เกิดใหม่เป็นไอ้เจิด

    ตอนที่หนึ่งร้อยยี่สิบเอ็ด Infinity Prisoner Dilemma

    ตอนที่หนึ่งร้อยยี่สิบเอ็ด Infinity Prisoner Dilemma

    มีการบอกว่า Prisoner Dilemma ปัญหาของนักโทษจะทำให้เราเห็นธาตุแท้ที่ชั่วร้ายของมนุษย์

    หากได้เงื่อนไขว่าระหว่างทรยศเพื่อนนักโทษที่ทำผิดด้วยกันจะได้รับโทษน้อยลงหรือปิดปากเงียบเสี่ยงว่าจะรอดหรือโดนเพื่อนอีกคนทรยศ

    จากการคำนวณตามสถิติ

    ทรยศเพื่อนนักโทษอีกคนจะได้ผลประโยชน์มากกว่าเพราะป้องกันผลลัพธ์ที่เลวร้ายที่สุดของปัญหานักโทษได้โดยเราจะได้รับโทษน้อยกว่าที่จะโดนจริงๆเสมอ

    และหากมองอีกอย่างหนึ่งทางจิตวิทยา

    คนเราอาจจะชอบกำหนดชีวิตด้วยมือตนเองในการหาทางรอดให้กับตนเองมากกว่ารอทางรอดจากคนอื่น

    แต่มีคำถามต่อไปของเรื่องของการ Infinity Prisoner Dilemma

    ว่าแทนที่จะต้องตัดสินใจครั้งเดียวเพราะชีวิตเรามีอายุขัยจำกัด

    เราจะทำอย่างไรหากเรามีอายุขัยไปตลอดกาลและต้องตอบคำถามเช่นนี้ไปเรื่อยๆ

    ตามหลักสถิติ

    การหักหลังคนอื่นจะมีเหตุจูงใจน้อยลง

    เมื่อเห็นว่าการแลกเปลี่ยนครั้งนี้ไม่ใช่เพียงแค่ครั้งเดียวแล้วเลิก

    คนเราจะเริ่มรักษาวาจาสัตย์และความซื่อสัตย์มากขึ้นตามหลักสถิติเพราะนั่นคือทางที่ทำให้พวกเขาได้ประโยชน์สูงสุด

    นั่นคือสิ่งที่เจิดโมโหอย่างมากเพราะขอเพียงแค่ทำให้แต่คนละคนคิดว่านรกมีจริง

    ชาตินี้ไม่ใช่จุดสิ้นสุด

    คนที่ทำชั่วหลายคนก็คงจะทำชั่วน้อยลงหากคำนวณตามหลักเหตุและผล

    ว่าการฆ่ากันในชาตินี้ไม่ได้ทำให้วิญญาณของเสือดำนั้นหายไปจากสมการของโลกใบนี้แต่อย่างใด

    เขาไม่อยากให้ในอนาคตอีกยี่สิบปีข้างหน้าเสือดำกลับมากิดเป็นลูกหลานของเขาและทรมานเขาที่เป็นอัมพาตขยับตัวไม่ได้แบบหนังสยองขวัญบางเรื่อง

    ดังนั้นเจิดจึงเลือกลงเอยอย่างนี้

    หนึ่ง

     สอง

    สาม

    ปี๊ด

    กระแสไฟฟ้ากระตุ้นไปที่หัวใจของเสือดำพร้อมกับเครื่องช่วยหายใจที่เจิดใส่ให้กับเสือดำด้วยเครื่องเปลี่ยนน้ำเป็นอ็อกซิเจนทำให้เจิดเตรียมไว้เวลาฉุกเฉินเพื่อลองให้พ่อกำนันสูดออกซิเจนรักษาอัลไซเมอร์หรือโรคชราแบบเดียวกับการทดลองของทางประเทศอิสราเอล

    ว่าการสูดอ็อกซิเจนมากขึ้นช่วยเรื่อง cognitive ความทรงจำต่างๆได้อย่างมีนัยยะสำคัญ

    “เคลียร์”

    เจิดเก็บเครื่องมือเมื่อเห็นเสือดำได้ฟื้นขึ้นมาแล้ว

    หน้าตาซีดเซียวละหวาดกลัว

    “ขอบคุณมากไอ้ฉ่อย ขอบคุณมากผีฟ้า”

    เจิดหันไปขอบคุณไอ้ฉ่อยที่ช่วยใช้หลอดดูดเลือดที่กระเซ็นออกมากับผีฟ้าที่คอยช่วยทานเนื้อส่วนที่บาดเจ็บและปิดปากแผลไม่ให้เกิดอาการเลือดออกได้

    พร้อมทั้งช่วยเอามือล้วงเข้าไปที่อกของเสือดำนวดหัวใจโดยตรงแบบไม่ต้องผ่าตัดเปิดหน้าอก

    เวลาฟ้นตัวหลังผ่าตัดของเสือดำก็จะน้อยลง

    นี่คือปัญหาอีกอย่างหนึ่งเช่นกัน

    เราอยู่ร่วมโลกเดียวกันและยังหนีกันไปไม่ได้หากยังทำต่อกรรมอยู่

    แบบเดียวกับชาแมนคิงราชันย์แห่งภูตที่พระเอกบอกว่า

    “จะตกใจอะไรก็แค่ตายกันเอง?”

    ตอนเป็นคนสู้กัน ตอนตายเราก็แค่เจอวิญญาณเขาออกจากร่างไม่ได้จากกันไปไหนยังอยู่ร่วมเวรกรรมที่ทำกันมา

    เจิดคิดว่าอย่างน้อยเสือดำที่มีชีวิตเหมือนจะอันตรายมากกว่าหากเป็นคนเขียนนิยายที่เชื่อเรื่องไร้สาระอย่าง

    “สุดท้ายมนุษย์ด้วยกันก็เลวร้ายที่สุด”

    เจิดไม่เชื่ออย่างนั้นเพราะอย่างน้อยเสือดำที่เป็นร่างมนุษย์มันก็ทะลุกำแพงมาเองไม่ได้ยังมีข้อจำกัดของร่างกายที่มีชีวิต

    คล้ายกับเรื่องเกิดใหม่เป็นไอ้เจิด ที่คุณอ่าน