ข้านี่แหละขันทีอันดับหนึ่งในใต้หล้า

บทที่ 525 ถูกทอดทิ้ง

บทที่ 525 ถูกทอดทิ้งฝีเท้าม้าวิ่งจนฝุ่นตลบ เสียงกระดิ่งบนตัวม้าดังกลางหุบเขาและป่าทึบ ในช่วงปลายฤดูหนาวใกล้ฤดูใบไม้ผลิ ก่อนต้นหญ้าจะเติบโตและมีนกขมิ้นโบยบิน ทุ่งหญ้าของเมืองอวิ๋นซุยยังคงมีสีเขียวขจีให้มองเห็นอยู่บ้างต้นหญ้าเหล่านั้นขึ้นตามหนองบึงทำให...

ต้องการเปิดตอนเพื่ออ่านต่อใช่ไหม?

เปิดตอนนี้ใช้ 2.00 กำลังใจ
ยอดกำลังใจที่เหลือ 0.00 กำลังใจ