ข้อดีของสมุนิญญาระดับนี้คือการนำทางไปสำรวจ หรือใช้เป็เบี้ยที่สามารถสละทิ้งเมื่อใดก็ได้
ยิ่งกลายเป็สมุนิญญาแล้วยิ่งไม่ต้องพูดถึง โจวเฉินไม่รู้สึกว่ามีภาระทางจิตใจเลย แม้ว่าจะสั่งให้คนของเขาเหล่านี้ลงไปสังเวยก็ตาม
ลูกคางคกทั้งสามหายลงไปได้สักพัก ก่อนจะกลับขึ้นมาสื่อสารกับเขาอย่างยากลำบาก ต้องใช้เวลาตั้งคำถามลูกคางคกอยู่นานกว่าจะได้รับคำตอบ
แน่นอนว่าด้วยข้อจำกัดที่แทบจะไม่สามารถใช้ััศักดิ์สิทธิ์ได้ จึงทำให้เขาไม่อาจผลีผลามบุกลงไปโดยที่ไม่รู้อะไรเลย
“ตาเ้าแล้วดาบหนึ่ง”
โจวเฉินที่ทราบเื่ราวคร่าว ๆ แล้วก็ยังไม่รีบ ครั้งนี้เขาใช้ดาบหนึ่งลงไปสำรวจให้ลึกกว่าครั้งแรก ทั้งยังเพิ่มกำลังอีกเล็กน้อยให้คางคกระดับหนึ่งและสองลงไปพร้อมกัน
หลังปล่อยให้ดาบหนึ่งนำกำลังลงไปสะสางส่วนที่เหลือได้ครู่เดียว เขากับฝูงคางคกเคราิญญาจึงตามลงไปใต้บึงน้ำ
จากการนำทางของคางคกเ่าั้ โจวเฉินผ่านช่องทางที่เชื่อมต่อไปสู่โพรงด้านล่างได้อย่างราบรื่น
ไม่ช้าเขาที่เข้าสู่ทางน้ำใต้ดินพร้อมกับหินวิเศษที่ให้แสงสว่าง ก็มาถึงที่หมายได้สำเร็จ
สิ่งแรกที่เห็นเป็โพรงถ้ำใหญ่โตที่มีทั้งส่วนที่เป็แม่น้ำใต้ดิน เชื่อมต่อไปสู่เส้นทางอีกมากมาย และพื้นที่แห้งซึ่งเป็ช่องทางมุ่งสู่ส่วนลึกทางด้านใน
เมื่อมองไปตามผนังของเส้นทางที่ว่านั่น มันเต็มไปด้วยเถาองุ่นแาที่ออกผลเป็จำนวนมาก
แม้ว่าเขาจะไม่นำหินที่ให้แสงสว่างขึ้นมา แต่พื้นที่ตรงหน้านี้ก็ได้รับความสว่างจากผลองุ่นที่เรืองแสง จนสามารถมองเห็นเส้นทางตรงหน้าได้อย่างชัดเจน
เข้าไปดูข้างในก่อนไว้ค่อยออกมาเก็บองุ่นพวกนี้ทีหลัง
โจวเฉินละสายตาไปจากผลไม้เรืองแสงสีครามเ่าั้ ก่อนจะก้าวเดินไปตามเส้นทางที่มุ่งสู่ส่วนลึก โดยรอบตัวเต็มไปด้วยผู้คุ้มกันอย่างคางคกเคราิญญา
ต่อมาหลังผ่านเข้ามาได้สักระยะ นอกจากเถาองุ่นแาที่เกาะเต็มผนังหนาแน่นขึ้นเรื่อย ๆ แล้ว
บนพื้นยังเต็มไปด้วยศพของคางคกเคราิญญาที่เพิ่งถูกสังหาร หากให้เขาเดาทั้งหมดนี้ต้องเป็ฝีมือกลุ่มของดาบหนึ่งไม่ผิดแน่
