด้วยตนเอง” ผู้ที่กล่าวออกมาคือลิบร้า อาวุโสลำดับที่ 7 ของกิลด์วิญญาณ พลังฝึกตนของมันอยู่ที่ เหยียบนภาขั้นที่ 2(ของนายกอยู่ที่ 1 เหยียบนภาเน้อ..เผื่อใครลืม)
มันกล่าวออกมาขณะที่กระหนำประเคนปลายหอกเข้าใส่นายกเฒ่าอย่างหนักหน่วง
“ทางดี ๆ มีให้เลือกเดิน..กลับคิดเป็นศัตรูของกิลด์ข้า , ช่างน่าเห็นใจยิ่งนัก” ก่อนที่มันจะใช้ปลายหอกจ้วงแทงเข้าใส่นายกด้วยความว่องไว
ครานี้ท่านนายกไม่สามารถยกอาวุธคู่กลายของมันขึ้นมาได้ ก่อนที่ปลายหอกแทงทะลุข้าในส่วนกระดูกไหปลาร้าขข้างขวาองชายชราแหว่งออกให้เห็นโลหิตที่แดงฉานพร้อมทั้งกระดูกของชายชราจะขาดครึ่งอย่างง่ายดาย พร้อมกับนายกที่ล้มลงไปกองกับพื้น
มันใช่มือซ้ายกุมบาดแผลของตนเองเอาไว้ ใบหน้าของมันแสดงความเจ็บปวดออกมาอย่างชัดเจนพร้อมกับมองไปยังบุรุษตรวหน้าด้วยความหวาดเกรง
“ปัง!!” เสียงออกมาจากหน้าประตูที่หยางน่าหลบซ้อนอยู่เปิดออก ผู้ที่ปรากฏออกมากลับกลายเป็นซูจินยี่ที่หอบหิ้วหญิงสาวที่สลบไม่ได้สติออกมาพร้อมกับมัน
“พานางหนีไป ซูจินยี่” ใบหน้าที่บิดเบี้ยวจากความบาดเจ็บเมื่อครู่กลับหายไป เมื่อเห็นชายชราที่หลับไหลไปนานลืมตาตื่นฟื้นขึ้นมา

“โฮะ โฮะ โฮะ โฮะ โฮะ โฮะ , แฮร์รี่..แฮร์รี่” ซูจินยี่กล่าวขณะย่างก้าวไปเข้าไปหานายกแฮรี่ ใบหน้าของมันเต็มไปด้วยความเหี้ยมเกรียม ทันยกปากขึ้นก่อนจะกล่าวออกมา “ตอนนี้ข้าตื่นแล้ว..ข้าสคอร์ปิอัสอาวุโสลำดับที่ 8 , ซูจินยี่ที่เจ้าได้กล่าวถึง..มันได้ตายไปแล้ว...” พร้อมกับใช้มือของมันข้างที่ว่างอยู่ กดไปที่บาดแผลของนายกแฮร์รี่ จนร้องลั่นออกมา

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 55 สคอร์ปิอัส ผู้อาวุโสลำดับที่ 8 แห่งกิลด์วิญญาณ

คล้ายกับเรื่องเงาเทพผ่าจันทรา ( Martial MoonKnight ) ที่คุณอ่าน

เงาเทพผ่าจันทรา ( Martial MoonKnight )

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 55 สคอร์ปิอัส ผู้อาวุโสลำดับที่ 8 แห่งกิลด์วิญญาณ

คล้ายกับเรื่องเงาเทพผ่าจันทรา ( Martial MoonKnight ) ที่คุณอ่าน

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้