เทพอสูรมังกรไร้ขอบเขต

เมื่อได้สดับรับฟังคำตอบของชายหนุ่มปริศนา ดวงตาคู่งามของซีซวนก็เริ่มทอประกายแสงแห่งความหวัง ราวกับว่านางกำลังมองเห็นแสงสว่างสุดท้ายของชีวิตที่มืดมนและว่างเปล่า "หากเป็นอย่างที่ท่านกล่าว ข้าน้อยก็ยินดีที่จะรับใช้ท่านและนิกายตลอดไป"

"ฮ่าๆๆ ยอดเยี่ยมๆ เจ้าหาได้ทำให้ข้าผิดหวังไม่" จบคำ! เย่หยุนซีก็ปรากฏกาย พร้อมทั้งใช้กระบี่แห่งการเยียวยาแทงเข้าไปที่กลางหน้าอกของโฉมสะคราญ

"สวบ"

"อึก! นี่ท่าน!!" แม่นางซีซวนดวงตาเบิกกว้างใบหน้าซีดขาวราวกับเห็นผี แต่เมื่อไม่รู้สึกถึงความเจ็บปวดจากการถูกแทงโดยกระบี่ ตัวนางก็เริ่มสงบสติอารมณ์ของตนเองและจับจ้องไปยังใบหน้าอันหล่อเหลาอย่างไม่วางตา

หนึ่งก้านธูปต่อมา! เย่หยุนซีก็ได้เก็บกระบี่แห่งการเยียวยากลับเข้ามิติไป ก่อนที่จะปลูกฝังเมล็ดพันธุ์จิตอสูรระดับนภาให้กับหญิงงามอีกหนึ่งอย่าง เพื่อเป็นของขวัญต้อนรับนางเข้าสู่ตำหนักมารดารา

"ขะ ขอบคุณนายท่านที่เมตตา!!" สัมผัสได้ถึงพลังจิตอสูรระดับสวรรค์ที่ฟื้นฟูกลับคืนมา แม่นางซีซวนไม่รอช้ารีบทิ้งตัวลงคุกเข่าโค้งศีรษะอย่างนอบน้อมให้กับอีกฝ่าย

"ไม่ต้องมากพิธีไป นับจากนี้เจ้าคือคนของตำหนักมารดารา และข้าก็คือจอมมารน้อยของที่นั่น"

"ซีซวน ขอสาบานต่อฟ้าดินและสวรรค์ ต่อไปจะภักดีต่อตำหนักมารดาราและภักดีต่อท่านจนกว่าชีวิตจะหาไม่" โฉมสะคราญทำตามคำสัญญาที่เคยพูดเอาไว้ ในใจเต็มไปด้วยความซาบซึ้งยินดี

ถ้าหากไม่ได้รับโอกาสจากท่านจอมมารน้อยผู้นี้ เกรงว่าตัวนางคงจะทำได้เพียงนั่งแบกรับความอัปยศและตายตกลงไปทั้งอย่างนั้น

"อืม ดีๆ ลุกขึ้นเถอะ ข้าบอกแล้วไงว่าไม่จำเป็นต้องมากพิธีการ......อ่อ! แล้วอย่าลืมตรวจสอบทะเลจิตวิญญาณด้วยล่ะ เมื่อครู่ข้าได้มอบของขวัญต้อนรับให้เจ้าไป" เย่หยุนซีเผยรอยยิ้มแห่งความพึงพอใจพลางกล่าวอย่างสนุกสนาน

แม่นางซีซวนเมื่อได้ยินเช่นนั้นก็รีบชักนำร่างวิญญาณของตนเองเข้าสู่ห้วงทะเลจิตวิญญาณโดยไม่รอช้า และสิ่งที่ปรากฏขึ้นเบื้องหน้าของนางในเวลาต่อมา ก็คือจิตอสูรดั่งเดิมอย่างวิหคเพลิงเหมันต์ที่บัดนี้กำลังยืนอยู่ข้างๆจิตอสูรวิหคอีกตนหนึ่งซึ่งถูกปกคลุมไปด้วยสายฟ้า

"สวรรค์!!" คนงามลืมตาตื่นขึ้นมา พร้อมทั้งอุทานด้วยความตื่นตระหนกตกใจในสิ่งมหัศจรรย์นี้

"จิตอสูรวิหคอัสนี ถึงแม้จะเป็นจิตอสูรระดับนภา แต่ความเร็วและพลังของมันกลับเหนือกว่าจิตอสูรระดับเซียนระดับต่ำ" เย่หยุนซีนั่งลงบนเก้าอี้พลางกล่าวอธิบายอย่างไม่ใส่ใจ

"ขอบคุณจอมมารน้อยที่มอบโชควาสนาให้ นับจากนี้ไปไม่ว่าจะบุกน้ำลุยไฟซีซวนพร้อมทำทุกอย่าง" โฉมสะคราญโค้งศีรษะ ก่อนจะเอ่ยปากกล่าวอย่างมุ่งมั่น

คำนิยามที่ว่า'ฟ้าหลังฝนงดงามเสมอ'นั้นสามารถใช้กับนางในเวลานี้ได้อย่างเต็มปาก และนี่ก็คือโชควาสนาครั้งยิ่งใหญ่ที่จะพลิกชีวิตนางไปตลอดกาล

