จุติใหม่มหาเทพตี้เทียน( ภาคมหาสงครามสิ้นโลก )

            ลุงซุยกับคนที่เหลือนั้นออกมายืนดูการต่อสู้ของจ้าวเทียนตั้งแต่แรก  พวกเขามั่นใจในความสามารถของจ้าวเทียนเต็มที่  และจ้าวเทียนก็ไม่ทำให้พวกเขาผิดหวัง 

            แค่ไม่ถึง 5 นาที เรื่องทุกอย่างก็จบ…

            ในตอนที่จ้าวเทียนจะฆ่าหลงซิงเสวียนนั้น  ตอนแรกเขาก็คิดจะห้าม  แต่พอคิดไปถึงการลอบสังหารที่เกิดขึ้นเขาก็ตัดสินใจได้ทันที

            ในเมื่อพวกมันกล้าใช้วิธีนี้…

            ก็ไม่จำเป็นต้องลังเลอีกต่อไป…

            ถ้าอีกฝ่ายให้ผู้มีอำนาจเคลื่อนไหว  เขาเองก็จะรายงานเรื่องทั้งหมดให้ผู้บังคับบัญชาฟังเช่นกัน

            ตอนนี้จ้าวเทียนกำลังมองไปยังกลุ่มคนที่กำลังเดินเข้ามา  ซึ่งก็มีคนของตระกูลลี่และตระกูลกงตามมาด้วย

            “ เธอ…หลงซูฉี  เธอก็ต้องการจะจับฉันเหรอ”  จ้าวเทียนถามขึ้นด้วยสีหน้าเย็นชา  ในเวลานี้เขาอยู่ในอารมณ์เดือดดาลเพราะคำขู่ของหลงซิงเสวียนอยู่

            ตัวเขารู้ดี ถ้าการลอบสังหารครั้งนี้ไปเกิดกับน้องสาวของเขาขึ้นมา  แม้แต่โม่ซินหยานก็ไม่สามารถปกป้องน้องสาวเขาได้แน่นอน

            มันเหมือนกับการสัมผัสโดนเกล็ดย้อนของมังกร…

            ใครกล้าคิดร้ายกับครอบครัวเขามันต้องตาย…

            “ นายใจเย็นๆก่อน…คืนตัวหลงซิงเสวียนมาให้ฉัน แล้วฉันจะอธิบายเรื่องทุกอย่างให้ฟัง  พวกเราไม่ใช่ศัตรูกันหรอกนะ”  หลงซูฉีพูดออกมาด้วยน้ำเสียงจริงใจ

            เธอมองไปที่หน่วยรบพิเศษที่ได้รับบาดเจ็บนอนหมดสติอยู่บนพื้น แล้วก็รู้สึกหวาดกลัว นี่เป็นหน่วยที่ถูกฝึกมาเพื่อจัดการกับปรมาจารย์โดยเฉพาะ  แต่ไม่นึกเลยว่าจะอยู่ในสภาพเช่นนี้

            เมื่อได้ยินแบบนั้น จ้าวเทียนก็สงบใจลงเล็กน้อย  เขาเห็นลี่เหยาเหยา ที่เดินตามหลงซูฉีมาเธอส่งสัญญาณว่าไม่เป็นไร

            ตุบ!

            เขาเตะหลงซิงเสวียนจนกระเด็นไปทางหลงซูฉี

            “ นี่มัน…แขนขาหักทั้งหมด กระดูกใบหน้าแตกร้าว ” หลงซูฉีมองไปที่จ้าวเทียนด้วยแววตาหวาดกลัว 

            สภาพของหลงซิงเสวียนตอนนี้ต่อให้ไม่ตายแต่กว่าจะกลับมาเป็นเหมือนเดิมได้คงอีกนานเป็นปี

            ชายชราที่ยืนอยู่ด้านหลังหลงซูฉีมีแววตาเปลี่ยนไปทันทีเมื่อเห็นสภาพของหลงซิงเสวียน  แม้จะอยู่คนละฝ่ายกัน  แต่อีกฝ่ายก็เป็นคนตระกูลหลง 

            สายตาที่เขามองไปทางจ้าวเทียนเต็มไปด้วยความไม่เป็นมิตร…

            จ้าวเทียนเองก็สัมผัสได้ถึงแววตาของชายชราคนนั้นได้เช่นกัน  แววตาของเปลี่ยนเป็นเย็นชา  แล้วพูดขึ้น