ในระหว่างนั้นโจวเฉินชะลอฝีเท้าสำรวจดูบริเวณนี้เล็กน้อย เมื่อค้นพบคางคกเคราิญญาระดับสอง เขาก็จะทำการกำจัดคางคกระดับหนึ่งออกไปแล้วสร้างระดับสองขึ้นมาแทน
กว่าที่กลุ่มของเขาจะไล่ตามพวกที่เข้ามาเปิดทางให้จนทัน จำนวนสมุนิญญาซึ่งเป็คางคกเคราิญญาระดับสองก็เพิ่มขึ้น
ในตอนนี้กลายมาเป็ 15 ตัว ส่วนคางคกระดับหนึ่งนั้นเลยลดลงมาอยู่ที่ 32 ตัว
“นี่คือสายแร่หยกิญญาครามงั้นสินะ” น้ำเสียงของเขาเจือความยินดีเล็ก ๆ เอามือยื่นเข้าไปััผนังด้านหนึ่งที่มองเห็นชั้นหิน ดินและเนื้อหยกสีเย็น
ข้าง ๆ กันเป็ดาบหนึ่งที่ล่วงหน้าเข้ามาเก็บกวาดทุกอย่างจนเรียบร้อย ด้านหลังเป็ฝูงคางคกทองคำเคราิญญา ที่แผ่กลิ่นอายต่างไปจากตอนที่ยังไม่ถูกฆ่า
โจวเฉินหันไปกวาดมองทุกอย่างด้วยความพอใจ ที่แท้แล้วจุดที่พบสายแร่หยกิญญาครามนั้น นั่นก็คือรังสัตว์อสูรพวกนี้นี่เอง
หลังสำรวจบริเวณดังกล่าวแล้วเสร็จ เขาได้สั่งให้ดาบหนึ่งคอยควบคุมดูแลอยู่ที่นี่ โดยเปลี่ยนคางคกเคราิญญาเ่าั้ให้กลายเป็คนงานเหมือง
และจากนั้นจึงออกมาเก็บองุ่นแาตามผนัง อีกทั้งยังไม่ลืมนำศพสัตว์อสูรอย่างคางคกเคราิญญากลับไปด้วย
ความจริงโจวเฉินก็ตั้งใจจะเข้าไปสำรวจเส้นทางน้ำใต้ดินอยู่เหมือนกัน เพียงแต่ด้วยฐานพลังระดับรวบรวมพลังขั้นแรก ทำให้เขาล้มเลิกความคิดนี้ไว้ชั่วคราว
ก่อนอื่นเลยหาก้าเข้าไปในเส้นทางน้ำใต้ดินจริง ๆ ขั้นต่ำที่สุดเขาควรตัดผ่านไปสู่ระดับวงล้อิญญา่ปลายเป็อย่างน้อย
ไม่เช่นนั้นต่อให้มีสมุนิญญาที่เก่งกาจมากกว่านี้คอยปกป้อง แต่ก็มีโอกาสที่เขาอาจต้องตายภายใต้ผลกระทบ ของการต่อสู้ระดับสูงที่อาจเกิดขึ้นได้ทุกเวลา
เมื่อคิดได้ดังนั้น สายตาของโจวเฉินที่มองทอดยาวไปยังเส้นทางน้ำใต้ดิน จึงละจากไปด้วยั์ตาฉายแววไม่เต็มใจ
หลังจากที่เขากลับขึ้นมา้าแล้ว ชายสวมหน้ากากก็ไม่ลืมที่จะทำความสะอาดร่องรอยที่หลงเหลือให้มากที่สุด
ต่อมาจึงได้นำแผ่นจารึกการก่อตัวรูปแบบปกปิดกลิ่นอาย ขึ้นมาใช้กับบึงน้ำขนาดเล็กตรงหน้าเพื่อปิดบังร่องรอยให้ดูเหมือนปกติ
แต่แผ่นจารึกที่ใช้ไม่ใช่ของที่มีระดับที่สูง ซึ่งได้รับมาโดยถุงเก็บของจากคนที่เขาเคยฆ่า
