"ตู้เย็นใหญ่ขนาดไหน"
"ทำไมอะ"
พอมาถึงห้างสรรพสินค้า ปืนก็ถามเื่ขนาดตู้เย็นขึ้นมาอย่างงงๆ
"จะได้รู้ว่าจะต้องซื้อเยอะแค่ไหน"
"จะซื้อทำไมเยอะแยะ เอาที่นายกินอิ่มมื้อนี้มื้อเดียวพอ"
"แล้ววันหลังจะทำไง"
"วันหลัง? หมายถึงอะไร ยังจะมากินอีกเหรอ"แค่นี้ก็รู้สึกเหมือนทาสแล้ว ถ้าไอ้บ้านี่มาบ่อย ฉันก็คือทาสอย่างแท้ทรูเลยน่ะสิ ไม่ยอมนะ
"อือ ทำไมมาไม่ได้เหรอ"ปืนทำท่าจะหยิบโทรศัพท์ออกมาจากกางเกง
"พอๆ ไม่ต้องหยิบมาขู่แล้ว ตู้เย็น 6 คิว"
ยอมใจกับความขี้ขลาดของตัวเองจริงๆ แค่ไอ้บ้านี่หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาขู่ ก็ต้องยอมอย่างว่าง่ายทุกทีไป
"ก็แค่นั้น"ปืนยักไหล่ ก่อนจะเข็นรถเข็นหยิบของที่ตัวเอง้าใส่ลงในรถเข็น
ฉันเดินตามไปเงียบๆ ปล่อยให้ปืนเลือกของๆ ตัวเองลงตะกร้า โดยไม่พูดอะไรออกมาเลย เพราะไอ้บ้านั่นก็ไม่พูดเหมือนกัน
เงียบ....เงียบจนอึดอัด!
"เอาอะไรมั้ย"ปืนหันมาถามเมื่อของที่เค้าเลือกเต็มรถเข็นแล้ว
แล้วจะถามเพื่อ ซื้อของจนเต็มแล้วแบบนั้น
"ไม่เอา รีบไปจ่ายเงินเหอะ อยากกลับบ้านแล้ว"
"อืมๆ "ปืนไปจ่ายเงินที่เคาท์เตอร์ ฉันเลยเดินไปนั่งรอที่่ม้านั่งแล้วทุบขาของตัวเองเบาๆ
ใครบอกว่าผู้ชายซื้อของไม่เก่ง ขอเถียงเลย ไอ้บ้านี่เดินหยิบเอาๆ จนเดินตามขาลากเลยเนี่ย
"น้องครับ..มีแฟนหรือยัง เพื่อนพี่มันชอบอยากขอเบอร์"
จู่ๆ ก็มีผู้ชายเข้ามาหา พร้อมกับชี้ไปที่ผู้ชายในร้านไอศกรีม ที่แอบมองมาทางนี้นิดๆ เหมือนกำลังเขินอาย
"เอ่อ ไม่ดีมั้งคะ"ฉันเจอผู้ชายเข้ามาจีบแบบนี้บ่อย แต่ก็ปฏิเสธไปทุกครั้ง เพราะคนพวกนี้ถ้าเกิดรู้ความจริงว่าฉันเต้นโพลแดนซ์อยู่ที่คลับเปลื้องผ้า แล้วยังจะทำท่าเขินอายฉันแบบนี้ออกมั้ย จะมีก็แต่จะเปลี่ยนท่าทางเป็หื่นกาม เปลี่ยนสถานะของฉันให้ต่ำลงก็เท่านั้น
เหมือนผู้ชายคนนี้จะไม่ยอมแพ้ เอาแต่พูดไม่หยุด ฉันเลยได้แต่นั่งนิ่งๆ จนเสียงข้อความเข้าเลยอ่านข้อความที่ขึ้นแจ้งเตือนอยู่เลิกสนใจผู้ชายที่เอาแต่พูดไม่หยุด
ปืน ; อย่าแรด
เมื่อเห็นข้อความฉันก็รีบหันไปมองปืนที่ยืนรอจ่ายเงินอยู่ แล้วพบว่าปืนมองมาที่ฉันจริงๆ ด้วย
นี่มองอยู่ตลอดเลยเหรอ....