            “ วันนี้ฉันโดนลอบสังหารถึง2ครั้ง…ซึ่งหลงซิงเสวียนเองก็มีส่วนร่วมด้วย  ถ้าตระกูลหลงไม่มีคำตอบดีๆให้ฉัน”

          “ ฉันก็ไม่รังเกียจ…ที่จะไปละเลงเลือดที่ตระกูลหลงเช่นกัน ”

          แววตาของคนตระกูลลี่และตระกูลกง เปลี่ยนไปทันทีเมื่อได้ยินว่าจ้าวเทียนโดนลอบสังหาร สายตาโกรธเกรี้ยวหลายคู่มองไปทางหลงซูฉีทันที

            “ นี่มันหมายความว่ายังไง…คนของตระกูลเธอต้องการฆ่าจ้าวเทียนงั้นเหรอ  ถ้าเป็นแบบนั้นสิ่งที่พวกเราตกลงกันไว้ก็ยกเลิกทั้งหมด  ”  ลี่เหยาเหยาพูดออกมาด้วยน้ำเสียงเย็นชา

            แต่ยังไม่ทันที่หลงซูฉีจะตอบอะไร

            เหอะ!

            “ ก่อนอื่น…คนที่พวกเราจะร่วมมือด้วยคือยอดฝีมือลึกลับที่อยู่ในตระกูลลี่  ไม่ใช่พวกคุณ  เพราะฉะนั้นอย่าสำคัญตัวผิดไป”ชายชราที่ยืนอยู่ข้างหลงซูฉีพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงถือดี

            “ คุณหมายความว่ายังไง” ลี่เหยาเหยาถามขึ้นด้วยความโกรธ 

            กล้ามาดูถูกตระกูลของเธองั้นเหรอ…

            “ ฉันก็หมายความตามที่พูด…พวกคุณก็ลองคิดดูเองแล้วกัน ” ชายชราตอบแบบไม่ใส่ใจ  ถ้าไม่ใช่เพราะยอดฝีมือคนนั้น  เขาคงไม่ต้องลดตัวลงมาพูดคุยกับตระกูลเล็กๆแบบนี้หรอก

            “ คุณปู่คะ…เรื่องนี้ ” หลงซูฉีพูดขึ้นด้วยสีหน้าเป็นกังวล  แต่ชายชรากลับห้าม ไม่ให้เธอเข้ามายุ่ง

            “ ส่วนแกไอเด็กอวดดี…แกกล้าบอกว่าจะไปละเลงเลือดตระกูลฉันงั้นเหรอ ”

          “ ฉันหลงซานถง…อยากจะรู้ว่าแกจะมีความสามารถอย่างที่พูดไหม ถ้าฉันไม่สั่งสอนแกซะบ้าง  เดี๋ยวคนอื่นจะเอาเป็นเยี่ยงอย่าง ” 

          เมื่อเขาพูดจบ พลังปราณบริสุทธิ์มหาศาลระเบิดออกมา เงาร่างมังกรเขียวขนาดใหญ่ปรากฏขึ้นเบื้องหลัง  มันชูกรงเล็บคำรามอย่างโหดร้าย

            บรรยากาศรอบๆแข็งตัวขึ้น  ความกดดันมหาศาลกดทับไปที่จ้าวเทียนเพียงผู้เดียวโดยไม่กระทบกับคนอื่นที่อยู่รอบๆ

            “ ปรมาจารย์ขั้นสูง? ” จ้าวเทียนพูดออกมาอย่างเฉยชา  ซึ่งได้สร้างความตกใจให้ผู้ที่ได้ยินทันที

            เพราะครั้งที่แล้วหลงฉินที่มาตระกูลลี่เป็นแค่ปรมาจารย์ขั้นต่ำเท่านั้น   ลี่เหยาเหยาเองก็มีสีหน้ากังวล เพราะเทพธิดาตัวจิ๋วบอกว่าตัวเธอไม่สามารถสู้อีกฝ่ายได้

            “ แกคิดว่าตัวเองเก่งนักเหรอ…เพียงแค่เพราะแกเอาชนะกองกำลังพิเศษสิบคนได้  แกคิดว่าด้วยพลังเพียงแค่นั้นจะมาท้าสู้กับตระกูลหลงได้งั้นเหรอ”

            “ วันนี้ฉันจะสั่งสอนแกเอง…ให้เหมือนที่แกทำกับหลงซิงเสวียน ”

            พูดจบเขาก็ลงมือทันที   เขาก้าวไปด้านหน้าเพียงก้าวเดียวก็ไปโผล่ด้านหลังของจ้าวเทียน  แล้วทำมือเป็นกรงเล็บโจมตีใส่จ้าวเทียน

            “ กรงเล็บมังกร!”