เพราะฉะนั้นรูปแบบระดับไม่สูงนี้ จึงทำได้เพียงยื้อเวลาก่อนที่จะมีใครบางคนผ่านมาพบ
นี่เลยเป็เหตุผลให้เขากำลังมองหาวิธีการอื่นมาทดแทนเฉพาะหน้า จนกระทั่งต้องตัดสินใจถอนคำสาปจากพาหนะและต้นชา แล้วนำไปเสริมเข้าแผ่นจารึกแทน
จำนวนคำสาปิญญามีให้ใช้น้อยเกินไป เห็นทีข้าต้องรีบหาทางยกระดับฐานพลังฝึกฝนให้ไวกว่านี้
สายตาของโจวเฉินเพ่งสำรวจการเปลี่ยนแปลงได้ชั่วครู จนพบว่ารูปแบบการก่อตัวมีการปรับปรุงขึ้นมาจริง ๆ เขาจึงถอนหายใจคลายความกังวล
หวังว่าจะไม่มีคนที่แข็งแกร่งผ่านทางบึงเร็ว ๆ นี้นะ
หลังจัดเตรียมทุกอย่างจนแล้วเสร็จเท่าที่จะทำได้ โจวเฉินตัดสินใจกลับเข้าเมืองในตัวตนชายสวมหน้ากาก
จากนั้นก็ไปเยือนร้านรับซื้อซากสัตว์อสูร แล้วนำศพคางคกเคราิญญาทั้งหมดเปลี่ยนเป็หินิญญา
“ครั้งหน้าอย่าลืมแวะมาที่นี่ถ้า้าขายซากสัตว์อสูร เื่ราคาข้าเอาหัวเป็ประกันได้ร้านนี้จ่ายแพงที่สุดบนถนนสายนี้แล้ว” ผู้ดูแลร้านรับซื้อเดินออกมาส่งแขกด้วยตนเอง
โจวเฉินภายใต้หน้ากากทำเพียงพยักหน้า แล้วถัดมาจึงเร่งเดินทางกลับบ้านหลังพบว่าท้องฟ้าใกล้จะเปลี่ยนสี
คฤหาสน์ตระกูลโจว
หลังจากนายน้อยสามก้าวเท้าสู่ลานบ้านของเขา อย่างแรกที่เข้ามาต้อนรับกลายเป็ร่างเล็ก ๆ ที่วิ่งมาเกาะขาเขาเอาไว้แน่น
“พี่สาม เ้าหายไปไหนมาทั้งวันเลย” น้ำเสียงของเด็กหญิงตัวน้อยแสดงความไม่พอใจเต็มเปี่ยม หัวเล็ก ๆ แหงนมองพี่ชายของนาง โดยที่แขนสองข้างยังคงกอดขาไม่ยอมปล่อย
“แอบหนีออกไปเล่นข้างนอกคนเดียว ไม่ยอมพาลูกน้อยออกไปเล่นด้วยเลย ฮึ่ม” เด็กน้อยทำหน้าบึ้งทำเสียงฮึดฮัด แสดงออกว่าน้องสาวโกรธพี่ชายของนางมาก
ถ้าไม่มีคำพูดดี ๆ บวกกับขนมหวานขึ้นมาส่งมอบล่ะก็ ครั้งนี้อย่าได้หวังว่านางจะยอมยกโทษให้ง่าย ๆ
โจวเฉินที่เห็นน้องสาวเป็เช่นนั้น เขาได้แต่ยกยิ้มด้วยอารมณ์ขำขัน จากนั้นจึงอุ้มเด็กหญิงตัวน้อยขึ้นมาพร้อมนำของที่เคยซื้อเตรียมชูไว้สูง
แม้กล่องไม้ที่เก็บของอร่อยจะยังไม่ถูกเปิด แต่ดวงตากลมโตของน้องสาวก็กลับเปล่งประกายดุจดวงดาว