นุ่มนิ่ม : ไม่ได้แรด เค้าเข้ามาคุยเอง พูดไม่หยุดเลยเนี่ย
"น้องส่งข้อความคุยกับเพื่อนเหรอ แหมเพื่อนของพี่ก็อยากแชทคุยกับน้องแบบนี้เหมือนกัน ขอเบอร์หน่อยได้มั้ยครับ"ผู้ชายหน้าด้านคนนี้ยังตื๊อไม่เลิกรา
ปืน : มานี่
เมื่อปืนบอกแบบนั้น ฉันเองก็ไม่รู้จะอยู่ตรงนี้ทำไม เดินไปหาปืนที่กำลังรอจ่ายเงิน ทิ้งผู้ชายที่เอาแต่จีบแทนเพื่อนอย่างหน้าด้านเอาไว้ตรงนั้น
"อย่าแรด ไม่ชอบ"คำแรกที่ปืนพูดออกมา ทำเอาหมดคำพูดเลยจริงๆ
"ไม่ได้แรดซะหน่อย เค้าเข้ามาคุยเอง"
"ก็เสื้อรัดนมปลิ้นขนาดนี้ ไม่แรดได้ไง"
"อย่ามาพูดแบบนี้นะ มันไม่จริงซะหน่อย"
"ทำไมจะไม่จริง"
"ก็แม่ให้มาแบบนี้ ถึงใส่ชุดอื่นมันก็ดูแรดอยู่ดีนี่ื มันช่วยไม่ได้อะ"
มันเป็เื่จริง เมื่อก่อนฉันเองก็กลุ่มใจกับหุ่นเนื้อนมไข่ของตัวเอง แต่ก็เพราะรูปร่างหน้าตาเย้ายวนแบบนี้ไม่ใช่เหรอ ที่ทำให้ฉันได้เงินเยอะแยะจากแขกที่มาดูเต้นที่คลับ ไม่งั้นฉันคงลำบากกว่านี้มา ในตอนนี้ออกจากบ้านมาก
รูปร่างหน้าตาแบบนี้ของฉันมันทำให้ฉันอยู่รอดมาได้อย่างปลอดภัยและสุขสบาย ไม่ว่าใครจะมองยังไงฉันก็ภูมิใจกับหุ่นยั่วๆ แบบนี้ของตัวเองอยู่ดี
"ก็จริง"ปืนมองหน้าอก และบั้นท้ายของคนตัวเล็กแล้วพยักหน้ายอมรับ
คนบ้าอะไรตัวเล็กนิดเดียว แต่ตูดเป็ดูด เอวเป็เอว นมเป็นม แถมพ่วงมากับหน้าเด็กมัธยมแบบนี้ เป็ใครก็อดใจไม่ไหว เพราะเค้าเองก็ยังอดใจไม่ได้เลย....
"มองอะไร หื่นกาม ลามก"ฉันว่าปืนที่เอาแต่มองบั้นท้ายกับหน้าอกของฉัน
"ก็มีดีให้มอง ก็มองไง"ไม่พูดเปล่า ปืนยังเอื้อมมาบีบก้นของนิ่มเล่น ไม่แคร์สายตาของพี่ป้าน้าอาที่ยืนรอจ่ายเงินเหมือนกันเลยซักนิด
"อย่าทำแบบนี้ อายคนอื่นมั่ง"
"อายใคร ทำไมต้องอาย ไม่รู้จักกันซะหน่อย"
"เฮ้อ"สุดท้ายฉันก็ต้องยอมแพ้กับความน่าด้านนี้ของปืน ปล่อยให้คนตัวโตยืนลูบเอว ลูบก้นอยู่แบบนั้น เพราะขืนไม่ยอม ไอ้บ้านี่คงหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาขู่อีก
เมื่อถึงคิวจ่ายเงินของเราแล้ว ฉันก็ช่วยปืนหยิบของจากรถเข็น แต่ไอ้บ้านั่นเอาแต่สนใจชั้นวางถุงยางอนามัย ก่อนจะหยิบๆ ออกมาแล้วโยนไปบนเค้าเตอร์ไม่หยุด เมื่อถุงยางไซส์ของตัวเองหมด จึงได้หยุดมือ
ไม่ได้คิดจะเอามาใช้กับฉันใช่มั้ยเนี่ย....
