ประตูเส้นทางโบราณ

Chapter 152 ซอมบี้

   ยามราตรี เวลานี้ท้องฟ้าเต็มไปด้วยดวงดาว สายฝนรู้สึกว่าเรื่องไม่ดีกำลังจะเกิดขึ้น แต่เขาไม่รู้ว่าอะไรจะเกิด ท้ายที่สุดสัญชาตญาณมันก็ช่วยเขาได้แค่นี้ ทุกอย่างย่อมมีขีดจำกัด อย่างรวดเร็วชายหนุ่มรีบส่ายหัว เขาทิ้งความรู้สึกไม่ดีและไปนอน เขาไม่รู้จะกังวลไปทำไม กังวลไปก็ไม่ได้ช่วยอะไร ช่วยให้เรื่องแย่ๆไม่เกิดขึ้น? ไม่มีทางเป็นไปได้ ดังนั้นสายฝนจึงทิ้งความกังวลไปจากนั้นก็ไปพักผ่อน

///

   เช้าวันต่อมา สายฝนเปิดเปลือกตาขึ้น เขาบิดขี้เกียจเล็กน้อยก่อนให้สาวใช้ไปเตรียมนํ้าให้เขา สามนาทีผ่านไป นํ้าถูกเตรียมเสร็จเรียบร้อย ไม่รอช้า สายฝนอาบนํ้าชำระร่างกาย ใช้เวลาไม่เกินสามนาทีเขาก็อาบเสร็จ กินอาหารแล้วชายหนุ่มก็เข้าสู่ห้องสมุดลับจากนั้นก็เดินเลือกหนังสือ เขาไม่รู้เลยว่าเวลานี้ด้านนอกเมืองกำลังเกิดเหตุการณ์บางอย่างขึ้น

///

   นอกเมือง ออทูร่าหอบหายใจถี่รัวไม่เป็นจังหวะ มันกำดาบในมือแน่น แววตาซึ่งเต็มไปด้วยความมุ่งมั่นปรากฏความดุร้าย ดาบถูกตวัดออกไปอย่างรวดเร็ว ด้วยความแข็งแกร่งระดับสี่ซอมบี้สิบตัวซึ่งล้อมรอบมันถูกฟันขาดครึ่งทันที ยังไม่ทันให้ออทูร่าได้พักหายใจแม้เพียงหนึ่งวินาที ซอมบี้อีกสิบสองตัวก็โจมตีมาทางมัน

   “ห่าา!” ออทูร่าคำราม พลังออร่าสีแดงเลือดปรากฏรอบร่างกายมัน ดวงตาออทูร่ากลายเป็นสีแดงดั่งเลือด ฉับพลันความแข็งแกร่งของมันเพิ่มมากขึ้นหลายเท่า อีกเพียงนิดเดียวความแข็งแกร่งมันก็จะเท่าระดับห้า 

   “พวกแกตาย!” จิตสังหารถูกปลดปล่อยออกมา ออทูร่าฟันร่างซอมบี้ด้วยแรงอันมหาศาล ปึง! เกิดเสียงดังลั่น ร่างซอมบี้เกือบสิบตัวกระเด็นไปไกล จังหวะที่ออทูร่ากำลังเตรียมพุ่งไปจัดการพวกมัน บางสิ่งบางอย่างก็ได้จับขามันใว้ ออทูร่ารีบหันไปมองทันที สิ่งที่มันเห็นคือซอมบี้ซึ่งมันฟันขาดครึ่งท่อนไปก่อนหน้านี้

   เกิดอะไรขึ้น? เป็นไปได้อย่างไร? ร่างกายขาดครึ่งแล้วยังสามารถมีชีวิตอยู่ได้ นี่คือสิ่งมีชีวิตอะไรกันแน่? เกิดคำถามมากมายภายในหัวออทูร่า อย่างไรก็ตาม ดาบแทงใส่ซอมบี้ที่จับมันจนหัวซอมบี้ระเบิด ออทูร่ากวาดสายตรมองไปที่พื้นรอบๆ วินาทีต่อมามันพลันตกตะลึง ไม่ใช่แค่ตัวเดียวที่สามารถมีชีวิตอยู่ได้หลังตัวขาดครึ่ง มีมากกว่าสิบตัว!