            ร่างจำแลงมังกรเขียวที่อยู่ด้านหลังเขาก็ฟาดกรงเล็บไปที่จ้าวเทียนพร้อมกัน

            เปรี้ยง!  ผลั่ก!

            จ้าวเทียนได้พลิกตัวไปด้านข้างแล้วเตะสวนกลับไป  ซึ่งอีกฝ่ายก็ป้องกันได้

            ตูม!ๆๆ

            ผัวะๆๆ

            “ ทำไมแกไม่ใช้พลังปราณ” หลงซานถงถามขึ้นด้วยสีหน้าสงสัย 

            จ้าวเทียนสู้กับเขาโดยไม่ได้ควบแน่นพลังปราณเป็นรูปร่างเพื่อใช้สนามพลัง  และไม่ได้ใช้เคล็ดวิชาต่อสู้ใดๆ  อาศัยเพียงพลังจากร่างกายเท่านั้น

            แท้จริงแล้ว จ้าวเทียนเองกำลังทดสอบขีดจำกัดความแข็งแกร่งของตัวเองอยู่

            เขาต้องการรู้ว่าถ้าเขาไม่ใช้พลังปราณเลย  อาศัยเพียงประสบการณ์การต่อสู้กับความแข็งแกร่งของร่างกายจะต่อกรกับปรมาจารย์ขั้นสูงได้ไหม 

            เพราะในการต่อสู้ที่ยาวนานนั้นจะสิ้นเปลืองพลังปราณมาก  ถ้าเขาต้องการจะไปถล่มตระกูลหลง ก็ต้องวางแผนการต่อสู้ให้ดี

            ซึ่งผลก็ออกมาเป็นที่น่าพอใจ

            แต่ตอนนี้คงได้เวลาจบการต่อสู้แล้ว  

            เขายอมรับว่าอีกฝ่ายแข็งแกร่งกว่าปรมาจารย์ทั่วไปมาก  คาดว่าคงเป็นเพราะได้รับการสนับสนุนจากสำนักโบราณ

            แต่หากเทียบกันตัวเขาที่ฝึกเคล็ดวิชาหมื่นตะวันนั้น  มันห่างชั้นจนเหมือนฟ้ากับดิน

            “ ฉันเบื่อเล่นกับแกแล้ว!”

            ตูม!

            เขาถีบไปที่ลำตัวของหลงซานถงจนกระเด็นออกไปครั้งนี้เขาใช้พลังปราณร่วมในการโจมตีด้วย

            “ แก…ว้ากก ” หลงซานถงรู้สึกเสียหน้ามากที่ถูกจ้าวเทียนเตะกระเด็นออกมา  เขาจึงใช้กระบวนท่าไม้ตายทันที

            “ มังกรคำราม!!”  เสียงคำรามของมังกรดังขึ้นจากร่างจำแลงมังกรเขียว

            แต่ในขณะนั้นเอง…

            “ หุบปาก! ” จ้าวเทียนพูดออกมาเสียงดัง เท้าเขาเตะเสยขึ้นไปโดนปากที่อ้าอยู่ของหลงซานถง จนมันหุบปากลง

            ตัวของหลงซานถงกระเด็นขึ้นไปสูงเกือบ 4 เมตร  แล้วตกลงมากระแทกพื้นอย่างแรง  แม้ว่าจะพลิกตัว ใช้เท้าลงพื้นได้ทัน แต่ก็ต้องเซถอยหลังไปเกือบ10 เมตร

            “ ฉันจะแสดงให้แกเห็นเอง…พลังที่แท้จริง จงรับรู้มันด้วยตัวเองเถอะ! ” จ้าวเทียนพูดออกมาเสียงดัง

            เขาต้องการให้สมาชิกทั้งหมดของตระกูลหลงได้เห็น…

            ว่าผลของการต่อต้านเขาเป็นอย่างไร

            “ สามหมัดราชันจักรพรรดิ”

          “ หมัดแรกสะท้านภพ!”

            บูมมม!