ฉันเริ่มกลัวแล้วสิ แถมยังซื้อมาเยอะเหมือนจะเอาไปถมที่แบบนี้ กว่าจะใช้หมด่ล่างไม่พังเลยเหรอ ฉันทำได้เพียงภาวนาว่า ไอ้ถุงยางพวกนั้นปืนเอาไปใช้กับคนอื่น ไม่ได้ใช้กับตัวเอง
เหมือนปืนจะนึกอะไรขึ้นได้ เดินกลับไปที่ชั้น แล้วหยิบเจลหล่อลื่นมาหลอดนึง แล้วโยนไปบนเคาท์เตอร์
"ไม่ได้ซื้อไปใช้กับเราหรอกใช่มั้ย"ฉันถามเสียงสั่น อยากได้ยินคำตอบว่าไม่ใช่ออกจากปากของปืน
"เดี๋ยวก็รู้"ปืนไม่ตอบ ยืนล้วงกระเป๋า เอาลิ้นดันกระพุงแก้มเล่นเบาๆ เหมือนที่ชอบทำ
คนอื่นอาจมองท่าทางแบบนี้ของปืนด้วยความหลงใหล เพราะมันดูดีมากจริงๆ ขนาดน้องพนักงานคิดเงินยังแอบมองแล้วมองอีก แต่สำหรับฉันแล้ว ปืนไม่ดูหล่อเลยซักนิด แถมยังดูกวนประสาทเอามากๆ เสียด้วย
เมื่อกลับมาถึงคอนโด ปืนก็ถือวิสาสะเข้าไปอาบน้ำในห้องน้ำ ปล่อยฉันทิ้งเอาไว้พร้อมกับของจำนวนมาที่ปืนซื้อมา
ทำยังไงได้อีก...
นอกจากเก็บสิคะ ฉันเริ่มเก็บของเข้าชั้นและเข้าตู้เย็นจนเรียบร้อย เหลือแต่ถุงยางและเจลหล่อลื่นวางเอาไว้ที่โต๊ะกินข้าว ใจจริงฉันอยากจะทิ้งของพวกนี้ไปซะก่อนที่ปืนจะออกมาจากห้องน้ำ แต่เมื่อคิดๆ ดูแล้ว ปืนอาจจะเอาไปใช้กับคนอื่นก็ได้ แล้วทิ้งของคนอื่นแบบนี้มันก็ไม่ดี เลยต้องวางเอาไว้ก่อนอย่างจำใจ
ฉันเริ่มทำอาหารอีกครั้งจากของที่ปืนซื้อมา แถมยังทำหลายเมนูในปริมาณเยอะๆ เก็บใส่กล่องเอาไว้ เพราะถ้าไอ้บ้านี่ยังอยากกิน ก็แค่เวฟเอา ง่ายดี
"ทำเสร็จแล้วเหรอ"
ปืนเดินออกมาจากห้องน้ำด้วยผ้าขนหนูเพียงผืนเดียวที่ปกปิดท่อนล่างอย่างิ่เหม่ โชว์ให้เห็นวีลายสวยงามจนฉันมองตามอย่างอดใจไม่อยู่
หุ่นไอ้บ้านี่ดีมากจริงๆ ซิกแพคก็ยังขึ้นชัดขนาดนั้น ต้องดูแลตัวเองดีแน่นอน ไม่แปลกใจเลยว่าทำไมถ้วยฟูถึงคลั่งไคล้แบบนี้ นอกจากจะหล่อแล้ว หุ่นยังยั่วน้ำลายอีก!
"มองขนาดนี้ไม่ขอจับเลยล่ะ"
"ได้เหรอ"ฉันถามกลับไปอย่างโง่งม
ปืนไม่ตอบคำถาม แต่เอามือเล็กๆ ของนิ่มไปวางบนหน้าท้องของตัวเองแทน
โอ้ว!!!! เืกำเดาจะพุ่งแล้วแม่จ๋า ของเค้าดีจริงๆ
ฉันลูบไล้ซิกแพคและแผงอกของปืนอย่างลืมตัว ไม่เคยเห็นแบบนี้มาก่อน ซิกแพคระยะใกล้ๆ แบบนี้ เป็บุญตามากจริงๆ
"จะลูบอีกนานมั้ย แข็งแล้วเนี่ย"
"ฮะ แข็ง"
ฉันก้มลองไปมองเป้าของปืนอัตโนมัติ แล้วปรากฏว่ามันแข็งขึ้นมาแล้วจริงๆ ท่อนเอ็นของปืนดุนดัน ผ้าขนหนูจนตุงออกมา ฉันเลยเอามือออก พร้อมกับถอยหลังหนี
"ข้าว...ข้าวเสร็จแล้ว"ฉันชี้ไปที่กล่องข้าว ที่วางเรียงรายเอาไว้ ก่อนจะวิ่งเข้าห้องน้ำไปอย่างรวดเร็ว
อาบน้ำอีกรอบเป็เื่ดี!!