   “พวกนี้แม่งคือตัวอะไรวะ?” เวลานั้นออทูร่าพลันได้ยินเสียงผู้ชายตะโกน มันหันหน้าไปยังผู้ตะโกน เป็นชายรูปร่างกำยำผมนํ้าตาล ตามร่างกายมีแผลเป็นจำนวนมากราวกับว่าชายผู้นี้เคยผ่านการต่อสู้มาแล้วนับไม่ถ้วน

   “นั่นไม่ใช่บินเกลหรอกหรือ?” ออทูร่าประหลาดใจชั่วครู่ก่อนเข้าไปช่วยอีกฝ่าย เพราะออทูร่าช่วยซอมบี้รอบๆบินเกลจึงลดลงด้วยความเร็วสูง ซอมบี้มีระดับแค่ระดับสองเท่านั้น การสังหารมันตัวเดียวไม่ใช่เรื่องยากอะไร แต่การสังหารพวกมันหลายตัวเป็นเรื่องยากและน่าปวดหัวสุดๆ แม้บินเกลจะเป็นระดับห้า เขาก็ลดจำนวนซอมบี้ด้วยตัวคนเดียวได้เพียงเล็กน้อยเท่านั้นถ้าไม่ใช่ทักษะ

   “ขอบคุณเจ้ามากที่ช่วยข้า เดี๋ยว เจ้าคือออทูร่าใช่หรือไม่?” บินเกลหันไปมองหน้าผู้มาช่วยแล้วก็อดรู้สึกประหลาใจไม่ได้

   “เจ้ารู้จักข้า?” ออทูร่าตวัดดาบฆ่าซอมบี้พลางเอ่ยถาม มันไม่คาดคิดว่าอีกฝ่ายจะรู้จักตัวมัน

   “ทำไมข้าจะไม่รู้จักเจ้า? ทหารรับจ้างออทูร่าผู้สามารถรอดชีวิตมาจากอาณาเขตต้องห้ามได้และกลายเป็นระดับสี่ เจ้ามีชื่อเสียงมากมาย” บินเกลใช้พลังธาตุสร้างลูกเพลิงก่อนปาใส่ซอมบี้ร่างกายขาดครึ่ง วินาทีต่อมาลูกไฟก็เผาร่างซอมบี้จนไม่เหลือแม้แต่เศษเนื้อ เห็นเช่นนั้นบินเกลพลันกล่าว “เจ้าพวกนี้จะไม่ตายแม้ว่าร่างกายมันเหลือเพียงครึ่งเดียว ข้าคิดว่าจำเป็นต้องทำลายร่างกายมันทั้งหมดเพื่อให้มันตาย”

   กล่าวจบบินเกลก็เอ่ยถามออทูร่า “คล้ายกับว่าพวกมันเหล่านี้มาจากทางอาณาเขตต้องห้าม ออทูร่าเจ้าเคยเข้าไปที่แห่งนั้น เจ้าไม่รู้ข้อมูลเกี่ยวกับพวกมันแม้แต่น้อยเลยหรือ?”

   “ไม่ ข้าไม่ได้เข้าไปลึก หากข้าเข้าไปด้านในมากกว่านี้ข้าไม่มั่นใจว่าจะมีชีวิตอยู่ถึงวันพรุ่งนี้” ออทูร่าใช้ดาบยักษ์ฟันซอมบี้อย่างบ้าคลั่งขณะกล่าว ทุกครั้งที่ซอมบี้ถูกดาบออทูร่าโจมตี ร่างกายมันจะถูกบดขยี้ ไม่กี่วินาทีต่อมาก็มีซอมบี้มากกว่าสิบตัวร่างกายไม่สามารถใช้การได้ แน่นอน พวกมันยังไม่ตาย แค่ไม่อาจขยับร่างกายได้เท่านั้น ชั่วพริบตาเวลาก็ผ่านไปสามนาที

   “การฟื้นฟูตามธรรมชาติของมันไม่เร็วเกินไปหน่อยหรือ?” บินเกลมองร่างกายซอมบี้ซึ่งถูกบดขยี้ไปแล้วกลับมาใช้งานได้อีกครั้ง มันไม่เคยเจอการฟื้นฟูตามธรรมชาติที่รวดเร็วเช่นนี้มาก่อน ขนาดการฟื้นฟูตามธรรมชาติของตัวมันเองยังไม่มีความเร็วเท่าซอมบี้

   อ๊ากกกกก! เสียงกรีดร้องแห่งความเจ็บปวดดังขึ้นไม่หยุด บินเกลและออทูร่าหันมองรอบข้าง ต่อมาหน้าพวกมันพลันซีด ทหารรับจ้างและทหารของเมืองมากมายถูกเหล่าซอมบี้สังหารตาย ไม่ใช่ทุกคนจะมีระดับเท่ากับบินเกลและออทูร่า ส่วนใหญ่ยังไม่ถึงระดับสามด้วยซํ้า ไม่แปลกที่จะตายอย่างรวดเร็ว