            เงาร่างหมัดของจ้าวเทียนขยายใหญ่ขึ้น  มันเหมือนตกลงมาจากท้องฟ้า ปิดกั้นทางหนีของหลงซานถง  

            จนเขาทำได้เพียงเคล็ดวิชาป้องกันเต็มกำลังเท่านั้น…

            “เกราะเกล็ดมังกร! ”

            เกิดเป็นร่างจำแลงชุดเกราะสีเขียวซ้อนทับกับตัวของหลงซานถง  มันได้ปะทะกับหมัดสะท้านภพอย่างรุนแรง

            แคร่ก!

            ร่างจำแลงชุดเกราะเกล็ดมังกรแตกสลาย กลายเป็นฝุ่นในพริบตาเดียว  โดยที่ไม่สามารถต้านทานได้แม้แต่น้อย

            ตูมมมม!

            พื้นดินสั่นสะเทือน เศษปูนแตกกระจายเป็นชิ้นๆกระเด็นไปทั่ว

            เมื่อเศษฝุ่นที่เกิดจากการทำลายล้างหายไป  ตอนนี้ลานจอดรถหน้าบ้านลุงซุย ได้มีหลุมลึกกว้างประมาณ 5 เมตรเกิดขึ้น   มันรุนแรงกว่าตอนที่เขาใช้ในอดีตมาก

            คนอื่นๆที่อยู่รอบๆพากันอ้าปากค้างด้วยความตกใจกันหมด  หลงซูฉีเองก็ตกใจจนทรุดลงไปนั่งกับพื้น  

            น้ำตาของเธอไหลออกมาด้วยความหวาดกลัว  เธอมองหาปู่ของเธอด้วยความเป็นห่วง  ตอนนี้เธอกลัวมาก  พลังที่เธอเห็นไม่ใช่สิ่งที่มนุษย์จะต้านทานได้

            “นี่มัน…นี่คือพลังที่แท้จริงของเขางั้นเหรอ ” ลุงซุยพูดอะไรไม่ออก

            นี่ยังถือเป็นฝีมือมนุษย์ได้อยู่ไหม  ปืนจรวด RPG ยังไม่แรงเท่านี้เลย  ถ้าใช้การโจมตีแบบนี้ในจุดที่มีคนอยู่หนาแน่น  มันคงกลายเป็นนรกบนดิน

            ด้วยหมัดนี้ของจ้าวเทียน  เขาคิดว่าแม้แต่รถถังก็ยังระเบิดเป็นชิ้นๆ…

            “ชายคนนี้เป็นปีศาจ….เขาน่ากลัวเกินไป ” พวกตระกูลหลงรอบๆพูดขึ้นด้วยความหวาดกลัว   ตอนนี้พวกเขาอยากจะหนีไปให้ไกลจากจ้าวเทียน

            อั่ก!

            หลงซานถงคลานขึ้นมาจากหลุมด้วยความเจ็บปวด  เนื้อตัวเขาเต็มไปด้วยบาดแผล  ดีที่จ้าวเทียนไม่ได้ต้องการจะฆ่าเขา  เลยเปลี่ยนวิถีหมัดในเสี้ยววินาทีสุดท้าย

            “ได้โปรดยกโทษ…ให้ปู่ของฉันด้วยเถอะ ” หลงซูฉีวิ่งมายืนขวางจ้าวเทียนไว้  เธอพูดขอร้องทั้งน้ำตา

            “ถ้าฉันอยากจะฆ่าจริงๆ…เขาตายไปนานแล้ว  ครั้งนี้เป็นแค่การให้บทเรียนเท่านั้น  อย่าให้มีครั้งหน้าก็แล้วกัน ”

            “ไม่อย่างนั้น…มันจะไม่จบแค่นี้แน่”  จ้าวเทียนพูดทิ้งท้ายไว้ แล้วเดินเข้าไปในบ้านลุงซุย  ซึ่งคนจากตระกูลลี่และตระกูลกงก็เดินตามเข้าไปเช่นกัน

            หลงซูฉีมองอาการบาดเจ็บของปู่เธอด้วยแววตาหนักอึ้ง  ตอนนี้เธอแทบจะไม่เหลือเบี้ยไว้ต่อรองเลย 

            แม้แต่ปู่ของเธอที่แข็งแกร่งเป็นอันดับสองในตระกูลหลง ก็ยังเทียบจ้าวเทียนไม่ได้ซักนิด  แต่ถ้าเธอสามารถทำให้จ้าวเทียนยอมช่วยได้ 

            การมาในครั้งนี้ก็คงจะไม่เสียเปล่าแล้ว…