เมื่อออกมาจากห้องน้ำ ปืนก็กินเสร็จแล้วเรียบร้อย
"แปรงสีฟันใหม่"ปืนแบมือมาตรงหน้าของนิ่ม
"ทำไม ไม่กลับบ้านเหรอไง" ฉันไม่กล้ามองคนที่ยืนเกือบเปลือยอยู่ตรงหน้า ก้มหน้าก้มตาตอบ แล้วหันหน้าหนี
"ไม่กลับ แปรงอยู่ไหน"ปืนเหมือนรู้ว่านิ่มเขินอาย เลยจับบ่านิ่มเอาไว้ แล้วก้มลงมาจ้องตาของนิ่ม จนหน้าของนิ่มเปลี่ยนสีเป็สีแดง
"อยู่...อยู่ในห้องน้ำ"
"อืม" ปืนเดินเข้าห้องน้ำไป ปล่อยนิ่มนั่งหน้าแดงอยู่ที่โซฟา จนกระทั่งปืนแปรงฟันเสร็จแล้ว นิ่มก็ยังนั่งเงียบๆ อยู่ที่เดิม
"ทำไมนั่งอยู่ตรงนั้น ไม่นอนเหรอไง"
"เตียงมีเตียงเดียว นายนอนพื้นได้มั้ย"
"ก็นอนด้วยกันดิ จะนอนพื้นไปทำไม"
"แต่นอนด้วยกันแบบนั้น มันไม่ดี"
"มีอะไรไม่ดี"
"ก็...ก็มัน..."
"มานี่"ปืนขื้นเสียง แล้วตบที่ตักของตัวเอง
อะไร จะให้ฉันไปนั่งตักเนี่ยนะ
"อย่าให้ขู่ ว่าให้มันง่ายๆ หน่อย"
ฉันไม่รู้จะเอาอะไรมาขัดขืน เลยเดินไปนั่งที่ตักของคนตัวโตอย่างจำใจ
"ตัวหอมจัง"ปืนกอดเอวนิ่มหลวมๆ แล้วสูดดมความหอมของผมนิ่มเข้าปอด
"นั่งที่อื่นได้มั้ย"
ฉันถามเสียงสั่น เพราะท่อนเอ็นแข็งๆ ของปืนดุนดันอยู่ที่ก้นของฉัน จนฉันนั่งนิ่งแทบไม่ไหว
"ถุงยางอยู่ไหน"
ปืนกระซิบถามเสียงกระเส่า ฟังดูแล้วเซ็กซี่เป็อย่างมาก ฉันเพิ่งได้ยินเสียงโทนนี้ของเค้า ฟังแล้วอยากถวายตัวอยู่เหมือนกัน
นี่ฉันเป็พวกต้านทานความหล่อแบบนี้ไม่ได้ั้แ่เมื่อไหร่ เอะอะก็เขินอายหน้าแดงแบบนี้ตลอด เริ่มโมโหตัวเองแล้วซิ
"ถุงยางอยู่ตรงไหน"ปืนถามอีกครั้ง แล้วเลื่อนมาขยำนมใหญ่ๆ ของนิ่มอย่างมันเขี้ยว
"อ๊ะ อย่าบีบ"ฉันเซนสิทีฟกับหน้าอกของตัวเองมากๆ แค่โดนปืนบีบเบาๆ ฉันก็เกิดอารมณ์ขึ้นมาทันที
"แล้วถุงยางอยู่ไหนล่ะครับ"ปืนถามอีกครั้ง แต่ไม่หยุดบีบขยำนมของนิ่ม
"อยู่...ที่โต๊ะกินข้าว"
"ไปหยิบมา"
1K