   “นี่มันเป็นสถานการณ์ที่แย่” บินเกลกล่าวหลังเห็นเหตุการณ์รอบข้าง วันนี้คืออะไร? ทำไมเมืองที่สงบสุขแทบทุกวันถึงได้เจอเรื่องแบบนี้? เหตุใดต้องเป็นเมืองนี้? บินเกลสร้างโซ่เพลิงหลายสิบเส้นจากนั้นก็สั่งให้พวกมันพุ่งเข้าไปมัดซอมบี้ เมื่อซอมบี้ถูกโซ่เพลิงจับได้โซ่เพลิงก็จะเริ่มเผามัน ไม่กี่วินาทีหลังจากนั้นซอมบี้ตัวนั้นก็ตาย

   “แข็งแกร่งเหมือนดั่งข่าวลือ” ออทูร่าพึมพำพลางใช้ทักษะ ดาบขนาดยักษ์สีทองนับสิบเล่มตกลงมาจากบนท้องฟ้า ปึง! ปึง! ปึง! เหล่าดาบทองยักษ์ทำลายร่างซอมบี้และปักลงที่พื้น ออทูร่าหอบหายใจหนักหน่วงยิ่งกว่าเดิมเมื่อใช้ทักษะ แต่มันก็ยังคงไม่หยุดใช้ทักษะ

   “เก้าดาบทองคำ ทำลายเมือง ทำลายอาณาจักร ทำลายทวีป” หลังจบคำกล่าวออทูร่า ดาบทองคำทั้งเก้าพลันเปล่งแสง พวกมันปลดปล่อยคลื่นพลังอันแข็งแกร่งออกมาไม่หยุด ซอมบี้แถวนั้นเมื่อโดนคลื่นพลังเข้าไป ตัวจะระเบิดออกกลายเป็นเศษเนื้อในวินาทีต่อมา คลื่นพลังแพร่ขยายไปไกล ไม่ได้ส่งผลใดๆกับพวกทหาร มีเพียงเหล่าซอมบี้เท่านั้นที่ได้รับผลจากคลื่นพลัง ตูม! ตูม! ตูม! ตูม! ตูม!

   ร่างซอมบี้ระเบิดออกทีละตัวทีละตัว ยิ่งเวลาผ่านไปจำนวนซอมบี้ที่ตายก็มากก็ยิ่งขึ้น ทหารกลับมาเป็นฝ่ายได้เปรียบอีกครั้ง ฉัวะ! ฉึก! ตูมมมม! เพล้ง! แกร็ก! ทหารโจมตีสวนกลับ ซอมบี้ไม่อาจต่อต้านการสวนกลับที่รุนแรงของทหารได้ ทุกๆวินาทีซอมบี้จะตาย ตาย และก็ตาย

   เหมือนฝ่ายทหารจะชนะทว่าไม่เป็นเช่นนั้น โฮกกกกกก! ไกลออกไปราชันย์ซอมบี้ระดับสี่คำรามกึกก้อง คลื่นพลังของออทูร่าถูกลดความรุนแรงลงหลายเท่า เวลาเดียวกันซอมบี้ที่ยังเหลือเศษเนื้ออยู่ก็ฟื้นฟูร่างกายความเร็วสูง ไม่เกินหนึ่งวินาทีร่างกายพวกมันก็กลับมาเป็นเช่นเดิมเหมือนไม่กี่นาทีก่อนหน้านี้ ไม่สิ ไม่เหมือนเดิม ร่างกายพวกมันแข็งแกร่งกว่าหลายนาทีก่อนมาก

   “เร็ว! รีบไปแจ้งท่านเจ้าเมือง สถานการณ์ในตอนนี้ข้าไม่อาจควบคุมได้อีกต่อไป” ออทูร่าซึ่งมีเรี่ยวแรงเหลือน้อยนิดกล่าวกับทหารระดับสองผู้หนึ่ง

   “ท่านอย่ากังวลไป ข้าจะรีบไปแจ้งท่านเจ้าเมือง” ทหารกล่าวก่อนรีบวิ่งไปแจ้งเจ้าเมือง

   หลังทหารระดับสองจากไป ออทูร่าพลันหันหน้าไปกล่าวกับบินเกล “ในเร็วๆนี้ข้าไม่สามารถใช้ทักษะเก้าดาบทองคำได้ คงต้องพึ่งเจ้าแล้วบินเกล”

   บินเกลหัวเราะเพื่อลดความกังวลของออทูร่าลง มันกล่าวอย่างจริงจังและมั่นใจว่า “ใว้ใจข้าได้เลย ก่อนที่เหนือระดับห้าจะมาพวกเราจะไม่ตาย” จบประโยคสุดท้าย บินเกลพลันเริ่มใช้ทักษะตนเอง