ในฐานะที่เป็พี่ชายเขาจึงรอช้าไม่ได้ รีบนำร่างเล็ก ๆ เข้าไปกินของอร่อยภายในบ้าน
ไม่นานเสียงหัวเราะคิกคักพลันดังขึ้นมาจากโต๊ะอาหาร คราวนี้ไม่เพียงมีแค่ความสดใสจากเสียงทารกเท่านั้น
เสียงสนุกสนานของสาวใช้ทั้งสองอย่างหลี่หยา และหยางหยุนชิงยังรวมอยู่ด้วย แม้แต่เขาที่ได้ฟังยังรู้สึกมีความสุขมาก
เมื่อเข้าสู่ยามค่ำคืนของวันนี้ เด็กน้อยเลือกที่จะนอนอยู่ในบ้านของพี่ชาย ด้านสาวใช้ทั้งสองที่ไม่มีทางเลือกก็ถูกสั่งให้พักค้างคืนบ้านของเขาเช่นกัน
หลังส่งเ้าตัวน้อยกล่อมจนนางเข้านอนแล้ว โจวเฉินจึงนำองุ่นแาส่วนหนึ่งมอบให้อีกร่างเพื่อบำรุงิญญา
ก่อนใช้เวลาที่เหลือกลับมาสนใจผลการเก็บเกี่ยวที่ผ่านมา ในความคิดของเขาหลัก ๆ แล้วมีสองอย่างด้วยกัน
สิ่งแรกคงเป็อื่นไม่ได้นอกจากของที่ประมูลได้มา และนั่นก็คือไข่สัตว์อสูรหายากประเภทหนึ่ง
อย่างที่สองเป็สิ่งของที่เขาซื้อมาจากแผงลอย ซึ่งดูราวหุ่นกระบอกรูปร่างคล้ายแมงมุม โดยมีส่วนหนึ่งเหมือนลำตัวเด็กหญิงท่อนบน โผล่ขึ้นมาตรงศีรษะของแมงมุม
“จะเป็หุ่นกระบอกจริง ๆ หรือ มันคืออะไรกันแน่นะ” ว่าแล้วเขาก็โยนองุ่นแาเข้าปาก หลังพึมพำถึงสิ่งที่อยู่ในอีกมือ
โจวเฉินจับจ้องหุ่นแมงมุมที่ทำจากโลหะได้สักพัก ก่อนจะถอดใจวางทิ้งไว้บนโต๊ะ จากนั้นหันไปให้ความสำคัญกับไข่สัตว์อสูรที่ประมูลได้อีกครั้ง
เอาไงดี ฆ่าทิ้งแล้วให้แก่นแท้แห่งิญญาควบแน่นสร้างเป็สมุนิญญาเลยดีไหม รึลองใช้คำสาปิญญากระตุ้นดูก่อน เผื่อจะมีผลอัศจรรย์เกิดขึ้น
เขารวบรวมความคิดในหัวก่อนจะตัดสินใจได้ โดยตั้งใจถอนคำสาปิญญาจากเตาปรุงยา
เอาไว้ค่อยชดเชยทีหลัง
โจวเฉินลุกขึ้นเดินไปทางสมุนนักปรุงยาของเขา แล้วก็อธิบายบางอย่างให้อีกฝ่ายเข้าใจ เพื่อจะได้อย่าเพิ่งปรุงยา่ที่เขาถอดคำสาปิญญาออกจากเตา
เมื่อเตรียมการเรียบร้อย นายน้อยที่สามจึงเริ่มดำเนินตามแผนประทับตราคำสาปิญญา ลงไปยังไข่ที่พลังชีวิตหดหายกำลังใกล้ตายในทันที
ได้ผลไหม
นายน้อยสามจับจ้องมองการเปลี่ยนแปลงที่อาจเกิดขึ้น ด้วยดวงตาที่ค่อย ๆ โตขึ้นเรื่อย ๆ