"เอาล่ะๆ ตอนนี้ข้ามีเส้นทางให้เจ้าเลือกสามเส้นทาง หนึ่ง! รั้งอยู่ที่นี่รอข้ากลับมา สอง! เดินทางไปแดนสังสารวัฏกับข้า และสาม! เดินทางไปนิกายมารดาราด้วยตนเองซึ่งข้าจะวาดแผนที่ให้"

"ข้าขอติดตามท่านจอมมารน้อยไปเจ้าค่ะ" ซีซวนตอบกลับโดยไม่คิดลังเลใจเลยสักนิด เพราะแดนสังสารวัฏเองก็เป็นโชควาสนาที่นางไม่ควรพลาด

"โอ่ว......ถ้างั้นให้เวลาเจ้า 3 ชั่วยาม ไปอธิบายเรื่องต่างๆให้ครอบครัวฟังซะ ส่วนข้าจะรออยู่ตรงนี้" เย่หยุนซีเอนหลังพิงเก้าอี้ ก่อนจะเรียกน้ำเต้าสุราออกมาดื่มอย่างสุขสันต์

"ข้าน้อยรับคำสั่ง" แม่นางซีซวนหมุนกายเดินเข้าจวนไปในทันที

.

หลังจากนั้นเพียง 1 ชั่วยาม นางก็กลับมาที่สวนโดยมีชายหญิงสองคนเดินตามหลังไม่ห่างกาย

"พวกท่านคงเป็นอดีตเจ้าเมืองกับฮูหยินใช่หรือไม่" เมื่อสัมผัสได้ถึงการมาของอีกฝ่าย บุรุษหนุ่มจึงเอ่ยถาม

"คาราวะจอมมารน้อยขอรับ/คาราวะจอมมารน้อยเจ้าค่ะ" ทั้งสองโค้งศีรษะอย่างนอบน้อมพร้อมกัน

เย่หยุนซีเมื่อเห็นเช่นนั้นก็พลันพยักหน้า "คงได้ยินเรื่องทุกอย่างจากซีซวนแล้วสินะ? เป็นอย่างไรบ้างล่ะ? พวกท่านมีอะไรจะคัดค้านหรือเปล่า?"

ผู้เป็นเจ้าเมืองและฮูหยินส่ายศีรษะเบาๆ "ไม่เลยขอรับๆ พวกเราไม่มีความคิดที่จะคัดค้าน ในทางกลับกัน! พวกเราอยากจะขอขอบคุณท่านเสียมากกว่า หากไม่ใช่เพราะความเมตตาของจอมมารน้อย ซวนเอ่อร์ก็คงจะอยู่อย่างไร้ซึ่งความหวังจนกระทั่งสิ้นอายุไข"

"ไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไร ข้าอยากได้คนมีพรสวรรค์เช่นนางมาเข้าขุมกำลัง การรักษาให้นางจึงเป็นเรื่องที่สมเหตุสมผลมาก" เย่หยุนซียกยิ้มบางพลางส่ายศีรษะตอบกลับอีกฝ่าย ผู้ถือครองจิตอสูรระดับสวรรค์ไม่ใช่สิ่งที่หาได้ง่ายๆ หากปล่อยให้ตายตกไปคงน่าเสียดายแย่ในความคิดของเขา

"อ๊ะ! จริงสิ! พวกท่านล่ะ อยากเข้าร่วมกับขุมกำลังของข้าหรือเปล่า ไหนๆก็ไม่ได้เป็นเจ้าเมืองแล้ว" บุรุษหนุ่มฉุกคิดขึ้นได้จึงเสนอแนะแนวทาง

สองสามีภรรยาเมื่อได้ยินก็หันหน้ามองกัน จากนั้นผสานมือคาราวะอย่างนอบน้อมอีกครา "พวกเรายินดีขอรับ/เจ้าค่ะ"

"ฮ่าๆๆ ยอดเยี่ยมๆ ในที่สุดขุนเขามารสวรรค์ของข้าก็มีระดับเซียนนภากับเขาเสียที นี่คือของขวัญเล็กๆน้อยๆเพื่อเป็นการต้อนรับผู้อาวุโสคนใหม่ของนิกาย" ทำการปลูกฝั่งเมล็ดพันธุ์จิตอสูรระดับนภาให้กับอีกฝ่าย ในใจของเย่หยุนซีตอนนี้เต็มไปด้วยความพึงพอใจระคนยินดี

"พระเจ้า!" สองสามีภรรยาที่สัมผัสได้ถึงการเปลี่ยนแปลงในทะเลจิตวิญญาณอุทานออกมา ดวงตาฉายแววสะเทือนขวัญไม่ต่างจากแม่นางซีซวนเมื่อครั้งก่อนหน้า

"ขอบคุณจอมมารน้อยที่เมตตา ข้าน้อย ซีเหว่ย ขอสาบานต่อสวรรค์เลยว่าจะภักดีต่อนิกายและท่านนับจากนี้เป็นต้นไป"

"ข้าน้อย หลิวหยวนหยวน เองก็ขอสาบานเช่นกัน" ทั้งอดีตเจ้าเมืองและฮูหยินกล่าวด้วยน้ำเสียงจริงจังอย่างที่ไม่เคยเป็นมา